Ontslagen door eigen schuld.
vrijdag 5 november 2010 om 11:11
vrijdag 5 november 2010 om 11:13
Wel als je dus niet adequaat reageert op het begeleidingstraject dat de werkgever je aanbiedt. Een werkgever kan je niet tegenhouden dat weg wilt of gaat. Echter je kan dan ook niet "rechten"claimen wanneer je de werkgever bewust afhoudt. Terecht in mijn ogen want dan houd je een uitgestoken hand af en dat mag in mijn ogen gevolgen hebben.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 5 november 2010 om 11:18
Hoe ik het lees: mevrouw wilde weg op basis van een beëindiging met wederzijds goedvinden met behoud van WW-rechten. Als je zelf namelijk ontslag neemt, heb je geen recht op WW. HC wilde hier blijkbaar niet aan meewerken, vermoedelijk omdat HC geen aanleiding zag om mevrouw een vergoeding te betalen die ze ongetwijfeld wenste. Nogmaals: zelf opzeggen = opgeven WW-uitkering en geen vergoeding.
Ik snap dit artikel dus wel. Dame is kwestie dacht de situatie alsnog in haar voordeel te laten werken door zich ziek te melden terwijl ze dat eigenlijk niet is, om zo bij een beëindiging van het dienstverband door werkgever alsnog een vergoeding te krijgen. Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.
Ik vind haar ook oenig, en vraag me af of ze juridisch is geadviseerd, en zo ja, door wie. Want dit is geen goed advies gebleken.
Ik snap dit artikel dus wel. Dame is kwestie dacht de situatie alsnog in haar voordeel te laten werken door zich ziek te melden terwijl ze dat eigenlijk niet is, om zo bij een beëindiging van het dienstverband door werkgever alsnog een vergoeding te krijgen. Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.
Ik vind haar ook oenig, en vraag me af of ze juridisch is geadviseerd, en zo ja, door wie. Want dit is geen goed advies gebleken.
vrijdag 5 november 2010 om 11:24
quote:Chocobo schreef op 05 november 2010 @ 11:18:
Hoe ik het lees: mevrouw wilde weg op basis van een beëindiging met wederzijds goedvinden met behoud van WW-rechten. Als je zelf namelijk ontslag neemt, heb je geen recht op WW. HC wilde hier blijkbaar niet aan meewerken, vermoedelijk omdat HC geen aanleiding zag om mevrouw een vergoeding te betalen die ze ongetwijfeld wenste. Nogmaals: zelf opzeggen = opgeven WW-uitkering en geen vergoeding.
Er is dus een verschillen tussen verzoeken om ontbinding en ontslag nemen. Verzoeken om ontbinding komt dan neer op vragen of ze je willen ontslaan. Om je uitkering veilig te stellen.
Hoe ik het lees: mevrouw wilde weg op basis van een beëindiging met wederzijds goedvinden met behoud van WW-rechten. Als je zelf namelijk ontslag neemt, heb je geen recht op WW. HC wilde hier blijkbaar niet aan meewerken, vermoedelijk omdat HC geen aanleiding zag om mevrouw een vergoeding te betalen die ze ongetwijfeld wenste. Nogmaals: zelf opzeggen = opgeven WW-uitkering en geen vergoeding.
Er is dus een verschillen tussen verzoeken om ontbinding en ontslag nemen. Verzoeken om ontbinding komt dan neer op vragen of ze je willen ontslaan. Om je uitkering veilig te stellen.
vrijdag 5 november 2010 om 11:33
quote:_Doc_ schreef op 05 november 2010 @ 11:24:
[...]
Er is dus een verschillen tussen verzoeken om ontbinding en ontslag nemen. Verzoeken om ontbinding komt dan neer op vragen of ze je willen ontslaan. Om je uitkering veilig te stellen.
Hmmja, en is wel een absoluut verschil, maar toch even om te nuanceren
: Ontbinding met wederzijds goedvinden gaat via een overeenkomst die je sluit met je werkgever. In deze overeenkomst staat onder meer dat het initiatief van de beëindiging van de werkgever komt, dat er geen sprake is van een dringende reden (ontslag op staande voet), een veelal dat werknemer verweer heeft gevoerd. Daarnaast is het zeer gebruikelijk om een vergoeding te betalen als werkgever, dit kan in de vorm van geld zijn, maar kan ook bijvoorbeeld vrijstelling van werkzaamheden tot einde dienstverband met behoud van salaris zijn. Een vergoeding is gebruikelijk, hoeft niet, maar als er geen vergoeding wordt uitbetaald, kan het UWV gaan piepen bij een WW-aanvraag.
Gelet op de nogal principiële instelling van de werkneemster in kwestie, vermoed ik dat zij om een exhorbitant hoge vergoeding heeft gevraagd. En let wel: werkgevers HOEVEN helemaal niet mee te werken aan een beëindiging met wederzijds goedvinden. Als zij helemaal niet zo nodig van je af willen, kunnen ze dat dus weigeren. Als je (men) dan echt weg wil, en er is verder niets "aan de hand", dan is de meest voor de hand liggende optie toch nog steeds zelf ontslag nemen. Maar dan heb je dus geen recht op WW.
sorry voor het uitgebreide verhaal
[...]
Er is dus een verschillen tussen verzoeken om ontbinding en ontslag nemen. Verzoeken om ontbinding komt dan neer op vragen of ze je willen ontslaan. Om je uitkering veilig te stellen.
Hmmja, en is wel een absoluut verschil, maar toch even om te nuanceren
Gelet op de nogal principiële instelling van de werkneemster in kwestie, vermoed ik dat zij om een exhorbitant hoge vergoeding heeft gevraagd. En let wel: werkgevers HOEVEN helemaal niet mee te werken aan een beëindiging met wederzijds goedvinden. Als zij helemaal niet zo nodig van je af willen, kunnen ze dat dus weigeren. Als je (men) dan echt weg wil, en er is verder niets "aan de hand", dan is de meest voor de hand liggende optie toch nog steeds zelf ontslag nemen. Maar dan heb je dus geen recht op WW.
sorry voor het uitgebreide verhaal
vrijdag 5 november 2010 om 11:39
quote:eefje1980 schreef op 05 november 2010 @ 11:34:
Beëindiging met wederzijds goedvinden is ook reden voor verwijtbare werkloosheid.Kan, maar hoeft niet (meer). "Vroeger" was het zo dat je een beschikking van de rechter nodig had om je WW-uitkering te behouden (pro forma). Dat is inmiddels niet meer zo. Als de beëindiging met w.g. de juiste elementen bevat (dus geen ontslag op staande voet, initiatief wg, geen verwijtbaarheid wn), dan blijf je in principe je recht op een WW-uitkering houden. Dit ligt anders als je ziek bent, dan verlies je weer wel al je rechten als je meewerkt aan het einde van je dienstverband, maar dat is weer een hele andere discussie.
Beëindiging met wederzijds goedvinden is ook reden voor verwijtbare werkloosheid.Kan, maar hoeft niet (meer). "Vroeger" was het zo dat je een beschikking van de rechter nodig had om je WW-uitkering te behouden (pro forma). Dat is inmiddels niet meer zo. Als de beëindiging met w.g. de juiste elementen bevat (dus geen ontslag op staande voet, initiatief wg, geen verwijtbaarheid wn), dan blijf je in principe je recht op een WW-uitkering houden. Dit ligt anders als je ziek bent, dan verlies je weer wel al je rechten als je meewerkt aan het einde van je dienstverband, maar dat is weer een hele andere discussie.
vrijdag 5 november 2010 om 12:41
vrijdag 5 november 2010 om 13:01
vrijdag 5 november 2010 om 13:34
Zoals ik het lees, wilde de croupier idd ontslag met een vergoeding. En toen dat niet lukte, trok ze van alles uit de kast om de werkrelatie te saboteren. Vervolgens stapte ze naar de rechter vanwege die slechte arbeidsrelatie om een ontbinding met een riante vergoeding te eisen, vanwege diezelfde slechte arbeidsrelatie.
Gelukkig werkt het zo niet!
Gelukkig werkt het zo niet!
vrijdag 5 november 2010 om 14:13
quote:eefje1980 schreef op 05 november 2010 @ 13:01:
Ik bedoelde het eigenlijk ook wat genuanceerder, maar dat klopt hoor, Chocobo. Wat ik zelf vaak meemaakte is dat werkgevers het idee gaven aan de werknemer dat ze geen verweer hoefden te schrijven en dat "met wederzijds goedvinden" genoeg was.
Als je een goede vaststellingovereenkomst gebruikt, dan staat dit verweer hier al duidelijk in opgenomen. Mijn ervaring is dat er dan geen probleem wordt gemaakt van een vaststellingsovereenkomst. Er staat ook niet letterlijk wederzijds goedvinden in de vaststellingsovereenkomst. Er staat dat je als medewerker het er niet mee ens bent maar dat je ook geen andere oplossing weet.
Over het artikel: de schrijver was een beetje vaag en naar mijn gevoel niet helemaal op de hoogte van wat de medewerker van HC nu daadwerkerkelijk heeft gevraagd. Het lijkt mischien een vaststellingsovereenkomst maar het zou ook kunnen zijn dat er gezegd is dat 'ze jullie me dan maar moeten ontslaan' (hoor ik op m'n werk ook wel eens langs komen) of dat deze persoon ontslag wilde nemen en dat dit geweigerd.
Ik bedoelde het eigenlijk ook wat genuanceerder, maar dat klopt hoor, Chocobo. Wat ik zelf vaak meemaakte is dat werkgevers het idee gaven aan de werknemer dat ze geen verweer hoefden te schrijven en dat "met wederzijds goedvinden" genoeg was.
Als je een goede vaststellingovereenkomst gebruikt, dan staat dit verweer hier al duidelijk in opgenomen. Mijn ervaring is dat er dan geen probleem wordt gemaakt van een vaststellingsovereenkomst. Er staat ook niet letterlijk wederzijds goedvinden in de vaststellingsovereenkomst. Er staat dat je als medewerker het er niet mee ens bent maar dat je ook geen andere oplossing weet.
Over het artikel: de schrijver was een beetje vaag en naar mijn gevoel niet helemaal op de hoogte van wat de medewerker van HC nu daadwerkerkelijk heeft gevraagd. Het lijkt mischien een vaststellingsovereenkomst maar het zou ook kunnen zijn dat er gezegd is dat 'ze jullie me dan maar moeten ontslaan' (hoor ik op m'n werk ook wel eens langs komen) of dat deze persoon ontslag wilde nemen en dat dit geweigerd.