Onzeker op stage

Gewoon vragen. En je bent wel heel onzeker en vult al dingen in voor een ander. Daar zou ik maar snel mee stoppen, dat heeft geen enkel nut.

Je hebt wel interesse, maar ook huilbuien en angstaanvallen op je werk? (zie je andere topic)

Hoe wil je dit volhouden dan?

Nee heb je, ja kun je krijgen.

Wat is het ergste wat je kan overkomen? Dat ze nee zeggen? Dat zal echt niet de laatste Nee zijn die je in je leven hoort.

En je zal altijd/ heel lang spijt hebben als je dit voorbij laat gaan.

Oh dus ze willen graag een goede, maar vooral ook zo goedkoop mogelijke werknemer? Dat zijn die werkervaringsplekken meestal, gewoon een manier om geld te besparen. Baanomschrijvingen zijn overigens vaak een hoop wol, je hoeft echt niet alles letterlijk te nemen.



Toon gewoon je interesse in die plek, tenminste als je het ziet zitten om tegen een stagiairsalaris voor vol te werken?

quote:rebecca_90 schreef op 30 juni 2015 @ 11:39:

Ik moet gewoon ooit een baan vinden. En die angst/huilbuien , dat ken ik ook niet van mezelf... als ik daar iets kalmerends voor slik zal het wellicht op te lossen zijn.En dan zit je daar als een zombie en toon je weer onvoldoende initiatief. Is het niet verstandiger om structureel aan jezelf te gaan werken ipv te verdoven?

Ga eerst eens praten met je huisarts. Werk aan jezelf. Met een kalmerend pilletje is niet alles op te lossen. Werk aan jezelf.

Probeer die aanvallen eerst te behandelen dmv een psycholoog ipv meteen naar de medicijnen grijpen, heb je geen wellicht onnodige troep in je lijf en als het lukt dit te overwinnen heb je dat maar wel mooi even gedaan!



Verder van dat praten alsof jij er niet bijzit herken ik wel een beetje. Door gebrek aan vacatures werk ik nu 2 dagen "gratis" bij 2 verschillende salons. Bij de ene weet de bazin dat ik een cursus wimperextensions heb gedaan, maar nu heeft ze dus iemand aangenomen om dat bij haar in de salon te doen. Waarom mij niet dat laten doen? Ik doe er nog wel 2x zo lang over, maar mij zou ze iniedergeval niet in te hoeven huren + ze krijgt een deel van de opbrengsten omdat ik haar salon "gebruik" dan. Daarbij zou ik door de goede oefening zeker binnen een paar maanden net zo snel zijn als iemand die het al jaren doet.



Bij mijn andere ervaringsplek is er 1 vrouw zwanger, nu zitten ze dus in de knel als de baby straks geboren is. Leer mij dan eens al die producten goed kennen en de behandelingen, denk ik dan. Daar hebben ze het nu voorzichtig ook wel over gelukkig, maar zulke gesprekken hadden ze dan dus met klanten waar ik gewoon bij stond. Je voelt je dan echt even onzichtbaar . Beide salons zijn trouwens erg tevreden over mij, ik leer snel volgens hen etc. Dus het is niet zo dat ze geen potentie in mij zien.



Verder eens met de reacties, vraag het gewoon eens voorzichtig. Snap dat dat moeilijk is als je er onzeker over bent hoor, maar geloof in jezelf! Stop met jezelf contstant te vergelijken. Af en toe is wel goed, zo kun je jezelf verbeteren. Maar als je alleen maar bezig bent met jezelf te vergelijken met mensen die meer ervaring oid hebben dan druk je jezelf de grond in.

"Ze hebben het er ook steeds over alsof ik er niet bij zit. "



Hoe weet je dat ze het erover hebben als jij er niet bij bent? (ik weet namelijk niet waar mensen het over hebben als ik er niet bij ben, juist omdat ik er dan niet bij ben).

Daarnaast is het wellicht helemaal niet zo vreemd dat ze dit soort dingen niet met jou bespreken. Afhankelijk van de grote van het bedrijf hoeft een stagiair (net zo als een "gewone" medewerker) niet alle ins en outs van elke afdeling te kennen.



Ik denk dat je door je eigen onzekerheid dingen gaat betwijfelen die heel normaal zijn en/of dingen veel groter maakt dan dat ze zijn.



Als jij dit een prettig bedrijf vindt en hier graag zou willen werken als trainee dan zou ik als ik jou was zeker aangeven dat je interesse hebt. Maar ik zou eerst zorgen dat je goed op je plek zit qua bedrijf en niet voor deze traineeplek gaan omdat je toevallig al bij dit bedrijf zit (een pilletje van de huisarts lost een onprettige werksituatie meestal niet op).

Als je iets wil, moet je er om vragen.



Doen dus, vragen.



Maar beter nog, ga solliciteren naar een echte baan met een salaris. Als je afgestudeerd bent en je hebt stage gedaan, ben je geschikt voor een echte baan.



(ik vind het bizar dat ze tegenwoordig werkervaringsplekken met enorme eisen aanbieden aan afgestudeerden. Geef zo iemand gewoon een baan!)