Werk & Studie
alle pijlers
Opmerking collega
zaterdag 27 januari 2018 om 15:17
In het kort, ik heb al langere tijd meer werk dan ik kan bolwerken en ook een groter takenpakket dan de meeste anderen. Heb dit al verschillende keren aangekaart, het probleem wordt erkend 'ja, we weten dat het zo is, maar hebben op dit moment even geen oplossing'. Ik probeer nu zo duidelijk mogelijk te zijn naar collega's dat ik vol zit, dat ik niet alles direct kan oppakken en dat ik dus prioriteiten moet stellen. Dit gaat over het algemeen goed. Ik kan ook steeds beter accepteren dat dingen soms langer blijven liggen dan ik zou willen.
Nu vroeg een collega laatst iets aan mij en ik had daar niet direct een antwoord op, dus moest dat even uitzoeken. Heb dat keurig gedaan en ben er snel op teruggekomen. Het was niet iets heel erg belangrijks, hij kon het zelf bij wijze van spreken ook even opzoeken. Nu hoef ik niet voor alles wat ik uitzoek of doe een bedankje of waardering, maar de opmerking die hij maakte schoot mij nogal in het verkeerde keelgat. Hij zei een beetje belerend: 'ik vind dat een {mijn functie} dat wel zou moeten weten.'
Ik reageerde in de trant van 'tja, er verandert tegenwoordig zoveel, ik kan natuurlijk niet alles altijd bijhouden, maar het is goed dat het nu duidelijk is'. (nogmaals het is iets wat in 5 minuten kan worden uitgezocht en een situatie die nog niet speelde, maar eventueel in de toekomst).
Maar sindsdien zit het me helemaal niet lekker. Het is een collega waar ik goed mee kan opschieten en die op de hoogte is van mijn zware takenpakket.
Zouden jullie hier nog iets mee doen, bijv. er op terugkomen of maak ik het dan te zwaar? Ik zou nog iets voor hem uitzoeken, wellicht kan ik dan nog iets er over zeggen? Ik merk dat ik me bozig voel t.o.v. van hem en zijn opmerking onredelijk vind en dat voelt ook niet helemaal goed. Of heb ik gewoon goed gereageerd en moet ik het daarbij laten?
Nu vroeg een collega laatst iets aan mij en ik had daar niet direct een antwoord op, dus moest dat even uitzoeken. Heb dat keurig gedaan en ben er snel op teruggekomen. Het was niet iets heel erg belangrijks, hij kon het zelf bij wijze van spreken ook even opzoeken. Nu hoef ik niet voor alles wat ik uitzoek of doe een bedankje of waardering, maar de opmerking die hij maakte schoot mij nogal in het verkeerde keelgat. Hij zei een beetje belerend: 'ik vind dat een {mijn functie} dat wel zou moeten weten.'
Ik reageerde in de trant van 'tja, er verandert tegenwoordig zoveel, ik kan natuurlijk niet alles altijd bijhouden, maar het is goed dat het nu duidelijk is'. (nogmaals het is iets wat in 5 minuten kan worden uitgezocht en een situatie die nog niet speelde, maar eventueel in de toekomst).
Maar sindsdien zit het me helemaal niet lekker. Het is een collega waar ik goed mee kan opschieten en die op de hoogte is van mijn zware takenpakket.
Zouden jullie hier nog iets mee doen, bijv. er op terugkomen of maak ik het dan te zwaar? Ik zou nog iets voor hem uitzoeken, wellicht kan ik dan nog iets er over zeggen? Ik merk dat ik me bozig voel t.o.v. van hem en zijn opmerking onredelijk vind en dat voelt ook niet helemaal goed. Of heb ik gewoon goed gereageerd en moet ik het daarbij laten?
zaterdag 27 januari 2018 om 15:24
zaterdag 27 januari 2018 om 15:28
Ik denk dat jij je deze opmerking misschien zo aantrekt, omdat jij eigenlijk zelf ook vindt dat jij het antwoord had moeten weten, terwijl je er door de veelheid van het werk gewoon niet aan toe komt om alle laatste ontwikkelingen in je vakgebied ook nog eens nauwkeurig in de gaten te houden. Zou dat kunnen kloppen?
Zo ja, dan ligt het probleem en dus ook de oplossing niet bij jouw collega, maar bij jezelf. Probeer je perfectionisme te relativeren en waardeer jezelf om alles wat je wèl doet. Je kunt tenslotte gewoon niet alles altijd 100% goed doen in veel te weinig tijd.
Tegen de collega zou ik alleen iets zeggen als er weer een opmerking komt, en dan iets in de trant van “Ja, dat vind ik ook, maar helaas ligt er hier zoveel urgent werk dat ontwikkelingen in het vakgebied alleen op management-by-peep basis kunnen worden bijgehouden. En dus check ik altijd even of mijn info de meest recente is, voordat ik een antwoord geef waar iemand op moet kunnen bouwen”.
Zo ja, dan ligt het probleem en dus ook de oplossing niet bij jouw collega, maar bij jezelf. Probeer je perfectionisme te relativeren en waardeer jezelf om alles wat je wèl doet. Je kunt tenslotte gewoon niet alles altijd 100% goed doen in veel te weinig tijd.
Tegen de collega zou ik alleen iets zeggen als er weer een opmerking komt, en dan iets in de trant van “Ja, dat vind ik ook, maar helaas ligt er hier zoveel urgent werk dat ontwikkelingen in het vakgebied alleen op management-by-peep basis kunnen worden bijgehouden. En dus check ik altijd even of mijn info de meest recente is, voordat ik een antwoord geef waar iemand op moet kunnen bouwen”.
zaterdag 27 januari 2018 om 15:33
Helemaal eens met Nummer Zoveel.
Daarnaast kan het helpen om mails alleen met ja of nee te beantwoorden, en duidelijk maken aan collega.s dat dát je antwoord gaan zijn in het algemeen. Dus geen open vragen waar een hoop tijd in gaat zitten, maar laat het uitzoek- en denkwerk aan de collega.s zelf over en hebben ze jouw toestemming nodig kunnen ze hele onderbouwing zelf uitzoeken zodat jij alleen met ja of nee hoeft te antwoorden. Scheelt mogelijk heel veel tijd.
Daarnaast kan het helpen om mails alleen met ja of nee te beantwoorden, en duidelijk maken aan collega.s dat dát je antwoord gaan zijn in het algemeen. Dus geen open vragen waar een hoop tijd in gaat zitten, maar laat het uitzoek- en denkwerk aan de collega.s zelf over en hebben ze jouw toestemming nodig kunnen ze hele onderbouwing zelf uitzoeken zodat jij alleen met ja of nee hoeft te antwoorden. Scheelt mogelijk heel veel tijd.
zaterdag 27 januari 2018 om 16:39
Bedankt voor de reacties!
Nee, het is natuurlijk niet alleen die ene opmerking van die ene collega.
Ik ben nu wel zo ver dat ik het niet meer vervelend vind als ik iets niet weet en gewoon zeg dat ik het ga uitzoeken (als dat bij mijn functie hoort). Maar ik vond het belerende toontje van deze collega waar ik het verder goed mee kan vinden wel vervelend. Misschien dat ik het me toch meer aantrek, juist doordat ik normaal gesproken een goed contact met hem heb. Ik denk in die zin dat ik overgevoelig reageer, maar het voelt onrechtvaardig dat ik eigenlijk zo'n relatief zwaar takenpakket heb en dan ook nog wordt aangesproken op iets wat ik niet weet.
Ben het ook niet met hem eens dat ik dit zou moeten weten en weet ook niet waarom hij dat op die manier zegt. Wat is het doel daarvan. Ik had het al snel voor hem uitgezocht, waarom dan benadrukken dat ik het had moeten weten? Komt gewoon niet zo aardig over.
Nee, het is natuurlijk niet alleen die ene opmerking van die ene collega.
Ik ben nu wel zo ver dat ik het niet meer vervelend vind als ik iets niet weet en gewoon zeg dat ik het ga uitzoeken (als dat bij mijn functie hoort). Maar ik vond het belerende toontje van deze collega waar ik het verder goed mee kan vinden wel vervelend. Misschien dat ik het me toch meer aantrek, juist doordat ik normaal gesproken een goed contact met hem heb. Ik denk in die zin dat ik overgevoelig reageer, maar het voelt onrechtvaardig dat ik eigenlijk zo'n relatief zwaar takenpakket heb en dan ook nog wordt aangesproken op iets wat ik niet weet.
Ben het ook niet met hem eens dat ik dit zou moeten weten en weet ook niet waarom hij dat op die manier zegt. Wat is het doel daarvan. Ik had het al snel voor hem uitgezocht, waarom dan benadrukken dat ik het had moeten weten? Komt gewoon niet zo aardig over.
zaterdag 27 januari 2018 om 16:48
zaterdag 27 januari 2018 om 16:49
Dus je werkgever erkent dat jouw taken te veel zijn voor je uren en geeft aan 'wij hebben geen oplossing' en jij blijft het probleem houden??? Wordt het niet eens tijd om te doen wat je kan doen in je tijd en de rest weer het probleem van je werkgever maken?
Wat betreft je vraag m.b.t. je collega: NummerZoveel zegt het heel helder (off-topic: de volgende keer dat ik het oneens met je ben, duiken we de kroeg in;-).
Wat betreft je vraag m.b.t. je collega: NummerZoveel zegt het heel helder (off-topic: de volgende keer dat ik het oneens met je ben, duiken we de kroeg in;-).
zaterdag 27 januari 2018 om 16:56
Ik zou het dan informeel aan je collega vragen. Gewoon zeggen: ik wilde nog even terugkomen op je opmerking van toen-en-toen want die zit me een beetje dwars. En dan hoor je waarschijnlijk dat hij een beetje een pruldag had of dat hij zich niet bewust was dat het er rottig uit was gekomen of dat hij het helemaal niet zo bedoelde of weet ik veel wat. Of hij meende het wel en dan is dat ook maar eens benoemd. Dan kun jij nog een keer benoemen dat het werk bij jou over je schoenen loopt en dat je wel wat hulp van collega's kunt gebruiken, bijvoorbeeld.Sunshine585 schreef: ↑27-01-2018 16:39Bedankt voor de reacties!
Misschien dat ik het me toch meer aantrek, juist doordat ik normaal gesproken een goed contact met hem heb. Ik denk in die zin dat ik overgevoelig reageer, maar het voelt onrechtvaardig dat ik eigenlijk zo'n relatief zwaar takenpakket heb en dan ook nog wordt aangesproken op iets wat ik niet weet.
Wat eten we vanavond?
zaterdag 27 januari 2018 om 17:06
Ik zou er dan wel bij vertellen dat je het niet eens bent met de inhoud van zijn opmerking.makreel schreef: ↑27-01-2018 16:56Ik zou het dan informeel aan je collega vragen. Gewoon zeggen: ik wilde nog even terugkomen op je opmerking van toen-en-toen want die zit me een beetje dwars. En dan hoor je waarschijnlijk dat hij een beetje een pruldag had of dat hij zich niet bewust was dat het er rottig uit was gekomen of dat hij het helemaal niet zo bedoelde of weet ik veel wat. Of hij meende het wel en dan is dat ook maar eens benoemd. Dan kun jij nog een keer benoemen dat het werk bij jou over je schoenen loopt en dat je wel wat hulp van collega's kunt gebruiken, bijvoorbeeld.
Is zijn functie zo veel anders? Had hij het niet ook zelf moeten weten? Ik bedoel, blijkbaar weet hij wel dat jij het zou moeten weten.
Wat zijn de verhoudingen? Ben jij ondersteunend in de anderen hun functie en zijn zij van jou afhankelijk?
zaterdag 27 januari 2018 om 17:38
Je haalt er van alles bij, maar ik denk dat dit de kern is van jouw probleem. Je voelt je dus onrechtvaardig behandeld. En vervolgens projecteer je dat op een aardige collega die terloops eens een opmerking maakt. Waarom? Is hij ervoor verantwoordelijk dat jouw bord zo overvol ligt? Is hij degene die dat kan veranderen? Is hij degene die dat moet erkennen? Volgens mij maak je nu de verkeerde verantwoordelijk voor jouw ellende.Sunshine585 schreef: ↑27-01-2018 16:39maar het voelt onrechtvaardig dat ik eigenlijk zo'n relatief zwaar takenpakket heb en dan ook nog wordt aangesproken op iets wat ik niet weet.
En wat anderen ook al aangeven, jij trekt het probleem van de organisatie naar jou toe. Zij stouwen meer op jouw bord dan jij kunt behappen, en dat weten ze ook. Jij maakt daar jouw probleem van, door te proberen het toch allemaal (goed) te doen. Daarmee doe je niet alleen jezelf te kort (want teveel werkdruk en onmogelijk om alles dan goed te doen), maar je lost ook nog eens het probleem van de organisatie op waardoor zij dat vervolgens niet meer als een probleem hoeven te zien.
Stel nu eens dat je dat niet meer zou doen. Je werkt gewoon je normale uren en binnen die uren doe je wat je kunt doen, waarbij je prioriteiten stelt op basis van “belangrijk” en “urgent”. En wat je niet af krijgt, dat leg je terug bij je leidinggevende, met een “sorry, maar hier kom ik niet aan toe”. Ik geef je op een briefje dat dit voor jou uiteindelijk veel rechtvaardiger gaat voelen, en dat de leidinggevende niet alleen de omvang van het probleem beter zal begrijpen, maar ook een noodzaak zal gaan voelen om daar iets mee te doen.
@genie, moeten we zolang wachten?
zaterdag 27 januari 2018 om 17:44
Beetje lastig om te omschrijven zonder dat het te herkenbaar wordt.
Maar wij hebben diverse 'onderdelen' en ik heb een aantal onderdelen waarvan ik moet weten hoe het werkt en dan meer op detailniveau en ook deels 'uitvoerend'.
Mijn collega is iets meer van de klantcontacten en die hebben dan soms vragen over de details en daar ben ik dan van (voor het betreffende onderdeel). Het is een vrij dynamische omgeving, dus er komt regelmatig weer iets nieuws bij. Ook een grote organisatie, dus ik kan niet altijd beoordelen of iets wel of niet relevant is voor mijn 'onderdelen' en er zit ook overlap in, dus soms betreft het een onderdeel van een collega die raakvlakken heeft met mijn onderdeel. Dat was in dit geval ook zo. Dus het had net zo goed die collega kunnen zijn die dit had 'moeten weten'.
Doordat ik het zo druk heb kan ik niet altijd pro-actief zijn en moet ik steeds beoordelen waar de prioriteit ligt en gebeurt het dus dat ik pas iets uitzoek als er zich een vraag over voordoet. Toen hij me de vraag stelde gaf ik al aan dat ik het niet wist, maar dat ik dat moest uitzoeken. Toen reageerde hij al een beetje geïrriteerd van 'nou, zou je dat willen doen dan?'. Toen reageerde ik heel vriendelijk 'ja, maar natuurlijk'.
Vervolgens na het uitzoeken krijg ik dus deze reactie. Het voelt gewoon niet helemaal oké, maar denk ook dat ik het me te persoonlijk aantrek. Zou alleen nog wel een signaal willen afgeven dat ik zijn reactie niet helemaal correct vind.
Maar wij hebben diverse 'onderdelen' en ik heb een aantal onderdelen waarvan ik moet weten hoe het werkt en dan meer op detailniveau en ook deels 'uitvoerend'.
Mijn collega is iets meer van de klantcontacten en die hebben dan soms vragen over de details en daar ben ik dan van (voor het betreffende onderdeel). Het is een vrij dynamische omgeving, dus er komt regelmatig weer iets nieuws bij. Ook een grote organisatie, dus ik kan niet altijd beoordelen of iets wel of niet relevant is voor mijn 'onderdelen' en er zit ook overlap in, dus soms betreft het een onderdeel van een collega die raakvlakken heeft met mijn onderdeel. Dat was in dit geval ook zo. Dus het had net zo goed die collega kunnen zijn die dit had 'moeten weten'.
Doordat ik het zo druk heb kan ik niet altijd pro-actief zijn en moet ik steeds beoordelen waar de prioriteit ligt en gebeurt het dus dat ik pas iets uitzoek als er zich een vraag over voordoet. Toen hij me de vraag stelde gaf ik al aan dat ik het niet wist, maar dat ik dat moest uitzoeken. Toen reageerde hij al een beetje geïrriteerd van 'nou, zou je dat willen doen dan?'. Toen reageerde ik heel vriendelijk 'ja, maar natuurlijk'.
Vervolgens na het uitzoeken krijg ik dus deze reactie. Het voelt gewoon niet helemaal oké, maar denk ook dat ik het me te persoonlijk aantrek. Zou alleen nog wel een signaal willen afgeven dat ik zijn reactie niet helemaal correct vind.
anoniem_25751 wijzigde dit bericht op 27-01-2018 17:46
0.17% gewijzigd
zaterdag 27 januari 2018 om 17:44
Nou ja, als je dit soort dingen blijft posten, dan gaat het wel heel lang duren ben ik bang.Nummer*Zoveel schreef: ↑27-01-2018 17:38Je haalt er van alles bij, maar ik denk dat dit de kern is van jouw probleem. Je voelt je dus onrechtvaardig behandeld. En vervolgens projecteer je dat op een aardige collega die terloops eens een opmerking maakt. Waarom? Is hij ervoor verantwoordelijk dat jouw bord zo overvol ligt? Is hij degene die dat kan veranderen? Is hij degene die dat moet erkennen? Volgens mij maak je nu de verkeerde verantwoordelijk voor jouw ellende.
En wat anderen ook al aangeven, jij trekt het probleem van de organisatie naar jou toe. Zij stouwen meer op jouw bord dan jij kunt behappen, en dat weten ze ook. Jij maakt daar jouw probleem van, door te proberen het toch allemaal (goed) te doen. Daarmee doe je niet alleen jezelf te kort (want teveel werkdruk en onmogelijk om alles dan goed te doen), maar je lost ook nog eens het probleem van de organisatie op waardoor zij dat vervolgens niet meer als een probleem hoeven te zien.
Stel nu eens dat je dat niet meer zou doen. Je werkt gewoon je normale uren en binnen die uren doe je wat je kunt doen, waarbij je prioriteiten stelt op basis van “belangrijk” en “urgent”. En wat je niet af krijgt, dat leg je terug bij je leidinggevende, met een “sorry, maar hier kom ik niet aan toe”. Ik geef je op een briefje dat dit voor jou uiteindelijk veel rechtvaardiger gaat voelen, en dat de leidinggevende niet alleen de omvang van het probleem beter zal begrijpen, maar ook een noodzaak zal gaan voelen om daar iets mee te doen.
@genie, moeten we zolang wachten?
Enne, ik heb iets gevonden!! Ik app je even!
zaterdag 27 januari 2018 om 17:57
Klinkt als een pittige en veelzijdige functie, leuk!
Ik zou het gewoon oppakken met hem. Makreel geeft een goede opening.
Mocht hem iets dwars zitten, dan hoor je het wel en kun je het daarover hebben. Mocht hij toen gewoon een mindere dag hebben gehad, is het ook uit de lucht. Je geeft aan dat jullie normaal goed met elkaar omgaan, dan kan dit toch besproken worden?
Ik zou het gewoon oppakken met hem. Makreel geeft een goede opening.
Mocht hem iets dwars zitten, dan hoor je het wel en kun je het daarover hebben. Mocht hij toen gewoon een mindere dag hebben gehad, is het ook uit de lucht. Je geeft aan dat jullie normaal goed met elkaar omgaan, dan kan dit toch besproken worden?
zaterdag 27 januari 2018 om 21:44
Het is inderdaad een leuke afwisselende functie, maar ook pittig. Ik ben op dit moment bezig met een opleiding, omdat ik toch iets anders wil doen. Deze functie vereist veel communicatie, mensen bij elkaar brengen en organisatorisch vermogen en dat zijn niet mijn sterkste punten.
Heb binnen deze functie wel veel stappen voorwaarts gemaakt qua communicatie, maar voelt toch steeds een beetje als op mijn tenen moeten lopen.
Opleiding die ik doe is in een richting waar al veel vraag naar is en ook steeds meer vraag naar komt, dus ik heb goede hoop dat ik die carrière switch kan maken. Gaat ook meer richting WO denkniveau, wat ik nu doe is HBO denkniveau. Ik heb VWO, maar dacht altijd dat WO te hoog gegrepen was voor mij, maar uit een assessment bleek dat ik dat niveau zeker heb, was alleen mijn eigen onzekerheid die mij tegenhield.
Bedankt voor het meedenken, ik ga het op die manier oppakken met hem.
Heb binnen deze functie wel veel stappen voorwaarts gemaakt qua communicatie, maar voelt toch steeds een beetje als op mijn tenen moeten lopen.
Opleiding die ik doe is in een richting waar al veel vraag naar is en ook steeds meer vraag naar komt, dus ik heb goede hoop dat ik die carrière switch kan maken. Gaat ook meer richting WO denkniveau, wat ik nu doe is HBO denkniveau. Ik heb VWO, maar dacht altijd dat WO te hoog gegrepen was voor mij, maar uit een assessment bleek dat ik dat niveau zeker heb, was alleen mijn eigen onzekerheid die mij tegenhield.
Bedankt voor het meedenken, ik ga het op die manier oppakken met hem.
zaterdag 27 januari 2018 om 22:05
Dat zou ik hem dan vragen. Jij hebt er last van. De reden daarvan kun zou je zelf moeten uitvinden, maar dit kun je hem vragen. Je kunt eventueel toelichten wat de reden is dat je last hebt van zijn opmerking.Sunshine585 schreef: ↑27-01-2018 16:39Bedankt voor de reacties!
Nee, het is natuurlijk niet alleen die ene opmerking van die ene collega.
Ik ben nu wel zo ver dat ik het niet meer vervelend vind als ik iets niet weet en gewoon zeg dat ik het ga uitzoeken (als dat bij mijn functie hoort). Maar ik vond het belerende toontje van deze collega waar ik het verder goed mee kan vinden wel vervelend. Misschien dat ik het me toch meer aantrek, juist doordat ik normaal gesproken een goed contact met hem heb. Ik denk in die zin dat ik overgevoelig reageer, maar het voelt onrechtvaardig dat ik eigenlijk zo'n relatief zwaar takenpakket heb en dan ook nog wordt aangesproken op iets wat ik niet weet.
Ben het ook niet met hem eens dat ik dit zou moeten weten en weet ook niet waarom hij dat op die manier zegt. Wat is het doel daarvan. Ik had het al snel voor hem uitgezocht, waarom dan benadrukken dat ik het had moeten weten? Komt gewoon niet zo aardig over.
Werkdruk is vreselijk, niet alleen voor degene dien het treft, maar ook voor een goede samenwerking met collega's en externen...
Het leven is een zure bom.
zaterdag 27 januari 2018 om 22:05
En het probleem 'tijdgebrek' gelijk bij hem neerleggen als hij je nog eens zoiets vraagt? "Goh, dat weet ik even niet uit mijn hoofd. Zoek je het zelf even op, of leggen we het bij mij op de stapel?"
Als je dat vriendelijk zegt, geef je aan waarom je dat nog niet uitgezocht had en hoe hij jou en zichzelf daarbij kan helpen. Terwijl jij gelijk aangeeft dat je voor hem aan de slag gaat, en als je dat té vriendelijk hebt gezegd, kan je daarin misschien wel je schuldgevoel voor je 'tekortschieten' in lezen. Dat maakt hem dan een volgende keer niet veel aardiger of geduldiger bij een soortgelijke vraag, denk ik. Ik heb natuurlijk wel even wat ingevuld hier, jij zal beter dan ik weten of dat klopt of niet.
Als je dat vriendelijk zegt, geef je aan waarom je dat nog niet uitgezocht had en hoe hij jou en zichzelf daarbij kan helpen. Terwijl jij gelijk aangeeft dat je voor hem aan de slag gaat, en als je dat té vriendelijk hebt gezegd, kan je daarin misschien wel je schuldgevoel voor je 'tekortschieten' in lezen. Dat maakt hem dan een volgende keer niet veel aardiger of geduldiger bij een soortgelijke vraag, denk ik. Ik heb natuurlijk wel even wat ingevuld hier, jij zal beter dan ik weten of dat klopt of niet.
zaterdag 27 januari 2018 om 22:17
Had die collega het zelf kunnen uitzoeken? Het komt een beetje over alsof ze werk op jou afschuiven, jij inmiddels aangeeft dat het teveel wordt en hij dan geïrriteerd op jou reageert. Misschien was hij eerst wel zo aardig omdat hij je voor z'n karretje kon spannen.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
