Werk & Studie alle pijlers

stel ik me aan?

02-03-2018 12:14 24 berichten
Alle reacties Link kopieren
ik heb een baan voor 32 uur als kassiere. Ik ben nu in de 30. ik doe hiernaast nog 8 uur werk als ambulant begeleider.
ik ben afgestudeerd als maatschappelijkwerkster.
ik hoopte in eerste instantie als ambulant begeleider fulltime aan de slag te kunnen gaan. dit kan waarschijnlijk ook maar ik weet niet of dit slim is.
het team is erg leuk en je hebt veel kansen om je te ontwikkelen, opleidingen te doen etc. ik vind t erg interessant.
maar 2 negatieve kanten. je werkt vooral alleen. je collega's zie je 3 keer in de maand gemiddeld en veel administratie moet je thuis doen. je hebt eigelijk geen vaste werktijden en je bent veel op de weg. weekenden heb ik wel nog vrij maar avonden somd niet.
ik vind t moeilijk om af te schakelen van mn werk omdat de tijden niet begrensd zijn. er zit geen structuur in. dit geeft me onrust. ik ben altijd een persoon geweest van duidelijkheid en structuur.
wat zouden jullie doen?
Alle reacties Link kopieren
Tsja, dan kun je beter de rest van je leven achter de kassa blijven zitten natuurlijk!
Is het niet mogelijk om bij een andere werkgever aan de slag te gaan? Iets met maatschappelijk werk, maar binnen de kantooruren?
Alle reacties Link kopieren
Stomme vraag maar dit wist je toch toen je de opleiding/studie aanving??
Waarom doe je die opleiding als je het werk niet ziet zitten?
Van te voren denk je toch na over de mogelijkheden na het afronden van de studie?
En ik verbaas mij over je manier van schrijven en je manier van denken. Hoe ga jij mensen helpen? Je komt zo onzeker over.
Alle reacties Link kopieren
in mn opleiding heb je ook banen op kantoortijden.
Alle reacties Link kopieren
het is gewoon heel moeilijk om in deze branche werk te vinden
Alle reacties Link kopieren
Als het kassawerk je goed bevalt zou ik dit eerst aanhouden.
Of laat je omscholen.
Volgens mij heeft maatschappelijk werk niet echt je passie.
Allereerst....je stelt je niet aan.
Je vraagt je iets af, je hebt bepaalde gevoelens en onzekerheden...dat is geen aanstellen hoor. Prima juist dat je erover nadenkt.

En een ooit gemaakte keuze kan na verloop van tijd een niet beste of niet passende keuze blijken of je gaat heroriënteren, of je ontwikkelt jezelf een andere richting uit dan ooit verwacht of bedacht......kan vanalles aan ten grondslag liggen.

Kansen andere deel van het door jou ooit gekozen werkveld mogelijk?
Blijven werken als kassière een optie tot je meer uren vind in je eigen branche of beroep waarvoor je geleerd hebt, echter met meer structuur? Ambulant werk in dat werkveld is pittig en vergt idd veel van je drang tot structuur en regelmaat.
Alle reacties Link kopieren
Als ik het goed begrijp heb je nu de kans op een baan, maar is het in deze specifieke job zo dat je geen vaste werktijden hebt.

Dan kun je besluiten om het nu te doen en intussen verder te kijken naar een werkgever waar je wel vaste tijden hebt. Heb je het idee dat die onrust voor laten we zeggen een jaar wel vol te houden is? Ervaring in de branche is natuurlijk altijd een pre als je er verder in wil.
Heb je als cassiere wel vaste werktijden alle weekenddienst avonden vrij?

Je klinkt niet enthousiast. Ik zou even verder zoeken.
Alle reacties Link kopieren
yourlocalhero schreef:
02-03-2018 12:18
Stomme vraag maar dit wist je toch toen je de opleiding/studie aanving??
Ik weet niet hoe oud TO was toen ze aan de opleiding tot Maatschappelijk Werker begon. Veel mensen doen een opleiding direct na de middelbare school en zijn 16 à 18 jaar als ze de keuze voor een opleiding/studie maken. En ik denk dat veel van die tieners/pubers nog niet de levens- en/of werkervaring en zelfkennis hebben om te weten welke manier van werken het beste bij ze past.

TO heeft een vakgebied gekozen dat haar inhoudelijk heel erg interesseert en waar ze graag in wil werken. Alleen het onregelmatig werken en werken zonder collega's valt haar bij nader inzien toch tegen en blijkt toch niet bij haar te passen. Dat kan en mag. Ik vind het niet vreemd of aanstellerij. Misschien ook omdat ik enigszins hetzelfde ervaar (ook begin 30). Ik vind mijn vakgebied erg leuk en interessant, maar onder andere het tempo, de vele deadlines en de manier van werken putten me langzaam uit. En ik zou zo graag willen dat dit niet zo was.

Zoals ik het lees vindt TO het werken achter de kassa prettig door het dagelijkse contact met collega's en het regelmatige ritme, maar is het duidelijk niet waar haar hart ligt. TO, ik ken je vakgebied niet. Zijn er mogelijkheden binnen (of rakend aan) je vakgebied die je inhoudelijk net zo interessant vindt als je werk als ambulant werker, maar gestructureerder en afgebakender zijn? Ik zou deze optie zeker onderzoeken, want gezien je leeftijd zal je nog 30 à 40 jaar werken. En ik denk dat het voor jezelf een stuk prettiger is als dit werk is dat bij je past, zowel inhoudelijk als manier van werken.
"You are not entitled to your opinion. You are entitled to your informed opinion. No one is entitled to be ignorant."
Alle reacties Link kopieren
Waarom heb je de opleiding van maatschappelijkwerker gedaan? wat was je doel?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
bedankt voor de reacties! maatschappelijk werker of schuldhulpverlener zijn de functies met regelmatige tijden. omdat ik daar geen werkervaring in heb en al 13 jaar ben afgestudeerd is het moeilijk om aangenomen te worden.
dan zou ik al vrijwillig een stage moeten gaan lopen maar ik woon alleen dus zonder inkomsten is dit niet mogelijk.
ik weet eerlijk gezegd niet of ik het een jaar kan volhouden. buiten mn 40 uur die ik maak heb ik weinig energie over om verder te kijken. ik heb nu regelmatig dat ik feestjes/afspraken met vrienden in het weekend moet afzeggen omdat het me te veel is.
Alle reacties Link kopieren
plum plum heel goed verwoord! dit is precies hoe ik erover denk.
En iets minder uren in de winkel en daarnaast (vrijwillig) werkervaring opdoen? Lever je wat salaris in maar je investeert wel in je toekomst. Tenminste, als dat echt is wat je wilt? Voel je wellicht ook een bepaalde druk omdat je een diploma hebt waar je niks mee doet?

Ik werk momenteel ook in een functie lager dan waar ik voor opgeleid ben (wel hetzelfde werkveld). Mensen vragen vaak waarom ik dat doe. Ik vind het enorm leuk, draag geen volledige verantwoordelijkheid en heb afgebakende werktijden (zou ik in een hogere functie niet hebben). Werk en prive is zo veel beter in balans (belangrijkste voor mij), maar soms denk ik "doe ik mezelf niet tekort". terwijl ik het helemaal niet anders zou willen.
Alle reacties Link kopieren
Troetelbeertje22 schreef:
02-03-2018 13:16
bedankt voor de reacties! maatschappelijk werker of schuldhulpverlener zijn de functies met regelmatige tijden. omdat ik daar geen werkervaring in heb en al 13 jaar ben afgestudeerd is het moeilijk om aangenomen te worden.
dan zou ik al vrijwillig een stage moeten gaan lopen maar ik woon alleen dus zonder inkomsten is dit niet mogelijk.
ik weet eerlijk gezegd niet of ik het een jaar kan volhouden. buiten mn 40 uur die ik maak heb ik weinig energie over om verder te kijken. ik heb nu regelmatig dat ik feestjes/afspraken met vrienden in het weekend moet afzeggen omdat het me te veel is.


Wat is wel mogelijk/haalbaar?

Je werkt nu 4 dagen als kassiere en 1 dag als ambulant begeleider. Hoeveel inkomen heb je nodig om te leven en heb je spaargeld als buffer? Heb je de financiële ruimte om bijvoorbeeld een dag minder betaald te werken als kassiere en vrijwillig te werken als schuldhulpverlener/maatschappelijk werker? Je werkt dan nog steeds 40 uur en kunt zo toch onderzoeken of een andere functie binnen je vakgebied bij je past (maar helaas niet volledig betaald).

Of is het een optie om te stoppen met je werk als kassiere en meer dagen te gaan werken als ambulant begeleider, maar dan niet fulltime? Misschien zorgt 3 à 4 dagen werken i.p.v. fulltime voor meer balans en minder onrust. En zo doe je ook meer werkervaring op binnen je vakgebied.
"You are not entitled to your opinion. You are entitled to your informed opinion. No one is entitled to be ignorant."
Alle reacties Link kopieren
ik denk dat de onrust voornamelijk komt doordat het ambulant werk te onregelmatig is. het niet weten waar ik aan toe ben en dan gemiddeld 4 afspraken op een dag hebben waar ik constant tussendoor moet reizen. Dus ik denk niet dat de optie partime werken als ambulant een goede optie voor mij is. ik werk 32 uur als kassiere dus kan ik inderdaad 1 dag besteden aan vrijwillige stage. ik ga dan wel qua loon flink achteruit maar dat is dan ook de keuze die ik maak. Goed idee!
AMW heeft kantoortijden, ruimte en meer contact met collega's.
Om de binding met je vakgebied niet te verliezen zou ik toch proberen meer uren ambulant te krijgen.
Vandaaruit kun je altijd doorsolliciteren. Je kansen worden dan aanzienlijk groter dan vanuit een baan als cassiere. Ik zou dan ook g
Aan voor circa 30 uur ambulant en geen baan meer als cassiere. Hierdoor werk je wat minder uur dan nu waardoor je hopelijk de druk kunt opvangen.
Echter wanneer ambulant al te hectisch voor je is zal het pittig worden om als maatschappelijk werker goed te blijven functioneren.
Alle reacties Link kopieren
Ik studeer momenteel ook sociaal werk (maar bij ons zijn de afstudeerrichtingen afgeschaft, wel aan een erkende hogeschool in Vlaanderen) en vanuit de opleiding weet ik dat er verschillende mogelijkheden zijn om aan de slag te gaan als maatschappelijk werkster binnen instellingen die wel vaste uren hebben (zoals clb, ocmw, caw, sociale diensten in ziekenhuizen, etc). Als veel onderweg zijn en onregelmatige uren jou niet liggen, waarom probeer je dan niet te solliciteren bij één van die instellingen?
Een certificaat of diploma schuldhulpverlening behalen vergroot ook je kansen zonder gerichte ervaring. Ook een optie om te overwegen.
Ik snap je probleem wel: Ik werk in de thuiszorg en dat heen en weer gefiets, geen vaste werkuren per week, soms een belabberde planning waardoor je ook nog eens niet of nauwelijks kan pauzeren omdat je anders te laat komt bij mensen breekt mij ook wel eens op. Ik ben nu dus ook rond aan het kijken voor banen met meer vastigheid qua uren en gewoon op 1 plek. Ik vind de vrijheid (hoewel in hoeverre je dat echt hebt is maar de vraag) fijn maar ik mis ook het contact met collega's zodat je eens kan overleggen over dingen.
Als je graag met collega’s werkt is het ontbreken van dat samenwerken echt een issue hoor. Ik werk 1 dag per week volledig op solistische basis wel met klanten op een locatie verscholen van collega’s. Vind het een verschrikking. Terwijl ik mij, omgeven door collega’s, als een vis in het water voel.
Een baan zoeken die die structuur wel past zou ik doen. En zolang je die niet hebt, bij de super blijven werken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven