studeren met kind
dinsdag 22 februari 2011 om 13:31
Hallo iedereen,
Ik woon 5 jaar in Nedeland en ik zou graag een studie willen volgen.
In mijn geboorteland heb ik een HBO studie afgerond, maar helaas, ik kan er niks mee doen hier in Nederland.
Ik ben net 28 geworden en kan studiefinanciering krijgen.
Maar ik heb ook een kind van 2,5 jaar. Ik dacht, als mijn kind 4 jaar wordt, dan heb ik net genoeg tijd om studiefinanciering aan te vragen.
Mijn man staat er niet achter, hij begint dit jaar zelf aan een opleiding (1 dag in de week, via zijn werkgever). Hij vindt het beter als ik het ook zo doe, eerst een werkgever vinden die mijn opleiding wil betalen. Maar ik vind het zonde om geen gebruik van de studiefinanciering te maken.
Bovendien lees ik vehalen van mensen die dan geen sociaal leven meer hebben en dat zou ik liever ook niet willen missen.
Ik heb er van alles over gelezen, maar ik kom er niet uit.
Hebben jullie ervaring/tips?
Ik woon 5 jaar in Nedeland en ik zou graag een studie willen volgen.
In mijn geboorteland heb ik een HBO studie afgerond, maar helaas, ik kan er niks mee doen hier in Nederland.
Ik ben net 28 geworden en kan studiefinanciering krijgen.
Maar ik heb ook een kind van 2,5 jaar. Ik dacht, als mijn kind 4 jaar wordt, dan heb ik net genoeg tijd om studiefinanciering aan te vragen.
Mijn man staat er niet achter, hij begint dit jaar zelf aan een opleiding (1 dag in de week, via zijn werkgever). Hij vindt het beter als ik het ook zo doe, eerst een werkgever vinden die mijn opleiding wil betalen. Maar ik vind het zonde om geen gebruik van de studiefinanciering te maken.
Bovendien lees ik vehalen van mensen die dan geen sociaal leven meer hebben en dat zou ik liever ook niet willen missen.
Ik heb er van alles over gelezen, maar ik kom er niet uit.
Hebben jullie ervaring/tips?
dinsdag 22 februari 2011 om 13:33
Waarom staat je man er niet achter? Missen jullie dan straks te veel inkomsten?
Zo vaak maak je het niet meer mee dat een werkgever voor jou je studie betaalt hoor. Hoe groot is de kans dat je zonder dat je diploma erkent wordt, weer in dezelfde branche terecht komt en dan ook nog een opleiding vergoed krijgt? Nihil denk ik, maar goed, ik weet niet waar jij toen voor gestudeerd hebt. Wil je weer hetzelfde studeren?
Zo vaak maak je het niet meer mee dat een werkgever voor jou je studie betaalt hoor. Hoe groot is de kans dat je zonder dat je diploma erkent wordt, weer in dezelfde branche terecht komt en dan ook nog een opleiding vergoed krijgt? Nihil denk ik, maar goed, ik weet niet waar jij toen voor gestudeerd hebt. Wil je weer hetzelfde studeren?
dinsdag 22 februari 2011 om 13:41
Mijn man staat niet achter omdat hij het een te grote verandering vindt. hij is bang dat we dan geen tijd voor elkaar meer hebben en uit elkaar groeien.
Met mijn opleiding kon ik lerares worden op de middelbare school (grammatica en literatuur in mijn eigen taal). Na de opleiding ben ik naar Nederland gekomen, dus ook geen ervaring opgedaan.
Met mijn opleiding kon ik lerares worden op de middelbare school (grammatica en literatuur in mijn eigen taal). Na de opleiding ben ik naar Nederland gekomen, dus ook geen ervaring opgedaan.
dinsdag 22 februari 2011 om 13:49
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 13:41:
Mijn man staat niet achter omdat hij het een te grote verandering vindt. hij is bang dat we dan geen tijd voor elkaar meer hebben en uit elkaar groeien.
Met mijn opleiding kon ik lerares worden op de middelbare school (grammatica en literatuur in mijn eigen taal). Na de opleiding ben naar Nederland gekomen, dus ook geen ervaring opgedaan.Je kunt er voor zorgen dat je tijd voor elkaar maakt hoor. Vind dat nou niet echt een goede reden om het niet te doen..
Mijn man staat niet achter omdat hij het een te grote verandering vindt. hij is bang dat we dan geen tijd voor elkaar meer hebben en uit elkaar groeien.
Met mijn opleiding kon ik lerares worden op de middelbare school (grammatica en literatuur in mijn eigen taal). Na de opleiding ben naar Nederland gekomen, dus ook geen ervaring opgedaan.Je kunt er voor zorgen dat je tijd voor elkaar maakt hoor. Vind dat nou niet echt een goede reden om het niet te doen..
dinsdag 22 februari 2011 om 13:50
Mijn man is Nederlander en ik ben onlangs ook Nederlandse geworden.
Ik heb dit meerdere malen met hem gesproken, maar hij heeft toch veel moeite mee.
Ik ben nu werkzoekende. Ik heb mijn vorige baan(part time) opgegeven omdat mijn man een nieuwe baan kreeg en niet meer te combineren was met ons kind. hij moet werken op de koopavonden en zaterdagen.
Ik heb dit meerdere malen met hem gesproken, maar hij heeft toch veel moeite mee.
Ik ben nu werkzoekende. Ik heb mijn vorige baan(part time) opgegeven omdat mijn man een nieuwe baan kreeg en niet meer te combineren was met ons kind. hij moet werken op de koopavonden en zaterdagen.
dinsdag 22 februari 2011 om 14:01
Beetje raar dat je man er moeite mee heeft. En er bestaat ook nog zoiets als kinderopvang. NIET JEZELF WEGCIJFEREN voor je man want daar word je doodongelukkig van. Hij is toch hopelijk niet met je getrouwd om je thuis op te sluiten. Hij is bang dat jullie uit elkaar groeien, of is hij misschien bang dat je het ook gezellig kan hebben met studiegenoten of collega's?
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
dinsdag 22 februari 2011 om 14:01
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 13:41:
Mijn man staat niet achter omdat hij het een te grote verandering vindt. hij is bang dat we dan geen tijd voor elkaar meer hebben en uit elkaar groeien.
Met mijn opleiding kon ik lerares worden op de middelbare school (grammatica en literatuur in mijn eigen taal). Na de opleiding ben ik naar Nederland gekomen, dus ook geen ervaring opgedaan.
Nou, om heel eerlijk te zijn: als mijn man me zo kort zou houden dan zou mijn relatie toch niet lang stand houden.
Blijkbaar heeft de opleiding die je in je land van herkomst hebt gedaan behoorlijke waarde. Ik zou mezelf ook in Nederland willen ontoplooien als ik jou was. Een goede opleing vergroot alleen maar je kansen op de arbeidsmarkt. Ik zou niet wachten tot ik in loondienst was en dan 1 dag per week naar school kan (als je baas het al zou willen betalen). Ik zou nu gewoon stappen ondernemen om te kunnen studeren als ik jou was!
Succes ermee.
Mijn man staat niet achter omdat hij het een te grote verandering vindt. hij is bang dat we dan geen tijd voor elkaar meer hebben en uit elkaar groeien.
Met mijn opleiding kon ik lerares worden op de middelbare school (grammatica en literatuur in mijn eigen taal). Na de opleiding ben ik naar Nederland gekomen, dus ook geen ervaring opgedaan.
Nou, om heel eerlijk te zijn: als mijn man me zo kort zou houden dan zou mijn relatie toch niet lang stand houden.
Blijkbaar heeft de opleiding die je in je land van herkomst hebt gedaan behoorlijke waarde. Ik zou mezelf ook in Nederland willen ontoplooien als ik jou was. Een goede opleing vergroot alleen maar je kansen op de arbeidsmarkt. Ik zou niet wachten tot ik in loondienst was en dan 1 dag per week naar school kan (als je baas het al zou willen betalen). Ik zou nu gewoon stappen ondernemen om te kunnen studeren als ik jou was!
Succes ermee.
dinsdag 22 februari 2011 om 14:04
En eerst een werkgever vinden die je opleiding wil betalen? Hallo, ik kom solliciteren maar wil ook weer studeren, dus willen jullie mijn studie betalen? Ik als werkgever ga niet zomaar beloftes doen aan een voor mij nog volledig onbekende potentiele nieuwe werknemer, en dan zou het toch ecjht wel een werkgerelateerde studie moeten zijn waar ik (als ik daar dan mee akkoord ga) dan wel een zwaar contract aan hang dat in geval van vertrek binnen zo en zoveel tijd dat ik (een deel van) het studiegeld terug mag krijgen omdat het dan een investering is geweest waar ik als werkgever geen profijt van heb gehad.
Ik denk niet dat het momenteel zo makkelijk is zomaar een baan te vinden waarbij je ook gelijk aan een betaalde studie kunt beginnen.
Ik denk niet dat het momenteel zo makkelijk is zomaar een baan te vinden waarbij je ook gelijk aan een betaalde studie kunt beginnen.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
dinsdag 22 februari 2011 om 14:09
Ik denk dat je met een voltijd studie meer thuis bent en er meer kunt zijn voor je gezin dan als je werkt én studeert... Bovendien ben je er dan ook sneller weer klaar mee inderdaad. Is de taal waarin je opgeleid bent er één die in Nederland ook veel wordt onderwezen? Wil je een opleiding in die richting doen ook, of iets heel anders?
dinsdag 22 februari 2011 om 14:11
ja surface, ik wil heel graag verder studeren. Nu zit ik dus gewoon thuis, ik heb de zorg voor mijn kind natuurlijk, maar ik heb het gevoel dat de tijd stil staat en ik niet verder kom. In de regio waar ik woon is het moeilijk om een leuke baan te vinden. Ik heb ook zo mijn eisen: part-time (omdat ik ook graag bij mijn kind wil zijn), geen koopavonden (dat doet mijn man al) en helaas heb ik geen familie of vrienden die kunnen oppassen.
Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.
Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.
dinsdag 22 februari 2011 om 14:14
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:11:
Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.
Hmmm, dit is vast zo'n man die het heerlijk vind dat jij totaal afhankelijk bent van hem...
Wat gaat er gebeuren als jij je zin doordrijft? Gaat hij daar dan uiteindelijk na een boel gezeur wel in mee?
Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.
Hmmm, dit is vast zo'n man die het heerlijk vind dat jij totaal afhankelijk bent van hem...
Wat gaat er gebeuren als jij je zin doordrijft? Gaat hij daar dan uiteindelijk na een boel gezeur wel in mee?
dinsdag 22 februari 2011 om 14:19
quote:toffifee schreef op 22 februari 2011 @ 14:14:
[...]
Hmmm, dit is vast zo'n man die het heerlijk vind dat jij totaal afhankelijk bent van hem...
Wat gaat er gebeuren als jij je zin doordrijft? Gaat hij daar dan uiteindelijk na een boel gezeur wel in mee?
Ik ben bang dat onze relatie dan behoorlijk onder de druk komt te zitten.
Hij wil dat ik z.s.m. een baan vind en dat ik ook meer kan bijdragen qua inkomsten.
[...]
Hmmm, dit is vast zo'n man die het heerlijk vind dat jij totaal afhankelijk bent van hem...
Wat gaat er gebeuren als jij je zin doordrijft? Gaat hij daar dan uiteindelijk na een boel gezeur wel in mee?
Ik ben bang dat onze relatie dan behoorlijk onder de druk komt te zitten.
Hij wil dat ik z.s.m. een baan vind en dat ik ook meer kan bijdragen qua inkomsten.
dinsdag 22 februari 2011 om 14:19
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:11:
Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.Oei, ik denk niet dat het probleem is dat jij wil studeren. Want de wil is er, je kan stufi aanvragen.. Maar ik denk dat dit eigenlijk meer een topic is over de verhoudingen tussen jou en je man. Ik persoonlijk zou er niet tegen kunnen, een man die emotioneel afhankelijk is van mij, mij claimt, mij kort wil houden.
Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.Oei, ik denk niet dat het probleem is dat jij wil studeren. Want de wil is er, je kan stufi aanvragen.. Maar ik denk dat dit eigenlijk meer een topic is over de verhoudingen tussen jou en je man. Ik persoonlijk zou er niet tegen kunnen, een man die emotioneel afhankelijk is van mij, mij claimt, mij kort wil houden.
dinsdag 22 februari 2011 om 14:21
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:17:
Kun je leven van de studiefinanciering?
Is het de risico waard?Hier kan je dat bekijken:
http://www.ib-groep.nl/pa ... /je_verzorgt_een_kind.asp
Kun je leven van de studiefinanciering?
Is het de risico waard?Hier kan je dat bekijken:
http://www.ib-groep.nl/pa ... /je_verzorgt_een_kind.asp
dinsdag 22 februari 2011 om 14:28
quote:Supersoulfighter schreef op 22 februari 2011 @ 14:19:
[...]
Ik persoonlijk zou er niet tegen kunnen, een man die emotioneel afhankelijk is van mij, mij claimt, mij kort wil houden.
Hij heeft natuurlijk ook zijn goede kanten, anders was ik niet bij hem gebleven. En hij heeft mij ook zo veel geholpen met de documenten die ik nodig had om in Nederland te kunnen blijven. Ik ben hem er dankbaar voor.
Maar ik ben bang dat ik straks 30 ben en dat ik spijt ga krijgen dat ik de kans om te studeren niet gepakt heb, alleen omdat mijn man er niet achter staat.
[...]
Ik persoonlijk zou er niet tegen kunnen, een man die emotioneel afhankelijk is van mij, mij claimt, mij kort wil houden.
Hij heeft natuurlijk ook zijn goede kanten, anders was ik niet bij hem gebleven. En hij heeft mij ook zo veel geholpen met de documenten die ik nodig had om in Nederland te kunnen blijven. Ik ben hem er dankbaar voor.
Maar ik ben bang dat ik straks 30 ben en dat ik spijt ga krijgen dat ik de kans om te studeren niet gepakt heb, alleen omdat mijn man er niet achter staat.
dinsdag 22 februari 2011 om 14:28
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:11:
ja surface, ik wil heel graag verder studeren. Nu zit ik dus gewoon thuis, ik heb de zorg voor mijn kind natuurlijk, maar ik heb het gevoel dat de tijd stil staat en ik niet verder kom. In de regio waar ik woon is het moeilijk om een leuke baan te vinden. Ik heb ook zo mijn eisen: part-time (omdat ik ook graag bij mijn kind wil zijn), geen koopavonden (dat doet mijn man al) en helaas heb ik geen familie of vrienden die kunnen oppassen.
Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.Kijk, hier was ik al bang voor. Je zit gewoon gevangen in je relatie met een emotioneel afhankelijke man die jouw leven voor jou bepaalt. Dat is geen goed nieuws. Jij bent volgens mij een verstandige vrouw die niet thuis vastgepind niet zitten omdat je man zich daar prettig bij voelt. Of voel je je daar echt gelukkig bij, nooit iets voor jezelf kunnen/mogen doen? (Hoort alarmbellen rinkelen!)
ja surface, ik wil heel graag verder studeren. Nu zit ik dus gewoon thuis, ik heb de zorg voor mijn kind natuurlijk, maar ik heb het gevoel dat de tijd stil staat en ik niet verder kom. In de regio waar ik woon is het moeilijk om een leuke baan te vinden. Ik heb ook zo mijn eisen: part-time (omdat ik ook graag bij mijn kind wil zijn), geen koopavonden (dat doet mijn man al) en helaas heb ik geen familie of vrienden die kunnen oppassen.
Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.Kijk, hier was ik al bang voor. Je zit gewoon gevangen in je relatie met een emotioneel afhankelijke man die jouw leven voor jou bepaalt. Dat is geen goed nieuws. Jij bent volgens mij een verstandige vrouw die niet thuis vastgepind niet zitten omdat je man zich daar prettig bij voelt. Of voel je je daar echt gelukkig bij, nooit iets voor jezelf kunnen/mogen doen? (Hoort alarmbellen rinkelen!)
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
dinsdag 22 februari 2011 om 14:31
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:28:
[...]
Hij heeft natuurlijk ook zijn goede kanten, anders was ik niet bij hem gebleven. En hij heeft mij ook zo veel geholpen met de documenten die ik nodig had om in Nederland te kunnen blijven. Ik ben hem er dankbaar voor.Ja en? Was dat niet ook in zijn voordeel? En moet je dan de rest van je leven onderdanig en slaafs in die relatie blijven hangen? Geen eigen leven leiden omdat hij je naar NL heeft gehaald? Ik zou maar eens een pittig gesprek met hem aan gaan en nu niet in de dankbare onderdanige slaafse rol kruipen. Hier in dit land hebben vrouwen recht op een leven! Er is meer dan het aanrecht en kinderen en een man om voor te zorgen. Jijzelf dus!
[...]
Hij heeft natuurlijk ook zijn goede kanten, anders was ik niet bij hem gebleven. En hij heeft mij ook zo veel geholpen met de documenten die ik nodig had om in Nederland te kunnen blijven. Ik ben hem er dankbaar voor.Ja en? Was dat niet ook in zijn voordeel? En moet je dan de rest van je leven onderdanig en slaafs in die relatie blijven hangen? Geen eigen leven leiden omdat hij je naar NL heeft gehaald? Ik zou maar eens een pittig gesprek met hem aan gaan en nu niet in de dankbare onderdanige slaafse rol kruipen. Hier in dit land hebben vrouwen recht op een leven! Er is meer dan het aanrecht en kinderen en een man om voor te zorgen. Jijzelf dus!
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
dinsdag 22 februari 2011 om 14:32
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:11:
ja surface, ik wil heel graag verder studeren. Nu zit ik dus gewoon thuis, ik heb de zorg voor mijn kind natuurlijk, maar ik heb het gevoel dat de tijd stil staat en ik niet verder kom. In de regio waar ik woon is het moeilijk om een leuke baan te vinden. Ik heb ook zo mijn eisen: part-time (omdat ik ook graag bij mijn kind wil zijn), geen koopavonden (dat doet mijn man al) en helaas heb ik geen familie of vrienden die kunnen oppassen.
Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.
Lijkt me een ontzettende moeilijke situatie, maar ik zou denkik toch thuis de confrontatie aangaan. Je relatie en je leven blijft op deze manier natuurlijk niet leuk.
Wat vindt je er zelf van dat je man emotioneel afhankelijk van je is?
ja surface, ik wil heel graag verder studeren. Nu zit ik dus gewoon thuis, ik heb de zorg voor mijn kind natuurlijk, maar ik heb het gevoel dat de tijd stil staat en ik niet verder kom. In de regio waar ik woon is het moeilijk om een leuke baan te vinden. Ik heb ook zo mijn eisen: part-time (omdat ik ook graag bij mijn kind wil zijn), geen koopavonden (dat doet mijn man al) en helaas heb ik geen familie of vrienden die kunnen oppassen.
Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.
Lijkt me een ontzettende moeilijke situatie, maar ik zou denkik toch thuis de confrontatie aangaan. Je relatie en je leven blijft op deze manier natuurlijk niet leuk.
Wat vindt je er zelf van dat je man emotioneel afhankelijk van je is?
dinsdag 22 februari 2011 om 14:40
quote:Surface2 schreef op 22 februari 2011 @ 14:32:
[...]
Wat vindt je er zelf van dat je man emotioneel afhankelijk van je is?
Dat benauwd me, eerlijk gezegd. Ik zou het graag willen zien dat hij ook een eigen sociale leven heeft en niet al zijn geluk van mij laat afhangen, dat vind een te grote last om te dragen.
@supersoulfighter: bedankt voor de link
[...]
Wat vindt je er zelf van dat je man emotioneel afhankelijk van je is?
Dat benauwd me, eerlijk gezegd. Ik zou het graag willen zien dat hij ook een eigen sociale leven heeft en niet al zijn geluk van mij laat afhangen, dat vind een te grote last om te dragen.
@supersoulfighter: bedankt voor de link