Werk & Studie alle pijlers

studeren met kind

22-02-2011 13:31 51 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo iedereen,



Ik woon 5 jaar in Nedeland en ik zou graag een studie willen volgen.

In mijn geboorteland heb ik een HBO studie afgerond, maar helaas, ik kan er niks mee doen hier in Nederland.

Ik ben net 28 geworden en kan studiefinanciering krijgen.

Maar ik heb ook een kind van 2,5 jaar. Ik dacht, als mijn kind 4 jaar wordt, dan heb ik net genoeg tijd om studiefinanciering aan te vragen.



Mijn man staat er niet achter, hij begint dit jaar zelf aan een opleiding (1 dag in de week, via zijn werkgever). Hij vindt het beter als ik het ook zo doe, eerst een werkgever vinden die mijn opleiding wil betalen. Maar ik vind het zonde om geen gebruik van de studiefinanciering te maken.



Bovendien lees ik vehalen van mensen die dan geen sociaal leven meer hebben en dat zou ik liever ook niet willen missen.



Ik heb er van alles over gelezen, maar ik kom er niet uit.



Hebben jullie ervaring/tips?
Waarom staat je man er niet achter? Missen jullie dan straks te veel inkomsten?

Zo vaak maak je het niet meer mee dat een werkgever voor jou je studie betaalt hoor. Hoe groot is de kans dat je zonder dat je diploma erkent wordt, weer in dezelfde branche terecht komt en dan ook nog een opleiding vergoed krijgt? Nihil denk ik, maar goed, ik weet niet waar jij toen voor gestudeerd hebt. Wil je weer hetzelfde studeren?
Alle reacties Link kopieren
Als je weer hetzelfde wilt gaan studeren, kun je misschien in een kortere tijd je diploma halen?
Alle reacties Link kopieren
Weet je zeker dat je studiefinanciering kunt krijgen. Bij mijn weten gaat dat tot het 27e levensjaar.

Ik zou dus nog even goed de site van het DUO doorspitten.

Edit: Zie net dat het tegenwoordig tot 30 jaar is. Excuus.
Nee hoor, je mag stufi aanvragen tot de maand waarin je 30 wordt!
Alle reacties Link kopieren
Mijn man staat niet achter omdat hij het een te grote verandering vindt. hij is bang dat we dan geen tijd voor elkaar meer hebben en uit elkaar groeien.

Met mijn opleiding kon ik lerares worden op de middelbare school (grammatica en literatuur in mijn eigen taal). Na de opleiding ben ik naar Nederland gekomen, dus ook geen ervaring opgedaan.
En wat vind je man dat je wel mag doen dan? Werk je nu of ben je fulltime thuis bij je zoontje? Ik vind het altijd een beetje jammer als mannen hun vrouw niet steunen in hun ontwikkeling (maar misschien is dit iets wat in jullie cultuur normaal is?)
Alle reacties Link kopieren
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 13:41:

Mijn man staat niet achter omdat hij het een te grote verandering vindt. hij is bang dat we dan geen tijd voor elkaar meer hebben en uit elkaar groeien.

Met mijn opleiding kon ik lerares worden op de middelbare school (grammatica en literatuur in mijn eigen taal). Na de opleiding ben naar Nederland gekomen, dus ook geen ervaring opgedaan.Je kunt er voor zorgen dat je tijd voor elkaar maakt hoor. Vind dat nou niet echt een goede reden om het niet te doen..
Alle reacties Link kopieren
Mijn man is Nederlander en ik ben onlangs ook Nederlandse geworden.

Ik heb dit meerdere malen met hem gesproken, maar hij heeft toch veel moeite mee.

Ik ben nu werkzoekende. Ik heb mijn vorige baan(part time) opgegeven omdat mijn man een nieuwe baan kreeg en niet meer te combineren was met ons kind. hij moet werken op de koopavonden en zaterdagen.
Alle reacties Link kopieren
Beetje raar dat je man er moeite mee heeft. En er bestaat ook nog zoiets als kinderopvang. NIET JEZELF WEGCIJFEREN voor je man want daar word je doodongelukkig van. Hij is toch hopelijk niet met je getrouwd om je thuis op te sluiten. Hij is bang dat jullie uit elkaar groeien, of is hij misschien bang dat je het ook gezellig kan hebben met studiegenoten of collega's?
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Alle reacties Link kopieren
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 13:41:

Mijn man staat niet achter omdat hij het een te grote verandering vindt. hij is bang dat we dan geen tijd voor elkaar meer hebben en uit elkaar groeien.

Met mijn opleiding kon ik lerares worden op de middelbare school (grammatica en literatuur in mijn eigen taal). Na de opleiding ben ik naar Nederland gekomen, dus ook geen ervaring opgedaan.



Nou, om heel eerlijk te zijn: als mijn man me zo kort zou houden dan zou mijn relatie toch niet lang stand houden.

Blijkbaar heeft de opleiding die je in je land van herkomst hebt gedaan behoorlijke waarde. Ik zou mezelf ook in Nederland willen ontoplooien als ik jou was. Een goede opleing vergroot alleen maar je kansen op de arbeidsmarkt. Ik zou niet wachten tot ik in loondienst was en dan 1 dag per week naar school kan (als je baas het al zou willen betalen). Ik zou nu gewoon stappen ondernemen om te kunnen studeren als ik jou was!



Succes ermee.
Alle reacties Link kopieren
En eerst een werkgever vinden die je opleiding wil betalen? Hallo, ik kom solliciteren maar wil ook weer studeren, dus willen jullie mijn studie betalen? Ik als werkgever ga niet zomaar beloftes doen aan een voor mij nog volledig onbekende potentiele nieuwe werknemer, en dan zou het toch ecjht wel een werkgerelateerde studie moeten zijn waar ik (als ik daar dan mee akkoord ga) dan wel een zwaar contract aan hang dat in geval van vertrek binnen zo en zoveel tijd dat ik (een deel van) het studiegeld terug mag krijgen omdat het dan een investering is geweest waar ik als werkgever geen profijt van heb gehad.



Ik denk niet dat het momenteel zo makkelijk is zomaar een baan te vinden waarbij je ook gelijk aan een betaalde studie kunt beginnen.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je met een voltijd studie meer thuis bent en er meer kunt zijn voor je gezin dan als je werkt én studeert... Bovendien ben je er dan ook sneller weer klaar mee inderdaad. Is de taal waarin je opgeleid bent er één die in Nederland ook veel wordt onderwezen? Wil je een opleiding in die richting doen ook, of iets heel anders?
Alle reacties Link kopieren
ja surface, ik wil heel graag verder studeren. Nu zit ik dus gewoon thuis, ik heb de zorg voor mijn kind natuurlijk, maar ik heb het gevoel dat de tijd stil staat en ik niet verder kom. In de regio waar ik woon is het moeilijk om een leuke baan te vinden. Ik heb ook zo mijn eisen: part-time (omdat ik ook graag bij mijn kind wil zijn), geen koopavonden (dat doet mijn man al) en helaas heb ik geen familie of vrienden die kunnen oppassen.



Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:11:

Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.

Hmmm, dit is vast zo'n man die het heerlijk vind dat jij totaal afhankelijk bent van hem...



Wat gaat er gebeuren als jij je zin doordrijft? Gaat hij daar dan uiteindelijk na een boel gezeur wel in mee?
Alle reacties Link kopieren
@arnan: ik wil in dezelfde richting gaan studeren of maatschappelijk werk. Kun je leven van de studiefinanciering?

Is het de risico waard?
Alle reacties Link kopieren
quote:toffifee schreef op 22 februari 2011 @ 14:14:

[...]



Hmmm, dit is vast zo'n man die het heerlijk vind dat jij totaal afhankelijk bent van hem...



Wat gaat er gebeuren als jij je zin doordrijft? Gaat hij daar dan uiteindelijk na een boel gezeur wel in mee?



Ik ben bang dat onze relatie dan behoorlijk onder de druk komt te zitten.

Hij wil dat ik z.s.m. een baan vind en dat ik ook meer kan bijdragen qua inkomsten.
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:11:

Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.Oei, ik denk niet dat het probleem is dat jij wil studeren. Want de wil is er, je kan stufi aanvragen.. Maar ik denk dat dit eigenlijk meer een topic is over de verhoudingen tussen jou en je man. Ik persoonlijk zou er niet tegen kunnen, een man die emotioneel afhankelijk is van mij, mij claimt, mij kort wil houden.
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:17:

Kun je leven van de studiefinanciering?

Is het de risico waard?Hier kan je dat bekijken:

http://www.ib-groep.nl/pa ... /je_verzorgt_een_kind.asp
Als je nu niets geen inkomen hebt, dan houd je denk ik wel iets over aan de studiefinanciering. Maar dat ligt ook aan de kosten voor kinderopvang e.d. natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:Supersoulfighter schreef op 22 februari 2011 @ 14:19:

[...]





Ik persoonlijk zou er niet tegen kunnen, een man die emotioneel afhankelijk is van mij, mij claimt, mij kort wil houden.



Hij heeft natuurlijk ook zijn goede kanten, anders was ik niet bij hem gebleven. En hij heeft mij ook zo veel geholpen met de documenten die ik nodig had om in Nederland te kunnen blijven. Ik ben hem er dankbaar voor.



Maar ik ben bang dat ik straks 30 ben en dat ik spijt ga krijgen dat ik de kans om te studeren niet gepakt heb, alleen omdat mijn man er niet achter staat.
Alle reacties Link kopieren
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:11:

ja surface, ik wil heel graag verder studeren. Nu zit ik dus gewoon thuis, ik heb de zorg voor mijn kind natuurlijk, maar ik heb het gevoel dat de tijd stil staat en ik niet verder kom. In de regio waar ik woon is het moeilijk om een leuke baan te vinden. Ik heb ook zo mijn eisen: part-time (omdat ik ook graag bij mijn kind wil zijn), geen koopavonden (dat doet mijn man al) en helaas heb ik geen familie of vrienden die kunnen oppassen.



Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.Kijk, hier was ik al bang voor. Je zit gewoon gevangen in je relatie met een emotioneel afhankelijke man die jouw leven voor jou bepaalt. Dat is geen goed nieuws. Jij bent volgens mij een verstandige vrouw die niet thuis vastgepind niet zitten omdat je man zich daar prettig bij voelt. Of voel je je daar echt gelukkig bij, nooit iets voor jezelf kunnen/mogen doen? (Hoort alarmbellen rinkelen!)
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Alle reacties Link kopieren
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:28:

[...]





Hij heeft natuurlijk ook zijn goede kanten, anders was ik niet bij hem gebleven. En hij heeft mij ook zo veel geholpen met de documenten die ik nodig had om in Nederland te kunnen blijven. Ik ben hem er dankbaar voor.Ja en? Was dat niet ook in zijn voordeel? En moet je dan de rest van je leven onderdanig en slaafs in die relatie blijven hangen? Geen eigen leven leiden omdat hij je naar NL heeft gehaald? Ik zou maar eens een pittig gesprek met hem aan gaan en nu niet in de dankbare onderdanige slaafse rol kruipen. Hier in dit land hebben vrouwen recht op een leven! Er is meer dan het aanrecht en kinderen en een man om voor te zorgen. Jijzelf dus!
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Alle reacties Link kopieren
quote:leliem schreef op 22 februari 2011 @ 14:11:

ja surface, ik wil heel graag verder studeren. Nu zit ik dus gewoon thuis, ik heb de zorg voor mijn kind natuurlijk, maar ik heb het gevoel dat de tijd stil staat en ik niet verder kom. In de regio waar ik woon is het moeilijk om een leuke baan te vinden. Ik heb ook zo mijn eisen: part-time (omdat ik ook graag bij mijn kind wil zijn), geen koopavonden (dat doet mijn man al) en helaas heb ik geen familie of vrienden die kunnen oppassen.



Mijn man is helaas emotioneel afhankelijk van mij, hij heeft geen eigen vriendenen heeft veel moeite als ik een avondje uit eten wil met mijn vriendinnen bijvoorbeeld, iets wat hooguit 2 keer per jaar gebeurd.



Lijkt me een ontzettende moeilijke situatie, maar ik zou denkik toch thuis de confrontatie aangaan. Je relatie en je leven blijft op deze manier natuurlijk niet leuk.



Wat vindt je er zelf van dat je man emotioneel afhankelijk van je is?
Alle reacties Link kopieren
quote:Surface2 schreef op 22 februari 2011 @ 14:32:

[...]



Wat vindt je er zelf van dat je man emotioneel afhankelijk van je is?



Dat benauwd me, eerlijk gezegd. Ik zou het graag willen zien dat hij ook een eigen sociale leven heeft en niet al zijn geluk van mij laat afhangen, dat vind een te grote last om te dragen.



@supersoulfighter: bedankt voor de link

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven