Tweede spoor en dan?

Op al je vragen is eigenlijk hetzelfde antwoord van toepassing: 3 maanden voor je 2 jaar ziek bent krijg je een oproep om gekeurd te worden voor de WGA. Afhankelijk van wat daaruit komt krijg je of WGA of WW naast je 20-24 uur werken.

De oproep komt een paar maanden voor de 2 jaar om zijn, de WGA of WW wordt pas uitbetaald na 24 maanden ziekte. Je krijgt niet een tijdelijk hogere WGA als zij vinden dat je nog gedeeltelijk kunt werken. Dan wordt het WW dus.

Ik zou me als ik jou was eerst focussen op je revalidatie en op spoor 2. Je werkgever geeft je ondersteuning/coaching daarvoor. Pas over een maand of 4 moet je eens gaan kijken hoe het zit met WGA of WW. Geen zorgen voor iets wat nog niet speelt, wellicht gaat het nooit spelen omdat je een andere baan vindt voor die tijd.

Ik heb een vergelijkbaar traject achter de rug, ook met revalidatie.

Het is een moeilijke en confronterende periode en je zoekt naar houvast, wat betreft werk en financiële zekerheid. Dat herken ik ook.

Het lastige is alleen dat je herstel niet altijd kunt beredeneren.
Je probeert nu vooruit te denken en dat heeft weinig zin.
Ik was er vast van overtuigd dat ik gewoon weer mijn eigen werk kon gaan doen tzt. Dat lukte niet.
Het is beter om je te richten op herstel en bij alles wat je doet je af te vragen of het goed is voor je herstel. Het meest ideale is blijven bij je werkgever, met aangepast werk. Jij geeft zelf al aan dat dat moeizaam gaat en dat het niet goed voor je zou zijn op lange termijn. Dat gaat hem niet worden dan.

Het tweede spoor moet je je niet teveel van voorstellen, het gaat er om dat je zelf actief zoekt naar ander werk en dat er goed wordt bijgehouden welke acties je onderneemt door jou en of je voldoet aan alle regels volgens de wet Poortwachter, dat doet je begeleider. Wat jij in die periode hoort te doen is zo ver mogelijk herstellen en haalbaar werk onderzoeken ( evt door het doen van vrijwilligerswerk).
Als er na dat jaar wordt beoordeeld dat je werk niet meer haalbaar is zoals het was, wordt je arbeids(on)geschiktheid vastgesteld. Daarbij wordt dus nog steeds gekeken naar het aantal uur dat je in dienst, dus werkzaam was.
Hoe moeilijk ook, piekeren en toewerken naar een bepaalde financiële situatie gaat niet.
Beter uitgangspuntpunt is je focussen op wat er lukt.
Sterkte ermee.

Je bent dus vooral bang voor een daling in je inkomsten, klopt dat?

Misschien geeft het ook rust om te kijken of je met minder toe zou kunnen. Kun je bijvoorbeeld goedkoper boodschappen doen of ergens op besparen/bezuinigen? Bespreek dit eens met maatschappelijk werk bij de revalidatiekliniek. O

Je moet overigens WW aanvragen als je niet in aanmerking komt voor WGA.
Als je gedeeltelijk arbeidsongeschikt wordt verklaard, dan kun je aanvullend WW aanvragen.
Ga ervan uit dat je in totaal uitkomt op 70 % van je laatstverdiende loon ( dat is van 40 uur in jouw geval neem ik aan, omdat je in het eerste jaar minder werken valt onder eerstespoor re-integratie). Jouw dienstverband is ook 40 uur officieel, dat kan bijna niet anders.
Heb je al eens gekeken op de website het Uwv?
https://www.uwv.nl/particulieren/ziek/z ... -uitkering

Heb je al een arbeidsdeskundig onderzoek gehad om te bezien welk werk nog bij je past bij een eigen of andere werkgever?

Niet alles wat ik hier lees klop helemaal maar het is dan ook lastige materie.

Eerst het tweede-spoor traject, want dat is in chronologie nu het belangrijkste en er hangt ook veel van af. Laat na je revalidatietraject door je werkgever een arbeidsdeskundig onderzoek uitvoeren.
Zorg eerst voor jezelf dat je een definitieve keuze maakt voor het terugkeren in je oude werk (voor minder uren) of dat ander soort werk beter voor je is. Dat is een medische beslissing, de financiele consequensies zou je daarbij niet moeten laten meespelen als dit ten koste gaat van je gezondheid.

Ik lees eigenlijk al dat je oude werk toch te zwaar voor je is. Probeer dat dan te accepteren.

De arbeidsdeskundige zal dan vervolgens onderzoeken of er voor jou passend werk is binnen de organisatie. Als dat werk er is dan moet je werkgever dat aan jou aanbieden. Je hoeft daar neit op te solliciteren samen met andere kandidaten, jij gaat voor! Indien er geen ander passend werk binnen de organisatie is komt het tweede spoor in beeld.

Het is niet juist dat je niet te veel hoeft te verwachten van het tweede spoor traject en dat je alles zelf moet doen. Onder omstandigheden kan van een werkgever verwacht worden dat deze een professioneel bedrijf inzet om jou te begeleiden naar passend werk bij een andere werkgever. Dat bedrijf onderzoekt samen met jou wat passend en geschikt is en zet een beleid uit om zo'n plek te vinden en geeft je bijvoorbeeld sollicitatietrainingen en dergelijke.

Het gaat bij het tweede spoor echter niet slechts om gewoon solliciteren waarna je een andere baan bij een andere werkgever aanvaardt (en dus ontslag neemt bij je oude baas). Het kan juist ook gaan om een tijdelijke proefplaatsing bij een ander bedrijf waarbij je huidige baas je salaris doorbetaalt. Een reïntegratiebedrijf heeft daar vaak contacten voor en hoort je daarbij professioneel te kunnen bemiddelen. Zelf een baan zoeken in het tweede spoor is dus echt te kort door de bocht.

Dit tweede spoor moet dan nog wel plaatsvinden binnen dat tweede ziektejaar, daarna heeft de werkgever (mits het UWV vindt dat ze voldoende reintegratie inspanningen hebben verricht) geen tweede spoor verplichting meer en als je geen eigen werk meer kunt doen ook geen betalingsverplichting meer. Haal er dus uit wat je eruit kunt halen in die eerste twee jaar.

Vervolgend moet je dus een paar maanden voor het einde van dit tweede ziektejaar een WIA beoordeling aanvragen. Het UWV beoordeelt dan jouw situatie en kijkt wat er in de afgelopen 2 jaar gebeurd is. Dit kan verschillende uitkomsten hebben:

1) je doet je eigen baan in minder uren of je doet ander werk bij je eigen of een andere werkgever en je verdient daarmee minstens 65% van je oude salaris. Je krijgt geen WIA uitkering.

2) Je verdient minder dan 65% van je laatste loon. Het UWV gaat nu kijken of de werkgever en jij de afgelopen 2 jaar genoeg hebben gedaan aan reintegratie. Als dat niet zo is, omdat er bijvoorbeeld geen tweede spoort traject is ingezet terwijl dat wel had gemoeten, dan kan jouw werkgever een loonsanctie krijgen en moeten alsnog de benodigide reintegratiestappen genomen worden. Die loonsanctie houdt in dat de werkgever nog maximaal een jaar (70% van )je oude salaris moet betalen. Aan het einde van dat jaar (of eerder als de gemaakte fouten hersteld zijn) wordt opnieuw gekeken of je dan in aanmerking komt voor WIA.
Om een dergelijke loonsanctie te vermijden doet een werkgever er goed aan om na een jaar een arbeidsdeskundig advies aan te vragen. Bij jou is dit eerste jaar al om maar omdat je nu in de revalidatie zit en dus tijdelijk geen arbeidsmogelijkheden hebt, kan het arbeidsdeskundig onderzoek na de revalidatie of aan het eind van de revalidatie plaatsvinden. Jij hebt er belang bij dat je nog een zo lang mogelijk traject hebt voor dat tweede spoor dus dring aan op een tijdig onderzoek en accepteer geen getreuzel en uitstel daarbij.

3) Je bent geheel of gedeeltelijk arbeidsongeschikt en komt in aanmerking voor WIA. Hoe het UWV dat toetst kun je opzoeken op internet, voert te ver om hier ook nog uit te leggen. Maar het gaat erom dat je nieuwe verdienmogelijkheid wordt vergeleken met je oude salaris en het percentage daarvan is je mate van arbeidsongeschiktheid.

a) Als je geheel arbeidsongeschikt bent krijg je (de IVA even buiten beschouwing gelaten want lijkt niet voor jou op te gaan) een 80-100% WGA uitkering en dat is 70% van je laatste loon (tot aan het maximum dagloon)

b)Als je gedeeltelijk arbeidsongeschikt bent maakt het voor de eerste periode nog niet zo veel uit of je al wel of niet een andere geschikte baan hebt gevonden. Je krijgt een WGA uitkering en geen WW. Vroeger kreeg je beiden naast elkaar maar inmiddels is dat stukje WW in de eerste fase van de WGA opgenomen. Je hebt dan de eerste periode sowieso recht op een inkomen van 70% van je laatste loon, ongeacht of je ernaast werkt of niet. Als je werkt houdt je iets meer over, want je mag 30% van wat je verdient boven op je uitkering houden. Na ommekomst van die eerste periode (de periode waarop je vroeger recht op WW had) verandert de vorm van de uitkering en gaat het erom of je minimaal de helft van je verdiencapaciteit verdient (dit kan je ook opzoeken, is ook weer ingewikkeld maar nu nog niet aan de orde).

4) Als er wordt bepaalt dat je niet meer je oude werk kunt doen maar dat je wel in een andere baan minimaal 65% van je oude loon zou kunnen verdienen, krijg je dus geen WIA uitkering. Als jouw baas dan geen ander passend werk voor je heeft dat hij je moet aanbieden en je hebt in het tweede spoor geen baan gevonden, dan kun je een WW uitkering aanvragen en ga je solliciteren naar geschikt werk.

Zolang je nog geen nieuw arbeidscontract getekend hebt bij een andere werkgever kan je altijd nog terug naar je oude werkgever hoor, mocht je ineens tegen de verwachting in wel weer in staat zijn tot je oude werk.
Gebruik de tijd die je hebt zo goed mogelijk in het tweedespoortraject. Over het algemeen ga je eerst orienteren op wat je nu wil en kan en dan daarbij een baan zoeken. Je gaat ook vast getraind worden in wat je vertelt over je carriereswitch, zeg je dat je ziek bent of hoe kun je dat inkleden als ze ernaar vragen?
Ik heb mijn tweedespoortraject ervaren als heel prettig. De coaching en de ondersteuning naar mijn nieuwe toekomst heeft mij sterker gemaakt. Het traject is inmiddels afgesloten, maar nog niet geslaagd: ik ga nu alleen door met solliciteren en pas bij de juiste baan is het voor mij af.
Heel veel succes, zowel met je revaliatie als met je re-integratie!

Denk vooral aan je gezondheid. Het eerste jaar zoveel werken terwijl het moeizaam ging is niet verstandig.

Werk voor zo ver dat lukt qua gezondheid en dat je dan ook nog je huishouden kunt doen, koken en af en toe een sociaal contact en dat je rust momenten hebt om te herstellen.

Hallo,

Ik 'breek even in' in dit item omdat ik ook wat vragen heb over een lopend 2de spoor traject van een zus van mij. Deze is zelf nogal volgzaam en afwachtend en laat zich een paar dingen 'aanleunen' die m.i. niet helemaal kloppen. Daar heeft zij emotioneel toch heel veel moeite mee en daarom steek ik even een helpende hand toe door op dit forum haar situatie te beschrijven. Wellicht dat iemand op dit forum ons daar wat meer duidelijkheid over kan verschaffen.
Mijn zus werkt in het onderwijs, heeft een part-time baan (50%) en doet dat al vele jaren met veel plezier en wil graag weer helemaal terug.
Zij is eind 2017 geopereerd en heeft daarna een chemo ondergaan.
De reïntegratie verloopt eigenlijk goed en volgens planning (zit inmiddels op 80% van haar normale werktijd) maar moest op aangeven van haar werkgever na 1 jaar ziek te zijn, ook het 2de spoor op.
De verwachting is dat zij nog vóór de zomervakantie (binnen 2 jaar!) volledig terug is op 100% van haar werk. In dat 2de spoortraject is ze nu zover gevorderd, dat de begeleider van het reïntegratiebureau haar vraagt om te gaan solliciteren naar een andere baan en ook in een andere functie. Dat is gegeven haar succesvolle reïntegratie een echt idiote aanpak, maar volgens de begeleider moet het. Daar heeft mijn zus zeer veel stress van en daar leidt haar verdere herstel ook onder. Mijn vraag is eigenlijk deze; wat kan zij doen om van dit 2de spoor traject af te komen. Opnieuw bedrijfsarts inschakelen? Of wat anders? Wie heeft advies of soortgelijke ervaring?

B.v.d.