Werk & Studie
alle pijlers
Van allergie naar uitdaging
woensdag 6 januari 2016 om 09:12
Ik lees hier wel eens over kernkwadranten. Over gedrag dat mijn allergie opwekt, dat dat een doorgeschoten kwaliteit van de ander is en dat het dan weer mijn uitdaging is.
Ik erger me een slag in de rondte aan bepaald gedrag en ik snap wat de uitdaging is. OK, en nu? Het inzien maakt de ergernis niet minder en ergeren kost zoveel energie.
Mijn vraag: wie heeft dat kernkwadrantenverhaal wel eens actief toegepast in interacties en wat zijn jullie ervaringen? En wordt de irritatie een keer minder?
Ik erger me een slag in de rondte aan bepaald gedrag en ik snap wat de uitdaging is. OK, en nu? Het inzien maakt de ergernis niet minder en ergeren kost zoveel energie.
Mijn vraag: wie heeft dat kernkwadrantenverhaal wel eens actief toegepast in interacties en wat zijn jullie ervaringen? En wordt de irritatie een keer minder?
woensdag 6 januari 2016 om 09:31
Hangt van de situatie af en de eigenschappen. De kern is dat je je ergert omdat je zelf ook die eigenschap hebt en omdat je er zelf soms ook in door slaat (ergernis door herkenning). Alleen bij de ander oordeel je er harder over dan bij jezelf.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 6 januari 2016 om 09:48
Ik kan het ergerlijke gedrag dan beter plaatsen. En het bij de ander laten en zelf er delen, waarvan ik zie dat het werkt, overnemen.
Zo heb ik een collega die echt 'alles is voor bassie' leeft. Enorm op zichzelf gericht en alles is berekenend en echt schijt aan alles en iedereen.
Zij ergert zich dus weer aan mij en vindt me veel te tuttig.
Ik wil te graag aardig gevonden worden en zie aan haar dat de wereld dus niet vergaat als mensen je niet aardig vinden.
Sterker nog, omdat zij echt altijd zichzelf is en er ook open over is (ik heb hier geen zin in, teveel werk zegt ze rustig) accepteert Men haar zoals ze is.
ZE doet haar werk, is erg ervaren en erg duidelijk. Itt tot mij (kijk maar naar dit lange verhaal ).
Dus ik probeer het zo te zien. Te kijken wat iemand met dat gedrag 'wint' en wellicht kan ik daar iets mee.
Zo heb ik een collega die echt 'alles is voor bassie' leeft. Enorm op zichzelf gericht en alles is berekenend en echt schijt aan alles en iedereen.
Zij ergert zich dus weer aan mij en vindt me veel te tuttig.
Ik wil te graag aardig gevonden worden en zie aan haar dat de wereld dus niet vergaat als mensen je niet aardig vinden.
Sterker nog, omdat zij echt altijd zichzelf is en er ook open over is (ik heb hier geen zin in, teveel werk zegt ze rustig) accepteert Men haar zoals ze is.
ZE doet haar werk, is erg ervaren en erg duidelijk. Itt tot mij (kijk maar naar dit lange verhaal ).
Dus ik probeer het zo te zien. Te kijken wat iemand met dat gedrag 'wint' en wellicht kan ik daar iets mee.
woensdag 6 januari 2016 om 10:10
Jouw allergie is in feite vaak een eigenschap bij een ander die, wanneer jij die verder ontwikkeld, goed voor jou zou zijn.
Bijvoorbeeld: mensen die neigen naar onzichtbaarheid omdat ze liever niet in the picture staan (werkgerelateeerd in mijn voorbeeld) en die een allergie hebben voor mensen die zich graag enorm profileren, zouden er goed aan doen om zichzelf ondanks bezwaren toch meer te profileren. Juist om gezien en gehoord te worden en niet over hoofd gezien te worden.
Bijvoorbeeld: mensen die neigen naar onzichtbaarheid omdat ze liever niet in the picture staan (werkgerelateeerd in mijn voorbeeld) en die een allergie hebben voor mensen die zich graag enorm profileren, zouden er goed aan doen om zichzelf ondanks bezwaren toch meer te profileren. Juist om gezien en gehoord te worden en niet over hoofd gezien te worden.
woensdag 6 januari 2016 om 10:14
quote:vruchtgebruik schreef op 06 januari 2016 @ 09:48:
Ik kan het ergerlijke gedrag dan beter plaatsen. En het bij de ander laten en zelf er delen, waarvan ik zie dat het werkt, overnemen.
Zo heb ik een collega die echt 'alles is voor bassie' leeft. Enorm op zichzelf gericht en alles is berekenend en echt schijt aan alles en iedereen.
Zij ergert zich dus weer aan mij en vindt me veel te tuttig.
Ik wil te graag aardig gevonden worden en zie aan haar dat de wereld dus niet vergaat als mensen je niet aardig vinden.
Sterker nog, omdat zij echt altijd zichzelf is en er ook open over is (ik heb hier geen zin in, teveel werk zegt ze rustig) accepteert Men haar zoals ze is.
ZE doet haar werk, is erg ervaren en erg duidelijk. Itt tot mij (kijk maar naar dit lange verhaal ).
Dus ik probeer het zo te zien. Te kijken wat iemand met dat gedrag 'wint' en wellicht kan ik daar iets mee.
Dit vind ik een goeie, en is ook wat ik eruit probeer te halen.
En het wordt voor mij duidelijker waar de ergernis vandaan komt.
De allergie op zich verdwijnt niet, nee. Maar kan wel weer een trigger zijn om te kijken wat voor positieve kanten er aan die irritante karaktertrek (van de ander) zitten en daar mijn voordeel mee te doen.
Ik kan het ergerlijke gedrag dan beter plaatsen. En het bij de ander laten en zelf er delen, waarvan ik zie dat het werkt, overnemen.
Zo heb ik een collega die echt 'alles is voor bassie' leeft. Enorm op zichzelf gericht en alles is berekenend en echt schijt aan alles en iedereen.
Zij ergert zich dus weer aan mij en vindt me veel te tuttig.
Ik wil te graag aardig gevonden worden en zie aan haar dat de wereld dus niet vergaat als mensen je niet aardig vinden.
Sterker nog, omdat zij echt altijd zichzelf is en er ook open over is (ik heb hier geen zin in, teveel werk zegt ze rustig) accepteert Men haar zoals ze is.
ZE doet haar werk, is erg ervaren en erg duidelijk. Itt tot mij (kijk maar naar dit lange verhaal ).
Dus ik probeer het zo te zien. Te kijken wat iemand met dat gedrag 'wint' en wellicht kan ik daar iets mee.
Dit vind ik een goeie, en is ook wat ik eruit probeer te halen.
En het wordt voor mij duidelijker waar de ergernis vandaan komt.
De allergie op zich verdwijnt niet, nee. Maar kan wel weer een trigger zijn om te kijken wat voor positieve kanten er aan die irritante karaktertrek (van de ander) zitten en daar mijn voordeel mee te doen.
Nothing happens for a reason
woensdag 6 januari 2016 om 10:28
De allergie betekent niet dat je die eigenschap maar moet omarmen zo van "eigenlijk is het heel fantastisch hoe jij bent".
Ik erger me aan een collega die enorm slap ouwehoert met alles en iedereen, en een gebrek aan inhoud heeft. Die ergernis toont wel een zwak punt van mezelf: ik ben slecht in small talk en aan de praat raken met vreemden. Op een congres bv loop ik vaak wat verloren rond. Door te kijken hoe die collega dat doet kan ik een klein beetje leren dat niet elk gesprek direct vreselijk serieus en inhoudelijk hoeft te zijn.
Maar dan kan ik me nog steeds wel ergeren dat die collega eigenlijk niks anders te vertellen heeft dan slap geouwehoer.
De terminologie van het kernkwadrant is nogal jeukerig, maar het is wel een bruikbaar instrument om te zien dat ook degene waar je je aan ergert iets kan hebben waar je zelf een snufje van nodig hebt. Het is geen medicijn tegen alle ergernis
Ik erger me aan een collega die enorm slap ouwehoert met alles en iedereen, en een gebrek aan inhoud heeft. Die ergernis toont wel een zwak punt van mezelf: ik ben slecht in small talk en aan de praat raken met vreemden. Op een congres bv loop ik vaak wat verloren rond. Door te kijken hoe die collega dat doet kan ik een klein beetje leren dat niet elk gesprek direct vreselijk serieus en inhoudelijk hoeft te zijn.
Maar dan kan ik me nog steeds wel ergeren dat die collega eigenlijk niks anders te vertellen heeft dan slap geouwehoer.
De terminologie van het kernkwadrant is nogal jeukerig, maar het is wel een bruikbaar instrument om te zien dat ook degene waar je je aan ergert iets kan hebben waar je zelf een snufje van nodig hebt. Het is geen medicijn tegen alle ergernis
woensdag 6 januari 2016 om 10:37
quote:juliet64 schreef op 06 januari 2016 @ 10:14:
[...]
Dit vind ik een goeie, en is ook wat ik eruit probeer te halen.
En het wordt voor mij duidelijker waar de ergernis vandaan komt.
De allergie op zich verdwijnt niet, nee. Maar kan wel weer een trigger zijn om te kijken wat voor positieve kanten er aan die irritante karaktertrek (van de ander) zitten en daar mijn voordeel mee te doen.Precies. En vergeet niet dat een ander net zo goed van jou kan leren. Vaak werkt dat volgens een wisselwerking, alleen staat daar niet iedereen voor open of is zich daarvan niet iedereen bewust. Echter in deze gaat het om jou. Dus jouw voordeel dat je er voor jou uit kunt halen. Groei en ontwikkeling en op die manier prettiger dealen met gedrag van een ander. Anderen kunnen we doorgaans toch niet veranderen.
[...]
Dit vind ik een goeie, en is ook wat ik eruit probeer te halen.
En het wordt voor mij duidelijker waar de ergernis vandaan komt.
De allergie op zich verdwijnt niet, nee. Maar kan wel weer een trigger zijn om te kijken wat voor positieve kanten er aan die irritante karaktertrek (van de ander) zitten en daar mijn voordeel mee te doen.Precies. En vergeet niet dat een ander net zo goed van jou kan leren. Vaak werkt dat volgens een wisselwerking, alleen staat daar niet iedereen voor open of is zich daarvan niet iedereen bewust. Echter in deze gaat het om jou. Dus jouw voordeel dat je er voor jou uit kunt halen. Groei en ontwikkeling en op die manier prettiger dealen met gedrag van een ander. Anderen kunnen we doorgaans toch niet veranderen.
woensdag 6 januari 2016 om 11:10
quote:Roelfien schreef op 06 januari 2016 @ 10:06:
Ik ben allergisch voor dit soort pseudopsychologisch geneuzel. Bedenk dat je af en toe ergeren helemaal niet erg is en ook heel lekker kan zijn.Ja vind je dat? Ik vind het helemaal niet lekker. Kost alleen maar energie. Op wat voor manier maak je dat lekker?
Ik ben allergisch voor dit soort pseudopsychologisch geneuzel. Bedenk dat je af en toe ergeren helemaal niet erg is en ook heel lekker kan zijn.Ja vind je dat? Ik vind het helemaal niet lekker. Kost alleen maar energie. Op wat voor manier maak je dat lekker?
woensdag 6 januari 2016 om 11:14
quote:Ginevra schreef op 06 januari 2016 @ 10:28:
Het is geen medicijn tegen alle ergernis
Hm, jammer, dat hoopte ik eigenlijk wel.
Misschien kunnen jullie dan helpen met de interpretatie. Ik erger me wezenloos aan mensen die slecht georganiseerd zijn of onhandig. Die dingen in de verkeerde volgorde doen, niet vakkundig aanpakken of in het algemeen chaos verspreiden. Wat kan ik daarvan opsteken?
Het is geen medicijn tegen alle ergernis
Hm, jammer, dat hoopte ik eigenlijk wel.
Misschien kunnen jullie dan helpen met de interpretatie. Ik erger me wezenloos aan mensen die slecht georganiseerd zijn of onhandig. Die dingen in de verkeerde volgorde doen, niet vakkundig aanpakken of in het algemeen chaos verspreiden. Wat kan ik daarvan opsteken?
woensdag 6 januari 2016 om 11:18
quote:vruchtgebruik schreef op 06 januari 2016 @ 09:48:
Dus ik probeer het zo te zien. Te kijken wat iemand met dat gedrag 'wint' en wellicht kan ik daar iets mee.
Ha! Dat weet ik wel. Iemand wint ermee dat h/zij zelf niets hoeft voor te bereiden of af te maken. Er schiet altijd wel iemand te hulp.
Dus ook als je de boel verkloot, komt alles wel op z'n pootjes terecht.
Dus ik probeer het zo te zien. Te kijken wat iemand met dat gedrag 'wint' en wellicht kan ik daar iets mee.
Ha! Dat weet ik wel. Iemand wint ermee dat h/zij zelf niets hoeft voor te bereiden of af te maken. Er schiet altijd wel iemand te hulp.
Dus ook als je de boel verkloot, komt alles wel op z'n pootjes terecht.
woensdag 6 januari 2016 om 11:47
quote:orkenflow schreef op 06 januari 2016 @ 11:14:
[...]
Hm, jammer, dat hoopte ik eigenlijk wel.
Misschien kunnen jullie dan helpen met de interpretatie. Ik erger me wezenloos aan mensen die slecht georganiseerd zijn of onhandig. Die dingen in de verkeerde volgorde doen, niet vakkundig aanpakken of in het algemeen chaos verspreiden. Wat kan ik daarvan opsteken?
Hebben die mensen daar zelf last van?
Zo niet, misschien is jouw uitdaging wat losser te worden, flexibeler. Want uiteindelijk komt het toch weer goed, ook als je niet alles onder controle houdt.
Of erger je je eraan dat het oplossen van de ontstane problemen bij jou terecht komt? In dat geval kan jouw uitdaging zijn dat je leert je grenzen aan te geven of de verantwoordelijkheid daar te laten waar hij hoort (bij degene die de chaos veroorzaakt) en niet op je eigen schouders te nemen.
Over het algemeen heb ik niet zoveel met modellen van dit soort, maar de kernkwadrant vind ik wel leuk omdat hij zo herkenbaar is.
[...]
Hm, jammer, dat hoopte ik eigenlijk wel.
Misschien kunnen jullie dan helpen met de interpretatie. Ik erger me wezenloos aan mensen die slecht georganiseerd zijn of onhandig. Die dingen in de verkeerde volgorde doen, niet vakkundig aanpakken of in het algemeen chaos verspreiden. Wat kan ik daarvan opsteken?
Hebben die mensen daar zelf last van?
Zo niet, misschien is jouw uitdaging wat losser te worden, flexibeler. Want uiteindelijk komt het toch weer goed, ook als je niet alles onder controle houdt.
Of erger je je eraan dat het oplossen van de ontstane problemen bij jou terecht komt? In dat geval kan jouw uitdaging zijn dat je leert je grenzen aan te geven of de verantwoordelijkheid daar te laten waar hij hoort (bij degene die de chaos veroorzaakt) en niet op je eigen schouders te nemen.
Over het algemeen heb ik niet zoveel met modellen van dit soort, maar de kernkwadrant vind ik wel leuk omdat hij zo herkenbaar is.
anoniem_250393 wijzigde dit bericht op 06-01-2016 11:50
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
woensdag 6 januari 2016 om 16:39
quote:orkenflow schreef op 06 januari 2016 @ 11:14:
[...]
Misschien kunnen jullie dan helpen met de interpretatie. Ik erger me wezenloos aan mensen die slecht georganiseerd zijn of onhandig. Die dingen in de verkeerde volgorde doen, niet vakkundig aanpakken of in het algemeen chaos verspreiden. Wat kan ik daarvan opsteken?
Ten eerste dat jij waarschijnlijk erg georganiseerd bent en denkt voordat je doet (je kernkwaliteit), maar dat wist je al . Het kan zijn dat je neigt tot óvergeorganiseerd zijn, en dat je daardoor minder goed bent in improviseren of reageren op onverwachte situaties (je valkuil).
In elk geval was dat op mijzelf van toepassing, ik weet niet of hetzelfde plaatje klopt voor jou. Ik heb bewust wat meer leren improviseren (mijn uitdaging). Dat heeft me vooruit geholpen, omdat ik leerde wat meer op mijzelf te vertrouwen: ik heb genoeg in huis om dingen te kunnen zonder alles tot elke minuut vooruit te hoeven plannen.
Niettemin kan ik me nog steeds ergeren aan mensen die chaos creëren (mijn allergie) maar ik zie wel wat beter dat die mensen ook een talent hebben om onverwachte situaties op te lossen en daar kennelijk op vertrouwen (te veel dus )
[...]
Misschien kunnen jullie dan helpen met de interpretatie. Ik erger me wezenloos aan mensen die slecht georganiseerd zijn of onhandig. Die dingen in de verkeerde volgorde doen, niet vakkundig aanpakken of in het algemeen chaos verspreiden. Wat kan ik daarvan opsteken?
Ten eerste dat jij waarschijnlijk erg georganiseerd bent en denkt voordat je doet (je kernkwaliteit), maar dat wist je al . Het kan zijn dat je neigt tot óvergeorganiseerd zijn, en dat je daardoor minder goed bent in improviseren of reageren op onverwachte situaties (je valkuil).
In elk geval was dat op mijzelf van toepassing, ik weet niet of hetzelfde plaatje klopt voor jou. Ik heb bewust wat meer leren improviseren (mijn uitdaging). Dat heeft me vooruit geholpen, omdat ik leerde wat meer op mijzelf te vertrouwen: ik heb genoeg in huis om dingen te kunnen zonder alles tot elke minuut vooruit te hoeven plannen.
Niettemin kan ik me nog steeds ergeren aan mensen die chaos creëren (mijn allergie) maar ik zie wel wat beter dat die mensen ook een talent hebben om onverwachte situaties op te lossen en daar kennelijk op vertrouwen (te veel dus )
woensdag 6 januari 2016 om 16:48
quote:tessa44 schreef op 06 januari 2016 @ 09:54:
Ja mooi voorbeeld, maar op het moment dat er een collega altijd ziek zwak misselijk is, nooit een xtra handje uit de mouw steekt en bijzonder lui is, gaat voor mij toch echt het hele verhaal niet op
Ik vind het verschil tussen gewoon een kutpersoonlijkheid en een allergie soms ook erg klein.
Ik kan stiekem geen begrip opbrengen voor mensen die altijd maar ziekjes zijn (als het geen echte ziekte is maar idd altijd klachtjes).
Ik ben dan ook zelf zo'n neuroot die ziek is, toch als een zombie alles gaat overdragen en afmaken en dan de dag erop pas gerust ziek is.
Tijdens mijn laatste zwangerschap lukte dat echt niet meer en was ik inderdaad ineens zelf zo'n ergerlijk persoon dat maar voor de helft werkte en halfbakken rondliep etc.
En ik ben niet eens doodgegaan van schaamte en de desbetreffende organisatie is er ook nog.
Ja mooi voorbeeld, maar op het moment dat er een collega altijd ziek zwak misselijk is, nooit een xtra handje uit de mouw steekt en bijzonder lui is, gaat voor mij toch echt het hele verhaal niet op
Ik vind het verschil tussen gewoon een kutpersoonlijkheid en een allergie soms ook erg klein.
Ik kan stiekem geen begrip opbrengen voor mensen die altijd maar ziekjes zijn (als het geen echte ziekte is maar idd altijd klachtjes).
Ik ben dan ook zelf zo'n neuroot die ziek is, toch als een zombie alles gaat overdragen en afmaken en dan de dag erop pas gerust ziek is.
Tijdens mijn laatste zwangerschap lukte dat echt niet meer en was ik inderdaad ineens zelf zo'n ergerlijk persoon dat maar voor de helft werkte en halfbakken rondliep etc.
En ik ben niet eens doodgegaan van schaamte en de desbetreffende organisatie is er ook nog.
woensdag 6 januari 2016 om 19:24
quote:vruchtgebruik schreef op 06 januari 2016 @ 16:48:
[...]
En ik ben niet eens doodgegaan van schaamte en de desbetreffende organisatie is er ook nog.
Dat was dus jouw uitdaging: leren dat de wereld niet vergaat als je eens ziek bent
@Orkenflow ik ben op een cursus theatersport gegaan. Was erg leuk en het heeft me veel geleerd over improviseren, loslaten en meegaan met wat er gebeurt ipv alles vooruit te plannen.
[...]
En ik ben niet eens doodgegaan van schaamte en de desbetreffende organisatie is er ook nog.
Dat was dus jouw uitdaging: leren dat de wereld niet vergaat als je eens ziek bent
@Orkenflow ik ben op een cursus theatersport gegaan. Was erg leuk en het heeft me veel geleerd over improviseren, loslaten en meegaan met wat er gebeurt ipv alles vooruit te plannen.