Zwanger
alle pijlers
20 jaar en abortus?
maandag 24 april 2017 om 01:05
Hoi allemaal,
Ik hoop dat jullie mij misschien een beetje kunnen helpen; niet met het maken van mijn keuze maar door advies of juist moed in te spreken..
Ik ben 20 jaar en ben inmiddels 7 weken zwanger van mijn vriend, maar ik twijfel ontzettend of ik het kindje moet laten weghalen of juist houden. Mijn verstand zegt abortus, mijn gevoel zegt houden. Ik heb een kinderwens en wil later ook echt heel graag kinderen, maar de timing is gewoon erg slecht op dit moment. Ik heb zelf een tussenjaar en wil in september weer gaan studeren, ik woon wel op mezelf maar in een studio waar dus geen kind bij past.. Financieel gezien zouden we het kind denk ik wel kunnen geven wat het nodig heeft, maar daarmee hebben we nog geen huisje en een kind leeft natuurlijk niet alleen van liefde..
Daarnaast heeft mijn vriend een vorm van autisme (wat overigens helemaal niet erg is) waarvoor hij op dit moment een nieuw traject van extra begeleiding in gaat op school en "begeleid wonen" al klinkt dat zwaarder dan het is. Het moeilijke is alleen dat zijn belevingswereld anders is; hij ziet de hele situatie rondom een kind rooskleurig en "we komen er samen wel uit wat er ook gebeurd".. Ook zegt hij achter me te staan in welke keuze ik maak: abortus of houden.
Verder kan ik er met niemand uit mijn omgeving echt over praten en dat geeft me het gevoel dat ik er alleen voor sta. Vandaag heb ik er met 1 vriendin over durven te praten die mij direct vertelde abortus te plegen, maar het is zo moeilijk voor me. Verstandelijk vraag ik me af of ik het kindje kan bieden wat het nodig heeft en in hoeverre ik mijn eigen toekomst daarmee op het spel zet (op dit moment heb ik namelijk niets meer dan mijn vwo diploma, dus daar kan ik niet direct "mee aan de slag"), gevoelsmatig denk ik niet dat ik een abortus aan zou kunnen..
Maar ik ben ook heel gevoelig voor reacties en meningen van andere mensen. Ik weet dat het uiteindelijk mijn eigen lichaam is, maar ik ben ontzettend bang om afgestoten te worden door mijn familie en vrienden..
Ik hoop dat jullie mij misschien wat advies kunnen geven
Liefs
Ik hoop dat jullie mij misschien een beetje kunnen helpen; niet met het maken van mijn keuze maar door advies of juist moed in te spreken..
Ik ben 20 jaar en ben inmiddels 7 weken zwanger van mijn vriend, maar ik twijfel ontzettend of ik het kindje moet laten weghalen of juist houden. Mijn verstand zegt abortus, mijn gevoel zegt houden. Ik heb een kinderwens en wil later ook echt heel graag kinderen, maar de timing is gewoon erg slecht op dit moment. Ik heb zelf een tussenjaar en wil in september weer gaan studeren, ik woon wel op mezelf maar in een studio waar dus geen kind bij past.. Financieel gezien zouden we het kind denk ik wel kunnen geven wat het nodig heeft, maar daarmee hebben we nog geen huisje en een kind leeft natuurlijk niet alleen van liefde..
Daarnaast heeft mijn vriend een vorm van autisme (wat overigens helemaal niet erg is) waarvoor hij op dit moment een nieuw traject van extra begeleiding in gaat op school en "begeleid wonen" al klinkt dat zwaarder dan het is. Het moeilijke is alleen dat zijn belevingswereld anders is; hij ziet de hele situatie rondom een kind rooskleurig en "we komen er samen wel uit wat er ook gebeurd".. Ook zegt hij achter me te staan in welke keuze ik maak: abortus of houden.
Verder kan ik er met niemand uit mijn omgeving echt over praten en dat geeft me het gevoel dat ik er alleen voor sta. Vandaag heb ik er met 1 vriendin over durven te praten die mij direct vertelde abortus te plegen, maar het is zo moeilijk voor me. Verstandelijk vraag ik me af of ik het kindje kan bieden wat het nodig heeft en in hoeverre ik mijn eigen toekomst daarmee op het spel zet (op dit moment heb ik namelijk niets meer dan mijn vwo diploma, dus daar kan ik niet direct "mee aan de slag"), gevoelsmatig denk ik niet dat ik een abortus aan zou kunnen..
Maar ik ben ook heel gevoelig voor reacties en meningen van andere mensen. Ik weet dat het uiteindelijk mijn eigen lichaam is, maar ik ben ontzettend bang om afgestoten te worden door mijn familie en vrienden..
Ik hoop dat jullie mij misschien wat advies kunnen geven
Liefs
maandag 24 april 2017 om 01:21
Ik zou geen abortus plegen, ik zou dat in ieder geval nooit doen. Misschien is dit wel je enige kind, dat weet je nooit. En je hebt toch een tussenjaar, dus zo'n ramp is het niet dat je nu in verwachting bent. Je hebt het financieel dus niet rampzalig slecht, dus het is niet onmogelijk om nu voor het kind te zorgen.
Maar natuurlijk moet jouw man het er ook mee eens zijn. Dat jouw man/vriend autisme heeft, hoeft niet te betekenen dat het kind dat ook krijgt.
Maar natuurlijk moet jouw man het er ook mee eens zijn. Dat jouw man/vriend autisme heeft, hoeft niet te betekenen dat het kind dat ook krijgt.
I ain't nobody's bitch!!
maandag 24 april 2017 om 01:27
Ga er maar vanuit dat zo'n beetje alles op jouw schouders terecht komt, als je partner autistisch is. En ja, ook bij de mildere vormen, of zelfs alleenmaar autistische trekken is het altijd hard werken om zo iemand erbij te betrekken en te houden.
Ik zou het om meerdere redenen niet willen, en dan ook nog in een traject waaronder begeleid wonen? Nee, dan klinkt niet bepaald alsof hij een volwaardig vader kan zijn.
Misschien ben ik bevooroordeeld maar nee, ik zou er niet aan beginnen.
Ik zou het om meerdere redenen niet willen, en dan ook nog in een traject waaronder begeleid wonen? Nee, dan klinkt niet bepaald alsof hij een volwaardig vader kan zijn.
Misschien ben ik bevooroordeeld maar nee, ik zou er niet aan beginnen.
maandag 24 april 2017 om 01:29
Hallo. Heftig! Hmm ja wat zou ik doen in zo'n situatie. Dat is inderdaad heel lastig. Persoonlijk heb ik zoiets houden en er gewoon voor gaan. Een kindje slaapt de eerste tijd toch bij jou en dat past prima in een studio (tijdelijk) verder krijg je kinderbijslag dat is dan niet super om mee rond te komen maar wel een stukje wat je kan gebruiken.
Daarnaast je kan altijd oppas krijgen als je weer naar school gaat ook daar kun je een gedeeltelijke vergoeding voor krijgen.
Mwat ik bedoel te zeggen is er is altijd wel wat te regelen als je het zelf wilt.
Persoonlijk zou ik nagaan. Is de man van wie het kind is ook echt je soulmate. Zelf zou ik geen kinderen van verachillende mannen willen. Al kun je er niet aan ontkomen mocht het vroegtijdig niets worden. En daarnaast je kunt nooit het juiste moment kiezen voor een kind. Je kan intussen weer je baan kwijtraken of iets anders. Er is altijd wel iets
En gevoelsmatig zou ik ook geen abortus aankunnen. Maar wel nadenken of er echt toekomst in zit en of je het ook aan zou kunnen en kindje en studeren etc
Nog even als laatste . Dit is wat ik zou doen!
Ik we s je veel succes met je keuze wat het ook is..
Je doet wat het beste voor jullie is op dit moment
Daarnaast je kan altijd oppas krijgen als je weer naar school gaat ook daar kun je een gedeeltelijke vergoeding voor krijgen.
Mwat ik bedoel te zeggen is er is altijd wel wat te regelen als je het zelf wilt.
Persoonlijk zou ik nagaan. Is de man van wie het kind is ook echt je soulmate. Zelf zou ik geen kinderen van verachillende mannen willen. Al kun je er niet aan ontkomen mocht het vroegtijdig niets worden. En daarnaast je kunt nooit het juiste moment kiezen voor een kind. Je kan intussen weer je baan kwijtraken of iets anders. Er is altijd wel iets
En gevoelsmatig zou ik ook geen abortus aankunnen. Maar wel nadenken of er echt toekomst in zit en of je het ook aan zou kunnen en kindje en studeren etc
Nog even als laatste . Dit is wat ik zou doen!
Ik we s je veel succes met je keuze wat het ook is..
Je doet wat het beste voor jullie is op dit moment
maandag 24 april 2017 om 01:52
Kan je op autisme niet laten testen? Net zoals op syndroom van down bijvoorbeeld? Geen idee hoor maar het is maar een suggestie.
Als je nog twijfelt over het houden of weg laten halen van je ongeboren kind moet je het nog niet doen want dan ga je er later spijt van krijgen. Ik heb 2x een abortus gehad de eerste keer van een ongewenste zwangerschap, mijn ouders hebben aangedrongen op een abortus en de tweede keer van een gewenste zwangerschap maar mijn inmiddels ex heeft destijds aangedrongen op deze abortus. Van beide keren heb ik spijt hoewel de abortus de eerste keer en toen was ik nog maar 18 echt de beste keuze was maar nog altijd denk ik zo af en toe aan deze ongeboren kinderen
Als je nog twijfelt over het houden of weg laten halen van je ongeboren kind moet je het nog niet doen want dan ga je er later spijt van krijgen. Ik heb 2x een abortus gehad de eerste keer van een ongewenste zwangerschap, mijn ouders hebben aangedrongen op een abortus en de tweede keer van een gewenste zwangerschap maar mijn inmiddels ex heeft destijds aangedrongen op deze abortus. Van beide keren heb ik spijt hoewel de abortus de eerste keer en toen was ik nog maar 18 echt de beste keuze was maar nog altijd denk ik zo af en toe aan deze ongeboren kinderen
maandag 24 april 2017 om 01:58
Hoi, wat naar dat je er met niemand over kan praten! Het lijkt me zeker niet makkelijk om op jouw leeftijd te starten met een opleiding/ studie terwijl je een kindje hebt en ook je partner nog met school bezig is. Ik hoor echter ook genoeg verhalen van meiden die de studie goed kunnen combineren met een kindje. Dat je in een studio woont is niet zo erg, het is misschien niet altijd praktisch, maar een baby heeft niet perse een eigen babykamer nodig, dat is meer een luxe die ontstaan is in het westen. In hoeverre denk je dat je vriend er kan zijn voor jou tijdens de zwangerschap? Aangezien hij zelf ook met een, lijkt me, intensief traject bezig is?
Je noemt dat een abortus je gevoelsmatig te zwaar lijkt. Ik kan me dat heel goed voorstellen. Zelf had ik altijd zoiets, als ik ongepland zwanger raak op jongere leeftijd, dan staat mijn familie altijd voor me klaar en zal ik geen abortus hoeven te plegen. In hoeverre kan jij steun verwachten? Je noemt dat je bang bent verstoten te worden, kan je dat uitleggen? Met een vriendin ben ik meegeweest naar een abortuskliniek. Je kunt daar terecht om te praten over je ongeplande zwangerschap en ze kunnen je helpen na te denken over wat je wilt. Is er een centrum seksuele gezondheid/ abortuskliniek bij je in de buurt?
Toen mijn vriendin nadacht over haar ongeplande zwangerschap vond ze deze website handig:
https://fiom.nl/ongewenst-zwanger/zwanger-wat-nu
Ik wil je veel sterkte wensen met het maken van een keuze!
Je noemt dat een abortus je gevoelsmatig te zwaar lijkt. Ik kan me dat heel goed voorstellen. Zelf had ik altijd zoiets, als ik ongepland zwanger raak op jongere leeftijd, dan staat mijn familie altijd voor me klaar en zal ik geen abortus hoeven te plegen. In hoeverre kan jij steun verwachten? Je noemt dat je bang bent verstoten te worden, kan je dat uitleggen? Met een vriendin ben ik meegeweest naar een abortuskliniek. Je kunt daar terecht om te praten over je ongeplande zwangerschap en ze kunnen je helpen na te denken over wat je wilt. Is er een centrum seksuele gezondheid/ abortuskliniek bij je in de buurt?
Toen mijn vriendin nadacht over haar ongeplande zwangerschap vond ze deze website handig:
https://fiom.nl/ongewenst-zwanger/zwanger-wat-nu
Ik wil je veel sterkte wensen met het maken van een keuze!
maandag 24 april 2017 om 02:10
TO, zoek inderdaad contact met het FIOM en maak eventueel een afspraak met een abortuskliniek. Dat betekent namelijk niet dat de abortus gelijk plaatsvindt. Zij kunnen jou helpen met het maken van een weloverwogen beslissing.quote:Perzina schreef op 24 april 2017 @ 01:27:
Ga er maar vanuit dat zo'n beetje alles op jouw schouders terecht komt, als je partner autistisch is. En ja, ook bij de mildere vormen, of zelfs alleenmaar autistische trekken is het altijd hard werken om zo iemand erbij te betrekken en te houden.
Ik zou het om meerdere redenen niet willen, en dan ook nog in een traject waaronder begeleid wonen? Nee, dan klinkt niet bepaald alsof hij een volwaardig vader kan zijn.
Misschien ben ik bevooroordeeld maar nee, ik zou er niet aan beginnen.Behoorlijk. Er zijn genoeg mensen met autisme die gewoon kinderen kunnen opvoeden en waarbij niet alles op de schouders van de partner terecht komt hoor. Klinkt alsof je zelf een hele nare ervaring hebt met een autistische partner en nu alles op het autisme afschuift. Hij kan ook gewoon een klootzak zijn geweest.
Ga er maar vanuit dat zo'n beetje alles op jouw schouders terecht komt, als je partner autistisch is. En ja, ook bij de mildere vormen, of zelfs alleenmaar autistische trekken is het altijd hard werken om zo iemand erbij te betrekken en te houden.
Ik zou het om meerdere redenen niet willen, en dan ook nog in een traject waaronder begeleid wonen? Nee, dan klinkt niet bepaald alsof hij een volwaardig vader kan zijn.
Misschien ben ik bevooroordeeld maar nee, ik zou er niet aan beginnen.Behoorlijk. Er zijn genoeg mensen met autisme die gewoon kinderen kunnen opvoeden en waarbij niet alles op de schouders van de partner terecht komt hoor. Klinkt alsof je zelf een hele nare ervaring hebt met een autistische partner en nu alles op het autisme afschuift. Hij kan ook gewoon een klootzak zijn geweest.
maandag 24 april 2017 om 02:20
Wat je ook mee kunt nemen in je overweging is hoe het voor een kind is om geboren te worden en op te groeien in jullie situatie. Een vader die kennelijk niet beschikbaar is, een moeder die haar leven ook nog niet voldoende op de rit heeft. Dat zijn niet de beste omstandigheden voor een kind. Gun je je kind beter dan wat jullie het nu kunnen bieden?
maandag 24 april 2017 om 02:45
quote:Luna_ schreef op 24 april 2017 @ 02:12:
Ik wil ook nog even melden dat ik de opmerking van Perzina te generaliserend vind. Autisme is echter wel erfelijk, wellicht is dat wel goed om te weten.Erfelijkheid is inderdaad wel een factor waar je rekening mee moet houden. Maar als je sowieso kinderen wilt op de lange termijn en, zoals je het nu ziet, ook met je huidige vriend dan zul je die erfelijkheid altijd als factor houden.
Ik wil ook nog even melden dat ik de opmerking van Perzina te generaliserend vind. Autisme is echter wel erfelijk, wellicht is dat wel goed om te weten.Erfelijkheid is inderdaad wel een factor waar je rekening mee moet houden. Maar als je sowieso kinderen wilt op de lange termijn en, zoals je het nu ziet, ook met je huidige vriend dan zul je die erfelijkheid altijd als factor houden.
maandag 24 april 2017 om 07:10
quote:boekenlegger0 schreef op 24 april 2017 @ 06:38:
Je schrijft dat jullie een kind financieel alles kunnen bieden. Is dit ook zo als jij weer gaat studeren?
Dan krijgt ze €350 euro kindgebonden budget en € 65 kinderbijslag per maand. Lijkt me dat je daar prima een baby/peuter van kunt onderhouden. Daarbij is kinderopvang nagenoeg gratis als je weinig tot niks aan inkomen hebt. Je krijgt dan voor 94% van de opvangkosten toeslag. Ze woont al
op zichzelf dus financieel zou nooit de reden hoeven te zijn om het kindje weg te halen. Een netwerk is wel handig, maar zou ook niet boven je gevoel moeten staan.
Wat ik zou doen? Ik zou mijn kind nooit weghalen (niet met het leven verenigbare aandoeningen uitgezonderd). En liever spijt van een abortus dan spijt van een kind is wel een enorme dooddoener.. wie heeft er nou weer spijt van z'n kind?
Je schrijft dat jullie een kind financieel alles kunnen bieden. Is dit ook zo als jij weer gaat studeren?
Dan krijgt ze €350 euro kindgebonden budget en € 65 kinderbijslag per maand. Lijkt me dat je daar prima een baby/peuter van kunt onderhouden. Daarbij is kinderopvang nagenoeg gratis als je weinig tot niks aan inkomen hebt. Je krijgt dan voor 94% van de opvangkosten toeslag. Ze woont al
op zichzelf dus financieel zou nooit de reden hoeven te zijn om het kindje weg te halen. Een netwerk is wel handig, maar zou ook niet boven je gevoel moeten staan.
Wat ik zou doen? Ik zou mijn kind nooit weghalen (niet met het leven verenigbare aandoeningen uitgezonderd). En liever spijt van een abortus dan spijt van een kind is wel een enorme dooddoener.. wie heeft er nou weer spijt van z'n kind?
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
maandag 24 april 2017 om 07:14
En je hoeft je leven niet per direct fantastisch op de rit te hebben in een tweekapper met stationwagen voor de deur he? Voordat een kind er iets van gaat merken dat het met zijn studerende moeder in een studio woont ben je wel 5 jaar verder... tijd zat om alles voor jezelf beter te krijgen. Ik zou liever jonge ouders hebben dan ouders die rond hun 38e eens een keer denken "ja nu is wel een mooi moment". Ook met een oudere vader is er kans op autisme overigens..
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
maandag 24 april 2017 om 07:34
quote:carrie-bradshaw schreef op 24 april 2017 @ 07:10:
[...]
Dan krijgt ze €350 euro kindgebonden budget en € 65 kinderbijslag per maand. Lijkt me dat je daar prima een baby/peuter van kunt onderhouden. Daarbij is kinderopvang nagenoeg gratis als je weinig tot niks aan inkomen hebt. Je krijgt dan voor 94% van de opvangkosten toeslag. Ze woont al
op zichzelf dus financieel zou nooit de reden hoeven te zijn om het kindje weg te halen. Een netwerk is wel handig, maar zou ook niet boven je gevoel moeten staan.
Wat ik zou doen? Ik zou mijn kind nooit weghalen (niet met het leven verenigbare aandoeningen uitgezonderd). En liever spijt van een abortus dan spijt van een kind is wel een enorme dooddoener.. wie heeft we nou weer spijt van z'n kind? Ik denk dat de meeste ouders heel veel van hun kind(eren) houden en ze niet meer willen missen, maar ik weet dat daarbij ook ouders zitten die denken: ik weet niet of ik hier aan begonnen was als ik dat allemaal had geweten. Ouders die het een stuk zwaarder vinden dan gedacht, ouders, zoals ik, die merken dat je wel plannen kunt hebben om van alles te blijven doen, maar die ontdekken dat ze 's avonds gewoon op zijn en op de bank willen zitten. Dat zelfs hun zeer geliefde hobbies de eerste jaren op een laag/vrijwel niet bestaand pitje gaan. En die daar best van eens van balen. Ik heb periodes dat ik er echt weinig aan vindt. Of dat je ontdekt dat je mooie ideeën kunt hebben over alles eerlijk verdelen met je partner, maar dat je een kind krijgt dat heel erg naar jou trekt en dat blijkt dat je partner ook veel beter blijkt in zich onttrekken aan wensen van jullie kind. En dat het niet zomaar lukt om dat recht te trekken. Natuurlijk geniet ik intens van onze zoon, maar ik heb wel periodes dat, als ik er van een afstandje naar kijk, ik moet concluderen dat ik veel en veel meer heb ingeleverd dan ik vooraf dacht en soms ook meer dan goed voor mij is. Gelukkig is dat niet overheersend, maar ik kan me ontzettend goed voorstellen dat je daar (nog) geen zin in hebt. En dat mag ook gewoon. En dan mag je abortus plegen, ook als je later nog wel kinderen wil. De Nederlandse wet stelt geen eisen aan abortus.
[...]
Dan krijgt ze €350 euro kindgebonden budget en € 65 kinderbijslag per maand. Lijkt me dat je daar prima een baby/peuter van kunt onderhouden. Daarbij is kinderopvang nagenoeg gratis als je weinig tot niks aan inkomen hebt. Je krijgt dan voor 94% van de opvangkosten toeslag. Ze woont al
op zichzelf dus financieel zou nooit de reden hoeven te zijn om het kindje weg te halen. Een netwerk is wel handig, maar zou ook niet boven je gevoel moeten staan.
Wat ik zou doen? Ik zou mijn kind nooit weghalen (niet met het leven verenigbare aandoeningen uitgezonderd). En liever spijt van een abortus dan spijt van een kind is wel een enorme dooddoener.. wie heeft we nou weer spijt van z'n kind? Ik denk dat de meeste ouders heel veel van hun kind(eren) houden en ze niet meer willen missen, maar ik weet dat daarbij ook ouders zitten die denken: ik weet niet of ik hier aan begonnen was als ik dat allemaal had geweten. Ouders die het een stuk zwaarder vinden dan gedacht, ouders, zoals ik, die merken dat je wel plannen kunt hebben om van alles te blijven doen, maar die ontdekken dat ze 's avonds gewoon op zijn en op de bank willen zitten. Dat zelfs hun zeer geliefde hobbies de eerste jaren op een laag/vrijwel niet bestaand pitje gaan. En die daar best van eens van balen. Ik heb periodes dat ik er echt weinig aan vindt. Of dat je ontdekt dat je mooie ideeën kunt hebben over alles eerlijk verdelen met je partner, maar dat je een kind krijgt dat heel erg naar jou trekt en dat blijkt dat je partner ook veel beter blijkt in zich onttrekken aan wensen van jullie kind. En dat het niet zomaar lukt om dat recht te trekken. Natuurlijk geniet ik intens van onze zoon, maar ik heb wel periodes dat, als ik er van een afstandje naar kijk, ik moet concluderen dat ik veel en veel meer heb ingeleverd dan ik vooraf dacht en soms ook meer dan goed voor mij is. Gelukkig is dat niet overheersend, maar ik kan me ontzettend goed voorstellen dat je daar (nog) geen zin in hebt. En dat mag ook gewoon. En dan mag je abortus plegen, ook als je later nog wel kinderen wil. De Nederlandse wet stelt geen eisen aan abortus.
maandag 24 april 2017 om 07:38
Eva hoe kan je een kind financieel alles geven als je allebei nog studeert? En je vriend is 'helemaal niet erg' autistisch zeg je, maar heeft wel extra ondersteuning op school en begeleid wonen nodig. Dan lijkt me dat zijn autisme best een beperking is hoor. Lijkt me geen ideale situatie om een kind te krijgen. Ik zou me eens heel goed laten voorlichten over alle mogelijkheden. Veel sterkte met de hele situatie!
maandag 24 april 2017 om 07:42
quote:Perzina schreef op 24 april 2017 @ 01:27:
Ga er maar vanuit dat zo'n beetje alles op jouw schouders terecht komt, als je partner autistisch is. En ja, ook bij de mildere vormen, of zelfs alleenmaar autistische trekken is het altijd hard werken om zo iemand erbij te betrekken en te houden.
Ik zou het om meerdere redenen niet willen, en dan ook nog in een traject waaronder begeleid wonen? Nee, dan klinkt niet bepaald alsof hij een volwaardig vader kan zijn.
Misschien ben ik bevooroordeeld maar nee, ik zou er niet aan beginnen.
Wat is dit nu weer voor negatieve inslag? Waarschijnlijk eigen ervaringen, maar breng het niet als feit.
Mijn partner is autistisch en is allesbehalve wat jij schrijft.
Ga er maar vanuit dat zo'n beetje alles op jouw schouders terecht komt, als je partner autistisch is. En ja, ook bij de mildere vormen, of zelfs alleenmaar autistische trekken is het altijd hard werken om zo iemand erbij te betrekken en te houden.
Ik zou het om meerdere redenen niet willen, en dan ook nog in een traject waaronder begeleid wonen? Nee, dan klinkt niet bepaald alsof hij een volwaardig vader kan zijn.
Misschien ben ik bevooroordeeld maar nee, ik zou er niet aan beginnen.
Wat is dit nu weer voor negatieve inslag? Waarschijnlijk eigen ervaringen, maar breng het niet als feit.
Mijn partner is autistisch en is allesbehalve wat jij schrijft.
maandag 24 april 2017 om 07:45
quote:carrie-bradshaw schreef op 24 april 2017 @ 07:10:
[...]
Dan krijgt ze €350 euro kindgebonden budget en € 65 kinderbijslag per maand. Lijkt me dat je daar prima een baby/peuter van kunt onderhouden. Daarbij is kinderopvang nagenoeg gratis als je weinig tot niks aan inkomen hebt. Je krijgt dan voor 94% van de opvangkosten toeslag. Ze woont al
op zichzelf dus financieel zou nooit de reden hoeven te zijn om het kindje weg te halen. Een netwerk is wel handig, maar zou ook niet boven je gevoel moeten staan.
Wat ik zou doen? Ik zou mijn kind nooit weghalen (niet met het leven verenigbare aandoeningen uitgezonderd). En liever spijt van een abortus dan spijt van een kind is wel een enorme dooddoener.. wie heeft er nou weer spijt van z'n kind? Het zal je verbazen.
[...]
Dan krijgt ze €350 euro kindgebonden budget en € 65 kinderbijslag per maand. Lijkt me dat je daar prima een baby/peuter van kunt onderhouden. Daarbij is kinderopvang nagenoeg gratis als je weinig tot niks aan inkomen hebt. Je krijgt dan voor 94% van de opvangkosten toeslag. Ze woont al
op zichzelf dus financieel zou nooit de reden hoeven te zijn om het kindje weg te halen. Een netwerk is wel handig, maar zou ook niet boven je gevoel moeten staan.
Wat ik zou doen? Ik zou mijn kind nooit weghalen (niet met het leven verenigbare aandoeningen uitgezonderd). En liever spijt van een abortus dan spijt van een kind is wel een enorme dooddoener.. wie heeft er nou weer spijt van z'n kind? Het zal je verbazen.
