Zwanger
alle pijlers
De PrikBitches
zondag 5 januari 2014 om 14:30
Welkom op het topic van de Prikbitches. Één van de langstlopende topics op het vivaforum (inmiddels deel 15).
De Prikbitches zijn een groep meiden en vrouwen die schrijven over hun ervaringen in de medische molen.
Voel je welkom om mee te lezen, mee te schrijven, of je ervaring te delen. Je kunt hier je vragen stellen over de medische molen, er zijn voldoende 'prikbitches' die je een antwoord kunnen geven.
En ben of wordt je 'prikbitch'.. voel je welkom om mee te schrijven!
Laatste tabel-update 25-01-'16
Superstoere prikbitches
* Evw1984 (28 jr): Zoon begin 2011, clomid vanaf november 2011, eerste IUI november 2012, spontaan zwanger maart 2013 mk, 1e IVF miskraam met 6 weken. 1x cryo mislukt. 2e IVF januari 2014
* Dartel86: sinds 2011 bezig, partner verminderd vruchtbaar, aangewezen op ICSI. 1e poging eind 2012. Geen bevruchtingen, 2e poging begin 2013 vroege miskraam. 3e poging miskraam, nu allerlaatste poging
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 6 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH.
* Kidon (38 jr): Moeder van zoontje 5 jaar door 1e keer IUI. Zaad man erg verslechterd daarom nu ICSI. 1e Poging eind okt 2012.
* Emma08 (31 jr): Eerste ICSI poging zwanger van een tweeling, maar eindigde in een vroege miskraam. Tweede poging begin 2014 is mislukt geen bevruchte eicellen. Start derde poging juni 2014
* Rietje (30 jr): aan het proberen sinds 1 jan. 2011. In jan 2013 start met de 1e keer IUI.
* MissOR (32 jr): miskraam okt 2011 na spontane zwangerschap. 1 toegankelijke eileider, laag AMH, lage zaadcounts. 3 IVF pogingen gedaan, veel eitjes, weinig bevruchtingen. Nu pauze om hydrosalpinx met Essure te blokkeren, daarna cryo's met 4 dag 3 embryo's en 1 dag 6 embryo.
* Puck-eefje (42 jr): 13 IUI, 2x ICSI (beide mislukt), 2x mk van IUI. Volgende maand laatste poging ICSI
* Julia177: sinds eind 2009 bezig. Man verminderd vruchtbaar. 6x IUI, 2x. IVF, waarvan de laatste poging na 9 wk geeindigd in missed abortion. In februari (hopelijk) een cryo-terugplaatsing.
* Someone86 (28 jr): januari 2015 eerste ICSI, partner verminderd vruchtbaar na teelbalkanker.
* Druivensap (29 jr): mei 2014 gestopt met de pil, endometriose, zaad man niet fantastisch, door pijn endometriose sinds half juni 2015 terug aan de pil, waarschijnlijk najaar 2015 1e IVF
* theepoes: 2012: start kinderwens. 2013: Zwanger na 3x IUI. Zoon in 2014 geboren. 2015: zwanger na 2x IUI. Miskraam. 2016, opnieuw IUI.
* flipje2 (27 jr): sep 2014 gestopt met de pil, sep 2015 naar huisarts: man ernstig verminderd vruchtbaar, IUI of IVF niet mogelijk. Jan 2016 start ICSI1.
* Femke104 (34 jr): juni 2011 gestopt met de pil. April 2012 mmm, tot nu toe geen oorzaak gevonden. Na 3 IUI behandelingen aangewezen op IVF/ICSI ivm wisselende zaadkwaliteit. Dochter uit 1e ICSI poging. Januari start ICSI 2 voor een broertje/zusje
Zwangere prikbitches
* Ciccietta (35 jr): Aangewezen op ICSI. Eerste poging eind 2011 geslaagd (2 cryo's over). Bevallen van een dochter augustus 2012. Spontaan zwanger van 'n tweede kindje!
* Noe-noe (33 jr): bezig met IUI 7. Partner verminderd vruchtbaar. Miskraam na IUI 6. Zwanger!
* Kuuk (35 jr): door slechte zaadkwaliteit aangewezen op icsi. Na lange zoektocht en een aantal afwijzingen ivm hartziekte na anderhalf jaar groen licht om te beginnen. Start nov. 2012. 4x ICSI, zwanger na tp 11.
* Mirk86 (27 jr): Kinderwens Sinds maart 2013. In oktober eileiders verwijderd, daarom nu IVF. Mei 2014, zwanger van 1e IVF-ICSI
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 8 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH. Zwanger na 1x ecd.
* Pioenrooske: dochter uit 2e ICSI poging; aug 2015 spontaan zwanger van 2de kindje
Prikbitches die bevallen zijn
* Krissie: zoon
* Draaimolen: zoontje
* Marielle: dochter
* Sammy300: adoptiezoon
* Sweety: dmv IUI een dochter
* Yamuna: dmv IUI 2x een dochter
* Nicks: zoon
* Doggie75: 4x IUI. Spontaan zwanger: zoon
* Fre: 1e IVF een zoon en dochter
* Debgirl1984: PCO, een dochter
* Nicky22: dchter
* Rebels: twee dochters
* Maria 52 (Pierel): Zoon, en na 3 maal IUI en hsg spontaan een dochter
* Tornapart: dmv een cryo na IVF een zoon
* Peggysue2: dmv IVF een tweeling, zoon en dochter
* Zitah: IUI, een zoon
* Sophy: na 3 keer ICSI in eigen cyclus een dochter
* Bengal: na start fertiliteitstraject spontaan een dochter.
* Allis: IUI nr.2 een miskraam, daarna een dochter
* Watson: 2 x IUI, daarna via ICSI een dochter
* Lynn80: 8x IUI, daarna IVF een dochter
* Fleur: 3 x IVF/ICSI,geen succes, daarna spontaan zwanger
* Naski: 40 jaar. Laatste ronde IUI zwanger
* Aaatje: 3e IVF in eigen cyclus een dochter
* Mousie: 5 poging ICSI eigen cycluseen zoon, daarna spontaan een tweede kindje
* Carpe Diem: ICSI een dochter, na een cryo-tp een tweede kindje
* Jusa: na 6x IUI en 1x IVF een dochter, IVF 2 eent tweeling, zoon en dochter
* Kaetje: 33 jaar. 8 keer IUI met hormonen. Zoon na ICSI, tweede zoon spontan
* Floortje: Clomid, 4x IUI, spontaan zwanger, meisje
* Blogbabe: na 4e IUI dochter
* Taartje: 1e poging IVF miskraam, tweede IVF zoon
* Abc: 1e ICSI overstimulatie, tweede cryo dochter
* Sherto: 1e ICSI zoon
* Ramiaatje: zwanger door IUI
* Karan: door NL arts naar Gent ivm een TESE operatie, maar die vonden ze daar niet nodig. Zoon na 1e ICSI, tweede cryo-tp
* Giraffje : zwanger van 3e IUI zwanger
* Muisz: na vijf IVF-pogingen met 9 terugplaatsingen een zoon en dochter
* Ciccietta: 1e ICSI dochter
* Maris: 1e IVF kindje
* ks04: 3 IUI pogingen, spontaan zwanger voor start IVF
* Haiti: 1e ICSI zoon, tweede ICSI dochter
* Ginger: na 4x IUI spontaan zwanger
* Ikke_1984: dmv IUI zoon
* Pop77: 4x IUI, 1x IVF, 1e ICSI zoon en dochter
* Dotjemol: 3e ICSI kindje
* Jennecke: 8 x iui 2 x miskraam. 1e IVF een kindje
* EDC1975: 6 x IUI mislukt, 2e IVF een dochter
* Sawasdee: Vriendlief heeft een TESE operatie ondergaan. Dochter uit de 1e ICSI.
* Choco: 6 x IUI, 1x ICSI (0 bevruchtingen). Manlief slecht zaad en bij mij denken ze aan endometriose (nog geen kijkoperatie gehad). Na een secondopinion tweede ICSI en zwanger!
* Linde77: Na 5 mislukte IUI's en IVF een zoon!
* Yezka: Na heel veel behandelingen in december '15 bevallen van een zoon!
En dit zijn de allerstoerste prikbitches: Uitbehandeld, samen verder. Noodgedwongen zijn zij de allerstoerste meisjes:
* Merel29: Gestopt met de pil in april 2004. Na 6 keer iui, 2 keer ivf (waarvan 1 zonder bevruchting), 2 keer icsi en 2 keer een cryo terugplaatsing uitbehandeld. September 2010 een vroege miskraam na de laatste cryo terugplaatsing.
* MagiC: 39 jaar, actief sinds 2008, 5 x IUI, mei 2011 start met IVF. Zwanger na eerste poging, miskraam met 9 weken. IVF 2 geen bevruchtingen. IVF 3 geen resultaat. FSH test; start overgang positief. Augustus 2012 start IVF 4, laatste 'erop of eronder' poging is helaas niet gelukt.
* (Deze rij is veel en veel langer dan alleen Magic en Merel. Een voor de allerstoerste meisjes.)
Mochten er meiden zijn die graag aan de tabel toegevoegd willen worden, stuur dan even een privé bericht naar PrikBitch!
Oude topics: Het begin, deel 2, deel 3, deel 4, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9, deel 10, deel 11, deel 12, deel 13, deel 14.
De Prikbitches zijn een groep meiden en vrouwen die schrijven over hun ervaringen in de medische molen.
Voel je welkom om mee te lezen, mee te schrijven, of je ervaring te delen. Je kunt hier je vragen stellen over de medische molen, er zijn voldoende 'prikbitches' die je een antwoord kunnen geven.
En ben of wordt je 'prikbitch'.. voel je welkom om mee te schrijven!
Laatste tabel-update 25-01-'16
Superstoere prikbitches
* Evw1984 (28 jr): Zoon begin 2011, clomid vanaf november 2011, eerste IUI november 2012, spontaan zwanger maart 2013 mk, 1e IVF miskraam met 6 weken. 1x cryo mislukt. 2e IVF januari 2014
* Dartel86: sinds 2011 bezig, partner verminderd vruchtbaar, aangewezen op ICSI. 1e poging eind 2012. Geen bevruchtingen, 2e poging begin 2013 vroege miskraam. 3e poging miskraam, nu allerlaatste poging
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 6 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH.
* Kidon (38 jr): Moeder van zoontje 5 jaar door 1e keer IUI. Zaad man erg verslechterd daarom nu ICSI. 1e Poging eind okt 2012.
* Emma08 (31 jr): Eerste ICSI poging zwanger van een tweeling, maar eindigde in een vroege miskraam. Tweede poging begin 2014 is mislukt geen bevruchte eicellen. Start derde poging juni 2014
* Rietje (30 jr): aan het proberen sinds 1 jan. 2011. In jan 2013 start met de 1e keer IUI.
* MissOR (32 jr): miskraam okt 2011 na spontane zwangerschap. 1 toegankelijke eileider, laag AMH, lage zaadcounts. 3 IVF pogingen gedaan, veel eitjes, weinig bevruchtingen. Nu pauze om hydrosalpinx met Essure te blokkeren, daarna cryo's met 4 dag 3 embryo's en 1 dag 6 embryo.
* Puck-eefje (42 jr): 13 IUI, 2x ICSI (beide mislukt), 2x mk van IUI. Volgende maand laatste poging ICSI
* Julia177: sinds eind 2009 bezig. Man verminderd vruchtbaar. 6x IUI, 2x. IVF, waarvan de laatste poging na 9 wk geeindigd in missed abortion. In februari (hopelijk) een cryo-terugplaatsing.
* Someone86 (28 jr): januari 2015 eerste ICSI, partner verminderd vruchtbaar na teelbalkanker.
* Druivensap (29 jr): mei 2014 gestopt met de pil, endometriose, zaad man niet fantastisch, door pijn endometriose sinds half juni 2015 terug aan de pil, waarschijnlijk najaar 2015 1e IVF
* theepoes: 2012: start kinderwens. 2013: Zwanger na 3x IUI. Zoon in 2014 geboren. 2015: zwanger na 2x IUI. Miskraam. 2016, opnieuw IUI.
* flipje2 (27 jr): sep 2014 gestopt met de pil, sep 2015 naar huisarts: man ernstig verminderd vruchtbaar, IUI of IVF niet mogelijk. Jan 2016 start ICSI1.
* Femke104 (34 jr): juni 2011 gestopt met de pil. April 2012 mmm, tot nu toe geen oorzaak gevonden. Na 3 IUI behandelingen aangewezen op IVF/ICSI ivm wisselende zaadkwaliteit. Dochter uit 1e ICSI poging. Januari start ICSI 2 voor een broertje/zusje
Zwangere prikbitches
* Ciccietta (35 jr): Aangewezen op ICSI. Eerste poging eind 2011 geslaagd (2 cryo's over). Bevallen van een dochter augustus 2012. Spontaan zwanger van 'n tweede kindje!
* Noe-noe (33 jr): bezig met IUI 7. Partner verminderd vruchtbaar. Miskraam na IUI 6. Zwanger!
* Kuuk (35 jr): door slechte zaadkwaliteit aangewezen op icsi. Na lange zoektocht en een aantal afwijzingen ivm hartziekte na anderhalf jaar groen licht om te beginnen. Start nov. 2012. 4x ICSI, zwanger na tp 11.
* Mirk86 (27 jr): Kinderwens Sinds maart 2013. In oktober eileiders verwijderd, daarom nu IVF. Mei 2014, zwanger van 1e IVF-ICSI
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 8 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH. Zwanger na 1x ecd.
* Pioenrooske: dochter uit 2e ICSI poging; aug 2015 spontaan zwanger van 2de kindje
Prikbitches die bevallen zijn
* Krissie: zoon
* Draaimolen: zoontje
* Marielle: dochter
* Sammy300: adoptiezoon
* Sweety: dmv IUI een dochter
* Yamuna: dmv IUI 2x een dochter
* Nicks: zoon
* Doggie75: 4x IUI. Spontaan zwanger: zoon
* Fre: 1e IVF een zoon en dochter
* Debgirl1984: PCO, een dochter
* Nicky22: dchter
* Rebels: twee dochters
* Maria 52 (Pierel): Zoon, en na 3 maal IUI en hsg spontaan een dochter
* Tornapart: dmv een cryo na IVF een zoon
* Peggysue2: dmv IVF een tweeling, zoon en dochter
* Zitah: IUI, een zoon
* Sophy: na 3 keer ICSI in eigen cyclus een dochter
* Bengal: na start fertiliteitstraject spontaan een dochter.
* Allis: IUI nr.2 een miskraam, daarna een dochter
* Watson: 2 x IUI, daarna via ICSI een dochter
* Lynn80: 8x IUI, daarna IVF een dochter
* Fleur: 3 x IVF/ICSI,geen succes, daarna spontaan zwanger
* Naski: 40 jaar. Laatste ronde IUI zwanger
* Aaatje: 3e IVF in eigen cyclus een dochter
* Mousie: 5 poging ICSI eigen cycluseen zoon, daarna spontaan een tweede kindje
* Carpe Diem: ICSI een dochter, na een cryo-tp een tweede kindje
* Jusa: na 6x IUI en 1x IVF een dochter, IVF 2 eent tweeling, zoon en dochter
* Kaetje: 33 jaar. 8 keer IUI met hormonen. Zoon na ICSI, tweede zoon spontan
* Floortje: Clomid, 4x IUI, spontaan zwanger, meisje
* Blogbabe: na 4e IUI dochter
* Taartje: 1e poging IVF miskraam, tweede IVF zoon
* Abc: 1e ICSI overstimulatie, tweede cryo dochter
* Sherto: 1e ICSI zoon
* Ramiaatje: zwanger door IUI
* Karan: door NL arts naar Gent ivm een TESE operatie, maar die vonden ze daar niet nodig. Zoon na 1e ICSI, tweede cryo-tp
* Giraffje : zwanger van 3e IUI zwanger
* Muisz: na vijf IVF-pogingen met 9 terugplaatsingen een zoon en dochter
* Ciccietta: 1e ICSI dochter
* Maris: 1e IVF kindje
* ks04: 3 IUI pogingen, spontaan zwanger voor start IVF
* Haiti: 1e ICSI zoon, tweede ICSI dochter
* Ginger: na 4x IUI spontaan zwanger
* Ikke_1984: dmv IUI zoon
* Pop77: 4x IUI, 1x IVF, 1e ICSI zoon en dochter
* Dotjemol: 3e ICSI kindje
* Jennecke: 8 x iui 2 x miskraam. 1e IVF een kindje
* EDC1975: 6 x IUI mislukt, 2e IVF een dochter
* Sawasdee: Vriendlief heeft een TESE operatie ondergaan. Dochter uit de 1e ICSI.
* Choco: 6 x IUI, 1x ICSI (0 bevruchtingen). Manlief slecht zaad en bij mij denken ze aan endometriose (nog geen kijkoperatie gehad). Na een secondopinion tweede ICSI en zwanger!
* Linde77: Na 5 mislukte IUI's en IVF een zoon!
* Yezka: Na heel veel behandelingen in december '15 bevallen van een zoon!
En dit zijn de allerstoerste prikbitches: Uitbehandeld, samen verder. Noodgedwongen zijn zij de allerstoerste meisjes:
* Merel29: Gestopt met de pil in april 2004. Na 6 keer iui, 2 keer ivf (waarvan 1 zonder bevruchting), 2 keer icsi en 2 keer een cryo terugplaatsing uitbehandeld. September 2010 een vroege miskraam na de laatste cryo terugplaatsing.
* MagiC: 39 jaar, actief sinds 2008, 5 x IUI, mei 2011 start met IVF. Zwanger na eerste poging, miskraam met 9 weken. IVF 2 geen bevruchtingen. IVF 3 geen resultaat. FSH test; start overgang positief. Augustus 2012 start IVF 4, laatste 'erop of eronder' poging is helaas niet gelukt.
* (Deze rij is veel en veel langer dan alleen Magic en Merel. Een voor de allerstoerste meisjes.)
Mochten er meiden zijn die graag aan de tabel toegevoegd willen worden, stuur dan even een privé bericht naar PrikBitch!
Oude topics: Het begin, deel 2, deel 3, deel 4, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9, deel 10, deel 11, deel 12, deel 13, deel 14.
dinsdag 11 maart 2014 om 09:38
Heftig Kuuk! Zag je topic en vind dat er wel goede en fijne tips gegeven worden. Hopelijk worden daarmee de omstandigheden voor jullie zo optimaal en prettig als mogelijk is. Ik leef met je mee! Dikke
Dartel, sterkte!
Missor, je bent een kanjer!
Ook knuffels voor alle andere meiden hier die het nodig hebben.
Ons mannetje nemen we vanmiddag mee naar huis. Hopelijk is de andere voeding, medicatie en indikken van de voeding het succesrecept voor een gelukkige en ontspannen baby tot hij over de reflux heen is gegroeid.
Dartel, sterkte!
Missor, je bent een kanjer!
Ook knuffels voor alle andere meiden hier die het nodig hebben.
Ons mannetje nemen we vanmiddag mee naar huis. Hopelijk is de andere voeding, medicatie en indikken van de voeding het succesrecept voor een gelukkige en ontspannen baby tot hij over de reflux heen is gegroeid.
dinsdag 11 maart 2014 om 11:02
Kuuk, ik las net ook jouw topic. Wat een moeilijke omstandigheden.
Ach Houston. Je gaat zo'n zwaar traject in. En je zou alle steun kunnen gebruiken, wat naar dat er niet eens een beetje begrip is. En wat ben je moedig dat je je eigen gevoel volgt. Ik wens je alle goeds en veel sterkte en geluk!
Dartel, hoe gaat het?
Puck Eefje, kan je de tijd een beetje doorkomen?
Ciccietta, fijn dat je zoontje weer naar huis mag. Ik hoop dat het beter gaat!
De curettage is gisteren goed gegaan. Ik ben veel rustiger nu, maar heel moe. Mijn buik doet pijn en dat vind ik prettig.
Ik mag na de komende menstruatie weer beginnen met de icsi- behandelingen, maar dat voelt nu nog niet goed.
Met vlagen ben ik heel verdrietig. Vandaag hoef ik even helemaal niks van mezelf. Bankhangen, m'n lekkere broek aan.....
Ach Houston. Je gaat zo'n zwaar traject in. En je zou alle steun kunnen gebruiken, wat naar dat er niet eens een beetje begrip is. En wat ben je moedig dat je je eigen gevoel volgt. Ik wens je alle goeds en veel sterkte en geluk!
Dartel, hoe gaat het?
Puck Eefje, kan je de tijd een beetje doorkomen?
Ciccietta, fijn dat je zoontje weer naar huis mag. Ik hoop dat het beter gaat!
De curettage is gisteren goed gegaan. Ik ben veel rustiger nu, maar heel moe. Mijn buik doet pijn en dat vind ik prettig.
Ik mag na de komende menstruatie weer beginnen met de icsi- behandelingen, maar dat voelt nu nog niet goed.
Met vlagen ben ik heel verdrietig. Vandaag hoef ik even helemaal niks van mezelf. Bankhangen, m'n lekkere broek aan.....
verdwaald op het nieuwe forum
dinsdag 11 maart 2014 om 21:02
Dank je picolientje, duimen draaien helpt hopelijk!
Heftig Kuuk, dikke knuffel!
Ciccietta: fijn dat je nu je kereltje mee naar huis hebt kunnen nemen. Hopelijk gaat de andere voeding/medicatie werken en kan je ook wat genieten van hem!
Floflo: toch heftig zo'n curettage, wees maar lief voor jezelf! Die stemmingswisselingen zijn wel begrijpelijk! Dikke knuffel!
Kom ik de tijd door? Lief dat je dat vraagt...dacht dat het me allemaal wel lukte maar ben nu na een lange werkdag thuis ( gelukkig dus veel afleiding) en stort nu in. Ik voelde de spanning toenemen, wetende dat morgen de dag is... Wat als het morgen voorbij is? Ik heb er geen enkele controle over, de cryo is uit de vriezer ( nieuw voor mij) en nu wachten tot morgen. Zit nu alweer te janken. Wat emoties en spanning kunnen doen. Hopelijk kan ik vannacht wel slapen. Zie vreselijk tegen morgen op
Heftig Kuuk, dikke knuffel!
Ciccietta: fijn dat je nu je kereltje mee naar huis hebt kunnen nemen. Hopelijk gaat de andere voeding/medicatie werken en kan je ook wat genieten van hem!
Floflo: toch heftig zo'n curettage, wees maar lief voor jezelf! Die stemmingswisselingen zijn wel begrijpelijk! Dikke knuffel!
Kom ik de tijd door? Lief dat je dat vraagt...dacht dat het me allemaal wel lukte maar ben nu na een lange werkdag thuis ( gelukkig dus veel afleiding) en stort nu in. Ik voelde de spanning toenemen, wetende dat morgen de dag is... Wat als het morgen voorbij is? Ik heb er geen enkele controle over, de cryo is uit de vriezer ( nieuw voor mij) en nu wachten tot morgen. Zit nu alweer te janken. Wat emoties en spanning kunnen doen. Hopelijk kan ik vannacht wel slapen. Zie vreselijk tegen morgen op
dinsdag 11 maart 2014 om 21:41
Dartel, Kuuk, CC, floflo, ... ik heb even geen tijd om voor ieder een stukje te schrijven, maar er wordt aan jullie gedacht!
Puck-Eefje, ik kan me zooooo goed voorstellen hoe je je voelt. Misschien kun je jezelf 'out knocken' met een film/boek? Ik heb met de laatste BMS meeting tot in de behandelkamer zitten lezen, want anders wist ik niet waar ik het zoeken moest...
Ik heb gisteren met de Dr gebeld en de maand pauze was omdat ik zo instabiel was... Ik werd daar een beetje boos van. Ja ik heb zitten janken in de behandelkamer, omdat ik zo mijn best heb gedaan en na 4 weken 'draggen' wordt het alsnog gecanceld. Weer geen kans (onze laatste terugplaatsing was in mei!!). En toen begon die arts ook nog over draagmoeders... En daarna ook aan de telefoon met de zuster, maar toen zag ik gewoon weer al die zwangere vriendinnnen voor me en een kindloos bestaan voor ons... Nu gaat het wel weer, ik bounce vrij snel terug, maar ik kan soms ook heel hard diep zinken. Ik ben nu elke avond met mindfulness bezig, dat helpt. Maar af en toe hysterisch worden tijdens dit traject is toch niet zo gek?! Jullie schrijven vaak dat er zoveel verdriet klinkt uit mijn posts, maar hebben jullie dat niet allemaal? Voortplanting is iets waar onze soort, waar de planeet op draait. Geen moeder kunnen worden voelt als niet meedoen, van de zijlijn toekijken. Poeh...
Oh en Pioen, jouw posts over je BMS, was het bij jou wel dikker met een verse TP? Want je schreef dat het bij je cryos altijd laag was, maar die zijn ook niet gelukt toch...?
Hou je taai lieverds!!
Puck-Eefje, ik kan me zooooo goed voorstellen hoe je je voelt. Misschien kun je jezelf 'out knocken' met een film/boek? Ik heb met de laatste BMS meeting tot in de behandelkamer zitten lezen, want anders wist ik niet waar ik het zoeken moest...
Ik heb gisteren met de Dr gebeld en de maand pauze was omdat ik zo instabiel was... Ik werd daar een beetje boos van. Ja ik heb zitten janken in de behandelkamer, omdat ik zo mijn best heb gedaan en na 4 weken 'draggen' wordt het alsnog gecanceld. Weer geen kans (onze laatste terugplaatsing was in mei!!). En toen begon die arts ook nog over draagmoeders... En daarna ook aan de telefoon met de zuster, maar toen zag ik gewoon weer al die zwangere vriendinnnen voor me en een kindloos bestaan voor ons... Nu gaat het wel weer, ik bounce vrij snel terug, maar ik kan soms ook heel hard diep zinken. Ik ben nu elke avond met mindfulness bezig, dat helpt. Maar af en toe hysterisch worden tijdens dit traject is toch niet zo gek?! Jullie schrijven vaak dat er zoveel verdriet klinkt uit mijn posts, maar hebben jullie dat niet allemaal? Voortplanting is iets waar onze soort, waar de planeet op draait. Geen moeder kunnen worden voelt als niet meedoen, van de zijlijn toekijken. Poeh...
Oh en Pioen, jouw posts over je BMS, was het bij jou wel dikker met een verse TP? Want je schreef dat het bij je cryos altijd laag was, maar die zijn ook niet gelukt toch...?
Hou je taai lieverds!!
dinsdag 11 maart 2014 om 23:28
@missor ik kan alleen maar voor mezelf spreken, maar ik heb dagen dat ik zo intens verdrietig ben dat niemand me kan troosten. Zeker na mijn miskraam had ik echt het gevoel dat mijn leven er niet te doet. Dit komt ook door de meest subtiele reacties uit mijn omgeving die zeggen, ja maar jij kan dit niet weten want jij bent geen moeder, of dat soort opmerkingen, terwijl ze gewoon weten dat ik onlangs een miskraam heb gehad.
Ik ben inmiddels bezig met een nieuwe poging en de hormonen vallen me zwaar. Ik ben zo labiel als de pest en een draak van een mens. Of ik ben bikkel hard, of een klein huilend mensje. Dus die hysterie herken ik wel. Ik kan je alleen maar een dikke knuffel geven en zeggen dat iedereen het traject anders ervaart. Maar deze poging voelt ook super anders, en ik voel me gewoon af en toe ontzettend kloten.
Voor alle lieve (ex)prikbitches een dikke knuffel!
Ik ben inmiddels bezig met een nieuwe poging en de hormonen vallen me zwaar. Ik ben zo labiel als de pest en een draak van een mens. Of ik ben bikkel hard, of een klein huilend mensje. Dus die hysterie herken ik wel. Ik kan je alleen maar een dikke knuffel geven en zeggen dat iedereen het traject anders ervaart. Maar deze poging voelt ook super anders, en ik voel me gewoon af en toe ontzettend kloten.
Voor alle lieve (ex)prikbitches een dikke knuffel!
woensdag 12 maart 2014 om 00:48
@emma, wat vreselijk dat je zo veel verdriet hebt en dat je dan ook nog subtiele hints uit de omgeving krijgt, belachelijk. Het spijt me, maar ik vind dat echt getuigen van totaal geen inlevingsvermogen. Ik hoop echt dat de nieuwe poging beter gaat!
@missor, ik snap het niet, hoe een arts zo maar even zegt dat je "instabiel" bent, alleen omdat je verdriet hebt. dat is toch niet meer dan normaal in zo'n situatie. ik vind dat artsen ook al geen inlevingsvermogen hebben. heel veel sterkte met het het verwerken van weer een teleurstelling.
@dartel, hoe is het gesprek gegaan met de arts uit Gent, heeft hij jullie nog wat duidelijkheid kunnen geven?
@Houston, wat heb jij een hoop te verwerken zo, terwijl juist dan je familie je hoort te steunen. ik hoop dat je met het aanmaken van een nieuwe nick hier nog wel genoeg steun vandaan kan halen.
@puck-eefje, ik ben al dagen voor je aan het duimen
Ik heb mezelf verraden op mijn werk, voordat ik naar mijn werk moest waren we op visite bij familie. En ik weet dat ze het goed bedoelen, maar er zijn zoveel mensen die mijn vriend willen aansporen om eindelijke een kind met me te willen... ik wil dan alleen maar schreeuwen dat hij dat wel wil en dat ze hem met rust moeten laten.
Ik heb me ingehouden en onderweg naar mijn werk ben ik in huilen uitgebarsten, ik was daar wel mee gestopt toen ik op mijn werk aankwam! maar mijn collega's zagen het direct, toen ze vroegen wat er aan de hand was heb ik alles maar verteld.
wat een opluchting!!!
Onze families weten het nu ook, gelukkig laten ze mijn vriend hierdoor nu wel een keer met rust en zeggen ze niet per ongeluk iets waardoor ik weer overstuur raak.
wat ik wel erg lief vond was dat iedereen zich nu even schuldig voelde dat ze zoveel hints hebben gegeven
Aan alle lieve meiden een hele dikke
@missor, ik snap het niet, hoe een arts zo maar even zegt dat je "instabiel" bent, alleen omdat je verdriet hebt. dat is toch niet meer dan normaal in zo'n situatie. ik vind dat artsen ook al geen inlevingsvermogen hebben. heel veel sterkte met het het verwerken van weer een teleurstelling.
@dartel, hoe is het gesprek gegaan met de arts uit Gent, heeft hij jullie nog wat duidelijkheid kunnen geven?
@Houston, wat heb jij een hoop te verwerken zo, terwijl juist dan je familie je hoort te steunen. ik hoop dat je met het aanmaken van een nieuwe nick hier nog wel genoeg steun vandaan kan halen.
@puck-eefje, ik ben al dagen voor je aan het duimen
Ik heb mezelf verraden op mijn werk, voordat ik naar mijn werk moest waren we op visite bij familie. En ik weet dat ze het goed bedoelen, maar er zijn zoveel mensen die mijn vriend willen aansporen om eindelijke een kind met me te willen... ik wil dan alleen maar schreeuwen dat hij dat wel wil en dat ze hem met rust moeten laten.
Ik heb me ingehouden en onderweg naar mijn werk ben ik in huilen uitgebarsten, ik was daar wel mee gestopt toen ik op mijn werk aankwam! maar mijn collega's zagen het direct, toen ze vroegen wat er aan de hand was heb ik alles maar verteld.
wat een opluchting!!!
Onze families weten het nu ook, gelukkig laten ze mijn vriend hierdoor nu wel een keer met rust en zeggen ze niet per ongeluk iets waardoor ik weer overstuur raak.
wat ik wel erg lief vond was dat iedereen zich nu even schuldig voelde dat ze zoveel hints hebben gegeven
Aan alle lieve meiden een hele dikke
If you can dream it, you can do it.
woensdag 12 maart 2014 om 09:09
Meiden, wat hebben er een paar weer tegenslagen. Jullie verdriet, boosheid, frustraties, zo herkenbaar.
Ik heb me ook vaak onbegrepen gevoeld en er hebben afgelopen jaren wat tranen gevloeid en ik ben wat keren boos geweest.
Ook al ben ik nu zwanger het voelt nog steeds onwerkelijk. Ik voel de kleine dagelijks, groei lekker door. Maar als ze een echo op mijn buik zetten en ik zie een klein mensje kan ik nog steeds niet geloven dat het in mijn buik zit, ik denk nog steeds dat er een film wordt afgespeeld.
Houston: wat vervelend dat je naaste familie met jouw keuze bemoeien. Ik kom zelf uit een kerkelijk dorp en mijn ouders zijn zeer gelovig, maar hun zijn heel blij dat de wetenschap ons heeft kunnen helpen. Maar helaas denkt niet iedereen zo over.
Kuuk: ik heb je andere topic gelezen, ik moet zo vaak aan je denken. Hopelijk kan de kleine nog even blijven zitten. Ik werk zelf op een intensive care en natuurlijk is er een mogelijkheid om een patient te transporteren, maar omdat de mensen die op de ic liggen vaak erg ziek zijn of afhankelijk zijn van de apparatuur doe je dat alleen in uiterste geval. Maar als ik jouw was zal ik wel vragen of de mogelijkheid er is. als je alleen monitor bewaking nodig heb kan het miscchien wel.
Ik heb me ook vaak onbegrepen gevoeld en er hebben afgelopen jaren wat tranen gevloeid en ik ben wat keren boos geweest.
Ook al ben ik nu zwanger het voelt nog steeds onwerkelijk. Ik voel de kleine dagelijks, groei lekker door. Maar als ze een echo op mijn buik zetten en ik zie een klein mensje kan ik nog steeds niet geloven dat het in mijn buik zit, ik denk nog steeds dat er een film wordt afgespeeld.
Houston: wat vervelend dat je naaste familie met jouw keuze bemoeien. Ik kom zelf uit een kerkelijk dorp en mijn ouders zijn zeer gelovig, maar hun zijn heel blij dat de wetenschap ons heeft kunnen helpen. Maar helaas denkt niet iedereen zo over.
Kuuk: ik heb je andere topic gelezen, ik moet zo vaak aan je denken. Hopelijk kan de kleine nog even blijven zitten. Ik werk zelf op een intensive care en natuurlijk is er een mogelijkheid om een patient te transporteren, maar omdat de mensen die op de ic liggen vaak erg ziek zijn of afhankelijk zijn van de apparatuur doe je dat alleen in uiterste geval. Maar als ik jouw was zal ik wel vragen of de mogelijkheid er is. als je alleen monitor bewaking nodig heb kan het miscchien wel.
woensdag 12 maart 2014 om 10:38
Dank je wel lieve meiden voor het duimen! Het heeft geholpen! Ben gebeld en heb vanmiddag een tp!!!
Je kan je misschien voorstellen hoe blij ik hier al mee ben (zoveel zat ik in de stress), het is dus nog niet afgelopen...
Dus na vanmiddag zit ik weer op het andere wachtbankje. Deze moet blijven plakken...
Emma en Missor: die hele emotionele sneltrein herken ik wel hoor! Ik vond het helemaal niet raar dat je soms labiel bent, ben ik nl ook. Na mijn miskraam en mislukte ICSI erover heen kreeg ik ook echt een klap, labiel, kon om alles janken.... Werk was echt mijn afleiding maar als ik alleen thuis was...dat gevoel maakt me ook bang voor als het straks echt over is en niet gelukt....
Maar goed vandaag maar weer in de positieve sfeer!
Dikke knuffel aan jullie!
Mel.nl: fijn dat je het verteld hebt en als een opluchting voelt. Soms voelt niet vertellen ook als stress. Ik kan me voorstellen dat je inwendig pret hebt dat zij zich nu voor de kop kunnen slaan met hun stomme opmerkingen!
Je kan je misschien voorstellen hoe blij ik hier al mee ben (zoveel zat ik in de stress), het is dus nog niet afgelopen...
Dus na vanmiddag zit ik weer op het andere wachtbankje. Deze moet blijven plakken...
Emma en Missor: die hele emotionele sneltrein herken ik wel hoor! Ik vond het helemaal niet raar dat je soms labiel bent, ben ik nl ook. Na mijn miskraam en mislukte ICSI erover heen kreeg ik ook echt een klap, labiel, kon om alles janken.... Werk was echt mijn afleiding maar als ik alleen thuis was...dat gevoel maakt me ook bang voor als het straks echt over is en niet gelukt....
Maar goed vandaag maar weer in de positieve sfeer!
Dikke knuffel aan jullie!
Mel.nl: fijn dat je het verteld hebt en als een opluchting voelt. Soms voelt niet vertellen ook als stress. Ik kan me voorstellen dat je inwendig pret hebt dat zij zich nu voor de kop kunnen slaan met hun stomme opmerkingen!
woensdag 12 maart 2014 om 12:43
Missor dat je af en toe moet janken is toch best normaal in dit traject. Ik heb 2 jaar terug best heftig gereageerd op alles alleen bleek dit achteraf voornamelijk te liggen aan het feit dat ik was gaan hyperen. Iedereen dacht dat het aan de mmm lag, want dat is 'normaal'. Toen ik eenmaal goed ingesteld was ging het heel stuk beter. Misschien komt dit ook omdat ik na 3 vroege miskramen het idee had dan nu mijn schildklier waardes goed zijn het wel zou blijven zitten. Dit bleek inderdaad het geval bij mij te zijn. Al was ik wel erg negatief over het slagen van de eerste poging. Wij hadden ook een ander plan als het allemaal niet gelukt zo zijn. We zouden een wereldreis van 1-2 jaar gaan maken en daarna nog een eigen betaalde poging gaan doen.
Ik snap best dat het hard aankomt dat de arts over was begonnen over draagmoederschap, maar dat is in de vs gelukkig een alternatief. In nl is dit eigen niet mogelijk. Je kunt het als alternatief in je achter hoofd houden, dan is het toch jullie kindje.
Hoef je nu niet een maand te wachten na een gesprek.
Dartel ik hoop zo dat het gesprek goed gegaan is en dat ze wat meer onderzoeken gaan doen, want 3 mk op een rij is niet normaal.
Cc fijn dat je zoon weer naar huis kan. Hier heeft meneer lasstaven verborgen reflux en hoge spier spanning, dus wij lopen ook bij de nodig specialisten.
Puck Eefje wat goed dat hij goed ontdooit is. Ik hoop zo voor je dat dit het is.
Kuuk ik hoop dat de uitslagen goed zijn vandaag.
Julia mensen snappen die geen mk hebben gehad snappen niet wat het allemaal met je doet. die het wel hebben gehad maar niet mmm zitten snappen je ook niet heb ik gemerkt. Ik vond het feit dat ik elk jaar een mk kreeg en het dus nooit bleef zitten echt wel zwaar.
Ik snap best dat het hard aankomt dat de arts over was begonnen over draagmoederschap, maar dat is in de vs gelukkig een alternatief. In nl is dit eigen niet mogelijk. Je kunt het als alternatief in je achter hoofd houden, dan is het toch jullie kindje.
Hoef je nu niet een maand te wachten na een gesprek.
Dartel ik hoop zo dat het gesprek goed gegaan is en dat ze wat meer onderzoeken gaan doen, want 3 mk op een rij is niet normaal.
Cc fijn dat je zoon weer naar huis kan. Hier heeft meneer lasstaven verborgen reflux en hoge spier spanning, dus wij lopen ook bij de nodig specialisten.
Puck Eefje wat goed dat hij goed ontdooit is. Ik hoop zo voor je dat dit het is.
Kuuk ik hoop dat de uitslagen goed zijn vandaag.
Julia mensen snappen die geen mk hebben gehad snappen niet wat het allemaal met je doet. die het wel hebben gehad maar niet mmm zitten snappen je ook niet heb ik gemerkt. Ik vond het feit dat ik elk jaar een mk kreeg en het dus nooit bleef zitten echt wel zwaar.
woensdag 12 maart 2014 om 12:48
Ja, Puck-eefje!! Ontzettend fijn dat je een terugplaatsing hebt!
Wat moet er een last van je schouders vallen. En nu blijft deze lekker 9 maanden zitten hoor. Succes vanmiddag en de komende dagen op het wachtbankje.
Miss Tinkerbel: ik hoop dat je de kracht en energie vast kunt houden de komende tijd!
Kuuk: ik hoop dat je meisje nog lekker even bij je mag blijven zitten en jij de rust en kalmte weet te bewaren. Al lijkt me dat erg moeilijk. Sterkte meis, we denken allemaal aan je
Flo flo: een curretage is niet niks. Neem vooral de tijd voor je herstel (fysiek en mentaal).
CC: wat fijn dat je je kleine man weer thuis hebt! Ik hoop dat het thuis ook goed blijft gaan en jullie onbezorgd kunnen genieten. Dat is jullie gegund.
Houston: dit traject is al zo zwaar en voor jou helemaal omdat je het in je eentje moet doen. Dan kun je de steun van je naaste omgeving goed gebruiken. Wat ontzettend triest dat jouw familie hun eigen overtuiging niet opzij kan zetten om er voor jou te zijn. Ik hoop dat je hier onder een andere nick wel terug komt. Sterkte!
Missor: jouw gevoelens'zijn herkenbaar en begrijpelijk hoor! Buitenstaanders hebben geen idee wat dit allemaal inhoudt en wat de onzekerheid over je toekomst met je doet. Er zijn dagen bij dat ik ook geen raad weet met mezelf. Zo was ik zondag mijn administratie aan het bijwerken en stuitte ik op de echofoto van het kindje/vruchtje wat we moesten curetteren. Tranen met tuiten heb ik gehuild en ik zag het helemaal niet meer zitten. Dan lijkt het alsof ik nooit moeder ga worden en heb ik alle hoop verloren. Net als jij kom ik daar wel redelijk snel weer van terug, maar op dat moment zit ik wel even stuk. Een hele dikke knuffel voor jou!!
Emma: sterkte met het prikken en de stemmingswisselingen. Niet alleen je omgeving heeft er last van, maar jij ook. Moet je nog lang prikken?
Wat moet er een last van je schouders vallen. En nu blijft deze lekker 9 maanden zitten hoor. Succes vanmiddag en de komende dagen op het wachtbankje.
Miss Tinkerbel: ik hoop dat je de kracht en energie vast kunt houden de komende tijd!
Kuuk: ik hoop dat je meisje nog lekker even bij je mag blijven zitten en jij de rust en kalmte weet te bewaren. Al lijkt me dat erg moeilijk. Sterkte meis, we denken allemaal aan je
Flo flo: een curretage is niet niks. Neem vooral de tijd voor je herstel (fysiek en mentaal).
CC: wat fijn dat je je kleine man weer thuis hebt! Ik hoop dat het thuis ook goed blijft gaan en jullie onbezorgd kunnen genieten. Dat is jullie gegund.
Houston: dit traject is al zo zwaar en voor jou helemaal omdat je het in je eentje moet doen. Dan kun je de steun van je naaste omgeving goed gebruiken. Wat ontzettend triest dat jouw familie hun eigen overtuiging niet opzij kan zetten om er voor jou te zijn. Ik hoop dat je hier onder een andere nick wel terug komt. Sterkte!
Missor: jouw gevoelens'zijn herkenbaar en begrijpelijk hoor! Buitenstaanders hebben geen idee wat dit allemaal inhoudt en wat de onzekerheid over je toekomst met je doet. Er zijn dagen bij dat ik ook geen raad weet met mezelf. Zo was ik zondag mijn administratie aan het bijwerken en stuitte ik op de echofoto van het kindje/vruchtje wat we moesten curetteren. Tranen met tuiten heb ik gehuild en ik zag het helemaal niet meer zitten. Dan lijkt het alsof ik nooit moeder ga worden en heb ik alle hoop verloren. Net als jij kom ik daar wel redelijk snel weer van terug, maar op dat moment zit ik wel even stuk. Een hele dikke knuffel voor jou!!
Emma: sterkte met het prikken en de stemmingswisselingen. Niet alleen je omgeving heeft er last van, maar jij ook. Moet je nog lang prikken?
woensdag 12 maart 2014 om 14:21
Puck-eefje, wat fijn dat je vanmiddag een tp hebt! Wat kan ik me de opluchting goed voorstellen! Nu lekker broeden.
Missor en Emma, ik heb vorig jaar wat afgejankt! Niks deed er meer toe... Alles was stom en m'n leven stond stil. Het enige wat me hielp (lees: waar ik in kon wegvluchten!) was zo snel mogelijk een nieuwe afspraak voor een nieuwe poging of een cryo. Hoe sneller de afspraak, hoe beter.... En in die dagen/weken telde ik alles in dagen. 'Nog zoveel dagen tot de afspraak..' al was het alleen maar een evaluatie of een echo. Niemand die me tegen kon houden... En omdat onze kliniek aardig commercieel was lieten ze mij m'n gang maar gaan.. (ook niet altijd goed hoor!!!) Ik begon pas weer op te leven als de datum voor de cryo of de nieuwe poging in zicht kwam.
Ik vergeet er nu vast heel veel meiden.... Maar ik lees en leef met jullie mee!
Bedankt voor alle lieve berichten!
Wij zijn vandaag weer voor onderzoek geweest. De uitslagen daarvan zijn helaas morgen pas bekend. Maar op het ecg lijkt de situatie ongeveer gelijk. Ik voel me nog steeds goed...
Wel word ik morgen uit voorzorg opgenomen en dan wordt gestart met de longrijping. De artsen kunnen helaas nog geen voorspellingen doen. Als ik stabiel blijf proberen ze de bevalling iig zo lang mogelijk uit te stellen. Als de situatie verslechterd gaan ze meteen ingrijpen.
Missor en Emma, ik heb vorig jaar wat afgejankt! Niks deed er meer toe... Alles was stom en m'n leven stond stil. Het enige wat me hielp (lees: waar ik in kon wegvluchten!) was zo snel mogelijk een nieuwe afspraak voor een nieuwe poging of een cryo. Hoe sneller de afspraak, hoe beter.... En in die dagen/weken telde ik alles in dagen. 'Nog zoveel dagen tot de afspraak..' al was het alleen maar een evaluatie of een echo. Niemand die me tegen kon houden... En omdat onze kliniek aardig commercieel was lieten ze mij m'n gang maar gaan.. (ook niet altijd goed hoor!!!) Ik begon pas weer op te leven als de datum voor de cryo of de nieuwe poging in zicht kwam.
Ik vergeet er nu vast heel veel meiden.... Maar ik lees en leef met jullie mee!
Bedankt voor alle lieve berichten!
Wij zijn vandaag weer voor onderzoek geweest. De uitslagen daarvan zijn helaas morgen pas bekend. Maar op het ecg lijkt de situatie ongeveer gelijk. Ik voel me nog steeds goed...
Wel word ik morgen uit voorzorg opgenomen en dan wordt gestart met de longrijping. De artsen kunnen helaas nog geen voorspellingen doen. Als ik stabiel blijf proberen ze de bevalling iig zo lang mogelijk uit te stellen. Als de situatie verslechterd gaan ze meteen ingrijpen.
woensdag 12 maart 2014 om 21:16
@ Emma, Missor en alle andere verdrietige meiden: Dit proces is ontzettend intens, dit kan niet zonder de noodzakelijke tranen die vloeien. Dat is hartstikke menselijk! Als je niks zou voelen, zou je je pas zorgen moeten maken. Ik denk dat we allemaal onze momenten van wanhoop hebben en soms mag je best even zwelgen in zelfmedelijden. Gooi het eruit, opkroppen is veel schadelijker. De meeste vrouwen hebben nu eenmaal een oerdrang om zich voort te planten en als de natuur daar een stokje voor steekt is dat ontzettend wreed eigenlijk. En daar mag je je hartstikke verdrietig over voelen. Dat doen wij allemaal.
@ Kuuk: Spannende tijden voor je, knoop goed in je oren dat de medische wetenschap ontzettend goed is, er kan tegenwoordig zo veel. Een vriendin van mij is bevallen bij 29 weken. En het gaat hartstikke goed met haar dochtertje. Probeer sterk te zijn en je rust te nemen. Hoe sterker jij bent, hoe sterker je kindje is!
@ Puck-eefje: JOEPIE!!!!! Zo fijn dat je vanmiddag een TP had. Hoe voel je je? Wanneer mag je testen? Of moet je eerst een bloedtest na 12 dagen?
@ Floflo: Hoe gaat het met je?
@ Mel: Ik denk dat het een blessing in disguise is dat je in tranen bent uitgebarsten op je werk. Het is zoveel fijner als mensen in je directe omgeving weten wat erin je leven speelt. Nu hoef je geen smoesjes meer te verzinnen en stomme vragen te beantwoorden.
Ik heb zelf weinig te melden. Ik ben begonnen met Decapepthyl te spuiten, voelt voor mij nog steeds niet alsof ik begonnen ben. Dat gevoel heb ik pas als ik aan de Gonal-F begin denk ik. Dinsdag heb ik de uitgangsecho. Waarom heet die eigenlijk zo? Omdat het een uitgangspunt is ofzo? Ik ben benieuwd of ik daarna ga starten met Gonal-F en hoelang ik moet spuiten. Ik geloof behoorlijk lang. Als ik het goed heb begrepen hebben ze circa 33 dagen uitgetrokken voor deze behandeling.
@ Kuuk: Spannende tijden voor je, knoop goed in je oren dat de medische wetenschap ontzettend goed is, er kan tegenwoordig zo veel. Een vriendin van mij is bevallen bij 29 weken. En het gaat hartstikke goed met haar dochtertje. Probeer sterk te zijn en je rust te nemen. Hoe sterker jij bent, hoe sterker je kindje is!
@ Puck-eefje: JOEPIE!!!!! Zo fijn dat je vanmiddag een TP had. Hoe voel je je? Wanneer mag je testen? Of moet je eerst een bloedtest na 12 dagen?
@ Floflo: Hoe gaat het met je?
@ Mel: Ik denk dat het een blessing in disguise is dat je in tranen bent uitgebarsten op je werk. Het is zoveel fijner als mensen in je directe omgeving weten wat erin je leven speelt. Nu hoef je geen smoesjes meer te verzinnen en stomme vragen te beantwoorden.
Ik heb zelf weinig te melden. Ik ben begonnen met Decapepthyl te spuiten, voelt voor mij nog steeds niet alsof ik begonnen ben. Dat gevoel heb ik pas als ik aan de Gonal-F begin denk ik. Dinsdag heb ik de uitgangsecho. Waarom heet die eigenlijk zo? Omdat het een uitgangspunt is ofzo? Ik ben benieuwd of ik daarna ga starten met Gonal-F en hoelang ik moet spuiten. Ik geloof behoorlijk lang. Als ik het goed heb begrepen hebben ze circa 33 dagen uitgetrokken voor deze behandeling.
donderdag 13 maart 2014 om 08:55
Puck Eefje!!! Wat een supernieuws! Ik blijf aan je denken hoor, nu twee zware lange weken.....pffff, zo spannend! Ik leef helemaal met je mee.
Het verdriet dat jullie omschrijven is mij ook erg bekend. Ik verbaas me erover hoe rustig ik nu ben. Maar dat is puur omdat ik weet dat het 'er in zit'.
Het vorige traject was juist zo zwaar door alle onzekerheden. In het begin werd alles steeds een maand uitgesteld, of drie omdat medicatie weer aangepast moest worden. En dan mag je beginnen, en dan moet je toch wachten. En een verpleegkundige die zegt "een maand langer maakt uiteindelijk geen verschil" .
En dan de behandelingen die onbekend zijn, waarvan je niet weet of ze uiteindelijk gaan helpen, of wanneer...
En de last van de hormonen Het onbegrip, zelfs van mensen die dichtbij je staan.....
Ik heb te horen gekregen destijds dat zwanger raken niet verstandig zou zijn. (En dan word je ook niet behandeld). Die tijd had ik emotioneel minder last, ik denk omdat ik wist waar ik aan toe was, al was het verschrikkelijk.
Toen we weer mochten, kwamen bij mij de (ook regelmatig) hysterische buien terug.
Mel.nl, ik denk ook dat het goed is dat je nu open kan zijn op je werk. En bij je familie. Je kan je niet verspreken en erover praten kan soms helpen.
Ik heb nooit rare opmerkingen gehad. En fijn dat men nooit meer zegt: wanneer gaan jullie voor gezinsuitbreiding?
Ik vond het nu soms alleen lastig dat mensen die het wel weten bij deze zwangerschap gelijk vroegen "en was dit natuurlijk?" Nou ja, vast goed bedoeld.
Kuuk, ik hoop dat het nog (relatief) goed met jou en je kindje gaat. Wat zal jouw tijd voorbij kruipen.
Misstinkerbel, succes deze komende maand!
Julia, Moeilijke momenten. Ik hoop dat je je moed weer helemaal teruggevonden hebt.
Wat ben ik blij dat ik dit topic gevonden heb en ook ben gaan meeschrijven. Aan de ene kant relativeert het enorm en aan de andere kant besef ik dat het verdriet echt een plek mag hebben, zonder me groot te hoeven houden. Ik denk vaak "niet zeuren, je hebt 2 gezonde kinderen".
Lichamelijk gaat het goed, geen bloedverlies meer, geen kramp. Wel hoofdpijn, paracetamol helpt niet. (Spanning, bijwerking narcose?) en heeeeel moe.
Ik heb de echofoto van het levende vruchtje en die van nadat het hartje gestopt is samen in een doosje gedaan. Knuffeldoekje en alle "gefeliciteerd" en "sterkte" kaartjes erbij.
Gelukkig hoef ik nog niet te werken deze week. Ik begin soms ineens te huilen.
Het hele depri gevoel wordt al minder.
Dank jullie wel voor al het medeleven. Dit topic helpt echt een beetje....
Ik heb vast niet iedereen genoemd, maar voor iedereen een dikke die het nodig heeft.
Het verdriet dat jullie omschrijven is mij ook erg bekend. Ik verbaas me erover hoe rustig ik nu ben. Maar dat is puur omdat ik weet dat het 'er in zit'.
Het vorige traject was juist zo zwaar door alle onzekerheden. In het begin werd alles steeds een maand uitgesteld, of drie omdat medicatie weer aangepast moest worden. En dan mag je beginnen, en dan moet je toch wachten. En een verpleegkundige die zegt "een maand langer maakt uiteindelijk geen verschil" .
En dan de behandelingen die onbekend zijn, waarvan je niet weet of ze uiteindelijk gaan helpen, of wanneer...
En de last van de hormonen Het onbegrip, zelfs van mensen die dichtbij je staan.....
Ik heb te horen gekregen destijds dat zwanger raken niet verstandig zou zijn. (En dan word je ook niet behandeld). Die tijd had ik emotioneel minder last, ik denk omdat ik wist waar ik aan toe was, al was het verschrikkelijk.
Toen we weer mochten, kwamen bij mij de (ook regelmatig) hysterische buien terug.
Mel.nl, ik denk ook dat het goed is dat je nu open kan zijn op je werk. En bij je familie. Je kan je niet verspreken en erover praten kan soms helpen.
Ik heb nooit rare opmerkingen gehad. En fijn dat men nooit meer zegt: wanneer gaan jullie voor gezinsuitbreiding?
Ik vond het nu soms alleen lastig dat mensen die het wel weten bij deze zwangerschap gelijk vroegen "en was dit natuurlijk?" Nou ja, vast goed bedoeld.
Kuuk, ik hoop dat het nog (relatief) goed met jou en je kindje gaat. Wat zal jouw tijd voorbij kruipen.
Misstinkerbel, succes deze komende maand!
Julia, Moeilijke momenten. Ik hoop dat je je moed weer helemaal teruggevonden hebt.
Wat ben ik blij dat ik dit topic gevonden heb en ook ben gaan meeschrijven. Aan de ene kant relativeert het enorm en aan de andere kant besef ik dat het verdriet echt een plek mag hebben, zonder me groot te hoeven houden. Ik denk vaak "niet zeuren, je hebt 2 gezonde kinderen".
Lichamelijk gaat het goed, geen bloedverlies meer, geen kramp. Wel hoofdpijn, paracetamol helpt niet. (Spanning, bijwerking narcose?) en heeeeel moe.
Ik heb de echofoto van het levende vruchtje en die van nadat het hartje gestopt is samen in een doosje gedaan. Knuffeldoekje en alle "gefeliciteerd" en "sterkte" kaartjes erbij.
Gelukkig hoef ik nog niet te werken deze week. Ik begin soms ineens te huilen.
Het hele depri gevoel wordt al minder.
Dank jullie wel voor al het medeleven. Dit topic helpt echt een beetje....
Ik heb vast niet iedereen genoemd, maar voor iedereen een dikke die het nodig heeft.
verdwaald op het nieuwe forum
vrijdag 14 maart 2014 om 10:20
Houston wat een heftige situatie zo met je familie, heel veel sterkte en succes in het traject.
Kuuk jammer dat uit de so de zelfde waardes waren gekomen en dat je nu opgenomen bent. Heb je wat vermaak om door je dagen heen te komen?
Cc fijn dat jullie kleintje weer thuis is, hoe gaat het nu met hem?
Missor wat naar eigenlijk dat de arts voor jullie de pauze had ingelast omdat hij je onstabiel over vond komen. Hysterisch worden hoort er af en toe bij hoor.
Bij mij zijn inderdaad helaas de cryo's nooit gelukt. Bij de eerste verse poging was mijn bms op de laatste meting voor de pregnyl ongeveer 8mm en toen was de embryo gaan innestelen maar niet goed.
Nu bij de 2e verse poging was bms 10mm bij de laatste meting voor de pregnyl, had ik zelfs lichte overstimulatie en nu ben ik dus 26 weken zwanger. Voor mij voelt het alsof ik meer hormonen nodig heb. Ik merk dat ik heel goed op hormonen reageer (voel me beter, eicellen rijpen goed en bms groeit goed) en met de arts afgesproken dat ik bij een evt. cryo poging meer stimulatie krijg om uit te proberen.
Wellicht met je arts eens overleggen of er niet een ander traject qua stimulatie voor de cryo mogelijk is?
Puck-eefje wat goed dat je de tp hebt gehad, ik duim voor je deze weken!
Kuuk jammer dat uit de so de zelfde waardes waren gekomen en dat je nu opgenomen bent. Heb je wat vermaak om door je dagen heen te komen?
Cc fijn dat jullie kleintje weer thuis is, hoe gaat het nu met hem?
Missor wat naar eigenlijk dat de arts voor jullie de pauze had ingelast omdat hij je onstabiel over vond komen. Hysterisch worden hoort er af en toe bij hoor.
Bij mij zijn inderdaad helaas de cryo's nooit gelukt. Bij de eerste verse poging was mijn bms op de laatste meting voor de pregnyl ongeveer 8mm en toen was de embryo gaan innestelen maar niet goed.
Nu bij de 2e verse poging was bms 10mm bij de laatste meting voor de pregnyl, had ik zelfs lichte overstimulatie en nu ben ik dus 26 weken zwanger. Voor mij voelt het alsof ik meer hormonen nodig heb. Ik merk dat ik heel goed op hormonen reageer (voel me beter, eicellen rijpen goed en bms groeit goed) en met de arts afgesproken dat ik bij een evt. cryo poging meer stimulatie krijg om uit te proberen.
Wellicht met je arts eens overleggen of er niet een ander traject qua stimulatie voor de cryo mogelijk is?
Puck-eefje wat goed dat je de tp hebt gehad, ik duim voor je deze weken!
zaterdag 15 maart 2014 om 09:28
Hey iedereen,
deze week heb ik gewoon even meegelezen. Zelf even niet zo lekker in m'n vel. Flink last van PMS sinds de stop van de AD. Ben toch nog steeds heel blij ermee gestopt te zijn. Heb mezelf bij bio resonantie laten testen op resten van de AD. Er zat nog nog veel in m'n lichaam
. Dit kan ze beetje voor beetje uitleiden, maar hierdoor heb ik ook erg veel ontwenningsverschijnselen. Ik weet dat t wel werkt voor mij omdat ik mijn narcose destijds ook heb laten uitleiden en me een tijd later véél beter voelde. Dus goed,vooruitzicht 
ben nu gelukkig gistermiddag gaan menstrueren, dus straks even bellen en hopen dat de uitgangsecho goed gaat zijn.
nog een tip voor warme voeten (aanvullend op de rode sokken). M'n homeopaat gaf de tip om elke avond een voetenbad met daarin geraspte gember te nemen.
verder gaat alles hier goed gelukkig, vooral nog moe. Maar lekker weekeind
kuuk,heel veel sterkte in het zh!!
misstinkerbel, succes met het prikken, gaat het prikken zelf een,beetje?
mel, wat knap dat je openheid hebt gegeven op je werk. En fijn dat het opluchtte. Herkenbaar ook wel een,beetje.
floflo, doe rustig aan! :hug'
voor iedereen!!
deze week heb ik gewoon even meegelezen. Zelf even niet zo lekker in m'n vel. Flink last van PMS sinds de stop van de AD. Ben toch nog steeds heel blij ermee gestopt te zijn. Heb mezelf bij bio resonantie laten testen op resten van de AD. Er zat nog nog veel in m'n lichaam
. Dit kan ze beetje voor beetje uitleiden, maar hierdoor heb ik ook erg veel ontwenningsverschijnselen. Ik weet dat t wel werkt voor mij omdat ik mijn narcose destijds ook heb laten uitleiden en me een tijd later véél beter voelde. Dus goed,vooruitzicht ben nu gelukkig gistermiddag gaan menstrueren, dus straks even bellen en hopen dat de uitgangsecho goed gaat zijn.
nog een tip voor warme voeten (aanvullend op de rode sokken
). M'n homeopaat gaf de tip om elke avond een voetenbad met daarin geraspte gember te nemen. verder gaat alles hier goed gelukkig, vooral nog moe. Maar lekker weekeind
kuuk,heel veel sterkte in het zh!!
misstinkerbel, succes met het prikken, gaat het prikken zelf een,beetje?
mel, wat knap dat je openheid hebt gegeven op je werk. En fijn dat het opluchtte. Herkenbaar ook wel een,beetje.
floflo, doe rustig aan! :hug'
voor iedereen!!
zaterdag 15 maart 2014 om 10:27
@Mirk, je doet er iig álles aan! Geeft af en toe ook wel een fijn gevoel he? Dat je toch enigszins een beetje controle hebt over eea! (zo voelde het voor mij namelijk wel!)
Weer een stapje verder nu je menstruatie er is! Alles maar in kleine stapjes nemen hoor. (cliché, I know....)
Floflo, wat fijn dat je mee bent gaan schrijven! Lucht af en toe wel op he? En ik vond het zelf ook altijd fijn om te zien dat ik toch echt niet alleen stond. Dat er vrouwen waren die hetzelfde dachten en voelden... En het van je af kunnen schrijven!
Heel veel sterkte iig!
Misstinkerbell, uitgangsecho is idd een uitgangspunt. Hopelijk kan je snel gaan beginnen met de gonal! Maar nu ben je ook al écht bezig hoor! Al snap ik je gevoel wel: je bent pas bezig (voor je gevoel dan) als er echt iets begint te groeien... Maar je komt nu wel weer steeds een stapje verder!
Puch-eefje, zit je een beetje comfortabel op het wachtbankje? Volgens mij zit je er nu helemaal alleen toch? Of vergeet ik nu iemand? (we hebben weleens vollere wachtbankjes gehad..)
Hou vol!
Knuffel voor alle andere lieverds hier die even een knuffel nodig hebben! Ik denk aan jullie en denk regelmatig terug aan ons heftige jaar... Wat kan de situatie toch ook ineens anders worden, ook al heb je er nu totaal geen vertrouwen in...
Yezka, ik heb al even niets gelezen... Hoe is het nu met jou? Denk vaak aan je hoor!!
Weer een stapje verder nu je menstruatie er is! Alles maar in kleine stapjes nemen hoor. (cliché, I know....)
Floflo, wat fijn dat je mee bent gaan schrijven! Lucht af en toe wel op he? En ik vond het zelf ook altijd fijn om te zien dat ik toch echt niet alleen stond. Dat er vrouwen waren die hetzelfde dachten en voelden... En het van je af kunnen schrijven!
Heel veel sterkte iig!
Misstinkerbell, uitgangsecho is idd een uitgangspunt. Hopelijk kan je snel gaan beginnen met de gonal! Maar nu ben je ook al écht bezig hoor! Al snap ik je gevoel wel: je bent pas bezig (voor je gevoel dan) als er echt iets begint te groeien... Maar je komt nu wel weer steeds een stapje verder!
Puch-eefje, zit je een beetje comfortabel op het wachtbankje? Volgens mij zit je er nu helemaal alleen toch? Of vergeet ik nu iemand? (we hebben weleens vollere wachtbankjes gehad..)
Hou vol!
Knuffel voor alle andere lieverds hier die even een knuffel nodig hebben! Ik denk aan jullie en denk regelmatig terug aan ons heftige jaar... Wat kan de situatie toch ook ineens anders worden, ook al heb je er nu totaal geen vertrouwen in...
Yezka, ik heb al even niets gelezen... Hoe is het nu met jou? Denk vaak aan je hoor!!
zaterdag 15 maart 2014 om 11:42
Even een berichtje van mij. Vandaag echo gehad en het viel flink tegen. Goede nieuws is BM is 12 mm. Alleen weinig follikels. Vandaag eentje van 20 mm de rest allemaal kleintjes, een stuk of 5-6. Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. De vorige keer had ik 11 follikels, 8 eitjes, waarvan 4 icsi bruikbaar waren en een uiteindelijk bevrucht.
zaterdag 15 maart 2014 om 12:27
Ik kreeg vanochtend van een vriendinnetje te horen dat ze geen babyshower wilde als ik niet zwanger was. Nu ik twaalf weken ben wil ze dus wel een babyshower. Zo lief dat ze zo enorm rekening met mij heeft gehouden, maar jeetje wat confronterend toch weer hoe mijn fertiliteitstraject ook een enorme invloed op mijn omgeving heeft! Echt even een moment van enorm schuldgevoel.
