Zwanger
alle pijlers
Extreme angst voor de bevalling!
vrijdag 24 februari 2017 om 08:02
quote:Breda076 schreef op 23 februari 2017 @ 23:48:
Wat erg dat je er zo over denkt, terwijl bevallingen iets heel moois zouden 'moeten' zijn. Wellicht kun je een keizersnede overwegen, zijn de kansen op waar je zo bang voor bent wellicht kleiner??????Dat schiet ook niet erg op, een keizersnee is ook niet bepaald risicoloos. De dochter van mijn buren is tijdens de keizersnee overleden. TO moet gewoon stoppen met artikelen lezen van dingen die er allemaal mis kunnen gaan tijdens een bevalling. Die verhalen komen in een tijdschrift maar zijn de hoge uitzonderingen. De overgrote meerderheid van bevallingen die gewoon goed verlopen lees je daar niet.
Wat erg dat je er zo over denkt, terwijl bevallingen iets heel moois zouden 'moeten' zijn. Wellicht kun je een keizersnede overwegen, zijn de kansen op waar je zo bang voor bent wellicht kleiner??????Dat schiet ook niet erg op, een keizersnee is ook niet bepaald risicoloos. De dochter van mijn buren is tijdens de keizersnee overleden. TO moet gewoon stoppen met artikelen lezen van dingen die er allemaal mis kunnen gaan tijdens een bevalling. Die verhalen komen in een tijdschrift maar zijn de hoge uitzonderingen. De overgrote meerderheid van bevallingen die gewoon goed verlopen lees je daar niet.
vrijdag 24 februari 2017 om 08:10
quote:Breda076 schreef op 23 februari 2017 @ 23:48:
Wat erg dat je er zo over denkt, terwijl bevallingen iets heel moois zouden 'moeten' zijn. Wellicht kun je een keizersnede overwegen, zijn de kansen op waar je zo bang voor bent wellicht kleiner??????Nou, onwijs. Is maar een kleine ingreep..
Wat erg dat je er zo over denkt, terwijl bevallingen iets heel moois zouden 'moeten' zijn. Wellicht kun je een keizersnede overwegen, zijn de kansen op waar je zo bang voor bent wellicht kleiner??????Nou, onwijs. Is maar een kleine ingreep..
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
vrijdag 24 februari 2017 om 08:59
Is de kinderwens dan zo groot dat je jezelf door deze hel laat gaan?
Ben je uberhaupt in staat om een kind op te voeden, het lijkt mij dat je psychisch helemaal niet stabiel bent.
En dan nog een kritsche vraag: je hebt helaas lastige genen meegekregen, wil je die doorgeven?
Ik heb een vriendin in een soortgelijke situatie (drie generaties mensen met psychische stoornissen) die bewust voor geen kinderen kiest. Ze wil deze genen niet doorgeven.
Ben je uberhaupt in staat om een kind op te voeden, het lijkt mij dat je psychisch helemaal niet stabiel bent.
En dan nog een kritsche vraag: je hebt helaas lastige genen meegekregen, wil je die doorgeven?
Ik heb een vriendin in een soortgelijke situatie (drie generaties mensen met psychische stoornissen) die bewust voor geen kinderen kiest. Ze wil deze genen niet doorgeven.
vrijdag 24 februari 2017 om 09:05
Jouw angst is mij overkomen. Uiteraard leef ik nog maar moest met spoed naar de OK direct na de geboorte van mijn zoon. Hoop gedoe en bloedtransfusies later werd het eindelijk weer stabiel. En ik zal je zeggen, ik ben helemaal niet bang voor een tweede bevalling! Ze zijn in het ziekenhuis echt heel alert op dat soort zaken. Op het moment zelf had in geen idee van wat ze allemaal aan het doen waren maar ieder matje met bloed wat ik verloor werd gewogen. Totdat ze het te veel vonden en onder narcose de boel gefixt hebben.
Ik vertel dit verhaal niet om je bang te maken maar om te laten zien dat zelfs als het mis gaat, ze gelijk klaar staan om te helpen. Ik moet bij een tweede verplicht in het ziekenhuis bevallen omdat de kans op herhaling groot is. En zelfs met deze kennis zou ik me daardoor niet laten weerhouden! Ik weet dat het cliché klinkt maar dagelijks in de auto stappen geeft meer risico dan bevallen.
Ik vertel dit verhaal niet om je bang te maken maar om te laten zien dat zelfs als het mis gaat, ze gelijk klaar staan om te helpen. Ik moet bij een tweede verplicht in het ziekenhuis bevallen omdat de kans op herhaling groot is. En zelfs met deze kennis zou ik me daardoor niet laten weerhouden! Ik weet dat het cliché klinkt maar dagelijks in de auto stappen geeft meer risico dan bevallen.
vrijdag 24 februari 2017 om 10:56
Hoi hoi gelijk met de woorden dat ik psychisch instabiel ben, en dat ik maar nooit aan kinderen moet beginnen.. En wat ik wel niet vraag van me vriendin? Ik heb mijn vriendin dit nooit gevraagt! Ik heb mijn hart gelucht en kwam hier zelf mee wat ik juist heel lief vind. Ik loop inderdaad nu bij een psycholoog hiervoor maar is dat een schande? Moet ik dan maar gelijk psychisch niet in orde zijn? Tussen mij en mijn moeder is totaal niet te vergelijken! Ik weet juist hoe ik het niet moet doen! Er is geen boek geschreven om een kind op te voeden, maar om maar gelijk te gooien ik maar geen kinderen moet nemen, terwijl ik ze echt al heel wat jaren wel wil maar nooit zo over de bevalling heb nagedacht, wilde alleen mijn hart luchten en hoopte op wat positieve reacties ( die er ook zijn). Sowieso begin ik er voorlopig niet aan, maar dit neemt mijn kinderwens niet weg.
vrijdag 24 februari 2017 om 11:14
Nee TO het is allemaal geen schande, maar realiseer je heel goed dat het krijgen van een kind je angsten waarschijnlijk alleen maar aanwakkert of erger maakt. Daarnaast kunnen zwangerschap en bevallen ervoor zorgen dat je (nog) minder stabiel wordt. Dat zijn allemaal zaken om rekening mee te houden.
Kan best zijn dat het allemaal jouw schuld niet is dat je psychische situatie nu is zoals die is (dat is overigens bij de meeste mensen zo; vrijwel niemand kiest bewust voor psychische problemen), maar dan nog moet je heel goed nadenken over of je in deze situatie een kind op de wereld zou moeten zetten.
Het draagmoeder-idee vind ik overigens te zot voor woorden. Zolang je te angstig bent om een zwangerschap en bevalling door te maken, ben je in mijn ogen nog lang niet klaar voor een kind.
Kan best zijn dat het allemaal jouw schuld niet is dat je psychische situatie nu is zoals die is (dat is overigens bij de meeste mensen zo; vrijwel niemand kiest bewust voor psychische problemen), maar dan nog moet je heel goed nadenken over of je in deze situatie een kind op de wereld zou moeten zetten.
Het draagmoeder-idee vind ik overigens te zot voor woorden. Zolang je te angstig bent om een zwangerschap en bevalling door te maken, ben je in mijn ogen nog lang niet klaar voor een kind.
vrijdag 24 februari 2017 om 12:18
Ten eerste: wat verschrikkelijk voor je dat je zo'n slechte kindertijd hebt gehad. Die wonden zijn heel moeilijk te genezen. Heel knap van je dat je hulp bent gaan zoeken, maar het zal hoe dan ook een deel blijven uitmaken van je leven, en ik vind dat heel erg voor je.
Ik snap dat je bang bent voor de bevalling en dat je bang bent dat het helemaal mis gaat. Maar bedenk dan wel of jouw kinderwens groter is dan je angst? Als je zo graag kinderen wilt van jezelf dan zul je toch dat risico moeten nemen. Wanneer je je door je angst laat leiden en besluit geen kinderen te nemen dan is de kans heel groot dat je over een aantal jaren zit met het gevoel van "wat als ik mij niet door mijn angsten had laten leiden, maar gewoon het risico had genomen. Dan had ik nu misschien wel met mijn kinderen op de bank gezeten".
Ik denk dat je spijt gaat krijgen wanneer je besluit het niet te doen, als je kinderwens heel groot is.
Vergeet niet dat, mocht je zwanger raken, de verloskundige altijd voor je klaar staat. Zij luistert naar je en helpt je met je gevoelens en angsten. En onder je zwangerschap kun je dan, na een verwijzing van de verloskundige, praten met een psycholoog.
Je wordt namelijk heel goed begeleid tijdens je zwangerschap en je bevalling. Je staat er nooit alleen voor.
Ook hebben sommige verloskundigenpraktijken "Centering pregnancy" dit is een klein groepje met mensen die net zo ver zwanger zijn als jij. Met hun praat je over de zwangerschap en je angsten. Ik heb daar heel veel baat bij gehad.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt, al is het maar een beetje.
Ik snap dat je bang bent voor de bevalling en dat je bang bent dat het helemaal mis gaat. Maar bedenk dan wel of jouw kinderwens groter is dan je angst? Als je zo graag kinderen wilt van jezelf dan zul je toch dat risico moeten nemen. Wanneer je je door je angst laat leiden en besluit geen kinderen te nemen dan is de kans heel groot dat je over een aantal jaren zit met het gevoel van "wat als ik mij niet door mijn angsten had laten leiden, maar gewoon het risico had genomen. Dan had ik nu misschien wel met mijn kinderen op de bank gezeten".
Ik denk dat je spijt gaat krijgen wanneer je besluit het niet te doen, als je kinderwens heel groot is.
Vergeet niet dat, mocht je zwanger raken, de verloskundige altijd voor je klaar staat. Zij luistert naar je en helpt je met je gevoelens en angsten. En onder je zwangerschap kun je dan, na een verwijzing van de verloskundige, praten met een psycholoog.
Je wordt namelijk heel goed begeleid tijdens je zwangerschap en je bevalling. Je staat er nooit alleen voor.
Ook hebben sommige verloskundigenpraktijken "Centering pregnancy" dit is een klein groepje met mensen die net zo ver zwanger zijn als jij. Met hun praat je over de zwangerschap en je angsten. Ik heb daar heel veel baat bij gehad.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt, al is het maar een beetje.
vrijdag 24 februari 2017 om 13:15
Dankjewel Zetmeel voor je hele fijne reactie!! Dit doet mij erg goed! Ik wist niet dat een verloskundige voor je klaarstaat als je een angst hebt om te bevallen. Verder de zwangerschap lijkt me erg mooi daar ben ik totaal niet bang voor. Maar het is echt de bevalling wat mijn struikelblok is. Superbedankt voor je tips! Als ik er klaar voor ben ga ik hier zeker wat mee doen.
vrijdag 24 februari 2017 om 17:52
Ik ben blij dat m'n bericht je goed heeft gedaan. Ik kan je helaas geen persoonlijk berichtje sturen dus dan zet ik het hier even neer. Ik wil nl graag nog even m'n verhaal aanvullen haha. Jouw verhaal is blijven hangen en bedacht me nog veel meer dingen haha. Ik probeer nu een beetje te beschrijven hoe het allemaa in zijn werk gaat, zodat je angst misschien iets minder wordt. Maar goed, komt het:
Ik ben zelf een half jaar geleden bevallen en ook ik was bang voor de bevalling, alleen iets minder dat jij bent.
De verloskundige geeft je enorm veel informatie over de bevalling. Eigenlijk weet je dan precies wat er gaat gebeuren, wat je gaat voelen en de verschillende beval opties. Ook kun je (als je dat zelf wilt) een bevalplan maken. Daarin staat precies aangegeven hoe jij alles wilt hebben. Bij elke controle wordt er goed naar je gekeken. Je bloeddruk wordt gemeten, je gewicht en ze luisteren naar het hartje van je baby. Je wordt dus heel goed gecontroleerd.
Je krijgt in principe 2 echo's. Een met 12 weken en een met 20 weken. Hier zien ze hoe het met je baby gaat en hoe het met jou gaat.
Nu ben jij bang om te bevallen. En ik snap dat helemaal. Maar wat als je nachtmerrie uitkomt?
Wat ik hiermee wil zeggen is: mocht er wat verkeerd gaan (en die kans is echt klein) dan staan ze bij je bed voordat jij met je ogen kunt knipperen. Je wordt zo snel geholpen omdat ze ver van te voren kunnen zien hoe het gaat lopen. Dus ook hoe het met jou gaat. Je wordt zo goed in de gaten gehouden dat de kans zo ontzettend klein is dat er wat met je gebeurt. Ook na je bevalling moet je nog even blijven liggen zodat ze kunnen zien of je stabiel bent.
Ik begrijp je angst, en ja het gebeurt wel eens dat het niet goed gaat. Maar die kans is zo klein door al de controles, dat het eigenlijk niet mis kan gaan. Maar onthoud dat de verloskundige er onder anderen is om met jou te praten. Je kunt alles aan haar kwijt en ze helpt je met je angst. Ik vond dit erg fijn toen. Je bent echt niet alleen. Tijdens de zwangerschap niet, maar ook niet tijdens je bevalling. Er is altijd iemand bij je, en je kunt zelf je bevalling bepalen. Jij bepaald hoe je wilt bevallen, of je pijnbestrijding wilt, en wie er bij je is etc.
Ik hoop dat ik je hier niet meer bang mee heb gemaakt want dat is niet m'n bedoeling. Ik probeer te beschrijven wat ze doen als het wel mis dreigt te gaan.
Sorry als ik je hiermee lastig val.
Veel liefs
quote:Tjoskasammy schreef op 24 februari 2017 @ 13:15:
Dankjewel Zetmeel voor je hele fijne reactie!! Dit doet mij erg goed! Ik wist niet dat een verloskundige voor je klaarstaat als je een angst hebt om te bevallen. Verder de zwangerschap lijkt me erg mooi daar ben ik totaal niet bang voor. Maar het is echt de bevalling wat mijn struikelblok is. Superbedankt voor je tips! Als ik er klaar voor ben ga ik hier zeker wat mee doen.
Ik ben zelf een half jaar geleden bevallen en ook ik was bang voor de bevalling, alleen iets minder dat jij bent.
De verloskundige geeft je enorm veel informatie over de bevalling. Eigenlijk weet je dan precies wat er gaat gebeuren, wat je gaat voelen en de verschillende beval opties. Ook kun je (als je dat zelf wilt) een bevalplan maken. Daarin staat precies aangegeven hoe jij alles wilt hebben. Bij elke controle wordt er goed naar je gekeken. Je bloeddruk wordt gemeten, je gewicht en ze luisteren naar het hartje van je baby. Je wordt dus heel goed gecontroleerd.
Je krijgt in principe 2 echo's. Een met 12 weken en een met 20 weken. Hier zien ze hoe het met je baby gaat en hoe het met jou gaat.
Nu ben jij bang om te bevallen. En ik snap dat helemaal. Maar wat als je nachtmerrie uitkomt?
Wat ik hiermee wil zeggen is: mocht er wat verkeerd gaan (en die kans is echt klein) dan staan ze bij je bed voordat jij met je ogen kunt knipperen. Je wordt zo snel geholpen omdat ze ver van te voren kunnen zien hoe het gaat lopen. Dus ook hoe het met jou gaat. Je wordt zo goed in de gaten gehouden dat de kans zo ontzettend klein is dat er wat met je gebeurt. Ook na je bevalling moet je nog even blijven liggen zodat ze kunnen zien of je stabiel bent.
Ik begrijp je angst, en ja het gebeurt wel eens dat het niet goed gaat. Maar die kans is zo klein door al de controles, dat het eigenlijk niet mis kan gaan. Maar onthoud dat de verloskundige er onder anderen is om met jou te praten. Je kunt alles aan haar kwijt en ze helpt je met je angst. Ik vond dit erg fijn toen. Je bent echt niet alleen. Tijdens de zwangerschap niet, maar ook niet tijdens je bevalling. Er is altijd iemand bij je, en je kunt zelf je bevalling bepalen. Jij bepaald hoe je wilt bevallen, of je pijnbestrijding wilt, en wie er bij je is etc.
Ik hoop dat ik je hier niet meer bang mee heb gemaakt want dat is niet m'n bedoeling. Ik probeer te beschrijven wat ze doen als het wel mis dreigt te gaan.
Sorry als ik je hiermee lastig val.
Veel liefs
quote:Tjoskasammy schreef op 24 februari 2017 @ 13:15:
Dankjewel Zetmeel voor je hele fijne reactie!! Dit doet mij erg goed! Ik wist niet dat een verloskundige voor je klaarstaat als je een angst hebt om te bevallen. Verder de zwangerschap lijkt me erg mooi daar ben ik totaal niet bang voor. Maar het is echt de bevalling wat mijn struikelblok is. Superbedankt voor je tips! Als ik er klaar voor ben ga ik hier zeker wat mee doen.
vrijdag 24 februari 2017 om 22:42
Ik had ook altijd erge angst om te bevallen. Ik zeg al van kleinsaf dat ik een kindje wilde adopteren omdat ik dan niet hoefde te bevallen.
Toen ik zwanger werd ging het eigenlijk vanzelf. Je hebt negen maanden tijd om jezelf te leren vertrouwen. Ik heb ook een enorm vertrouwen gekregen in de natuur. Dat kindje groeit en groeit, zonder dat jij daar iets aan moet doen, puur de natuur. En een bevalling is ook iets heel natuurlijks!
Ik vind een bevalling niet 'mooi', maar ook niet iets erg. Het hoort erbij om dat moois te kunnen krijgen. Ben tweemaal met epidurale bevallen, de ene keer werkte deze al wat beter dan de andere, maar echt pijn heb ik niet gehad, niet tijdens en niet nadien.
Toen ik zwanger werd ging het eigenlijk vanzelf. Je hebt negen maanden tijd om jezelf te leren vertrouwen. Ik heb ook een enorm vertrouwen gekregen in de natuur. Dat kindje groeit en groeit, zonder dat jij daar iets aan moet doen, puur de natuur. En een bevalling is ook iets heel natuurlijks!
Ik vind een bevalling niet 'mooi', maar ook niet iets erg. Het hoort erbij om dat moois te kunnen krijgen. Ben tweemaal met epidurale bevallen, de ene keer werkte deze al wat beter dan de andere, maar echt pijn heb ik niet gehad, niet tijdens en niet nadien.
vrijdag 24 februari 2017 om 22:59
Je bent misschien bang voor iets wat achteraf erg mee valt....
Je hebt zo te horen een verschrikkelijke onveilige, onprettige jeugd gehad! Daarvoor sterkte. Ongelooflijk knap dat je dat hier durft te schrijven en dat je daarvoor jarenlange hulp gehad hebt.
Ik heb ook geen fijne jeugd gehad en ik merkte dat mijn zwangerschap mij veel tijd gaf om na te denken over vroeger en dat ik zo ook wist wat ik vooral niet wilde.
Ik heb brede heupen en mijn moeder is vlot bevallen dus daar was ik niet bang voor. Echter was ik wel 9 maanden misselijk en waar ik bang voor was, was een torenhoge bloeddruk want dat hebben mijn moeder en zus ook gehad met vroeggeboortes tot gevolg. Mijn zorgen heb ik gedeeld met de verloskundige en die hield dat extra in de gaten. Toen mijn bloeddruk daadwerkelijk steeg was ik al 41 weken zwanger en doordat men mijn angst kende zijn ze direct begonnen met inleiden.
Ook na de bevalling verloor ik te veel bloed, ik merkte dat zelf niet, maar was nooit in levensgevaar. Ik bleef lekker een paar dagen in het ziekenhuis. De medici zijn echt goed tegenwoordig.
Ik heb er voor gekozen om afscheid te nemen van mijn verleden en dat lukt steeds beter. Alle contact verbroken.
Ik voel me happy met twee gezonde kinderen en lieve man.
Ik gun het je ook.
Je hebt zo te horen een verschrikkelijke onveilige, onprettige jeugd gehad! Daarvoor sterkte. Ongelooflijk knap dat je dat hier durft te schrijven en dat je daarvoor jarenlange hulp gehad hebt.
Ik heb ook geen fijne jeugd gehad en ik merkte dat mijn zwangerschap mij veel tijd gaf om na te denken over vroeger en dat ik zo ook wist wat ik vooral niet wilde.
Ik heb brede heupen en mijn moeder is vlot bevallen dus daar was ik niet bang voor. Echter was ik wel 9 maanden misselijk en waar ik bang voor was, was een torenhoge bloeddruk want dat hebben mijn moeder en zus ook gehad met vroeggeboortes tot gevolg. Mijn zorgen heb ik gedeeld met de verloskundige en die hield dat extra in de gaten. Toen mijn bloeddruk daadwerkelijk steeg was ik al 41 weken zwanger en doordat men mijn angst kende zijn ze direct begonnen met inleiden.
Ook na de bevalling verloor ik te veel bloed, ik merkte dat zelf niet, maar was nooit in levensgevaar. Ik bleef lekker een paar dagen in het ziekenhuis. De medici zijn echt goed tegenwoordig.
Ik heb er voor gekozen om afscheid te nemen van mijn verleden en dat lukt steeds beter. Alle contact verbroken.
Ik voel me happy met twee gezonde kinderen en lieve man.
Ik gun het je ook.
zaterdag 25 februari 2017 om 13:19
Echt dankjewel allemaal!!! Voor deze fijne verhalen! Dit zijn verhalen wat me zeker aan het denken zet! Helaas de angst wordt er nog niet echt minder op. Ik vind het echt een vreselijke gedachte.
@Zetmeel: ik hoop ik je wat vraagjes mag stellen
: jij hebt aangegeven dat je bang was voor de bevalling, dus dat ze dus jou strenger in de gaten gaan houden, hoe heb je uiteindelijk de bevalling ervaren? Is het goed gegaan? Ik hoop ik je deze vragen mag stellen hoor! Helaas weet ik ook niet hoe ik je een prive berichtje moet sturen, ik ben namelijk ook nieuw hier haha dus weer sowieso weinig van dit forum.
@Zetmeel: ik hoop ik je wat vraagjes mag stellen
: jij hebt aangegeven dat je bang was voor de bevalling, dus dat ze dus jou strenger in de gaten gaan houden, hoe heb je uiteindelijk de bevalling ervaren? Is het goed gegaan? Ik hoop ik je deze vragen mag stellen hoor! Helaas weet ik ook niet hoe ik je een prive berichtje moet sturen, ik ben namelijk ook nieuw hier haha dus weer sowieso weinig van dit forum.
