Slechte uitslag combinatietest
woensdag 11 mei 2016 om 21:12
Na lang proberen en uiteindelijk een ICSI behandeling ben ik nu eindelijk zwanger van onze eerste (13wk). Helaas heb ik gisteren 'slecht' nieuws gekregen: uit de combinatietest bleek dat er een verhoogde kans is dat ons kindje trisomie 13, 18 of 21 heeft. Ik weet dat de kans verreweg het grootst is dat er uiteindelijk helemaal niets aan de hand is, maar de uitslagen die wij kregen waren toch wel flink verhoogd (Down 1:32, Edwards 1:85, Patau 1:92). Schrikken dus... We kunnen nu alleen maar afwachten op de volgende test (NIPT) en hopen dat het loos alarm was, maar helaas duurt dat best lang (nog 3-4 weken). Ik zoek dames die hier ook mee te maken hebben gehad. Ik ben benieuwd hoe jullie er mee om zijn gegaan, wat jullie uitslagen waren, of er ook daadwerkelijk iets mis was en hoe jullie verder zijn gegaan.
******
Na lange tijd in onzekerheid bleek ons zoontje meerdere genetische afwijkingen te hebben. We hebben het moeilijke besluit moeten nemen om de zwangerschap af te breken. Een paar dagen later werd ik opgenomen in het VUmc om te bevallen. Na ongeveer 30 uur werd ons prachtige kleine zoontje levenloos geboren, alles er op en er aan. Twintig centimeter groot. Stichting Still heeft prachtige foto's voor ons gemaakt. Na alle ellende konden we in september eindelijk weer verder met de volgende poging om onze kinderwens te realiseren. De eerste cryo werd terug geplaatst en dat ging goed. De teruggeplaatste cryo is groeide uit tot een zwangerschap, het zat op de goede plek, het hartje klopte en het groeide netjes op schema. Maar helaas werd bij ruim 10 weken op de echo is ineens een flinke afwijking gezien (hygroma colli). Het vruchtje liep ook wat achter op de groei en het hartje klopte nu veel sneller dan zou moeten (ook een aanwijzing voor een chrom. afwijking). We moesten twee weken afwachten tot we een vlokkentest konden doen. Na een week bleek de hoeveelheid vocht alleen nog maar verder te zijn toegenomen, geen goed teken. Bij de echo voorafgaand aan de vlokkentest bleek het hartje van het kindje niet meer te kloppen. Het was over. Het kindje was tot ongeveer 12 weken doorgegroeid. De miskraam werd in het ziekenhuis opgewekt met medicatie, daarna moest ik helaas alsnog een curettage ondergaan om placentaresten te verwijderen. Bijna 2 maanden na de miskraam kregen we eindelijk een uitslag: Turner syndroom... Daarna is chromosomenonderzoek ingezet bij flipman en mijzelf, maar daar kwamen geen bijzonderheden uit.
We zijn sinds februari weer in de running, en mogen weer een cryo laten terugplaatsen. Helaas werkte mijn lichaam niet mee, en ging de tp niet door. Een maand en vele extra echo-onderzoeken later hebben we gelukkig wel een tp gehad. Bij het ontdooien is 1 embryo gesneuveld, maar een tweede embryo kon wel goed ontdooid worden. Helaas ben ik daarvan niet zwanger geworden. In mei gaan we weer verder.
(https://wensmama.wordpress.com)
******
Na lange tijd in onzekerheid bleek ons zoontje meerdere genetische afwijkingen te hebben. We hebben het moeilijke besluit moeten nemen om de zwangerschap af te breken. Een paar dagen later werd ik opgenomen in het VUmc om te bevallen. Na ongeveer 30 uur werd ons prachtige kleine zoontje levenloos geboren, alles er op en er aan. Twintig centimeter groot. Stichting Still heeft prachtige foto's voor ons gemaakt. Na alle ellende konden we in september eindelijk weer verder met de volgende poging om onze kinderwens te realiseren. De eerste cryo werd terug geplaatst en dat ging goed. De teruggeplaatste cryo is groeide uit tot een zwangerschap, het zat op de goede plek, het hartje klopte en het groeide netjes op schema. Maar helaas werd bij ruim 10 weken op de echo is ineens een flinke afwijking gezien (hygroma colli). Het vruchtje liep ook wat achter op de groei en het hartje klopte nu veel sneller dan zou moeten (ook een aanwijzing voor een chrom. afwijking). We moesten twee weken afwachten tot we een vlokkentest konden doen. Na een week bleek de hoeveelheid vocht alleen nog maar verder te zijn toegenomen, geen goed teken. Bij de echo voorafgaand aan de vlokkentest bleek het hartje van het kindje niet meer te kloppen. Het was over. Het kindje was tot ongeveer 12 weken doorgegroeid. De miskraam werd in het ziekenhuis opgewekt met medicatie, daarna moest ik helaas alsnog een curettage ondergaan om placentaresten te verwijderen. Bijna 2 maanden na de miskraam kregen we eindelijk een uitslag: Turner syndroom... Daarna is chromosomenonderzoek ingezet bij flipman en mijzelf, maar daar kwamen geen bijzonderheden uit.
We zijn sinds februari weer in de running, en mogen weer een cryo laten terugplaatsen. Helaas werkte mijn lichaam niet mee, en ging de tp niet door. Een maand en vele extra echo-onderzoeken later hebben we gelukkig wel een tp gehad. Bij het ontdooien is 1 embryo gesneuveld, maar een tweede embryo kon wel goed ontdooid worden. Helaas ben ik daarvan niet zwanger geworden. In mei gaan we weer verder.
(https://wensmama.wordpress.com)
flipje2 wijzigde dit bericht op 20-05-2017 12:06
8.30% gewijzigd
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
dinsdag 1 november 2016 om 09:50
quote:flipje2 schreef op 01 november 2016 @ 09:06:
Wat ik nu een beetje eng vind is dat ik het gevoel heb dat het voedselvergiftiging of iets dergelijks is. En sommige dingen kunnen dan natuurlijk schadelijk zijn..
Maar voor zover ik weet heb ik niets verkeerd gegeten. Hopelijk is het gewoon een griepje.
Buikgriep ging hier iig de afgelopen weken nogal rond. Meestal met een dag of 2 weer beter. Heb het ook een keer gehad tijdens mn 2e zwangerschap. Niks geks gebeurd.
Blijven drinken!
Wat ik nu een beetje eng vind is dat ik het gevoel heb dat het voedselvergiftiging of iets dergelijks is. En sommige dingen kunnen dan natuurlijk schadelijk zijn..
Maar voor zover ik weet heb ik niets verkeerd gegeten. Hopelijk is het gewoon een griepje.
Buikgriep ging hier iig de afgelopen weken nogal rond. Meestal met een dag of 2 weer beter. Heb het ook een keer gehad tijdens mn 2e zwangerschap. Niks geks gebeurd.
Blijven drinken!
dinsdag 1 november 2016 om 10:06
quote:flipje2 schreef op 01 november 2016 @ 09:57:
Thanks meiden
Aurora, ik hoop niet dat dit 4 weken duurt! (Denk het ook niet hoor, voel me nu al lang niet zo slecht meer als gisteravond. )Ik hoop het ook Naast dat ik mijzelf heel zielig vond was ik elke keer wel blij met mijn snotneus of griepje. Dan was ik iig nog lekker zwanger. Normaal was ik bijna nooit ziek.
Thanks meiden
Aurora, ik hoop niet dat dit 4 weken duurt! (Denk het ook niet hoor, voel me nu al lang niet zo slecht meer als gisteravond. )Ik hoop het ook Naast dat ik mijzelf heel zielig vond was ik elke keer wel blij met mijn snotneus of griepje. Dan was ik iig nog lekker zwanger. Normaal was ik bijna nooit ziek.
dinsdag 1 november 2016 om 10:16
Gisteravond dacht ik eigenlijk dat het hele erge zwangerschapsmisselijkheid was... totdat ik moest overgeven en daarna ontzettend begon te rillen over mijn hele lijf.
Ik voel me trouwens best zwanger want mijn energieniveau zit echt op 2%.
Nog 3 dagen, dan de echo!
Ik voel me trouwens best zwanger want mijn energieniveau zit echt op 2%.
Nog 3 dagen, dan de echo!
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
dinsdag 1 november 2016 om 13:22
Heel veel sterkte mivado! Er brandt hier een kaarsje voor je.
Beterschap flipje! Ik sluit me aan bij de andere meiden, dat je nu ziek bent is door verminderde weerstand en bescherming van je uk. Ik was ook hondsberoerd vorig jaar in m'n zwangerschap, duurde ook een aantal weken.. Als ik dacht dat het beter ging begon het zo weer. Heb toen heel veel Netflix liggen kijken
Pak je rust en probeer toch wat te eten en drinken vooral, soepje werkt erg goed. (Niet dat je daar beter van word maar he krijgt voeding binnen en genoeg vocht)
Als je je zorgen maakt of even advies wil mag je ook altijd je gyn bellen he!, daar hamerden ze bij mij echt op.
Sterkte, zwanger en ziek zijn is ruk
Beterschap flipje! Ik sluit me aan bij de andere meiden, dat je nu ziek bent is door verminderde weerstand en bescherming van je uk. Ik was ook hondsberoerd vorig jaar in m'n zwangerschap, duurde ook een aantal weken.. Als ik dacht dat het beter ging begon het zo weer. Heb toen heel veel Netflix liggen kijken
Pak je rust en probeer toch wat te eten en drinken vooral, soepje werkt erg goed. (Niet dat je daar beter van word maar he krijgt voeding binnen en genoeg vocht)
Als je je zorgen maakt of even advies wil mag je ook altijd je gyn bellen he!, daar hamerden ze bij mij echt op.
Sterkte, zwanger en ziek zijn is ruk
dinsdag 1 november 2016 om 21:37
Aan de andere kant heel eng....
Aan de ene kant hoop ik dat ik.nog n keer zo zwanger mag/kan raken
En aan de andere kant denk je..wat nou als het lukt krijg ik dan nu een gezond kind...die onzekerheid die we dan de 1e 10weken hebben totfat de uitslag er is van de nipt test..
Eerst maar proberen positief te blijven en hopen dat ik zwanger mag raken weer. .
Aan de ene kant hoop ik dat ik.nog n keer zo zwanger mag/kan raken
En aan de andere kant denk je..wat nou als het lukt krijg ik dan nu een gezond kind...die onzekerheid die we dan de 1e 10weken hebben totfat de uitslag er is van de nipt test..
Eerst maar proberen positief te blijven en hopen dat ik zwanger mag raken weer. .
dinsdag 1 november 2016 om 23:07
Het is ook heel spannend om weer zwanger te worden en om te gaan met de onzekerheden.. Blijf maar positief als je je zorgen maakt of alles goed is.
Stap voor stap, 1ding of 1 dag tegelijk.
De eerste echo, de nipt, de 20weken echo en dan de bewegingen die je wel/ niet voelt..
Ik heb de hele zwangerschap als heel spannend ervaren, ik bleef bang dat het alsnog mis kon gaan. Maar toch heb ik op mijn manier genoten, tussendoor, als ik schopjes voelde maar ik heb ook heel vaak met tranen gezeten of ik ajb wat mocht voelen omdat het zo stil was in m'n buik.
Ik heb altijd 1ding onthouden, iedereen om je heen is een voorbeeld van een zwangerschap die wel goed gegaan is! En dat zijn er gelukkig meer dan dat het mis gaat.
Keep you're head up en probeer vertrouwen te hebben
Stap voor stap, 1ding of 1 dag tegelijk.
De eerste echo, de nipt, de 20weken echo en dan de bewegingen die je wel/ niet voelt..
Ik heb de hele zwangerschap als heel spannend ervaren, ik bleef bang dat het alsnog mis kon gaan. Maar toch heb ik op mijn manier genoten, tussendoor, als ik schopjes voelde maar ik heb ook heel vaak met tranen gezeten of ik ajb wat mocht voelen omdat het zo stil was in m'n buik.
Ik heb altijd 1ding onthouden, iedereen om je heen is een voorbeeld van een zwangerschap die wel goed gegaan is! En dat zijn er gelukkig meer dan dat het mis gaat.
Keep you're head up en probeer vertrouwen te hebben
woensdag 2 november 2016 om 11:31
Ah cookie, heel herkenbaar wat je schrijft! Ik heb op een gegeven moment ook maar opgeschreven hoeveel mensen ik in mijn omgeving kende die een gezonde baby hadden gekregen. Via het forum ken ik helaas wel veel verhalen bij wie het moeilijk ging of mis ging, maar in mijn directe omgeving eigenlijk niet. Misschien naïef, maar dat stemde me wel positief.
Flipje, de laatste dagen zijn het ergst he? Ik weet nog dat ik dacht dat ik echt niet langer meer kon wachten. Hoe laat mag je vrijdag? Heb je drukke dagen tot dan?
Voel je je trouwens alweer wat beter?
Flipje, de laatste dagen zijn het ergst he? Ik weet nog dat ik dacht dat ik echt niet langer meer kon wachten. Hoe laat mag je vrijdag? Heb je drukke dagen tot dan?
Voel je je trouwens alweer wat beter?
woensdag 2 november 2016 om 11:55
Half 11, dezelfde tijd als de 7 weken echo de vorige keer zie ik nu.
(Jammer, want de follikelmetingen zijn altijd al lekker vroeg om 8 uur 's ochtends. )
Toen was ik 7+1, nu ben ik 7+5. Ben benieuwd naar het verschil, het zou dus al iets groter kunnen zijn.
(Jammer, want de follikelmetingen zijn altijd al lekker vroeg om 8 uur 's ochtends. )
Toen was ik 7+1, nu ben ik 7+5. Ben benieuwd naar het verschil, het zou dus al iets groter kunnen zijn.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog