Zwanger
alle pijlers
Zwanger als lesbisch stel
zondag 10 februari 2019 om 10:25
Hoi,
Mijn vriendin en ik hebben in de toekomst een kinderwens. Nu is er aan de ene kant heel veel, maar aan de andere kant ook veelste weinig informatie op internet te vinden. Ik ben daarom erg benieuwd of er dames op het forum zijn die hun ervaring willen delen
Gewoon eens wat gedachtenspinsels:
- hoe verhield de wachttijd bij een medisch centrum zich tot hoe snel jullie echt terecht konden?
- hebben jullie gekozen voor een bekende of een onbekende donor (ik weet dat in nl alleen bekend mag)
- hoe heb je de zwanger als meemoeder beleeft?
- ik ben persoonlijk soms bang dat t niet als mijn kindje gaat aanvoelen als mijn vriendin zwangerraakt (want het kindje draagt mijn dna niet). Herkennen jullie dit en hoe is het afgelopen?
Dit is gewoon maar eens een greep mocht je andere dingen willen delen heel graag natuurlijk!
Mijn vriendin en ik hebben in de toekomst een kinderwens. Nu is er aan de ene kant heel veel, maar aan de andere kant ook veelste weinig informatie op internet te vinden. Ik ben daarom erg benieuwd of er dames op het forum zijn die hun ervaring willen delen
Gewoon eens wat gedachtenspinsels:
- hoe verhield de wachttijd bij een medisch centrum zich tot hoe snel jullie echt terecht konden?
- hebben jullie gekozen voor een bekende of een onbekende donor (ik weet dat in nl alleen bekend mag)
- hoe heb je de zwanger als meemoeder beleeft?
- ik ben persoonlijk soms bang dat t niet als mijn kindje gaat aanvoelen als mijn vriendin zwangerraakt (want het kindje draagt mijn dna niet). Herkennen jullie dit en hoe is het afgelopen
?Dit is gewoon maar eens een greep
mocht je andere dingen willen delen heel graag natuurlijk!
zondag 10 februari 2019 om 10:56
Jaa zeker! Ik heb het afgelopen jaar ook echt alle weekvlogs enzo gekekenWalkingLightly schreef: ↑10-02-2019 10:51Ken je "ikvrouwvanjou"? Dit zijn twee vrouwen die dit proces helemaal doorlopen hebben en een blog / insta bijhouden (hierover en nu over het leven met hun zoontje).
heel leuk!
zondag 10 februari 2019 om 11:17
Ik zou het even heel goed uitzoeken allemaal. Dochter van collega en haar vriendin hebben een donor en insemineren zelf. Ze zijn al een jaar bezig, 1 keer zwanger geweest, maar dit werd helaas een miskraam. Ze wil nu graag een vruchtbaarheidsonderzoek, maar het ziekenhuis schijnt hier niet aan te willen meewerken.
Is er geen apart topic voor lesbische stellen op het forum van Freya?
Is er geen apart topic voor lesbische stellen op het forum van Freya?
zondag 10 februari 2019 om 11:20
Wat leuk en spannend! Ik heb zelf geen ervaring, maar mijn schoonzusje is getrouwd met een vrouw en zij zijn vorig jaar moeder geworden. Zij was ook de meemoeder. Zij wonen in het buitenland, dus het proces is niet vergelijkbaar, denk ik (ze hebben een anonieme donor, maar zoontje heeft recht op inzage als hij dat terzijnertijd wil). Bij de keuze van de donor werd rekening gehouden met het uiterlijk van schoonzusje als meemoeder, zodat het kind ook op haar lijkt.
Mijn schoonzusje heeft bijna het hele proces als heel mooi ervaren, en ze voelt zich ook echt volledig de moeder van hun zoontje - dat gevoel is volgens haar juist heel sterk. Ze moet het wel soms verdedigen, en dat blijft minder leuk, maar ik vind dat ze dat altijd sterk doet. Het gebrek aan overeenkomstig DNA maakt uiteindelijk weinig uit, omdat ze de gehele zwangerschap en bevalling naast haar vrouw heeft gestaan om hun kind zo goed mogelijk op de wereld te brengen, en die steun, zorg en liefde maakt haar moeder. Ze heeft vanaf het begin ook bewust veel zorgtaken op zich genomen, en ouderschapsverlof opgenomen toen haar vrouw weer aan het werk ging, dus ze was vanaf dag 1 heel erg betrokken. Zij en zoon lijken ook echt op elkaar: nu al dezelfde soort humor en maniertjes.
Ze had wel echt moeite met het gebrek aan intimiteit tijdens en na de zwangerschap (dat was voor haar vrouw lastig wegens zwangerschapskwaaltjes en heftige bevalling). Maar dat lijkt me niet uniek aan een lesbisch stel zijn.
Ze zijn ook wel tegen vooroordelen en vreemde, verouderde wetten en dat soort zaken aangelopen, wat heel pijnlijk en ergerlijk was, maar dat zou in Nederland denk ik weer heel anders kunnen zijn. Het homohuwelijk e.d. is hier toch al een stuk meer ingeburgerd.
Eerst waren zij van plan allebei een keer draagmoeder zijn, omdat die behoefte bij allebei aanwezig was, maar daarin is schoonzusje van gedachten veranderd. Ze zijn nu heel blij met hun ene zoon, en ze mist niets wat ze wel verwacht had te missen, dus het blijft er ook eentje. Een hele positieve ervaring dus (wat ik in ieder geval kan zien!)
Mijn schoonzusje heeft bijna het hele proces als heel mooi ervaren, en ze voelt zich ook echt volledig de moeder van hun zoontje - dat gevoel is volgens haar juist heel sterk. Ze moet het wel soms verdedigen, en dat blijft minder leuk, maar ik vind dat ze dat altijd sterk doet. Het gebrek aan overeenkomstig DNA maakt uiteindelijk weinig uit, omdat ze de gehele zwangerschap en bevalling naast haar vrouw heeft gestaan om hun kind zo goed mogelijk op de wereld te brengen, en die steun, zorg en liefde maakt haar moeder. Ze heeft vanaf het begin ook bewust veel zorgtaken op zich genomen, en ouderschapsverlof opgenomen toen haar vrouw weer aan het werk ging, dus ze was vanaf dag 1 heel erg betrokken. Zij en zoon lijken ook echt op elkaar: nu al dezelfde soort humor en maniertjes.
Ze had wel echt moeite met het gebrek aan intimiteit tijdens en na de zwangerschap (dat was voor haar vrouw lastig wegens zwangerschapskwaaltjes en heftige bevalling). Maar dat lijkt me niet uniek aan een lesbisch stel zijn.
Ze zijn ook wel tegen vooroordelen en vreemde, verouderde wetten en dat soort zaken aangelopen, wat heel pijnlijk en ergerlijk was, maar dat zou in Nederland denk ik weer heel anders kunnen zijn. Het homohuwelijk e.d. is hier toch al een stuk meer ingeburgerd.
Eerst waren zij van plan allebei een keer draagmoeder zijn, omdat die behoefte bij allebei aanwezig was, maar daarin is schoonzusje van gedachten veranderd. Ze zijn nu heel blij met hun ene zoon, en ze mist niets wat ze wel verwacht had te missen, dus het blijft er ook eentje. Een hele positieve ervaring dus (wat ik in ieder geval kan zien!)
zondag 10 februari 2019 om 11:30
.Esther- schreef: ↑10-02-2019 11:20Eerst waren zij van plan allebei een keer draagmoeder zijn, omdat die behoefte bij allebei aanwezig was, maar daarin is schoonzusje van gedachten veranderd. Ze zijn nu heel blij met hun ene zoon, en ze mist niets wat ze wel verwacht had te missen, dus het blijft er ook eentje. Een hele positieve ervaring dus (wat ik in ieder geval kan zien!)
Wat een mooi positief verhaal!
Stel dat ze toch nog een tweede kind zouden willen is het voor de kinderen misschien juist fijner om DNA-materiaal te delen en geboren te zijn uit dezelfde moeder. Zeker als er al geen gedeelde donor is.
zondag 10 februari 2019 om 12:05
Hoi, de wachttijd varieert, daar zul je voor rond moeten kijken. Kijk meteen even naar de verzekering, niet alle fertiliteit centra hebben contracten met alle verzekeraars. En het hele traject is helaas flink prijzig...
Je kunt in Nederland geen volledig anonieme donor kiezen inderdaad, maar wel voor een onbekende donor waarbij het kind op zijn / haar 16e gegevens op kunt vragen.
In mijn ervaring is de wachtlijst voor Nederlandse donoren erg lang helaas. Je kunt sperma bestellen uit Denemarken, dan heb je geen wachtlijst maar weet je wel wat je betaalt (300-500 per rietje / poging was het destijds).
Je kunt ook een bekende donor zoeken in het eigen omgeving (of via internet als je dat aan wilt / durft). Met hem kun je naar de kliniek of je kunt voor zelf inseminatie kiezen. Leg dan wel vast dat het kindje via inseminatie is ontstaan om problemen te voorkomen.
Als je wil kun je me een pb sturen.
Je kunt in Nederland geen volledig anonieme donor kiezen inderdaad, maar wel voor een onbekende donor waarbij het kind op zijn / haar 16e gegevens op kunt vragen.
In mijn ervaring is de wachtlijst voor Nederlandse donoren erg lang helaas. Je kunt sperma bestellen uit Denemarken, dan heb je geen wachtlijst maar weet je wel wat je betaalt (300-500 per rietje / poging was het destijds).
Je kunt ook een bekende donor zoeken in het eigen omgeving (of via internet als je dat aan wilt / durft). Met hem kun je naar de kliniek of je kunt voor zelf inseminatie kiezen. Leg dan wel vast dat het kindje via inseminatie is ontstaan om problemen te voorkomen.
Als je wil kun je me een pb sturen.
zondag 10 februari 2019 om 13:03
Daarvoor zijn ze dan naar het buitenland geweest, want in Nederland wordt dit niet gedaan. Tenzij degene van wie de eicel was, geen baarmoeder heeft.
zondag 10 februari 2019 om 19:24
IlseAnne schreef: ↑10-02-2019 12:05Hoi, de wachttijd varieert, daar zul je voor rond moeten kijken. Kijk meteen even naar de verzekering, niet alle fertiliteit centra hebben contracten met alle verzekeraars. En het hele traject is helaas flink prijzig...
Je kunt in Nederland geen volledig anonieme donor kiezen inderdaad, maar wel voor een onbekende donor waarbij het kind op zijn / haar 16e gegevens op kunt vragen.
In mijn ervaring is de wachtlijst voor Nederlandse donoren erg lang helaas. Je kunt sperma bestellen uit Denemarken, dan heb je geen wachtlijst maar weet je wel wat je betaalt (300-500 per rietje / poging was het destijds).
Je kunt ook een bekende donor zoeken in het eigen omgeving (of via internet als je dat aan wilt / durft). Met hem kun je naar de kliniek of je kunt voor zelf inseminatie kiezen. Leg dan wel vast dat het kindje via inseminatie is ontstaan om problemen te voorkomen.
Als je wil kun je me een pb sturen.
Bedankt voor je uitgebreide reactie
! Ik ga je binnenkort nog wel een PM sturen, hoe hebben jullie het meemoeder zijn ervaren:)?
zondag 10 februari 2019 om 19:25
Bedankt voor je uitgebreide reactieStar² schreef: ↑10-02-2019 11:17Ik zou het even heel goed uitzoeken allemaal. Dochter van collega en haar vriendin hebben een donor en insemineren zelf. Ze zijn al een jaar bezig, 1 keer zwanger geweest, maar dit werd helaas een miskraam. Ze wil nu graag een vruchtbaarheidsonderzoek, maar het ziekenhuis schijnt hier niet aan te willen meewerken.
Is er geen apart topic voor lesbische stellen op het forum van Freya?
ik zal ook eens kijken oo het forum van Freya!
zondag 10 februari 2019 om 19:31
k ben persoonlijk soms bang dat t niet als mijn kindje gaat aanvoelen als mijn vriendin zwangerraakt (want het kindje draagt mijn dna niet
Hier hoef je geen lesbisch stel voor te zijn om dat te beantwoorden. Je hebt het nét na de geboorte vast, het huilt om jou snachts als het jouw beurt is voor de voeding/luier etc. Denk dat jij je sneller moeder voelt dan de kraamvrouw die herstellende is (bij wijze dan) Dat is echt het laatste waar je je druk over zou moeten maken.
Hier hoef je geen lesbisch stel voor te zijn om dat te beantwoorden. Je hebt het nét na de geboorte vast, het huilt om jou snachts als het jouw beurt is voor de voeding/luier etc. Denk dat jij je sneller moeder voelt dan de kraamvrouw die herstellende is (bij wijze dan) Dat is echt het laatste waar je je druk over zou moeten maken.
zondag 10 februari 2019 om 19:34
Geen idee, zo uitgebreid hebben we niet gepraat. Kind is ondertussen ook al bijna volwassen.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 10 februari 2019 om 20:25
zondag 10 februari 2019 om 22:11
Blondie456 schreef: ↑10-02-2019 19:33ik ken in mijn directe omgeving wel een lesbisch stel met 2 kinderen. Die kinderen zijn nu 10 en 12 en zijn hun hele leven verschrikkelijk gepest. Als zij het opnieuw zouden kunnen doen dan zouden ze geen kinderen meer samen genomen hebben.
Een familielid van mij heeft samen met haar vrouw 2 kinderen. Een ontzettend leuk en liefdevol gezin, die kinderen (oudere pubers) doen nog graag dingen met hun moeders. Méér gepest dan een willekeurig ander kind (om wat voor reden) zijn ze niet, ze hebben het er zelf ook nooit moeilijk mee gehad.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 13 februari 2019 om 13:40
Bedankt voor het delenEsther- schreef: ↑10-02-2019 11:20Wat leuk en spannend! Ik heb zelf geen ervaring, maar mijn schoonzusje is getrouwd met een vrouw en zij zijn vorig jaar moeder geworden. Zij was ook de meemoeder. Zij wonen in het buitenland, dus het proces is niet vergelijkbaar, denk ik (ze hebben een anonieme donor, maar zoontje heeft recht op inzage als hij dat terzijnertijd wil). Bij de keuze van de donor werd rekening gehouden met het uiterlijk van schoonzusje als meemoeder, zodat het kind ook op haar lijkt.
Mijn schoonzusje heeft bijna het hele proces als heel mooi ervaren, en ze voelt zich ook echt volledig de moeder van hun zoontje - dat gevoel is volgens haar juist heel sterk. Ze moet het wel soms verdedigen, en dat blijft minder leuk, maar ik vind dat ze dat altijd sterk doet. Het gebrek aan overeenkomstig DNA maakt uiteindelijk weinig uit, omdat ze de gehele zwangerschap en bevalling naast haar vrouw heeft gestaan om hun kind zo goed mogelijk op de wereld te brengen, en die steun, zorg en liefde maakt haar moeder. Ze heeft vanaf het begin ook bewust veel zorgtaken op zich genomen, en ouderschapsverlof opgenomen toen haar vrouw weer aan het werk ging, dus ze was vanaf dag 1 heel erg betrokken. Zij en zoon lijken ook echt op elkaar: nu al dezelfde soort humor en maniertjes.
Ze had wel echt moeite met het gebrek aan intimiteit tijdens en na de zwangerschap (dat was voor haar vrouw lastig wegens zwangerschapskwaaltjes en heftige bevalling). Maar dat lijkt me niet uniek aan een lesbisch stel zijn.
Ze zijn ook wel tegen vooroordelen en vreemde, verouderde wetten en dat soort zaken aangelopen, wat heel pijnlijk en ergerlijk was, maar dat zou in Nederland denk ik weer heel anders kunnen zijn. Het homohuwelijk e.d. is hier toch al een stuk meer ingeburgerd.
Eerst waren zij van plan allebei een keer draagmoeder zijn, omdat die behoefte bij allebei aanwezig was, maar daarin is schoonzusje van gedachten veranderd. Ze zijn nu heel blij met hun ene zoon, en ze mist niets wat ze wel verwacht had te missen, dus het blijft er ook eentje. Een hele positieve ervaring dus (wat ik in ieder geval kan zien!)
! Fijn dat alles zo goed gelopen is en dat ze samen de hele zwangerschap zo doorlopen hebben
woensdag 13 februari 2019 om 13:42
Vragen staat vrij natuurlijk, ik vind het echt geen probleem als mijn vriendin ons kindje draagt
Ik vind het voornamelijk gewoon spannend omdat ik eigenlijk geen mensen ken die in hetzelfde schuitje zitten. Maargoed, ik denk dat het eveneens spannend was als ik getrouwd was met een man, maar daar is wel wat meer over geschreven etc.
vrijdag 15 februari 2019 om 20:14
Nou ja zeg, ik ken meerdere kinderen van lesbische stellen en geen van allen werd hier mee gepest. Waarschijnlijk zouden deze twee ook gepest worden met iets anders als ze in een hetero gezin zouden opgroeien. Bepaalde kinderen trekken helaas pesters aan, no matter what het geslacht van hun ouders is.Blondie456 schreef: ↑10-02-2019 19:33ik ken in mijn directe omgeving wel een lesbisch stel met 2 kinderen. Die kinderen zijn nu 10 en 12 en zijn hun hele leven verschrikkelijk gepest. Als zij het opnieuw zouden kunnen doen dan zouden ze geen kinderen meer samen genomen hebben.
TO, mijn beste vriendin en haar vrouw zijn net ouders geworden van een heel lief ventje. Veel succes met het maken van keuzes en het pad naar de zwangerschap
