Actueel
alle pijlers
Vooroordeel en schamen
zaterdag 27 augustus 2016 om 19:48
Ik merk dat ik er behoorlijk mee zit en ben benieuwd of het terecht is of niet en of er meer mensen met vergelijkbare problemen kampen.
Ik ging net boodschappen doen op de fiets. Voor de supermarkt zat een jongen op een scooter en die sprak mij aan met:
"Sorry, kan je mij helpen? Ik sta hier stil met de scooter en moet nog helemaal naar ........ rijden. Mijn pas deed het niet.
Ik: Oh, dat is vervelend. Maar hoe ben je hier gekomen dan?
"Ik ben komen lopen van het tankstation (is ongeveer 10 min lopen)"
Ik: Oké. *pakt briefje van €5,- en geeft aan de jongen* Dit is denk ik wel genoeg. Succes ermee.
Ben de supermarkt ingelopen en op een gegeven moment komt er toch een niet pluis gevoel. Was dit wel echt? Misschien was dit gewoon een "slimme" bedelactie. Gaat ie nu dan weer terug lopen met de scooter aan de hand om te gaan tanken.
Ik heb het idee dat ik misschien te goedgelovig ben geweest.
Dat is niet eens het ergste. Ik geloof in naastenliefde en dat je goed moet zijn voor je medemens. Die €5,- is goed besteedt. Waar ik mij voor schaam zijn mijn eigen gedachtes en vooroordelen. De jongen die op de scooter zat, is namelijk (is natuurlijk geschat) van Marokkaanse afkomst. Dat is dus de redelijk dat ik twijfel of ik misschien in de maling ben genomen. Ik schrik heel erg van mijn eigen gedachtes en vooroordeel. Was het een meisje geweest of een blank iemand, dan had ik dit niet gedacht met een bepaalde negativiteit.
Dit is in het klein, maar als meer mensen op een dergelijke schaal denken, dan is discriminatie van de Marokkanen als bevolkingsgroep in NL best serieus. Ik ben geen heilige, maar als lid van een duidelijk niet-blanke etnische bevolkingsgroep weet ik hoe het is om andere behandeld te worden op basis van je uiterlijk/afkomst. Dit maakt dat ik het mij extra aantrek dat ik zulke gedachtes had.
Praktisch: ik heb het wel gemeld bij de supermarkt voor het geval dat. Mocht het vaker voorkomen, dan zijn ze van deze voorval op de hoogte
Ik ging net boodschappen doen op de fiets. Voor de supermarkt zat een jongen op een scooter en die sprak mij aan met:
"Sorry, kan je mij helpen? Ik sta hier stil met de scooter en moet nog helemaal naar ........ rijden. Mijn pas deed het niet.
Ik: Oh, dat is vervelend. Maar hoe ben je hier gekomen dan?
"Ik ben komen lopen van het tankstation (is ongeveer 10 min lopen)"
Ik: Oké. *pakt briefje van €5,- en geeft aan de jongen* Dit is denk ik wel genoeg. Succes ermee.
Ben de supermarkt ingelopen en op een gegeven moment komt er toch een niet pluis gevoel. Was dit wel echt? Misschien was dit gewoon een "slimme" bedelactie. Gaat ie nu dan weer terug lopen met de scooter aan de hand om te gaan tanken.
Ik heb het idee dat ik misschien te goedgelovig ben geweest.
Dat is niet eens het ergste. Ik geloof in naastenliefde en dat je goed moet zijn voor je medemens. Die €5,- is goed besteedt. Waar ik mij voor schaam zijn mijn eigen gedachtes en vooroordelen. De jongen die op de scooter zat, is namelijk (is natuurlijk geschat) van Marokkaanse afkomst. Dat is dus de redelijk dat ik twijfel of ik misschien in de maling ben genomen. Ik schrik heel erg van mijn eigen gedachtes en vooroordeel. Was het een meisje geweest of een blank iemand, dan had ik dit niet gedacht met een bepaalde negativiteit.
Dit is in het klein, maar als meer mensen op een dergelijke schaal denken, dan is discriminatie van de Marokkanen als bevolkingsgroep in NL best serieus. Ik ben geen heilige, maar als lid van een duidelijk niet-blanke etnische bevolkingsgroep weet ik hoe het is om andere behandeld te worden op basis van je uiterlijk/afkomst. Dit maakt dat ik het mij extra aantrek dat ik zulke gedachtes had.
Praktisch: ik heb het wel gemeld bij de supermarkt voor het geval dat. Mocht het vaker voorkomen, dan zijn ze van deze voorval op de hoogte
zaterdag 27 augustus 2016 om 23:44
quote:Muts77 schreef op 27 augustus 2016 @ 23:35:
Ik vind je niet naïef, maar lief. Ik heb ooit eens zoiets gehad in het buitenland. Iemand in mijn hostel vertelde me wanhopig dat zijn paspoort en geld gestolen was. Zijn vlucht ging de dag erna, maar hij had geen geld voor de reis naar het vliegveld. Hij had al verschillende mensen gevraagd geld te lenen, niemand vertrouwde het. Ik heb hen honderd dollar geleend en mijn bankrekening gegeven. Iedereen lachte me uit, vond me naïef en dom en... Maar twee weken later stond al het geld terug op mijn rekening, met een hartverwarmend bericht. En elk jaar met mijn verjaardag stuurt hij nog een lief bericht, to my angel.
Ik wou dat iedereen zo was als jij, to. Je eerste instinct is het voordeel van de twijfel, de aanname dat mensen van nature goed zijn. Dat vooroordeel is er door de media inmiddels helaas ingestampt, maar zo lang je je bewust ben dat het een vooroordeel is en daarom niet fair, hoef je je toch niet schuldig te voelen?
Het is wel schrikwekkend hoe zelfs de meest warme open mensen (onbewust) een beetje van de haat-politiek van tegenwoordig mee krijgen...
Mooi voorbeeld hoe iets ook goed uit kan pakken als je geld leent en je daarom niet altijd alleen maar wantrouwend hoeft te zijn maar ook daadwerkelijk mensen helpt, je moet alleen goed in de gaten houden hoe het voor je echt voelt, ook als het eventueel niet klopt en of je het zelf kan missen.
Voor mij betreft het verder altijd de vraag hoe de cijfers zitten en hoe de vertaalslag gemaakt wordt. Een vooroordeel hoeft namelijk niet per definitie geheel niet waar te zijn voor algemene groepen of een individu. Het geeft een kansberekening en de vraag is of je die in bepaalde situaties wel of niet moet maken.
Ik zou in dit specifieke geval bedenken dat vragen om geld, op deze manier regelmatig voorkomt door personen "uit verschillende groepen" die allemaal hetzelfde zowel geldafhandig als daadwerkelijk in nood zittend kunnen zijn.
Echter komt criminaliteit daadwerkelijk in percentages meer voor onder Marokkanen dan onder autochtone jongeren. Dat feit alleen moet je niet zomaar onder de tafel willen schofferen als zijnde een soort van haatpolitiek.
De vraag is of je er een willekeurig individu in deze situatie op aan moet spreken, nee, niet specifiek.
Is het het vooroordeel in andere situaties waard, veelal niet en soms echter ook wel als waarschuwing dat er ergens een grotere kans op is en dan kijk je weer naar hóeveel groter is die kans, bij kleine verschillen maakt het in veel situaties weer totaal niet uit. Dient er specifiek naar gekeken te worden naar criminaliteit, zeker wel omdat het kan helpen met de oorzaak te bekijken van dat specifieke probleem in die specifieke groep. En dan is het ook geen vooroordeel meer. Dan wordt het het bekijken van een algemene groep, verhoudingspercentages en oorzaak en gevolg.
Dat maakt nog niet dat je als individu specifiek een ander individu anders behandeld.
Ik vind je niet naïef, maar lief. Ik heb ooit eens zoiets gehad in het buitenland. Iemand in mijn hostel vertelde me wanhopig dat zijn paspoort en geld gestolen was. Zijn vlucht ging de dag erna, maar hij had geen geld voor de reis naar het vliegveld. Hij had al verschillende mensen gevraagd geld te lenen, niemand vertrouwde het. Ik heb hen honderd dollar geleend en mijn bankrekening gegeven. Iedereen lachte me uit, vond me naïef en dom en... Maar twee weken later stond al het geld terug op mijn rekening, met een hartverwarmend bericht. En elk jaar met mijn verjaardag stuurt hij nog een lief bericht, to my angel.
Ik wou dat iedereen zo was als jij, to. Je eerste instinct is het voordeel van de twijfel, de aanname dat mensen van nature goed zijn. Dat vooroordeel is er door de media inmiddels helaas ingestampt, maar zo lang je je bewust ben dat het een vooroordeel is en daarom niet fair, hoef je je toch niet schuldig te voelen?
Het is wel schrikwekkend hoe zelfs de meest warme open mensen (onbewust) een beetje van de haat-politiek van tegenwoordig mee krijgen...
Mooi voorbeeld hoe iets ook goed uit kan pakken als je geld leent en je daarom niet altijd alleen maar wantrouwend hoeft te zijn maar ook daadwerkelijk mensen helpt, je moet alleen goed in de gaten houden hoe het voor je echt voelt, ook als het eventueel niet klopt en of je het zelf kan missen.
Voor mij betreft het verder altijd de vraag hoe de cijfers zitten en hoe de vertaalslag gemaakt wordt. Een vooroordeel hoeft namelijk niet per definitie geheel niet waar te zijn voor algemene groepen of een individu. Het geeft een kansberekening en de vraag is of je die in bepaalde situaties wel of niet moet maken.
Ik zou in dit specifieke geval bedenken dat vragen om geld, op deze manier regelmatig voorkomt door personen "uit verschillende groepen" die allemaal hetzelfde zowel geldafhandig als daadwerkelijk in nood zittend kunnen zijn.
Echter komt criminaliteit daadwerkelijk in percentages meer voor onder Marokkanen dan onder autochtone jongeren. Dat feit alleen moet je niet zomaar onder de tafel willen schofferen als zijnde een soort van haatpolitiek.
De vraag is of je er een willekeurig individu in deze situatie op aan moet spreken, nee, niet specifiek.
Is het het vooroordeel in andere situaties waard, veelal niet en soms echter ook wel als waarschuwing dat er ergens een grotere kans op is en dan kijk je weer naar hóeveel groter is die kans, bij kleine verschillen maakt het in veel situaties weer totaal niet uit. Dient er specifiek naar gekeken te worden naar criminaliteit, zeker wel omdat het kan helpen met de oorzaak te bekijken van dat specifieke probleem in die specifieke groep. En dan is het ook geen vooroordeel meer. Dan wordt het het bekijken van een algemene groep, verhoudingspercentages en oorzaak en gevolg.
Dat maakt nog niet dat je als individu specifiek een ander individu anders behandeld.
zaterdag 27 augustus 2016 om 23:52
quote:alysha00 schreef op 27 augustus 2016 @ 23:17:
En zijn telefoon was ook leeg? Hij kon niet even een vriend, broer, zus, familielid bellen om hem uit de brand te helpen?
Dit kan niet echt zijn. Of je komt nooit buiten, of je bent zo naïef dat je nooit buiten zou mogen komen. kan ook.Ik ken mensen die inderdaad niemand zouden kunnen bellen.
En zijn telefoon was ook leeg? Hij kon niet even een vriend, broer, zus, familielid bellen om hem uit de brand te helpen?
Dit kan niet echt zijn. Of je komt nooit buiten, of je bent zo naïef dat je nooit buiten zou mogen komen. kan ook.Ik ken mensen die inderdaad niemand zouden kunnen bellen.
zondag 28 augustus 2016 om 00:05
Ja, die mensen ken ik ook. Weinig familie en al zeker geen familie die wel even komt of kan helpen. Familie of kennissen hebben zelf geen auto, zijn zelf niet mobiel of kunnen problemen niet makkelijk oplossen, niet bepaald al te begaan met de ander. Daarnaast heb je dan ook nog jeugd die meer hebben van ieder zijn eigen ding. Er zijn gewoon mensen die verder weinig mensen in hum omgeving hebben die kunnen helpen.
Als je ouder wordt hoop je nog mensen te vinden die dat wel kunnen, maar zeker jongeren, die nog aan het begin van hun leven staan en verder van thuis uit niet veel hebben meegekregen, hebben al snel bij kleine dingen grote problemen.
En soms kom je alleen te staan, door eigen gezondheid, uiteindelijk zijn sommige kringen waarin mensen verkeren niet zo groot of erg goed en al zeker niet in een kring van mensen die op een fijne manier klaar kunnen staan en ook nog weten hóe ze kunnen helpen.
Als je ouder wordt hoop je nog mensen te vinden die dat wel kunnen, maar zeker jongeren, die nog aan het begin van hun leven staan en verder van thuis uit niet veel hebben meegekregen, hebben al snel bij kleine dingen grote problemen.
En soms kom je alleen te staan, door eigen gezondheid, uiteindelijk zijn sommige kringen waarin mensen verkeren niet zo groot of erg goed en al zeker niet in een kring van mensen die op een fijne manier klaar kunnen staan en ook nog weten hóe ze kunnen helpen.
zondag 28 augustus 2016 om 08:50
quote:Muts77 schreef op 27 augustus 2016 @ 23:35:
Ik vind je niet naïef, maar lief. Ik heb ooit eens zoiets gehad in het buitenland. Iemand in mijn hostel vertelde me wanhopig dat zijn paspoort en geld gestolen was. Zijn vlucht ging de dag erna, maar hij had geen geld voor de reis naar het vliegveld. Hij had al verschillende mensen gevraagd geld te lenen, niemand vertrouwde het. Ik heb hen honderd dollar geleend en mijn bankrekening gegeven. Iedereen lachte me uit, vond me naïef en dom en... Maar twee weken later stond al het geld terug op mijn rekening, met een hartverwarmend bericht. En elk jaar met mijn verjaardag stuurt hij nog een lief bericht, to my angel.
Ik wou dat iedereen zo was als jij, to. Je eerste instinct is het voordeel van de twijfel, de aanname dat mensen van nature goed zijn. Dat vooroordeel is er door de media inmiddels helaas ingestampt, maar zo lang je je bewust ben dat het een vooroordeel is en daarom niet fair, hoef je je toch niet schuldig te voelen?
Het is wel schrikwekkend hoe zelfs de meest warme open mensen (onbewust) een beetje van de haat-politiek van tegenwoordig mee krijgen...+ 100
Ik vind je niet naïef, maar lief. Ik heb ooit eens zoiets gehad in het buitenland. Iemand in mijn hostel vertelde me wanhopig dat zijn paspoort en geld gestolen was. Zijn vlucht ging de dag erna, maar hij had geen geld voor de reis naar het vliegveld. Hij had al verschillende mensen gevraagd geld te lenen, niemand vertrouwde het. Ik heb hen honderd dollar geleend en mijn bankrekening gegeven. Iedereen lachte me uit, vond me naïef en dom en... Maar twee weken later stond al het geld terug op mijn rekening, met een hartverwarmend bericht. En elk jaar met mijn verjaardag stuurt hij nog een lief bericht, to my angel.
Ik wou dat iedereen zo was als jij, to. Je eerste instinct is het voordeel van de twijfel, de aanname dat mensen van nature goed zijn. Dat vooroordeel is er door de media inmiddels helaas ingestampt, maar zo lang je je bewust ben dat het een vooroordeel is en daarom niet fair, hoef je je toch niet schuldig te voelen?
Het is wel schrikwekkend hoe zelfs de meest warme open mensen (onbewust) een beetje van de haat-politiek van tegenwoordig mee krijgen...+ 100
zondag 28 augustus 2016 om 10:05
quote:Muts77 schreef op 27 augustus 2016 @ 23:35:
Maar twee weken later stond al het geld terug op mijn rekening, met een hartverwarmend bericht. En elk jaar met mijn verjaardag stuurt hij nog een lief bericht, to my angel.
Maar twee weken later stond al het geld terug op mijn rekening, met een hartverwarmend bericht. En elk jaar met mijn verjaardag stuurt hij nog een lief bericht, to my angel.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 28 augustus 2016 om 10:07
zondag 28 augustus 2016 om 10:12
Ik geef niemand zomaar geld. Maar ik woon dan ook in een middelgrote stad waar de politiebureau's op een redelijke afstand lopen is.
Verder geef ik ook niet aan krantenverkopers en collectanten. Ik heb zorgvuldig een paar goede doelen uitgezocht waar maandelijks een automatische afschrijving naartoe gaat.
Bijzonder irritant trouwens, dat gebedel aan het einde van de dag bij de voordeur van de supermarkten! Daar staat dan dus: een krantenverkoper, een (of twee) collectant, soms iemand van de voedselbank die vraagt of je twee artikelen wil kopen en er dan één aan hun wil geven, en een junk die zoooo'n honger heeft!
Dan kom ik net uit mijn werk en wil ik rustig mijn eigen eten van mijn eigen geld kunnen kopen.
Verder geef ik ook niet aan krantenverkopers en collectanten. Ik heb zorgvuldig een paar goede doelen uitgezocht waar maandelijks een automatische afschrijving naartoe gaat.
Bijzonder irritant trouwens, dat gebedel aan het einde van de dag bij de voordeur van de supermarkten! Daar staat dan dus: een krantenverkoper, een (of twee) collectant, soms iemand van de voedselbank die vraagt of je twee artikelen wil kopen en er dan één aan hun wil geven, en een junk die zoooo'n honger heeft!
Dan kom ik net uit mijn werk en wil ik rustig mijn eigen eten van mijn eigen geld kunnen kopen.
zondag 28 augustus 2016 om 10:31
quote:theamuts schreef op 28 augustus 2016 @ 10:12:
Ik geef niemand zomaar geld. Maar ik woon dan ook in een middelgrote stad waar de politiebureau's op een redelijke afstand lopen is.
Verder geef ik ook niet aan krantenverkopers en collectanten. Ik heb zorgvuldig een paar goede doelen uitgezocht waar maandelijks een automatische afschrijving naartoe gaat.
Bijzonder irritant trouwens, dat gebedel aan het einde van de dag bij de voordeur van de supermarkten! Daar staat dan dus: een krantenverkoper, een (of twee) collectant, soms iemand van de voedselbank die vraagt of je twee artikelen wil kopen en er dan één aan hun wil geven, en een junk die zoooo'n honger heeft!
Dan kom ik net uit mijn werk en wil ik rustig mijn eigen eten van mijn eigen geld kunnen kopen.Bijzonder. Ik woon in Rotterdam en ik heb dat nog nooit meegemaakt dat er en een krantenverkoper staat, en een junk (wat misschien niet eens een junk is), en collectanten en mensen van de voedselbank.
Ik geef niemand zomaar geld. Maar ik woon dan ook in een middelgrote stad waar de politiebureau's op een redelijke afstand lopen is.
Verder geef ik ook niet aan krantenverkopers en collectanten. Ik heb zorgvuldig een paar goede doelen uitgezocht waar maandelijks een automatische afschrijving naartoe gaat.
Bijzonder irritant trouwens, dat gebedel aan het einde van de dag bij de voordeur van de supermarkten! Daar staat dan dus: een krantenverkoper, een (of twee) collectant, soms iemand van de voedselbank die vraagt of je twee artikelen wil kopen en er dan één aan hun wil geven, en een junk die zoooo'n honger heeft!
Dan kom ik net uit mijn werk en wil ik rustig mijn eigen eten van mijn eigen geld kunnen kopen.Bijzonder. Ik woon in Rotterdam en ik heb dat nog nooit meegemaakt dat er en een krantenverkoper staat, en een junk (wat misschien niet eens een junk is), en collectanten en mensen van de voedselbank.
zondag 28 augustus 2016 om 10:32
quote:claudine1982 schreef op 28 augustus 2016 @ 10:31:
[...]
Bijzonder. Ik woon in Rotterdam en ik heb dat nog nooit meegemaakt dat er en een krantenverkoper staat, en een junk (wat misschien niet eens een junk is), en collectanten en mensen van de voedselbank.Ik woon niet in Rotterdam, dus dat kan wel kloppen dan
[...]
Bijzonder. Ik woon in Rotterdam en ik heb dat nog nooit meegemaakt dat er en een krantenverkoper staat, en een junk (wat misschien niet eens een junk is), en collectanten en mensen van de voedselbank.Ik woon niet in Rotterdam, dus dat kan wel kloppen dan
zondag 28 augustus 2016 om 11:44
Je kan het ook omdraaien. Hoe denkt de gemiddelde Marokkaanse man over dé vrouw? Zoals de één een (voor)oordeel heeft over de ander, heeft de ander een (voor)oordeel regelmatig ook over de één.
Ik dacht ik zal eens kijken wat er gebeurt als je het omdraait. Wat denkt men over elkaar, gemiddeld dan hè, niet het individu.
In dit artikel staat in ieder geval hoe de gemiddelde Marokkaanse man denkt over de Marokkaanse vrouw of beter gezegd omgekeerd, over wat de Marokkaanse vrouw denkt over dat de gemiddelde Marokkaanse man denkt:
http://www.vijfeeuwenmigr ... oslima-heeft-extra-lastig
Ik dacht ik zal eens kijken wat er gebeurt als je het omdraait. Wat denkt men over elkaar, gemiddeld dan hè, niet het individu.
In dit artikel staat in ieder geval hoe de gemiddelde Marokkaanse man denkt over de Marokkaanse vrouw of beter gezegd omgekeerd, over wat de Marokkaanse vrouw denkt over dat de gemiddelde Marokkaanse man denkt:
http://www.vijfeeuwenmigr ... oslima-heeft-extra-lastig
zondag 28 augustus 2016 om 12:05
quote:Lapflop schreef op 27 augustus 2016 @ 22:18:
Ik heb een keer iets soortgelijks gehad. Bij een treinstation zei iemand dat zijn spullen gestolen waren en dat hij nu niet thuis kon komen. Hij vroeg om een euro zodat als hij genoeg euros had hij een treinkaartje naar huis kon kopen. Ik heb een treinkaartje voor hem gekocht. Als het nep was heeft hij niks aan het kaartje, als het echt is heb ik hem geholpen. Dat voelde beter dan geld geven.
Ik zou de gedachtes die je hebt niet te serieus nemen. Het gaf je een naar gevoel, maar je kunt helemaal niet zeggen of je dat bij een blanke jongen niet had gehad. Misschien 'discrimineer' je wel gewoon mensen die om geld vragen, omdat het vreemd is.
Nee, doe ik gelukkig ook niet. Ik ken mijzelf en ik denk over het algemeen positief over de Marokkaanse bevolking. Het was meer even de negatieve vooroordeel die ik had in die situatie waarvan ik schrok.
En een mooi gebaar
En het had gekund wat je zegt, maar ik discrimineerde helaas toch echt vanwege zijn afkomst en geslacht.
Ik heb een keer iets soortgelijks gehad. Bij een treinstation zei iemand dat zijn spullen gestolen waren en dat hij nu niet thuis kon komen. Hij vroeg om een euro zodat als hij genoeg euros had hij een treinkaartje naar huis kon kopen. Ik heb een treinkaartje voor hem gekocht. Als het nep was heeft hij niks aan het kaartje, als het echt is heb ik hem geholpen. Dat voelde beter dan geld geven.
Ik zou de gedachtes die je hebt niet te serieus nemen. Het gaf je een naar gevoel, maar je kunt helemaal niet zeggen of je dat bij een blanke jongen niet had gehad. Misschien 'discrimineer' je wel gewoon mensen die om geld vragen, omdat het vreemd is.
Nee, doe ik gelukkig ook niet. Ik ken mijzelf en ik denk over het algemeen positief over de Marokkaanse bevolking. Het was meer even de negatieve vooroordeel die ik had in die situatie waarvan ik schrok.
En een mooi gebaar
En het had gekund wat je zegt, maar ik discrimineerde helaas toch echt vanwege zijn afkomst en geslacht.
zondag 28 augustus 2016 om 12:12
zondag 28 augustus 2016 om 12:19
quote:Paekzwart schreef op 27 augustus 2016 @ 22:25:
...
Het lijkt me ernstiger om niet te beseffen dat het ook een blanke autochtone man in net pak is die dit soort ongein uit kan halen en dat je je dan niet vergallopeert met oh déze man is echt wel te vertrouwen. Als je je concentreert op dít vooroordeel specifiek kan het zomaar zijn dat terwijl je het vooroordeel wegredeneert, tevens de verkeerde reden meepakt, namelijk mannen of mensen die om geld vragen moet ik in principe vanuit gaan dát ze het goed bedoelen, zéker als het een Marokkaan is want ik mag dat vooroordeel absoluut niet hebben. Dan doe je juist het tegenovergestelde. En dat hoeft al helemaal niet. Een bepaalde portie van licht wantrouwen is namelijk uitermate constructief in het leven. Zolang je je er niet al te veel door laat leiden en je het zoveel mogelijk elke keer opnieuw probeert te doen op basis van de juiste gegevens.
.....
Mooie post Paek. Ik pik dit er even uit.
Dit is dus juist wat mij dwars zit. In the end kan iedereen kwade zin/bedoelingen hebben. Wie dan ook. Dus ook blanke mannen, blauwe ogen en blonde haren etc etc. Maar in de gedachte van de aanleiding van dit topic, in een park zou ik eerder beschreven man dat dus niet denken, maar een Marokkaanse man dus wel. En dat is dus waarvan ik dus schrik. Met gezond verstand weet ik ook wel dat iedereen potentieel kwaad in de zin kan hebben, maar toch denk ik in het moment van de situatie dat alleen van de Marokkanen. Ik vind dat beschamend.
...
Het lijkt me ernstiger om niet te beseffen dat het ook een blanke autochtone man in net pak is die dit soort ongein uit kan halen en dat je je dan niet vergallopeert met oh déze man is echt wel te vertrouwen. Als je je concentreert op dít vooroordeel specifiek kan het zomaar zijn dat terwijl je het vooroordeel wegredeneert, tevens de verkeerde reden meepakt, namelijk mannen of mensen die om geld vragen moet ik in principe vanuit gaan dát ze het goed bedoelen, zéker als het een Marokkaan is want ik mag dat vooroordeel absoluut niet hebben. Dan doe je juist het tegenovergestelde. En dat hoeft al helemaal niet. Een bepaalde portie van licht wantrouwen is namelijk uitermate constructief in het leven. Zolang je je er niet al te veel door laat leiden en je het zoveel mogelijk elke keer opnieuw probeert te doen op basis van de juiste gegevens.
.....
Mooie post Paek. Ik pik dit er even uit.
Dit is dus juist wat mij dwars zit. In the end kan iedereen kwade zin/bedoelingen hebben. Wie dan ook. Dus ook blanke mannen, blauwe ogen en blonde haren etc etc. Maar in de gedachte van de aanleiding van dit topic, in een park zou ik eerder beschreven man dat dus niet denken, maar een Marokkaanse man dus wel. En dat is dus waarvan ik dus schrik. Met gezond verstand weet ik ook wel dat iedereen potentieel kwaad in de zin kan hebben, maar toch denk ik in het moment van de situatie dat alleen van de Marokkanen. Ik vind dat beschamend.
zondag 28 augustus 2016 om 12:22
quote:duopennoti schreef op 27 augustus 2016 @ 22:37:
jij beseft tenminste dat het niet goed is om in vooroordelen te denken en je laat je ook niet ervan weerhouden om iemand te helpen ondanks dat stemmetje in je hoofd
ik zat gisteren in de tram,schuin tegenover mij zat er een dame ze had haar tas op de stoel naast haar neergezet
op een gegeven kwam er een marokkaan de tram in en die ging precies ernaast zitten
begon een 12 jarig meisje opeens naar die dame te seinen waarschijnlijk haar zusje of nichtje dat ze haar tas weg moest halen vond het best wel schokkend dat zo een jong kind al vooroordelen heeft
de dame in kwestie reageerde met ''doe is normaal alleen omdat hij .. is betekent niet dat hij .. een beetje vertrouwen in de medemens'' om een paar minuten later toch maar haar tasje weg te halen
grappig hoe dat werkt Oh echt? Pffff. Dat vind ik dus ook echt schokkend. Gelukkig even een opvoedingsles gegeven. Wel weer ironisch dat ze haar tas weghaalde. Maar nu heb ik eerder de neiging om te denken dat ze alvast ruimte zat te maken voor anderen. Of niet?
jij beseft tenminste dat het niet goed is om in vooroordelen te denken en je laat je ook niet ervan weerhouden om iemand te helpen ondanks dat stemmetje in je hoofd
ik zat gisteren in de tram,schuin tegenover mij zat er een dame ze had haar tas op de stoel naast haar neergezet
op een gegeven kwam er een marokkaan de tram in en die ging precies ernaast zitten
begon een 12 jarig meisje opeens naar die dame te seinen waarschijnlijk haar zusje of nichtje dat ze haar tas weg moest halen vond het best wel schokkend dat zo een jong kind al vooroordelen heeft
de dame in kwestie reageerde met ''doe is normaal alleen omdat hij .. is betekent niet dat hij .. een beetje vertrouwen in de medemens'' om een paar minuten later toch maar haar tasje weg te halen
grappig hoe dat werkt Oh echt? Pffff. Dat vind ik dus ook echt schokkend. Gelukkig even een opvoedingsles gegeven. Wel weer ironisch dat ze haar tas weghaalde. Maar nu heb ik eerder de neiging om te denken dat ze alvast ruimte zat te maken voor anderen. Of niet?
zondag 28 augustus 2016 om 12:25
quote:lemoos2 schreef op 27 augustus 2016 @ 23:33:
[...]
Kijk, ongeacht welke afkomst/geslacht zou bijvoorbeeld bij mij met vertraging pas zoiets invallen, net als bij jou. Bij mij werkt het in de bovenkamer zo dat er dan ook een 'neutraliserende' gedachtenscheet naar boven komt (Wat is nu vijf euro? Als het echt een leip figuur was geweest had hij dat als smoes gebruikt om in mijn beurs te kijken en mij een mep in mijn nek gegeven en met beurs en al weggescheurd). Ik praat dan mijn eigen actie goed zodat ik mij niet opgelicht/dom/naïef voel.
Een volgende gedachtenscheet zou kunnen zijn: wie loopt er nu tien minuten met een zware scooter naar de supermarkt? Dan zou ik denken aan wat ik zou doen op die leeftijd: proberen iets te kopen met mijn pinpas en contant geld bij pinnen aan de kassa. Checken of de kaart stuk is of gewoon de studentenrekening leeg.
Goh, ik kom nu wel heel eng over met die dialogen in mijn hoofd
[...]
Kijk, ongeacht welke afkomst/geslacht zou bijvoorbeeld bij mij met vertraging pas zoiets invallen, net als bij jou. Bij mij werkt het in de bovenkamer zo dat er dan ook een 'neutraliserende' gedachtenscheet naar boven komt (Wat is nu vijf euro? Als het echt een leip figuur was geweest had hij dat als smoes gebruikt om in mijn beurs te kijken en mij een mep in mijn nek gegeven en met beurs en al weggescheurd). Ik praat dan mijn eigen actie goed zodat ik mij niet opgelicht/dom/naïef voel.
Een volgende gedachtenscheet zou kunnen zijn: wie loopt er nu tien minuten met een zware scooter naar de supermarkt? Dan zou ik denken aan wat ik zou doen op die leeftijd: proberen iets te kopen met mijn pinpas en contant geld bij pinnen aan de kassa. Checken of de kaart stuk is of gewoon de studentenrekening leeg.
Goh, ik kom nu wel heel eng over met die dialogen in mijn hoofd
zondag 28 augustus 2016 om 12:30
quote:Muts77 schreef op 27 augustus 2016 @ 23:35:
Ik vind je niet naïef, maar lief. Ik heb ooit eens zoiets gehad in het buitenland. Iemand in mijn hostel vertelde me wanhopig dat zijn paspoort en geld gestolen was. Zijn vlucht ging de dag erna, maar hij had geen geld voor de reis naar het vliegveld. Hij had al verschillende mensen gevraagd geld te lenen, niemand vertrouwde het. Ik heb hen honderd dollar geleend en mijn bankrekening gegeven. Iedereen lachte me uit, vond me naïef en dom en... Maar twee weken later stond al het geld terug op mijn rekening, met een hartverwarmend bericht. En elk jaar met mijn verjaardag stuurt hij nog een lief bericht, to my angel.
Ik wou dat iedereen zo was als jij, to. Je eerste instinct is het voordeel van de twijfel, de aanname dat mensen van nature goed zijn. Dat vooroordeel is er door de media inmiddels helaas ingestampt, maar zo lang je je bewust ben dat het een vooroordeel is en daarom niet fair, hoef je je toch niet schuldig te voelen?
Het is wel schrikwekkend hoe zelfs de meest warme open mensen (onbewust) een beetje van de haat-politiek van tegenwoordig mee krijgen...
Wat een 'moedig' en een hartverwarmend gebaar
Voor hetzelfde 'geld' was het inderdaad een truc geweest. Maar ja, zo wil ik niet leven en ik vind ook niet dat anderen dat zouden moeten. De wereld is al verdorven genoeg van zichzelf, dus een beetje meer naar de andere kant zou de wereld een stukje mooier maken toch?
Ik behandel anderen zoals ik zelf behandeld zou willen worden. Ach, misschien ben ik iets te goedgelovig dan het goed voor mij is. Maar ik verdom het om argwanender te zijn, kost mij teveel negatieve energie. En zolang mijn portomonnee het toestaat toch
Overigens, het is anders als het gaat om mijn leven of iets anders. Dat ik goedgelovig ben, wilt niet zeggen dat mijn gezonde verstand niet werkt.
Vind het eigenlijk wel een beetje triest dat mensen in omgeving je hierom uitgelachen hebben
Ik vind je niet naïef, maar lief. Ik heb ooit eens zoiets gehad in het buitenland. Iemand in mijn hostel vertelde me wanhopig dat zijn paspoort en geld gestolen was. Zijn vlucht ging de dag erna, maar hij had geen geld voor de reis naar het vliegveld. Hij had al verschillende mensen gevraagd geld te lenen, niemand vertrouwde het. Ik heb hen honderd dollar geleend en mijn bankrekening gegeven. Iedereen lachte me uit, vond me naïef en dom en... Maar twee weken later stond al het geld terug op mijn rekening, met een hartverwarmend bericht. En elk jaar met mijn verjaardag stuurt hij nog een lief bericht, to my angel.
Ik wou dat iedereen zo was als jij, to. Je eerste instinct is het voordeel van de twijfel, de aanname dat mensen van nature goed zijn. Dat vooroordeel is er door de media inmiddels helaas ingestampt, maar zo lang je je bewust ben dat het een vooroordeel is en daarom niet fair, hoef je je toch niet schuldig te voelen?
Het is wel schrikwekkend hoe zelfs de meest warme open mensen (onbewust) een beetje van de haat-politiek van tegenwoordig mee krijgen...
Wat een 'moedig' en een hartverwarmend gebaar
Voor hetzelfde 'geld' was het inderdaad een truc geweest. Maar ja, zo wil ik niet leven en ik vind ook niet dat anderen dat zouden moeten. De wereld is al verdorven genoeg van zichzelf, dus een beetje meer naar de andere kant zou de wereld een stukje mooier maken toch?
Ik behandel anderen zoals ik zelf behandeld zou willen worden. Ach, misschien ben ik iets te goedgelovig dan het goed voor mij is. Maar ik verdom het om argwanender te zijn, kost mij teveel negatieve energie. En zolang mijn portomonnee het toestaat toch
Overigens, het is anders als het gaat om mijn leven of iets anders. Dat ik goedgelovig ben, wilt niet zeggen dat mijn gezonde verstand niet werkt.
Vind het eigenlijk wel een beetje triest dat mensen in omgeving je hierom uitgelachen hebben
