Zwemlesperikelen

Mijn kind (6 jaar) heeft inmiddels ruim een jaar zwemles. Gestart in oude woonplaats, dat begon heel voortvarend, eerste badjes snel door, ging goed totdat het lastig werd in het vierde badje (bekend patroon, als iets moeilijker wordt en moeite gaat kosten, haakt kind af). Toen gingen we verhuizen. In nieuwe woonplaats nieuwe zwemles geprobeerd, DRAMA! Echt niet te doen, ze snapten kind daar voor geen meter, kind stond twee lessen achter elkaar de hele les te huilen, er was geen oog voor dus na twee lessen daar gestopt. Weer nieuwe zwemles, hele geduldige lieve zwemjuffen, hele duidelijke instructie, veel tijd om te wennen (eerste les alleen maar aan de kant zitten kijken was ook helemaal oké, ik er eerste paar keer bij blijven, langzaam afgebouwd, heel veel begrip voor kind). Maar kind blokkeert nu weer steeds meer. Het ligt echt niet aan de docenten, maar kind voelt dat het allemaal niet in één keer lukt en begint dan gewoon niet meer. As we speak staat ze huilend aan de rand van het bad en komt alleen in beweging als de zwemjuf met haar één op één oefent en dan nog durft ze het eigenlijk niet écht te proberen, want de angst dat het niet lukt is gigantisch.

Het gaat niet om angst voor water of zwemmen ofzo, onder water vindt ze ook geen enkel probleem, het is echt pure angst dat ze het misschien niet kan of niet goed doet. Context: zeer sterke vermoedens hb, en daarnaast vermoedens dat er meer speelt (we denken nu richting ass, maar kan ook heel goed iets anders zijn).

Wat zouden jullie adviseren? Doorgaan? Stoppen? Ik weet het gewoon echt niet meer, het is elke week een heel gedoe en ze gaat totaal niet vooruit omdat ze niks wil proberen (ik vind het absoluut niet erg als het lang duurt hoor, maar kind loopt dus zelf hier ook heel erg op vast).