Contact
alle pijlers
enig kind
zaterdag 6 augustus 2011 om 11:15
Ik ben 30 jaar en zoals hierboven staat ben ik enig kind. Ik heb momenteel geen ouders meer om op terug te vallen. 1 ouder is overleden. Wegens scheiding heb ik de ander al 10 jaar niet meer gesproken/gezien. Omdat ik geen broer of zus heb, is het gezin waar ik uit kom weggevallen. Mijn dichtbijzijnde familieleden zijn nu mijn ooms en tantes e.d. Daar heb ik ook niet veel contact mee. Daarom voel ik mij vaak alleen. Vaak hoor ik mensen om mij heen vertellen dat ze bij familie zijn geweest, of bv bij hun ouders broer of zus. Ik heb het er zelf vaak moeilijk mee omdat ik vaak het gevoel heb overal alleen voor sta. Ik ben op zoek naar andere mensen die in dezelfde situatie zitten. Hoe gaan zij hier mee om?
zaterdag 6 augustus 2011 om 11:35
Waarom denk je dat ik daar al niet mee begonnen was? Ik heb vaak aangegeven bij familie hoe ik me voel. Ben ook vaak daar geweest, heb gebeld. Maar ik krijg datzelfde niet terug. Mensen denken er niet aan, of weten niet hoe het is omdat zij nog wel familie (broers en zussen of zelf kinderen) hebben waar zij wel regelmatig contact mee hebben. Zij staan er niet bij stil hoe het is als je dat niet hebt. Als die mensen er niet meer zouden zijn. Een extra reden waarom ik mij alleen voel. Daarom ben ik op zoek naar mensen die in dezelfde situatie zitten.
zaterdag 6 augustus 2011 om 11:45
Zelf ben ik ook alleen opgevoed en mijn ouders zijn allebei overleden. Het is me opgevallen dat ik een stuk eenzelviger ben dan mensen die in een groter gezin zijn opgevoed en het leggen van intieme contacten gaat bij mij op een heel andere manier. Ik kan me zo voorstellen dat je geen contacten maakt door over je situatie te willen praten, maar gewoon gezelligheid aanbieden, lokt toch meestal wel mensen naar je toe, dat heb ik in ieder geval geleerd in de loop der jaren. Dus ik zou zeggen, zoek een ander uitgangspunt om die mensen te bejegenen en dan zul je zien dat er ook anders op je wordt gereageerd.
Door lotgenoten te zoeken en het daar over te hebben, ga je natuurlijk geen vriendschapsbanden aan, dan ben je alleen op basis van wederzijds begrip over die situatie bij elkaar en dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk.
Door lotgenoten te zoeken en het daar over te hebben, ga je natuurlijk geen vriendschapsbanden aan, dan ben je alleen op basis van wederzijds begrip over die situatie bij elkaar en dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk.
zaterdag 6 augustus 2011 om 11:49
Je reageer erg defensief. Mensen met broers en zussen voelen zich ook alleen. Hebben geen contact of een slechte relatie. Het is echt niet zo dat iedereen bij elkaar de deur plat loopt. Het verheerlijke van het hebben van een broer of zus is ook niet goed. Ze kunnen elkaar het leven compleet zuur maken. Om mij heen zie ik weinig mensen die echt een goede band hebben met hun broers en zussen. Heel veel mensen zitten alleen met de kerst al hebben ze broers zussen ,kinderen, ooms en tantes. Heb je zelfs een relatie? Ik heb geen idee hoe oud je bent. Er zijn genoeg mensen die een eigen familie creeren door goede vrienden in alle leeftijds catogorieen. Zoek ook voor jezelf uit of je een goed beeld hebt van het hebben van familie of dat het misschien in je hoofd mooier is dan dat het in werkelijkheid is. Heb je het idee dat zussen een soort beste vriendinnen zijn. Dat komt voor maar rivaliteit en het verplicht langsgaan omdat het nou eenmaal moet komt ook heel veel voor. Gezinnen die na de dood van pa en ma ruzie maken om de erfenis en dan elkaar niet meer zien. Ik zeg niet dat je geen verdriet mag hebben om het gemis want dat snap ik erg goed. Ik zeg alleen kijk ook eens door een andere bril.
zaterdag 6 augustus 2011 om 12:20
quote:arnhem schreef op 06 augustus 2011 @ 11:49:
Je reageer erg defensief. Mensen met broers en zussen voelen zich ook alleen. Hebben geen contact of een slechte relatie. Het is echt niet zo dat iedereen bij elkaar de deur plat loopt. Het verheerlijke van het hebben van een broer of zus is ook niet goed. Ze kunnen elkaar het leven compleet zuur maken. Om mij heen zie ik weinig mensen die echt een goede band hebben met hun broers en zussen. Heel veel mensen zitten alleen met de kerst al hebben ze broers zussen ,kinderen, ooms en tantes. Heb je zelfs een relatie? Ik heb geen idee hoe oud je bent. Er zijn genoeg mensen die een eigen familie creeren door goede vrienden in alle leeftijds catogorieen. Zoek ook voor jezelf uit of je een goed beeld hebt van het hebben van familie of dat het misschien in je hoofd mooier is dan dat het in werkelijkheid is. Heb je het idee dat zussen een soort beste vriendinnen zijn. Dat komt voor maar rivaliteit en het verplicht langsgaan omdat het nou eenmaal moet komt ook heel veel voor. Gezinnen die na de dood van pa en ma ruzie maken om de erfenis en dan elkaar niet meer zien. Ik zeg niet dat je geen verdriet mag hebben om het gemis want dat snap ik erg goed. Ik zeg alleen kijk ook eens door een andere bril.Ja, dat defensieve zit hem in de eenzelvigheid en dat is erg moeilijk los te laten , als je niet anders gewend bent.
Je reageer erg defensief. Mensen met broers en zussen voelen zich ook alleen. Hebben geen contact of een slechte relatie. Het is echt niet zo dat iedereen bij elkaar de deur plat loopt. Het verheerlijke van het hebben van een broer of zus is ook niet goed. Ze kunnen elkaar het leven compleet zuur maken. Om mij heen zie ik weinig mensen die echt een goede band hebben met hun broers en zussen. Heel veel mensen zitten alleen met de kerst al hebben ze broers zussen ,kinderen, ooms en tantes. Heb je zelfs een relatie? Ik heb geen idee hoe oud je bent. Er zijn genoeg mensen die een eigen familie creeren door goede vrienden in alle leeftijds catogorieen. Zoek ook voor jezelf uit of je een goed beeld hebt van het hebben van familie of dat het misschien in je hoofd mooier is dan dat het in werkelijkheid is. Heb je het idee dat zussen een soort beste vriendinnen zijn. Dat komt voor maar rivaliteit en het verplicht langsgaan omdat het nou eenmaal moet komt ook heel veel voor. Gezinnen die na de dood van pa en ma ruzie maken om de erfenis en dan elkaar niet meer zien. Ik zeg niet dat je geen verdriet mag hebben om het gemis want dat snap ik erg goed. Ik zeg alleen kijk ook eens door een andere bril.Ja, dat defensieve zit hem in de eenzelvigheid en dat is erg moeilijk los te laten , als je niet anders gewend bent.
zaterdag 6 augustus 2011 om 12:28
zaterdag 6 augustus 2011 om 12:39
quote:jazz9 schreef op 06 augustus 2011 @ 12:28:
Waarom word ik defensief genoemd nav 1 opmerking? Ik vind het raar om er maar vanuit te gaan dat ik geen contact heb gezocht met mijn familie. Daar reageer ik op met een normale vraag en dan ben ik opeens defensief.
Pffff ik word er nu al moe van eigenlijk.
Ja, je wordt er nu al moe van. Het is nu eenmaal heel anders als je in een groot gezin opgroeid, dan heb je geen mogelijkheid om er nu al moe van te worden, want dan moet je rekening houden met alle gezinsleden. In je eentje heb je dat niet en is alles meestal zo voor elkaar, omdat je alleen maar met je ouders te maken hebt.
Het is de sociale opvoeding die je jezelf zult moeten geven om je leven te kunnen vullen met een uitgebreide vriendenkring, enig kinderen krijgen dat vaak niet van huis uit mee, zeker niet als de ouders ook nog eens een keer gescheiden zijn. Ik weet daar alles van, want dat heb ik zelf ook moeten leren.
Je moet het bij jezelf wel eerst onderkennen natuurlijk, anders kom je er niet.
Waarom word ik defensief genoemd nav 1 opmerking? Ik vind het raar om er maar vanuit te gaan dat ik geen contact heb gezocht met mijn familie. Daar reageer ik op met een normale vraag en dan ben ik opeens defensief.
Pffff ik word er nu al moe van eigenlijk.
Ja, je wordt er nu al moe van. Het is nu eenmaal heel anders als je in een groot gezin opgroeid, dan heb je geen mogelijkheid om er nu al moe van te worden, want dan moet je rekening houden met alle gezinsleden. In je eentje heb je dat niet en is alles meestal zo voor elkaar, omdat je alleen maar met je ouders te maken hebt.
Het is de sociale opvoeding die je jezelf zult moeten geven om je leven te kunnen vullen met een uitgebreide vriendenkring, enig kinderen krijgen dat vaak niet van huis uit mee, zeker niet als de ouders ook nog eens een keer gescheiden zijn. Ik weet daar alles van, want dat heb ik zelf ook moeten leren.
Je moet het bij jezelf wel eerst onderkennen natuurlijk, anders kom je er niet.
zaterdag 6 augustus 2011 om 13:28
zaterdag 6 augustus 2011 om 13:37
@cateautje: wat een vooroordelen weer. 1 van mijn ouders komt uit een gezin van 7 kinderen. Sommigen van hen zijn heel sociaal naar anderen toe, houden veel rekening met een ander, anderen van deze kinderen zijn alleen met zichzelf bezig. Heeft niets met enig kind te maken, meer met karakter. Ze hebben allemaal dezelfde opvoeding gekregen.
Ik heb het ook van deze ouder meegekregen om rekening te houden met een ander, er voor een ander te zijn.
Inderdaad familie is niet zaligmakend. Ik heb dit echter wel meegekregen van 1 van mijn ouders. (klaar staan voor een ander, no matter what) Als dat dan bij een ander niet zo werkt, dan is dat wel moeilijk. Daarom voel ik mij daarin niet gesteund en alleen. Daarom op zoek naar mensen hoe je hier het beste mee om kan gaan. Hoe anderen dit doen.
Ik heb een vraag aan daydream. Weet niet of je hetzelfde heb meegemaakt. Ik heb alleen de nalatenschap van 1 van mijn ouders afgehandeld. Ik was ook alleen toen ik voor de laatste keer de deur dicht deed van het (lege) oudelijk huis. Er zijn geen mensen geweest (familie) om dit samen te doen. Er is ook nooit meer naar gevraagd. Je staat er toch alleen voor en dat is niet altijd even makkelijk.
Ik heb het ook van deze ouder meegekregen om rekening te houden met een ander, er voor een ander te zijn.
Inderdaad familie is niet zaligmakend. Ik heb dit echter wel meegekregen van 1 van mijn ouders. (klaar staan voor een ander, no matter what) Als dat dan bij een ander niet zo werkt, dan is dat wel moeilijk. Daarom voel ik mij daarin niet gesteund en alleen. Daarom op zoek naar mensen hoe je hier het beste mee om kan gaan. Hoe anderen dit doen.
Ik heb een vraag aan daydream. Weet niet of je hetzelfde heb meegemaakt. Ik heb alleen de nalatenschap van 1 van mijn ouders afgehandeld. Ik was ook alleen toen ik voor de laatste keer de deur dicht deed van het (lege) oudelijk huis. Er zijn geen mensen geweest (familie) om dit samen te doen. Er is ook nooit meer naar gevraagd. Je staat er toch alleen voor en dat is niet altijd even makkelijk.
zaterdag 6 augustus 2011 om 13:48
quote:jazz9 schreef op 06 augustus 2011 @ 13:37:
@cateautje: wat een vooroordelen weer. 1 van mijn ouders komt uit een gezin van 7 kinderen. Sommigen van hen zijn heel sociaal naar anderen toe, houden veel rekening met een ander, anderen van deze kinderen zijn alleen met zichzelf bezig. Heeft niets met enig kind te maken, meer met karakter. Ze hebben allemaal dezelfde opvoeding gekregen.
Ik heb het ook van deze ouder meegekregen om rekening te houden met een ander, er voor een ander te zijn.
Inderdaad familie is niet zaligmakend. Ik heb dit echter wel meegekregen van 1 van mijn ouders. (klaar staan voor een ander, no matter what) Als dat dan bij een ander niet zo werkt, dan is dat wel moeilijk. Daarom voel ik mij daarin niet gesteund en alleen. Daarom op zoek naar mensen hoe je hier het beste mee om kan gaan. Hoe anderen dit doen.
Ik heb een vraag aan daydream. Weet niet of je hetzelfde heb meegemaakt. Ik heb alleen de nalatenschap van 1 van mijn ouders afgehandeld. Ik was ook alleen toen ik voor de laatste keer de deur dicht deed van het (lege) oudelijk huis. Er zijn geen mensen geweest (familie) om dit samen te doen. Er is ook nooit meer naar gevraagd. Je staat er toch alleen voor en dat is niet altijd even makkelijk.
Voorlopig vat je alles dat niet in je straatje te pas komt als kritiek en neem je er niets van mee. Deze post laat dan ook duidelijk zien, dat je niet van plan bent om er iets mee te doen. Wat jij wilt.
Overigens, het lijkt me logisch om te veronderstellen dat ik spreek in gemiddelden en dan klopt , wat ik zeg, als een bus.
Je hebt geen flauw idee hoe het is om in een groot gezin op te groeien en weet derhalve dus blijkbaar ook niet wat ik bedoel te zeggen.
Succes.
@cateautje: wat een vooroordelen weer. 1 van mijn ouders komt uit een gezin van 7 kinderen. Sommigen van hen zijn heel sociaal naar anderen toe, houden veel rekening met een ander, anderen van deze kinderen zijn alleen met zichzelf bezig. Heeft niets met enig kind te maken, meer met karakter. Ze hebben allemaal dezelfde opvoeding gekregen.
Ik heb het ook van deze ouder meegekregen om rekening te houden met een ander, er voor een ander te zijn.
Inderdaad familie is niet zaligmakend. Ik heb dit echter wel meegekregen van 1 van mijn ouders. (klaar staan voor een ander, no matter what) Als dat dan bij een ander niet zo werkt, dan is dat wel moeilijk. Daarom voel ik mij daarin niet gesteund en alleen. Daarom op zoek naar mensen hoe je hier het beste mee om kan gaan. Hoe anderen dit doen.
Ik heb een vraag aan daydream. Weet niet of je hetzelfde heb meegemaakt. Ik heb alleen de nalatenschap van 1 van mijn ouders afgehandeld. Ik was ook alleen toen ik voor de laatste keer de deur dicht deed van het (lege) oudelijk huis. Er zijn geen mensen geweest (familie) om dit samen te doen. Er is ook nooit meer naar gevraagd. Je staat er toch alleen voor en dat is niet altijd even makkelijk.
Voorlopig vat je alles dat niet in je straatje te pas komt als kritiek en neem je er niets van mee. Deze post laat dan ook duidelijk zien, dat je niet van plan bent om er iets mee te doen. Wat jij wilt.
Overigens, het lijkt me logisch om te veronderstellen dat ik spreek in gemiddelden en dan klopt , wat ik zeg, als een bus.
Je hebt geen flauw idee hoe het is om in een groot gezin op te groeien en weet derhalve dus blijkbaar ook niet wat ik bedoel te zeggen.
Succes.
zaterdag 6 augustus 2011 om 13:52
Ik heb het toch niet over gemiddelden. Ik heb het erover dat ik het een en ander heb meegekregen in mijn opvoeding en dat ik dat nu niet terugzie bij bv mijn familie. Dat dat voor mij moeilijk is om mee om te gaan en dat ik daarom gelijkgestemden zoek. Dat is het enige en ik zit niet te wachten op jouw vooroordelen op basis van gemiddelden. Je hebt toch zelf ook geen idee hoe het is om in een groot gezin op te groeien, dus waar gaat dit dan over? Laten we er maar over op houden.
zaterdag 6 augustus 2011 om 13:55
quote:jazz9 schreef op 06 augustus 2011 @ 13:52:
Ik heb het toch niet over gemiddelden. Ik heb het erover dat ik het een en ander heb meegekregen in mijn opvoeding en dat ik dat nu niet terugzie bij bv mijn familie. Dat dat voor mij moeilijk is om mee om te gaan en dat ik daarom gelijkgestemden zoek. Dat is het enige en ik zit niet te wachten op jouw vooroordelen. Je hebt toch zelf ook geen idee hoe het is om in een groot gezin op te groeien, dus waar gaat dit dan over? Laten we er maar over op houden.
Met deze post bewaarheid je mijn "vooroordelen"
Lees jezelf eens objectief terug, het is niet om aan te zien. Wat heb jij een woeste tor in je kont zeg.
Mijn vriendinnetje kwam uit een gezin van 9, ik speelde daar altijd, dus ik ken het verschil.
Ik heb het toch niet over gemiddelden. Ik heb het erover dat ik het een en ander heb meegekregen in mijn opvoeding en dat ik dat nu niet terugzie bij bv mijn familie. Dat dat voor mij moeilijk is om mee om te gaan en dat ik daarom gelijkgestemden zoek. Dat is het enige en ik zit niet te wachten op jouw vooroordelen. Je hebt toch zelf ook geen idee hoe het is om in een groot gezin op te groeien, dus waar gaat dit dan over? Laten we er maar over op houden.
Met deze post bewaarheid je mijn "vooroordelen"
Lees jezelf eens objectief terug, het is niet om aan te zien. Wat heb jij een woeste tor in je kont zeg.
Mijn vriendinnetje kwam uit een gezin van 9, ik speelde daar altijd, dus ik ken het verschil.
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:56
Herkenbaar. Ik ben ook enig kind. Ooms en tantes van vaders kant zijn bijna allemaal al overleden en met de oom en tantes van moeders kant is er weinig tot geen contact. Neven en nichten heb ik ook geen contact mee. De meeste van mijn neven en nichten komen uit grote gezinnen,. Als die naar alle verjaardagen van hun eigen broers en zussen gaan en van hun kinderen dan moeten ze al bijna 20x op bezoek. Logisch dat ze dan geen zin hebben om ook nog allerlei neven en nichten te bezoeken. Maar voor mij als enig kind is dat wel jammer.
Mensen zeggen vaak dat een broer of zus ook niet zaligmakend is. Dat ze hun broer of zus maar weinig zien.en ze geen vriendschappelijke band hebben, toch kunnen veel mensen altijd bij hun broer of zus terecht als er echt wat aan de hand is en dat hebben enig kinderen niet. Bovendien ken ik heel veel broers en zussen die wel goed met elkaar overweg kunnen.
Zussen die gezellig gaan winkelen of iets ander leuks gaan doen. Natuurlijk kun je dat ook met een goede vriendin maar dat is toch anders.
Hoe vaak hoor je niet dat de vriendschap verwaterd is of dat vriendschap verbroken wordt omdat die teveel energie kost.
Dit hoor je toch veel vaker dan dat je hoort dat zussen hun band verbreken. Familie blijft altijd familie.
Een broer of zus weet ook hoe jouw opvoeding is geweest. Hoe het er vroeger bij je thuis aan toe ging. Ik zie niemand meer die mij ook gekend heeft als kind.
Toen ik nog single was voelde ik mij heel vaak eenzaam.
Nu ik man en kind heb is dat gevoel grotendeels verdwenen.
Voor mijn kind vind ik het trouwens ook best sneu dat er geen verjaardagen komen met ooms en tantes, neefjes en nichtjes.
Toen ik kind was zat op mijn verjaardag het huis vol.
Mensen zeggen vaak dat een broer of zus ook niet zaligmakend is. Dat ze hun broer of zus maar weinig zien.en ze geen vriendschappelijke band hebben, toch kunnen veel mensen altijd bij hun broer of zus terecht als er echt wat aan de hand is en dat hebben enig kinderen niet. Bovendien ken ik heel veel broers en zussen die wel goed met elkaar overweg kunnen.
Zussen die gezellig gaan winkelen of iets ander leuks gaan doen. Natuurlijk kun je dat ook met een goede vriendin maar dat is toch anders.
Hoe vaak hoor je niet dat de vriendschap verwaterd is of dat vriendschap verbroken wordt omdat die teveel energie kost.
Dit hoor je toch veel vaker dan dat je hoort dat zussen hun band verbreken. Familie blijft altijd familie.
Een broer of zus weet ook hoe jouw opvoeding is geweest. Hoe het er vroeger bij je thuis aan toe ging. Ik zie niemand meer die mij ook gekend heeft als kind.
Toen ik nog single was voelde ik mij heel vaak eenzaam.
Nu ik man en kind heb is dat gevoel grotendeels verdwenen.
Voor mijn kind vind ik het trouwens ook best sneu dat er geen verjaardagen komen met ooms en tantes, neefjes en nichtjes.
Toen ik kind was zat op mijn verjaardag het huis vol.
zaterdag 6 augustus 2011 om 15:37
Broers en zussen hebben vaak een andere perceptie van het verleden. mijn man heeft zijn ouders verloren heeft een broer en een paar tantes en ooms. Die kunnen niets vertellen over het verleden. Broer zegt je peste mij en dat was het tante zegt je was een lief jongetje. Daar kan je niet veel mee. Hij heeft geen idee over het verleden en toch heeft hij veel familie. Daarnaast zeg je dat jij ongeveer het enige enigskind bent. Ik zit ook in het zelfde schuitje. Heb geen familie niet 1. Dus je moet niet zo boos zijn maar advies te harte nemen
zaterdag 6 augustus 2011 om 15:58
quote:jazz9 schreef op 06 augustus 2011 @ 13:37:
Ik heb een vraag aan daydream. Weet niet of je hetzelfde heb meegemaakt. Ik heb alleen de nalatenschap van 1 van mijn ouders afgehandeld. Ik was ook alleen toen ik voor de laatste keer de deur dicht deed van het (lege) oudelijk huis. Er zijn geen mensen geweest (familie) om dit samen te doen. Er is ook nooit meer naar gevraagd. Je staat er toch alleen voor en dat is niet altijd even makkelijk.Had je geen steun van vrienden? Ik zie het het verschil tussen vrienden en familie gewoon niet.
Ik heb een vraag aan daydream. Weet niet of je hetzelfde heb meegemaakt. Ik heb alleen de nalatenschap van 1 van mijn ouders afgehandeld. Ik was ook alleen toen ik voor de laatste keer de deur dicht deed van het (lege) oudelijk huis. Er zijn geen mensen geweest (familie) om dit samen te doen. Er is ook nooit meer naar gevraagd. Je staat er toch alleen voor en dat is niet altijd even makkelijk.Had je geen steun van vrienden? Ik zie het het verschil tussen vrienden en familie gewoon niet.
zaterdag 6 augustus 2011 om 16:59
@sugarmiss: dat dus. 100% omschreven wat je als enig kind vaak mist.
@[...]: vrienden zijn van ongeveer dezelfde leeftijd. Ze hebben hun ouders nog, en vaak nog broers en zussen. Ze weten nog niet hoe het is om dit niet meer te hebben en begrijpen het niet echt. Staan er ook niet echt bij stil. Als voorbeeld geef ik de eerste kerst zonder ouders. Geen van deze vrienden heeft eraan gedacht dat ik voor het eerst alleen was met de kerst. Niemand heeft er aan gedacht mij te vragen wat ik met de kerst deed. Ze zijn er vanuit gegaan dat mijn familie mij wel zou opvangen. Maar van die familie hebben mensen mij ook niet gevraagd wat ik met de kerst deed. En als je nog ouders hebt, of broers en zussen, die denken daar meestal wel aan.
Ook het achterlaten van ouderlijk huis, of afhandelen van nalatenschap. Mensen staan er niet bij stil omdat ze dit zelf niet hebben meegemaakt.
@arnhem: waar zeg ik dat ik het enige enigs kind ben? Ik heb dat nooit gezegd, dus hoe kom je daar bij?
@[...]: vrienden zijn van ongeveer dezelfde leeftijd. Ze hebben hun ouders nog, en vaak nog broers en zussen. Ze weten nog niet hoe het is om dit niet meer te hebben en begrijpen het niet echt. Staan er ook niet echt bij stil. Als voorbeeld geef ik de eerste kerst zonder ouders. Geen van deze vrienden heeft eraan gedacht dat ik voor het eerst alleen was met de kerst. Niemand heeft er aan gedacht mij te vragen wat ik met de kerst deed. Ze zijn er vanuit gegaan dat mijn familie mij wel zou opvangen. Maar van die familie hebben mensen mij ook niet gevraagd wat ik met de kerst deed. En als je nog ouders hebt, of broers en zussen, die denken daar meestal wel aan.
Ook het achterlaten van ouderlijk huis, of afhandelen van nalatenschap. Mensen staan er niet bij stil omdat ze dit zelf niet hebben meegemaakt.
@arnhem: waar zeg ik dat ik het enige enigs kind ben? Ik heb dat nooit gezegd, dus hoe kom je daar bij?
moderatorviva wijzigde dit bericht op 29-10-2014 16:12
Reden: naam verwijderd
Reden: naam verwijderd
% gewijzigd
zaterdag 6 augustus 2011 om 17:11
Hoi jazz, mijn familie spreek ik nooit. Echt helemaal niet. Het eenzame gevoel wat jij en sugarmiss beschrijven ken ik als geen ander.
En [...]... Mijn vrienden wilde ik eerst als familie beschouwen, maar dat gevoel kan bij hun niet wederzijds zijn als zij wel een goede relatie hebben met familie, want zij hebben al een familie en kunnen zich niet in de rol plaatsen van iemand die geen familie heeft. Ze staan er dus heel anders tegenover; denken en voelen automatisch anders. Ben heel veel teleurgesteld geweest omdat ik vrienden in de positie van familie plaatste, maar dat werkt gewoon niet.
En [...]... Mijn vrienden wilde ik eerst als familie beschouwen, maar dat gevoel kan bij hun niet wederzijds zijn als zij wel een goede relatie hebben met familie, want zij hebben al een familie en kunnen zich niet in de rol plaatsen van iemand die geen familie heeft. Ze staan er dus heel anders tegenover; denken en voelen automatisch anders. Ben heel veel teleurgesteld geweest omdat ik vrienden in de positie van familie plaatste, maar dat werkt gewoon niet.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 29-10-2014 15:55
Reden: naam verwijderd
Reden: naam verwijderd
% gewijzigd
