Robyn weer gevonden
maandag 31 oktober 2011 om 20:37
Weggelopen in de stad Groningen omgeving Javalaan ,Robyn,teefje middelgroot nog geen jaar,3 kleur ,zwart wit en bruin.Witte neus met oplopende streep over voorhoofd,witte borst en 3 kwart witte voorpoten.Pas enkele dagen in NL en angstig,voorzichtig. Zij heeft haar halsband en lijn om.
Als je haar gezien hebt, neem dan contact op met stichting Mirtos...
Als je haar gezien hebt, neem dan contact op met stichting Mirtos...
vrijdag 4 november 2011 om 08:58
Robyn is terecht en weer thuis
Ze is er weer!
Na het telefoontje als een mafkees heen gereden en gezocht gezocht gezocht. Het werd alweer pikkedonker en stonden op het punt om maar weer te staken. Kleine speld, enorme hooiberg met enorm veel schuurtjes en plekken waar ze zich kon verstoppen. Toch nog even door de bewoonde straat heen gelopen langs het kerkje waar ze gezien was, even paar keer zachtjes roepen, ziet haar baasje ineens een koppie omhoog komen van achter een bosje in de tuin van de man die naast het kerkje woont. Het zal toch niet? Nog een keer roepen, stond ze op, het was Robyn! Haar baasje direct op de grond gaan liggen, nog 1 keer zachtjes roepen en Robyn kwam er direct aanlopen en kwam naast haar zitten. Ik schrok me een ongeluk! Nooit gedacht dat dat zou lukken, maar lieve lieve lieve kleine Robyn had schijnbaar toch iets van herkenning. Ze was erg onder de indruk van alles, maar niet bang!
Ze zag er verder goed uit, ze was niet vies, ook niet erg mager, wel ietsje afgevallen, maar voor een hond die 5 dagen weg is geweest bijzonder goed. Morgen gaat haar baasje met haar naar de dierenarts voor de zekerheid, toch even nakijken.
Ze is er weer!
Na het telefoontje als een mafkees heen gereden en gezocht gezocht gezocht. Het werd alweer pikkedonker en stonden op het punt om maar weer te staken. Kleine speld, enorme hooiberg met enorm veel schuurtjes en plekken waar ze zich kon verstoppen. Toch nog even door de bewoonde straat heen gelopen langs het kerkje waar ze gezien was, even paar keer zachtjes roepen, ziet haar baasje ineens een koppie omhoog komen van achter een bosje in de tuin van de man die naast het kerkje woont. Het zal toch niet? Nog een keer roepen, stond ze op, het was Robyn! Haar baasje direct op de grond gaan liggen, nog 1 keer zachtjes roepen en Robyn kwam er direct aanlopen en kwam naast haar zitten. Ik schrok me een ongeluk! Nooit gedacht dat dat zou lukken, maar lieve lieve lieve kleine Robyn had schijnbaar toch iets van herkenning. Ze was erg onder de indruk van alles, maar niet bang!
Ze zag er verder goed uit, ze was niet vies, ook niet erg mager, wel ietsje afgevallen, maar voor een hond die 5 dagen weg is geweest bijzonder goed. Morgen gaat haar baasje met haar naar de dierenarts voor de zekerheid, toch even nakijken.
vrijdag 4 november 2011 om 09:51
Oh Lunaan wat geweldig. Wat zal het baasje blij zijn. Ik snapte er al niets van. Kijk als je een kat alleen ziet lopen denk je niet meteen er iets van. Maar een hond zonder baasje zou ik wel meteen iets denken dat er misschien iets niet klopt.
Fijn deze afloop.
Fijn deze afloop.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven