Lost
zaterdag 5 maart 2005 om 09:03
Heeft iemand de nieuwe serie Lost gezien gister? Ik vind het nu al spannend!
Wat is het beest wat op het eiland leeft? Van wie is die hond? Komen ze ooit weer thuis? (voorlopig niet natuurlijk, anders houdt de serie erg gauw op
)
Verder ben ik blij dat er nu opeens een hoop leuke neuwe series komen, niewu seizoen Charmed, Lost, CSI NY, Desperate Housiewives (mmm, ik kan net 5 wel onder de 1 programmeren).
Wat is het beest wat op het eiland leeft? Van wie is die hond? Komen ze ooit weer thuis? (voorlopig niet natuurlijk, anders houdt de serie erg gauw op
Verder ben ik blij dat er nu opeens een hoop leuke neuwe series komen, niewu seizoen Charmed, Lost, CSI NY, Desperate Housiewives (mmm, ik kan net 5 wel onder de 1 programmeren).
zondag 30 mei 2010 om 20:27
2Italy2, maar wanneer zijn ze dan dood gegaan? Ik had juist begrepen dat degenen in het vliegtuig naar 'huis' gingen. Dat was namelijk niet van de zelf gecreeerde wereld.
Weet iemand nog hoe het zat met die priester die ooit met vliegtuig vol mariabeeldjes met drugs erin neerstortte?
Was te ingewikkeld om er weer in te stoppen lijkt me?
Weet iemand nog hoe het zat met die priester die ooit met vliegtuig vol mariabeeldjes met drugs erin neerstortte?
Was te ingewikkeld om er weer in te stoppen lijkt me?
zondag 30 mei 2010 om 22:00
quote:2Italy2 schreef op 30 mei 2010 @ 18:27:
[...]
Dat vliegtuig moet je volgens mij niet letterlijk nemen. Dàt alles zat in het hoofd van Jack om het werkelijk te maken zodat hij verder kon gaan. De Losties waren toen al dood en de mensen aan boord van het vliegtuig slechts een hersenspinsel van Jack.Nee joh! Dat was allemaal 'echt'. Alleen de flashbacks in het zesde seizoen waren nep. Een soort hiernamaals om in het reine te komen.
[...]
Dat vliegtuig moet je volgens mij niet letterlijk nemen. Dàt alles zat in het hoofd van Jack om het werkelijk te maken zodat hij verder kon gaan. De Losties waren toen al dood en de mensen aan boord van het vliegtuig slechts een hersenspinsel van Jack.Nee joh! Dat was allemaal 'echt'. Alleen de flashbacks in het zesde seizoen waren nep. Een soort hiernamaals om in het reine te komen.
zondag 30 mei 2010 om 23:00
quote:eleonora schreef op 30 mei 2010 @ 12:05:
Vanzelfsprekend alle respect voor hen die het einde prachtig vonden. Dat mag een ieder tenslotte zelf weten.
Ik vond het zoetsappig, katholieke über-Amerikaanse einde verschrikkelijk en een desillusie maar als mensen het beeldschoon vinden, uitstekend natuurlijk.
Ik ben teleurgesteld omdat het allemaal om geloof ging uiteindelijk, terwijl er in het begin van de serie door de makers bij hoog en laag werd volgehouden dat alles wetenschappelijk te verklaren zou blijken. Jah, het bleek een soort 'wijze les', een 'boodschap' te zijn, dat je je neer moet leggen bij dingen en dóóóóór moet gaan. Je geliefden zie je weer terug in de hemel. Pfffffffffffffff, wat sneu en wát een dooddoener. Dat is nou precies wat ik pertinent níet geloof en waar ook geen enkel wetenschappelijk bewijs voor te vinden is. Het was alsof ik naar een Hallmark film zat te kijken, wat ik nooit doe omdat ik er zo wee van wordt.
Wetenschappelijk en verklaarbaar.....Niks van dat al. Het gaat over zaken die met geloof in hogere machten te maken hebben, iets waar ik me weinig bij voor kan stellen. Voor mij is het einde dan ook een modderschuit waar lang een mooie vlag op wapperde.
Die weeïge blikken die mensen elkaar toewierpen op het einde alleen al maakte dat het glazuur van mijn tanden sprong. WTF is er met Hurley aan de hand, dacht ik. Waarom doet Kate zo mutsig, wat is er met Ben? Ah, ze komen elkaar tegen in een soort voorkamer naar het hiernamaals, nee he!
De uitleg van Kristin Dos Santos (reeds eerder gelinkt) vind ik uitstekend maar maakt het niet minder ellendig wat mij betreft, alleen wel veel duidelijker.
Nah, ik move ook gewoon on natuurlijk maar die serie kijk ik geen tweede keer, terwijl ik 'm vanaf serie 1 op DVD heb.Ik link het helemaal niet aan Het Geloof. Heb geen God gezien althans. Leven na de dood vind ik wel een mooi idee, maar de link met EO? Neuh.
Vanzelfsprekend alle respect voor hen die het einde prachtig vonden. Dat mag een ieder tenslotte zelf weten.
Ik vond het zoetsappig, katholieke über-Amerikaanse einde verschrikkelijk en een desillusie maar als mensen het beeldschoon vinden, uitstekend natuurlijk.
Ik ben teleurgesteld omdat het allemaal om geloof ging uiteindelijk, terwijl er in het begin van de serie door de makers bij hoog en laag werd volgehouden dat alles wetenschappelijk te verklaren zou blijken. Jah, het bleek een soort 'wijze les', een 'boodschap' te zijn, dat je je neer moet leggen bij dingen en dóóóóór moet gaan. Je geliefden zie je weer terug in de hemel. Pfffffffffffffff, wat sneu en wát een dooddoener. Dat is nou precies wat ik pertinent níet geloof en waar ook geen enkel wetenschappelijk bewijs voor te vinden is. Het was alsof ik naar een Hallmark film zat te kijken, wat ik nooit doe omdat ik er zo wee van wordt.
Wetenschappelijk en verklaarbaar.....Niks van dat al. Het gaat over zaken die met geloof in hogere machten te maken hebben, iets waar ik me weinig bij voor kan stellen. Voor mij is het einde dan ook een modderschuit waar lang een mooie vlag op wapperde.
Die weeïge blikken die mensen elkaar toewierpen op het einde alleen al maakte dat het glazuur van mijn tanden sprong. WTF is er met Hurley aan de hand, dacht ik. Waarom doet Kate zo mutsig, wat is er met Ben? Ah, ze komen elkaar tegen in een soort voorkamer naar het hiernamaals, nee he!
De uitleg van Kristin Dos Santos (reeds eerder gelinkt) vind ik uitstekend maar maakt het niet minder ellendig wat mij betreft, alleen wel veel duidelijker.
Nah, ik move ook gewoon on natuurlijk maar die serie kijk ik geen tweede keer, terwijl ik 'm vanaf serie 1 op DVD heb.Ik link het helemaal niet aan Het Geloof. Heb geen God gezien althans. Leven na de dood vind ik wel een mooi idee, maar de link met EO? Neuh.
zondag 30 mei 2010 om 23:04
quote:Loeszie schreef op 30 mei 2010 @ 12:56:
Ben het niet met je eens Eleonora. Lost ging wat mij betreft om de verschillende karakters en hoe ieder mens goed en kwaad in zicht heeft. Ik vind het juist heel symbolisch om te zien dat op het einde iedereen ons een kijkje gaf in hun leven hoe het zou gaan als ze het voor het zeggen hadden gehad. Hoeft wat mij betreft niet per se iets met geloof te maken te hebben. Meer met de ontwikkeling die mensen meemaken in hun leven en de keuzes die ze maken.
Lost is altijd al zo geweest en of het wetenschappelijk verklaarbaar is tja...Volgens mij is het leven niet echt wetenschappelijk te verklaren.
Ik snap wel wat je bedoelt. Ik hou ook heel erg van series als Six Feet Under die over het echte leven gaat. Maar Lost zat altijd vol symboliek en verwijzingen naar de bijbel etc.
Precies, dat vind ik ook. Mooi, die ontwikkeling, en hoe ze alles verwerken.
(ik lees alle reacties nu pas ja )
Ben het niet met je eens Eleonora. Lost ging wat mij betreft om de verschillende karakters en hoe ieder mens goed en kwaad in zicht heeft. Ik vind het juist heel symbolisch om te zien dat op het einde iedereen ons een kijkje gaf in hun leven hoe het zou gaan als ze het voor het zeggen hadden gehad. Hoeft wat mij betreft niet per se iets met geloof te maken te hebben. Meer met de ontwikkeling die mensen meemaken in hun leven en de keuzes die ze maken.
Lost is altijd al zo geweest en of het wetenschappelijk verklaarbaar is tja...Volgens mij is het leven niet echt wetenschappelijk te verklaren.
Ik snap wel wat je bedoelt. Ik hou ook heel erg van series als Six Feet Under die over het echte leven gaat. Maar Lost zat altijd vol symboliek en verwijzingen naar de bijbel etc.
Precies, dat vind ik ook. Mooi, die ontwikkeling, en hoe ze alles verwerken.
(ik lees alle reacties nu pas ja )
maandag 31 mei 2010 om 08:13
quote:emaille schreef op 30 mei 2010 @ 23:00:
[...]
Ik link het helemaal niet aan Het Geloof. Heb geen God gezien althans. Leven na de dood vind ik wel een mooi idee, maar de link met EO? Neuh.
Er is geen God genoemd, geen bepaald geloof genoemd maar de boodschap was duidelijk, althans voor mij, dat jij dat er niet in zag is prima.
Over de EO heb ik het niet gehad, wel over het 'voorgeborchte' waar het op allerlei fansites al geheel serie 5 over ging in connectie met het eiland en dat is een typisch katholiek gegeven, dat is alles wat ik daar over gezegd heb.
Het einde zou de EO niet misstaan hebben trouwens.
Wat anderen er ook van vonden, ik vond het een melig, suf en teleurstellend einde, ook na een paar dagen, ik kan de schoonheid er niet van inzien en die kalenderwijsheden over doorgaan en zo kan ik missen als kiespijn.
Maar geen punt verder, ik kom er wel overheen
[...]
Ik link het helemaal niet aan Het Geloof. Heb geen God gezien althans. Leven na de dood vind ik wel een mooi idee, maar de link met EO? Neuh.
Er is geen God genoemd, geen bepaald geloof genoemd maar de boodschap was duidelijk, althans voor mij, dat jij dat er niet in zag is prima.
Over de EO heb ik het niet gehad, wel over het 'voorgeborchte' waar het op allerlei fansites al geheel serie 5 over ging in connectie met het eiland en dat is een typisch katholiek gegeven, dat is alles wat ik daar over gezegd heb.
Het einde zou de EO niet misstaan hebben trouwens.
Wat anderen er ook van vonden, ik vond het een melig, suf en teleurstellend einde, ook na een paar dagen, ik kan de schoonheid er niet van inzien en die kalenderwijsheden over doorgaan en zo kan ik missen als kiespijn.
Maar geen punt verder, ik kom er wel overheen
maandag 31 mei 2010 om 20:24
Alles is echt gebeurd, niet in een droom of wat dan ook!Ze zijn niet overleden na de crash. Maar uiteindelijk gaat iedereen een keer dood: de één eerder dan de ander. Zo ging Shannon al helemaal in het begin dood, Jin en Sun op de onderzeeër, Jack nadat hij de stop er weer in had gedaan en anderen veel later. Sawyer en Kate ergens oud en grijs in de bewoonde wereld waarschijnlijk. Hurley als beschermer van het eiland misschien wel honderden jaren later, dat weten we niet. Maar uiteindelijk worden degenen voor wie dat belangrijk is met elkaar herenigd na de dood daar waar geen plaats en geen tijd is. Ze leren er af te rekenen met issues waar ze mee worstelden in hun leven. Dat is het enige wat niet 'echt' gebeurt.
Jack sluit inderdaad zijn ogen op dezelfde plek als waar hij zijn ogen opende aan het begin van de serie. Inclusief de hond. Mooi
Ik onthoud nooit zoveel van films en series, maar het eerste en tweede seizoen heb ik 2 keer gezien, daardaar wist ik dit nog.
Jack sluit inderdaad zijn ogen op dezelfde plek als waar hij zijn ogen opende aan het begin van de serie. Inclusief de hond. Mooi
Ik onthoud nooit zoveel van films en series, maar het eerste en tweede seizoen heb ik 2 keer gezien, daardaar wist ik dit nog.
maandag 31 mei 2010 om 22:16
Schoen gespot in de allereerste scene ooit! Die heeft er dus een jaartje of 6 gehangen.
Nostredame, ik wist gewoon niet meer hoe het nou zat met die Eko. En ik kan 'm niet zo plaatsen in het verhaal waarbij Jakob mensen naar het eiland haalt.
Aan de andere kant zijn er meer mensen per ongeluk/ zonder tussenkomst van Jakob daar gekomen toch? Kijkend naar het hele Dharma Initiatief....
Nostredame, ik wist gewoon niet meer hoe het nou zat met die Eko. En ik kan 'm niet zo plaatsen in het verhaal waarbij Jakob mensen naar het eiland haalt.
Aan de andere kant zijn er meer mensen per ongeluk/ zonder tussenkomst van Jakob daar gekomen toch? Kijkend naar het hele Dharma Initiatief....
maandag 31 mei 2010 om 23:09
quote:eleonora schreef op 31 mei 2010 @ 08:13:
Wat anderen er ook van vonden, ik vond het een melig, suf en teleurstellend einde, ook na een paar dagen, ik kan de schoonheid er niet van inzien en die kalenderwijsheden over doorgaan en zo kan ik missen als kiespijn.
Maar geen punt verder, ik kom er wel overheen Jammer, Lost ging vooral over de mensen en niet specifiek over het eiland.
Het is "waar" dat het eiland echt is en de side flash-ways het voorgeborchte. Daarin is er geen 'nu' en dus geen tijd. Iedereen moest loslaten en het zich op die manier herinneren om herenigd te worden met elkaar en hun geliefden.
Moet toegeven dat ik het meerdere keren niet droog heb kunnen houden bij de herinneringen; vooral die van Sawyer en Juliet was prachtig!
Hoe graag ik ook alle mysteries van het eiland ontrafeld wil zien, dit einde vind ik de juiste. Was er even een paar dagen "stil" van.
Wat anderen er ook van vonden, ik vond het een melig, suf en teleurstellend einde, ook na een paar dagen, ik kan de schoonheid er niet van inzien en die kalenderwijsheden over doorgaan en zo kan ik missen als kiespijn.
Maar geen punt verder, ik kom er wel overheen Jammer, Lost ging vooral over de mensen en niet specifiek over het eiland.
Het is "waar" dat het eiland echt is en de side flash-ways het voorgeborchte. Daarin is er geen 'nu' en dus geen tijd. Iedereen moest loslaten en het zich op die manier herinneren om herenigd te worden met elkaar en hun geliefden.
Moet toegeven dat ik het meerdere keren niet droog heb kunnen houden bij de herinneringen; vooral die van Sawyer en Juliet was prachtig!
Hoe graag ik ook alle mysteries van het eiland ontrafeld wil zien, dit einde vind ik de juiste. Was er even een paar dagen "stil" van.
maandag 31 mei 2010 om 23:13
quote:Branca schreef op 31 mei 2010 @ 22:16:
Aan de andere kant zijn er meer mensen per ongeluk/ zonder tussenkomst van Jakob daar gekomen toch? Kijkend naar het hele Dharma Initiatief....Ja, mensen zijn neergestort: naar het eiland gehaald door Jacob. Er waren oorspronkelijke bewoners en ook mensen die via de onderzeeër een route naar het eiland hadden gevonden (Dharma). Daarnaast de schipbreukelingen zoals Richard, Jacob en The Man in Black (via hun moeder) en Desmond.
Aan de andere kant zijn er meer mensen per ongeluk/ zonder tussenkomst van Jakob daar gekomen toch? Kijkend naar het hele Dharma Initiatief....Ja, mensen zijn neergestort: naar het eiland gehaald door Jacob. Er waren oorspronkelijke bewoners en ook mensen die via de onderzeeër een route naar het eiland hadden gevonden (Dharma). Daarnaast de schipbreukelingen zoals Richard, Jacob en The Man in Black (via hun moeder) en Desmond.
dinsdag 1 juni 2010 om 08:01
quote:EarthlyMatters schreef op 31 mei 2010 @ 23:09:
[...]
Jammer, Lost ging vooral over de mensen en niet specifiek over het eiland.
Wie zegt dat? Of is dat weer een multi interpretabel achteraf ding? Want zoveel mensen, zoveel invullingen heb ik het idee. Dat het voorál over mensen ging is (o.a.) jouw interpretatie, de mijne is dat er seizoenen lang op een eiland geleefd werd, over een eiland gesproken werd, hoe er af te komen, de mysteries te ontrafelen, we werden van hedge naar hedge, van gemeenschap naar gemeenschap en onderaardse laboratoria en controleposten gesleept. Heel seizoen twee stond zowat in het teken van het Dharma Initiative e.d.
Het ging wel degelijk voor een zeer belangrijk deel over dat eiland zelf, althans, dat heb ik zo beleefd. Dat er gezegd wordt dat het vooral over de mensen ging en dat het eiland bijzaak was maakt dat eiland voor mij en veel anderen niet minder belangrijk. Het is dus maar net hoe je er naar gekeken hebt, of welke uitleg je aannemelijk acht achteraf.
quote: Het is "waar" dat het eiland echt is en de side flash-ways het voorgeborchte. Daarin is er geen 'nu' en dus geen tijd. Iedereen moest loslaten en het zich op die manier herinneren om herenigd te worden met elkaar en hun geliefden.
Moet toegeven dat ik het meerdere keren niet droog heb kunnen houden bij de herinneringen; vooral die van Sawyer en Juliet was prachtig!
Ik kon wel janken van teleurstelling toen. Kon aan mijn klompen aanvoelen welk einde we tegemoet zouden gaan.
quote:Hoe graag ik ook alle mysteries van het eiland ontrafeld wil zien, dit einde vind ik de juiste. Was er even een paar dagen "stil" van.Voor mij had het alle kanten op mogen gaan, behalve deze, de weg naar het licht etc. Brrrrrrr, wat een desillusie.
[...]
Jammer, Lost ging vooral over de mensen en niet specifiek over het eiland.
Wie zegt dat? Of is dat weer een multi interpretabel achteraf ding? Want zoveel mensen, zoveel invullingen heb ik het idee. Dat het voorál over mensen ging is (o.a.) jouw interpretatie, de mijne is dat er seizoenen lang op een eiland geleefd werd, over een eiland gesproken werd, hoe er af te komen, de mysteries te ontrafelen, we werden van hedge naar hedge, van gemeenschap naar gemeenschap en onderaardse laboratoria en controleposten gesleept. Heel seizoen twee stond zowat in het teken van het Dharma Initiative e.d.
Het ging wel degelijk voor een zeer belangrijk deel over dat eiland zelf, althans, dat heb ik zo beleefd. Dat er gezegd wordt dat het vooral over de mensen ging en dat het eiland bijzaak was maakt dat eiland voor mij en veel anderen niet minder belangrijk. Het is dus maar net hoe je er naar gekeken hebt, of welke uitleg je aannemelijk acht achteraf.
quote: Het is "waar" dat het eiland echt is en de side flash-ways het voorgeborchte. Daarin is er geen 'nu' en dus geen tijd. Iedereen moest loslaten en het zich op die manier herinneren om herenigd te worden met elkaar en hun geliefden.
Moet toegeven dat ik het meerdere keren niet droog heb kunnen houden bij de herinneringen; vooral die van Sawyer en Juliet was prachtig!
Ik kon wel janken van teleurstelling toen. Kon aan mijn klompen aanvoelen welk einde we tegemoet zouden gaan.
quote:Hoe graag ik ook alle mysteries van het eiland ontrafeld wil zien, dit einde vind ik de juiste. Was er even een paar dagen "stil" van.Voor mij had het alle kanten op mogen gaan, behalve deze, de weg naar het licht etc. Brrrrrrr, wat een desillusie.
dinsdag 1 juni 2010 om 08:12
Wat eleonora zegt heb ik ook,vriend en ik zeiden in seizoen 2 al volgens mij is iedereen dood en is dit een voorportaal om verder te gaan oid maar ik bleef hopen dat het iets anders was.
Ik vond het wel emotioneel toen ze elkaar weer herkenden maar dat is omdat ik toch een grote jankbal ben altijd,ik had een spectaculairder einde verwacht.
Ik vind het een topserie maar met een te zoetsappig einde wat een beetje afgeraffeld leek.
Ik vond het wel emotioneel toen ze elkaar weer herkenden maar dat is omdat ik toch een grote jankbal ben altijd,ik had een spectaculairder einde verwacht.
Ik vind het een topserie maar met een te zoetsappig einde wat een beetje afgeraffeld leek.