Over mijn lijk 2012

De vierde serie alweer en weer terug van een seizoen weggeweest als presentator PATRICK LODIERS

Van de vorige 3 series leeft alleen Wiebe nog



Je bent jong, in de kracht van je leven, maar je hebt te horen gekregen dat je niet lang meer te leven hebt. Wat dan?



In Over Mijn Lijk worden 5 jonge mensen gevolgd die ongeneeslijk ziek zijn, maar toch alles uit het leven proberen te halen. Inmiddels zijn er al drie series van het programma op TV uitgezonden. Ook het vierde seizoen wordt gepresenteerd door Patrick Lodiers.



Over Mijn Lijk zie je vanaf 16 augustus iedere donderdag 22:20 uur bij BNN op 1! #overmijnlijk





Dit seizoen volgen we Marieke, Ronald, Amber, Mehtap en Jip.



Marieke:



"Mijn naam is Marieke en ik ben 37 jaar. In 2009 werd er eierstokkanker bij mij geconstateerd. Na enkele chemo’s en een zware operatie leek de kanker te zijn verdwenen. Helaas… in november 2010 was de kanker terug. ‘Als je het positief benadert, heb je nog 2 jaar’, zeiden de doktoren. Dat was natuurlijk schrikken. Ik heb er meer vertrouwen in. En wat zegt ’t eigenlijk zo’n prognose? Er is uiteindelijk maar één iemand die bepaalt of mijn leven klaar is en dat ben ik. Maar goed, het is ook een beetje naïef te denken dat ik de tachtig nog haal. En dus bereid ik me langzamerhand voor op wat onvermijdelijk is. Het ‘ooit’ wat ik had, is er niet meer en als het er nog wel is, dan is het naar voren geschoven. En dus focus ik me op alle dingen die ik nog zou willen doen en plan ik die nu op korte termijn. Daarom heb ik een ‘bucketlist’ gemaakt. Zo wil ik nog een keer op een brommer rijden, bridgen met bejaarden, op safari gaan en een zeehond vrijlaten. Iets wat hoog bovenaan de lijst staat is dat ik nog wil trouwen. En dat ga ik doen met mijn liefde Lukas!"





Ronald:



"Ik ben Ronald, 32 jaar en erg gelukkig met mijn vrouw Daniëlle. In februari 2010, twee weken nadat we erachter kwamen dat we in verwachting waren van ons dochtertje Evi, kreeg ik te horen dat ik darmkanker had, met uitzaaiingen in de lever. Zonder kans op genezing. Ik zei meteen: vanaf nu gaan we alleen nog maar leuke dingen doen. Ik ben meteen gestopt met werken en vanaf dat moment hebben Daniëlle en ik, en later met Evi, zoveel mogelijk geleefd, en daar gaan we, als het aan mij ligt, nog zo lang mogelijk mee door! Mijn passies zijn ijshockey en muziek. Ik bekijk veel ijshockeywedstrijden in binnen- en buitenland, en ik bezoek veel concerten. Met mijn band ‘The Liszt’ heb ik ook twee platen gemaakt en zelf veel opgetreden. Mijn humor is de zwarte, dus fijngevoelige mensen, wees gewaarschuwd…"





Amber:



"Ik ben Amber en ik ben 18 jaar. Zonder ooit met asbest in aanraking te zijn geweest, kreeg ik in maart 2010 te horen dat ik asbestkanker heb. Het was zo onwerkelijk. Eerst sta je elke dag in de turnzaal, want ik was fanatiek turnster, en dan ben je opeens ziek en kun je bijna niets meer. Dan blijkt het ook nog eens niet te genezen te zijn. Leuke activiteiten houden me op de been. Zoals winkelen met mijn moeder of het bezoeken van Nick & Simon concerten. Dat zijn mijn helden. Ik heb ze al een aantal keer ontmoet. Ik slaap zelfs onder een dekbed van ze!"





Mehtap:



"Mijn naam is Mehtap, ik ben 14 jaar en van oorsprong Turkse. Toen ik 9 jaar was kreeg ik heel erge pijn aan mijn nek. Een ruggenmergtumor was de veroorzaker en ik moest hieraan zo snel mogelijk geopereerd worden. Daar heb ik een dwarslaesie aan overgehouden. Maar ik wil het liefst zo normaal mogelijk leven. Ondanks mijn beperkingen. Het is nou eenmaal zo; ik kan er verder niets aan doen. Zo hou ik enorm van ‘hangen’ met vriendinnen op straat of thuis, lekker kletsen over van alles en nog wat. De islam is onze godsdienst. Mijn moeder vindt het belachelijk dat kanker taboe is onder de meeste moslims. Wij vinden dat je daar gewoon over moet kunnen praten hoor! Dat lucht ook lekker op soms!"





Jip:



"Ik ben Jip en ik ben 23 jaar. Op 23 juni 2008 kreeg ik te horen dat er botkanker in mijn pols zat. Vanaf het begin putte ik kracht uit de gedachte dat het leven je gebeurt terwijl je andere plannen maakt (quote John Lennon). Maar ja, oké, ik heb dus kanker. Daar heb ik geen invloed op. Het ergste wat er in mijn ogen kon gebeuren was mijn hand verliezen. Nou, weg is ie!"

Wat vreselijk... Wat een leed veroorzaakt deze k...ziekte toch altijd...



Ratjetoe2004, hoe kom jij aan deze informatie? Ken jij ze van dichtbij? Ik kan niet op de site komen van BNN. Jullie wel?

LouisaVuitton schreef op 28 maart 2013 @ 08:53:

Wat vreselijk... Wat een leed veroorzaakt deze k...ziekte toch altijd...



Ratjetoe2004, hoe kom jij aan deze informatie? Ken jij ze van dichtbij? Ik kan niet op de site komen van BNN. Jullie wel?

Ronald was een oud-collega van mij

Ik lees net op Facebook, dat hij vannacht daadwerkelijk is overleden ( Gistermiddag is hij in slaap gebracht, excuus voor mijn verwarring)

Wrang en mooi is dat vandaag de verjaardag van zijn vrouw is en ze nu (haar eigen woorden) altijd met elkaar verbonden zijn.



Ben er stil van

Wat een naar bericht. Ben er stil van. Ondanks dat je weet dat hij dood zou gaan, hoop je toch op een wonder.

Ik las het ook op FB ja.

Heb het ook altijd gevolgd, toevallig vorige week nog even gekeken op de bnn oml site.

Verschrikkelijk dat ook Ronald nu is overleden :(

@ ratjetoe; ik vind het niet netjes van je dat je dit gisteren al hebt gedeeld, terwijl er blijkbaar nog geen sprake was van de dood van deze jongen, maar van het in slaap brengen.

Ook dat was al teveel informatie.

Had er even mee gewacht, uit respect voor de nabestaanden.



OT;

Ik heb het ook gekeken en vind het verschrikkelijk.

Enig lichtpuntje is dat zijn vrouw toch nog een 2de kind mag krijgen. Dat is ze dan toch maar mooi nog gelukt!

Heel fijn!

@del_speciaal ratjetoe had het gisteren verkeerd begrepen, dat staat hierboven toch duidelijk? Ze dacht dat hij gisteren al overleden was, niet slechts in slaap gebracht.



Verder: vreselijk. Ik volgde het blog en het zag er inderdaad niet goed uit, maar wat een kracht had hij in zich! Ik hoop dat zijn vrouw nu iets van die kracht overhoudt om verder te gaan voor hun kindjes.

pyridine schreef op 28 maart 2013 @ 17:56:

@del_speciaal ratjetoe had het gisteren verkeerd begrepen, dat staat hierboven toch duidelijk? Ze dacht dat hij gisteren al overleden was, niet slechts in slaap gebracht.



.

Dan nog..

Overigens kan ik prima lezen.

Sneu dat hij overleden is.



Nog erger vind ik echter dat hij een kind achterlaat dat zijn vader nooit heeft gekend.



(ik begrijp niet goed eerlijk gezegd dat ze voor een tweede kindje hebben gekozen terwijl hij opgegeven was)

Zij hebben daar met hun volle verstand voor gekozen. Ik weet niet wat ik zou doen in zo'n situatie, maar ik vind het idee juist mooi. Dat hij toch voortleeft in zijn twee kinderen. Er zijn helaas wel meer kinderen die hun vader nooit gekend hebben.



Hypothetisch gezien...Ik geloof dat ik het moeilijker te verkroppen zou vinden als mijn vader er bewust voor zou kiezen mij nooit als kind te willen zien.

calvijn1 schreef op 28 maart 2013 @ 18:47:

Sneu dat hij overleden is.



Nog erger vind ik echter dat hij een kind achterlaat dat zijn vader nooit heeft gekend.



(ik begrijp niet goed eerlijk gezegd dat ze voor een tweede kindje hebben gekozen terwijl hij opgegeven was)

Ik ken ook iemand die is uitbehandeld. Die 'diagnose' is inmiddels 5 jaar geleden. Niet iedereen die is 'opgegeven' gaat binnen 3 weken dood. Daar kan jaren overheen gaan. Ik ken ook een stel die beide perfect gezond waren. 8 maanden zwanger. Toen reed er een spookrijder op de weg en was pappa opeens dood.



Zij hebben met hun volle verstand en met liefde voor een tweede kindje gekozen. Iedereen kan morgen onder een bus lopen en zijn of haar kind niet meer zien opgroeien. Niemand weet wanneer je dood gaat, en ook Ronald wist dat niet. Moet je, omdat je weet dat je je kinderen geen 20 ziet worden, dan maar niet kiezen voor een broertje of zusje voor je dochter, een tweede kind voor jullie samen, en ook maar niet meer een droom van je -gezonde- vrouw in vervulling laten gaan? Omdat je niet weet of je voor de geboorte of bij een 5 jarige verjaardag gaat overlijden?

En persoonlijk vind ik: zijn vrouw heeft straks 2 prachtige kinderen, een bekroning van hun liefde. Zijn dochter krijgt een broertje, iemand om haar vader mee te delen, om karaktereigenschappen mee te delen en om op te lijken.



Ik vind het ontzettend verdrietig dat het gezin nooit compleet heeft mogen zijn.

thomaaas schreef op 28 maart 2013 @ 21:28:

[...]





Ik ken ook iemand die is uitbehandeld. Die 'diagnose' is inmiddels 5 jaar geleden. Niet iedereen die is 'opgegeven' gaat binnen 3 weken dood. Daar kan jaren overheen gaan. Ik ken ook een stel die beide perfect gezond waren. 8 maanden zwanger. Toen reed er een spookrijder op de weg en was pappa opeens dood.



Zij hebben met hun volle verstand en met liefde voor een tweede kindje gekozen. Iedereen kan morgen onder een bus lopen en zijn of haar kind niet meer zien opgroeien. Niemand weet wanneer je dood gaat, en ook Ronald wist dat niet. Moet je, omdat je weet dat je je kinderen geen 20 ziet worden, dan maar niet kiezen voor een broertje of zusje voor je dochter, een tweede kind voor jullie samen, en ook maar niet meer een droom van je -gezonde- vrouw in vervulling laten gaan? Omdat je niet weet of je voor de geboorte of bij een 5 jarige verjaardag gaat overlijden?

Helemaal eens met Del_speciaal. Het is verdorie geen scoop die je als eerst geplaatst moet hebben.



Leuk voor jou hoor ratjetoe, dat je hem kende, maar had inderdaad gewoon het bericht op Facebook afgewacht. Vergissing of niet, je berichtgeving in deze komt op mij niet oprecht over.



Verder eens met Thomaaas over keuze voor tweede kind.

Mijn vader is zes jaar 'terminaal ziek' geweest (kanker). Wat Thomaaas zegt, dat je bent 'opgegeven' zegt niet automatisch dat je binnen enkele weken dood gaat.



En ook ben je gezond, dan nog kan er iets gebeuren waardoor je uit elkaar gaat of in het ergste geval plotseling dood gaat. (Door een ongeluk bijvoorbeeld.)



Het leven geeft geen garanties, helaas.

Ik zou dolgraag een kind van Hero hebben gekregen. Een stukje van hem nog op aarde, een blijvend bewijs van onze liefde. Een getuigenis van wat wij gedeeld hebben. En ik weet dat ik niet de enige weduwe ben die er zo over denkt. Allemaal hartstikke subjectief, maar is de keus voor een kind dat niet altijd?



Blijft het natuurlijk dieptragisch, bevallen terwijl je nog zo in diepe rouw bent, en ontzéttend moeilijk. Maar de wens die ze samen hadden, voor nog een kindje...die snap ik wel.

Mims

Mims

Thomas wat prachtig mooi en goed gezegd.

En wat een vreselijk gemis dat deze man zo vroeg is gestorven.

Wat enorm verdrietig dit. Ik had in zijn blogs al gelezen dat het niet goed ging, maar had zo gehoopt dat hiij de geboorte van zijn kind nog mee kon maken...



Keuze voor een tweede kind... Tja... Aan de ene kant denk ik ook: 'Ga je een kind bewust opzadelen met het verdriet dat hij zijn vader verliest / niet heeft gekend? Aan de andere kant: ze hebben al een dochter. Ik vind het voor haar fijn dat ze nog een broertje mag krijgen. En ik vind het voor zijn vrouw fijn dat haar wens voor een tweede kind nog gerealiseerd is. Wat zal die vrouw het moeilijk hebben. Leven en dood. Zo dicht bij elkaar.

Ik vind dat dat aan de persoon ligt en niet aan de situatie. Ik zou er persoonlijk niet aan moeten denken om zwanger te zijn terwijl je weet dat je man niet lang meer te leven heeft.

Ronald en zijn vrouw hebben een andere keuze gemaakt en die keuze kunnen we alleen maar respecteren.

Ik heb hier een naar gevoel bij....hoe dit word gedeeld...je hebt iemand op facebook, en huppakee, we knallen het gelijk op viva forum. Beetje vreemd, ik zou niet blij zijn om jou als oud collega te hebben...

Kijk dat het uitkomt is logisch, want ze hebben meegedaan aan een programma, maar het wat Houston zegt, het is geen scoop...



Verder vind ik het natuurlijk heel erg.... Ik hoop dat het kindje op zijn papa lijkt, zodat hij de genen kan voort zetten... Ik snap heel goed, dat het moelijk zal zijn voor haar, maar ook fijn dat ze haar geliefde nu terug gaat zien in haar kind.

Donderdag begint er een nieuwe serie.



http://oml.bnn.nl/





En ik ben blij dat Patrick Lodiers het gaat doen dit seizoen, hij kan dit het best.