Eten afslaan onbeleefd?
woensdag 3 februari 2016 om 14:19
Ik ben van het weekend bij mijn schoonouders wezen eten. Het voorgerecht was iets wat ik niet zo lekker vond dus dat heb ik niet aangeraakt. Het hoofdgerecht was best te pruimen maar die kreeg ik niet helemaal op en dan ga ik ook niet forceren. Nu hoor ik van mijn vriend dat ze dit erg onbeleefd van mij vonden en er beledigd over zijn. Ook omdat ik in het verleden vaak heb geweigerd als ze mij iets te eten aanboden. Vind dit echt absurd. Ben toch niet verplicht om eten naar binnen te stouwen? Mijn vriend neemt hier ook geen duidelijk standpunt in waardoor ik het idee krijg dat hij het met hen eens is. Graag jullie mening hierover
woensdag 3 februari 2016 om 14:22
woensdag 3 februari 2016 om 14:23
woensdag 3 februari 2016 om 14:23
wat mij betreft hebben je schoonouders groot gelijk.
tenzij je moslim bent en varkensvlees voorgezet kreeg, of vegetariër en vlees, of allergisch voor gluten en pasta kreeg, vind ik dat je als volwassene wanneer je bij iemand te gast bent gewoon hoort te eten wat je voorgezet krijgt. Je hoeft zeker geen tweede keer op te scheppen als je het niet zo lekker vindt, en een deel laten staan met een beleefd smoesje dat je verzadigd bent kan in nood ook nog wel, maar iets helemaal niet aanraken omdat je het 'niet zo lekker vind' is lussiknie gedrag, dat kan bij een klein kind nog net maar als volwassene echt niet meer.
tenzij je moslim bent en varkensvlees voorgezet kreeg, of vegetariër en vlees, of allergisch voor gluten en pasta kreeg, vind ik dat je als volwassene wanneer je bij iemand te gast bent gewoon hoort te eten wat je voorgezet krijgt. Je hoeft zeker geen tweede keer op te scheppen als je het niet zo lekker vindt, en een deel laten staan met een beleefd smoesje dat je verzadigd bent kan in nood ook nog wel, maar iets helemaal niet aanraken omdat je het 'niet zo lekker vind' is lussiknie gedrag, dat kan bij een klein kind nog net maar als volwassene echt niet meer.
woensdag 3 februari 2016 om 14:24
Tja, ik probeer mijn dochter te leren dat je eet wat de pot schaft. En tenzij het iets is dat je écht niet weg krijgt, eet je gewoon wat je voorgezet krijgt. Iets niet zo lekker vinden en het daarom niet eten getuigt niet echt van goede manieren.
Verder is de regel; wat je zelf opschept moet je opeten. Wat een ander opschept kun je laten liggen. Dus als je een vol bord krijgt dat je niet leeg eet, heb je gelijk, het is absurd om dat onbeleefd te vinden. Maar als de schalen op tafel staan, schep je op wat je op gaat eten. Eventueel neem je nog een tweede portie (die je dan ook op eet).
Verder is de regel; wat je zelf opschept moet je opeten. Wat een ander opschept kun je laten liggen. Dus als je een vol bord krijgt dat je niet leeg eet, heb je gelijk, het is absurd om dat onbeleefd te vinden. Maar als de schalen op tafel staan, schep je op wat je op gaat eten. Eventueel neem je nog een tweede portie (die je dan ook op eet).
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 3 februari 2016 om 14:24
Voor sommige mensen is het erg belangrijk dat er wordt gegeten wat er wordt klaargemaakt. Ik heb helaas moeite met veel voedingsmiddelen, ik leg dus altijd uit dat het niet aan hun ligt maar aan mij.
(verder kun je het ook nooit goed doen, er zijn ook culturen waar men juist liever iets over houdt, dat is dan het bewijs dat er genoeg gekookt is).
(verder kun je het ook nooit goed doen, er zijn ook culturen waar men juist liever iets over houdt, dat is dan het bewijs dat er genoeg gekookt is).
woensdag 3 februari 2016 om 14:25
quote:gemberpannekoek schreef op 03 februari 2016 @ 14:23:
als volwassene wanneer je bij iemand te gast bent gewoon hoort te eten wat je voorgezet krijgt. Je hoeft zeker geen tweede keer op te scheppen als je het niet zo lekker vindt, en een deel laten staan met een beleefd smoesje dat je verzadigd bent kan in nood ook nog wel, maar iets helemaal niet aanraken omdat je het 'niet zo lekker vind' is lussiknie gedrag, dat kan bij een klein kind nog net maar als volwassene echt niet meer.Eens. (geeetver, gember op je pannenkoek )
als volwassene wanneer je bij iemand te gast bent gewoon hoort te eten wat je voorgezet krijgt. Je hoeft zeker geen tweede keer op te scheppen als je het niet zo lekker vindt, en een deel laten staan met een beleefd smoesje dat je verzadigd bent kan in nood ook nog wel, maar iets helemaal niet aanraken omdat je het 'niet zo lekker vind' is lussiknie gedrag, dat kan bij een klein kind nog net maar als volwassene echt niet meer.Eens. (geeetver, gember op je pannenkoek )
woensdag 3 februari 2016 om 14:27
quote:gemberpannekoek schreef op 03 februari 2016 @ 14:23:
iets helemaal niet aanraken omdat je het 'niet zo lekker vind' is lussiknie gedrag, dat kan bij een klein kind nog net maar als volwassene echt niet meer.
Dit.
Ik vind het ook onbeleefd.
iets helemaal niet aanraken omdat je het 'niet zo lekker vind' is lussiknie gedrag, dat kan bij een klein kind nog net maar als volwassene echt niet meer.
Dit.
Ik vind het ook onbeleefd.
"Even if I knew that tomorrow the world would go to pieces, I would still plant my apple tree."
woensdag 3 februari 2016 om 14:28
Wisten ze dat het voorgerecht ingredienten bevatte die jij niet lust?
Als ik eters krijg vraag ik tevoren of er dingen zijn die ze écht niet lusten, zoals olijven, geitenkaas of mosselen. Overigens verwacht ik dan niet 2 volle A-4tjes, zoals in een topic dat hier ooit stond.
Maar er is een wereld van verschil tussen iets écht niet lusten (mosselen bijvoorbeeld) en iets "niet zo lekker vinden". Als je het alleen maar "niet zo lekker" vond, vind ik het inderdaad onbeleefd om niet een paar hapjes te proberen.
Als ze een portie hoofdgerecht voor je neus gezet hebben en het bleek te veel voor jouw eetlust te zijn, vind ik hiet zeker niet onbeleefd als je het niet opkrijgt. Heb je daarentegen zélf opgeschept, dan vind ik dat je je bord leeg had moeten eten.
Als ik eters krijg vraag ik tevoren of er dingen zijn die ze écht niet lusten, zoals olijven, geitenkaas of mosselen. Overigens verwacht ik dan niet 2 volle A-4tjes, zoals in een topic dat hier ooit stond.
Maar er is een wereld van verschil tussen iets écht niet lusten (mosselen bijvoorbeeld) en iets "niet zo lekker vinden". Als je het alleen maar "niet zo lekker" vond, vind ik het inderdaad onbeleefd om niet een paar hapjes te proberen.
Als ze een portie hoofdgerecht voor je neus gezet hebben en het bleek te veel voor jouw eetlust te zijn, vind ik hiet zeker niet onbeleefd als je het niet opkrijgt. Heb je daarentegen zélf opgeschept, dan vind ik dat je je bord leeg had moeten eten.
woensdag 3 februari 2016 om 14:29
Als het iets is waar je echt van gruwelt dan snap ik dat je het beleefd afslaat, maar 'niet zo lekker' en het dan helemaal niet aanraken vind ik ook niet zo aardig overkomen.
Je bord niet helemaal leegeten omdat het te veel is, vind ik niet zo raar, maar ik gok dat ze meer beledigd waren over het voorgerecht.
Je bord niet helemaal leegeten omdat het te veel is, vind ik niet zo raar, maar ik gok dat ze meer beledigd waren over het voorgerecht.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 3 februari 2016 om 14:29
Ik vind het altijd bijzonder als mensen van mening zijn dat je je bord altijd helemaal leeg moet eten.
Zelf laat ik regelmatig een restje staan, gewoon omdat ik vol zit of geen honger meer heb, maar mensen doen dan wel eens alsof ik zojuist een grote zonde begaan ben door niet alles op te eten. Ik snap dat niet. Het is zelfs ongezond om gewoon maar door te eten als je al voldoende op hebt, dat promoot overgewicht en alle problemen die daar bij komen.
Daarnaast vind ik het ook raar dat het heel normaal is om de restjes uit de pan wel gewoon weg te gooien terwijl tegelijkertijd restjes van een bord kennelijk heel erg zijn. Toen ik op kamers woonde moest een huisgenoot altijd iets zeggen als ik 1 of 2 happen aardappel op mijn bord liet liggen wegens geen trek meer. Altijd iets in de richting van" nooit geleerd je bord leeg te eten zeker?" Maar vervolgens gooide hij vrolijk 5 aardappels uit de pan in het afval als we begonnen met afwassen.
Zelf laat ik regelmatig een restje staan, gewoon omdat ik vol zit of geen honger meer heb, maar mensen doen dan wel eens alsof ik zojuist een grote zonde begaan ben door niet alles op te eten. Ik snap dat niet. Het is zelfs ongezond om gewoon maar door te eten als je al voldoende op hebt, dat promoot overgewicht en alle problemen die daar bij komen.
Daarnaast vind ik het ook raar dat het heel normaal is om de restjes uit de pan wel gewoon weg te gooien terwijl tegelijkertijd restjes van een bord kennelijk heel erg zijn. Toen ik op kamers woonde moest een huisgenoot altijd iets zeggen als ik 1 of 2 happen aardappel op mijn bord liet liggen wegens geen trek meer. Altijd iets in de richting van" nooit geleerd je bord leeg te eten zeker?" Maar vervolgens gooide hij vrolijk 5 aardappels uit de pan in het afval als we begonnen met afwassen.
woensdag 3 februari 2016 om 14:29
Oh wat bijzonder dat sommigen het inderdaad onbeleefd vinden.
Ik zie het als mijn autonomie dat ik zelf mag beslissen wat ik opeet, en wat niet.
Mijn ex-schoonouders maakten ook altijd vanalles, maar hebben gewoon een heel andere smaak. Overal heel veel kruiden en ui overal op, maar helaas, ik lust dat gewoon niet.
Kinderachtig? Prima hoor, maar ik beslis gekukkig zelf wat ik wel en niet neem.
Ik zie het als mijn autonomie dat ik zelf mag beslissen wat ik opeet, en wat niet.
Mijn ex-schoonouders maakten ook altijd vanalles, maar hebben gewoon een heel andere smaak. Overal heel veel kruiden en ui overal op, maar helaas, ik lust dat gewoon niet.
Kinderachtig? Prima hoor, maar ik beslis gekukkig zelf wat ik wel en niet neem.
woensdag 3 februari 2016 om 14:30
Ik vind dat je op zich al niet zo positief over komt: het voorgerecht heb je niet aangeraakt en het hoofdgerecht was best te pruimen.
Was het eten nou zo vreselijk of ben jij een heel moeilijke eter?
Ik vind het niet erg als een gast zijn bord niet leeg eet, dat doe ik zelf namelijk ook niet altijd. Maar het ligt aan de manier waarop jij het brengt bij de gastvrouw. Beleefdheid is wel een vereiste daarbij.
Was het eten nou zo vreselijk of ben jij een heel moeilijke eter?
Ik vind het niet erg als een gast zijn bord niet leeg eet, dat doe ik zelf namelijk ook niet altijd. Maar het ligt aan de manier waarop jij het brengt bij de gastvrouw. Beleefdheid is wel een vereiste daarbij.
woensdag 3 februari 2016 om 14:30
quote:gemberpannekoek schreef op 03 februari 2016 @ 14:23:
wat mij betreft hebben je schoonouders groot gelijk.
tenzij je moslim bent en varkensvlees voorgezet kreeg, of vegetariër en vlees, of allergisch voor gluten en pasta kreeg, vind ik dat je als volwassene wanneer je bij iemand te gast bent gewoon hoort te eten wat je voorgezet krijgt.Waarom? Je bent toch geen vuilnisvat? Ik weiger zo vaak eten wat men probeert mij voor te zetten. Dingen die in mijn ogen ongezond zijn en/of die ik simpelweg niet wil eten om wat voor reden dan ook, ga ik echt niet opeten omdat je blijkbaar 'gewoon hoort te eten wat je voorgezet krijgt'. Juist omdat ik volwassen ben, bepaal ik zelf wel wat ik eet. Vast hartstikke onbeleefd maar het zal mij echt aan mijn aarsch oxideren.
wat mij betreft hebben je schoonouders groot gelijk.
tenzij je moslim bent en varkensvlees voorgezet kreeg, of vegetariër en vlees, of allergisch voor gluten en pasta kreeg, vind ik dat je als volwassene wanneer je bij iemand te gast bent gewoon hoort te eten wat je voorgezet krijgt.Waarom? Je bent toch geen vuilnisvat? Ik weiger zo vaak eten wat men probeert mij voor te zetten. Dingen die in mijn ogen ongezond zijn en/of die ik simpelweg niet wil eten om wat voor reden dan ook, ga ik echt niet opeten omdat je blijkbaar 'gewoon hoort te eten wat je voorgezet krijgt'. Juist omdat ik volwassen ben, bepaal ik zelf wel wat ik eet. Vast hartstikke onbeleefd maar het zal mij echt aan mijn aarsch oxideren.
woensdag 3 februari 2016 om 14:31
Over het algemeen is het ook nog eens zo dat de meeste mensen geen vergif koken, iets niet zo lekker vinden is simpelweg jammer voor jou.
Iets écht niet lusten is nog wel wat anders, maar dan bedoel ik dat het zo erg moet zijn dat de kans aanwezig is dat je over je bord heen moet overgeven. Een allergie is de enige uitzondering.
Maar jij weigert blijkbaar nogal vaak. Ik ben benieuwd hoe leuk jij het over een tijdje vindt als je iemand uitnodigt, urenlang in de keuken staat en die persoon vervolgens een vies gezicht trekt en het niet wil eten. Ik garandeer je dat je dat niet leuk gaat vinden.
Iets écht niet lusten is nog wel wat anders, maar dan bedoel ik dat het zo erg moet zijn dat de kans aanwezig is dat je over je bord heen moet overgeven. Een allergie is de enige uitzondering.
Maar jij weigert blijkbaar nogal vaak. Ik ben benieuwd hoe leuk jij het over een tijdje vindt als je iemand uitnodigt, urenlang in de keuken staat en die persoon vervolgens een vies gezicht trekt en het niet wil eten. Ik garandeer je dat je dat niet leuk gaat vinden.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 3 februari 2016 om 14:31
quote:Dubbs schreef op 03 februari 2016 @ 14:29:
Oh wat bijzonder dat sommigen het inderdaad onbeleefd vinden.
Ik zie het als mijn autonomie dat ik zelf mag beslissen wat ik opeet, en wat niet.
Mijn ex-schoonouders maakten ook altijd vanalles, maar hebben gewoon een heel andere smaak. Overal heel veel kruiden en ui overal op, maar helaas, ik lust dat gewoon niet.
Kinderachtig? Prima hoor, maar ik beslis gekukkig zelf wat ik wel en niet neem.Mee eens. Dan ben ik maar onbeleefd of kinderachtig, maar als ik het niet wil eten, eet ik het niet. Klaar.
Oh wat bijzonder dat sommigen het inderdaad onbeleefd vinden.
Ik zie het als mijn autonomie dat ik zelf mag beslissen wat ik opeet, en wat niet.
Mijn ex-schoonouders maakten ook altijd vanalles, maar hebben gewoon een heel andere smaak. Overal heel veel kruiden en ui overal op, maar helaas, ik lust dat gewoon niet.
Kinderachtig? Prima hoor, maar ik beslis gekukkig zelf wat ik wel en niet neem.Mee eens. Dan ben ik maar onbeleefd of kinderachtig, maar als ik het niet wil eten, eet ik het niet. Klaar.
woensdag 3 februari 2016 om 14:31
Mijn schoonmoeder kan niet goed koken en verzint ook nog wel eens rare gerechten. Ik heb daar dus wel eens nagenoeg kale aardappels gegeten en van het voorgerecht (lauwe soep) twee happen genomen. Ze zijn in de veronderstelling dat ik een lastige en kleine eter ben, en ik laat ze maar in die waan. Echt niet dat ik eten tegen mijn zin ga eten uit beleefdheid. Sommige dingen krijg ik ook gewoon niet weg (bieten, mosterd, orgaanvlees), en van andere dingen neem ik dan (toch beleefd) heel weinig (twee aardappels en een half schepje rode kool).