Geld & Recht
alle pijlers
Even lost...
donderdag 12 april 2012 om 15:13
Na 4 reorganisaties heeft manlief vandaag te horen gekregen dat het bedrijf in Nederland zal stopen met de productie. Hoewel je al jaren weet dat het slechter en slechter gaat is de klap enorm groot bij hem en zijn collega's. Er is zo hard gewerkt, bonussen al jaren ingeleverd, geen verhogingen en het ene plan na het andere hebben ze zelf gelanceerd om de boel te redden en nu is het klaar.
Los van alle verdriet, want dat heeft hij, moet hij na ruim 22 jaar dienstverband iets anders gaan doen. Er komt waarschijnlijk een siciaal plan, maar wat doen ze dan precies? Bovendien is hij al boven de 50, wat is slim? Blijven zitten tot afkoop! Roepen collega's, maar is dat ook slim? Wat mag je verwachten bij afkopen en bij een sociaal plan? Hij zelf zegt dat hij blijft tot het licht uitgaat en alles tot de laatste dag netjes wil afhandelen. Waarschijnlijk is hij inderdaad diegene die als laatste alle gereedschap netjes zal ophangen zijn werk, het bedrijf is zijn passie en collega's zijn zo dierbaar geworden.
Ik huil tranen met tuiten nu ik dit typ, niet om het geld, niet om hoe het straks allemaal moet maar om de man die over 20 minuten gebroken thuis zal komen. Hebben jullie tips over hoe we dit moeten aanpakken? Want ik weet het even niet meer...
Los van alle verdriet, want dat heeft hij, moet hij na ruim 22 jaar dienstverband iets anders gaan doen. Er komt waarschijnlijk een siciaal plan, maar wat doen ze dan precies? Bovendien is hij al boven de 50, wat is slim? Blijven zitten tot afkoop! Roepen collega's, maar is dat ook slim? Wat mag je verwachten bij afkopen en bij een sociaal plan? Hij zelf zegt dat hij blijft tot het licht uitgaat en alles tot de laatste dag netjes wil afhandelen. Waarschijnlijk is hij inderdaad diegene die als laatste alle gereedschap netjes zal ophangen zijn werk, het bedrijf is zijn passie en collega's zijn zo dierbaar geworden.
Ik huil tranen met tuiten nu ik dit typ, niet om het geld, niet om hoe het straks allemaal moet maar om de man die over 20 minuten gebroken thuis zal komen. Hebben jullie tips over hoe we dit moeten aanpakken? Want ik weet het even niet meer...
dinsdag 28 februari 2017 om 10:29
Goedemorgen allemaal,
Dank voor jullie reacties.
@Renaissance, we ondertekenen niks nee, hulp is ingeschakeld en nu zullen de onderhandelingen wel starten denk ik zo. Hij is ook 'gewoon' aan het werk, dat vroegen ze ook met klem of hij zich net zo goed wilde inzetten als bij het stoppen van zijn vorige job ( zie eerste post) want dat waardeerden ze zo in hem...
Uhuh...
@Hanka en Aquarium, ook dank voor jullie woorden, de wereld staat even op zijn kop. Ik ga die andere topics ook even lezen.
@Viva1966 hij is manager productie in de petrochemie.
Ik ben heel benieuwd wat deze dag weer gaat brengen. Mijn man schrijft zelf elke dag op wat er is besproken en hoe hij dat heeft ervaren, stuk vastlegging en verwerking. Gisteren heeft hij mij een stuk laten lezen en te lezen dat hij zich zo afgeserveerd voelt ( er is geen reden genoemd, nog steeds niet) breekt echt mijn hart.
Weet iemand het verschil, als dat er al is, om je zaak te laten behartigen door je rechtbijstand of door de vakbond? Wij hebben beide en hebben de zaak nu ondergebracht bij onze rechtsbijstand.
En ondertussen zit ik op mijn handen want het allerliefste wil ik erheen om ze daar allemaal te vertellen wat ik ervan vind. Niet handig en doe ik ook niet maar man ohh man, wat zou ik dat graag doen!
Dank voor jullie reacties.
@Renaissance, we ondertekenen niks nee, hulp is ingeschakeld en nu zullen de onderhandelingen wel starten denk ik zo. Hij is ook 'gewoon' aan het werk, dat vroegen ze ook met klem of hij zich net zo goed wilde inzetten als bij het stoppen van zijn vorige job ( zie eerste post) want dat waardeerden ze zo in hem...
Uhuh...
@Hanka en Aquarium, ook dank voor jullie woorden, de wereld staat even op zijn kop. Ik ga die andere topics ook even lezen.
@Viva1966 hij is manager productie in de petrochemie.
Ik ben heel benieuwd wat deze dag weer gaat brengen. Mijn man schrijft zelf elke dag op wat er is besproken en hoe hij dat heeft ervaren, stuk vastlegging en verwerking. Gisteren heeft hij mij een stuk laten lezen en te lezen dat hij zich zo afgeserveerd voelt ( er is geen reden genoemd, nog steeds niet) breekt echt mijn hart.
Weet iemand het verschil, als dat er al is, om je zaak te laten behartigen door je rechtbijstand of door de vakbond? Wij hebben beide en hebben de zaak nu ondergebracht bij onze rechtsbijstand.
En ondertussen zit ik op mijn handen want het allerliefste wil ik erheen om ze daar allemaal te vertellen wat ik ervan vind. Niet handig en doe ik ook niet maar man ohh man, wat zou ik dat graag doen!
woensdag 1 maart 2017 om 07:12
Goedemorgen,
Onrustige nacht hier. Het is overduidelijk dat de werkgever inzet op zo snel mogelijk vertrekken. Gisteren werd er gevraagd aan man of hij vragen had over de vaststelling en wanneer ze hem getekend terug konden verwachten. Ik blijf het stuitend vinden dat er niks ligt men toch deze weg wil forceren. Ik heb allemaal scenario's in mijn hoofd maar ik ben een toeschouwer. Gisteren nog wat meer gelezen op dit en andere fora en eigelijk lees ik overal dat zij geen schijn van kans hebben en een gang naar de rechter hun niks zou opleveren. Ik neig naar die weg, er is geen reden om weg te gaan (anders dan plaats moeten maken voor iemand van het moederbedrijf) dus lekker blijven zitten. Maar het is man die eigenlijk nergens wil werken waar ze hem niet willen hebben en dus het onderste uit de kan wil halen.
Ik snap dat en het is ook zijn keuze. Ik merk dat ik last krijg van mijn boosheid, ga mij vandaag dan maar weer op mijn eigen werk storten. Als het goed is, is er vandaag contact met de jurist. Ben benieuwd.
Ik gebruik dit topic dan maar om stoom af te blazen, heb ik daar ook een plekje voor
Onrustige nacht hier. Het is overduidelijk dat de werkgever inzet op zo snel mogelijk vertrekken. Gisteren werd er gevraagd aan man of hij vragen had over de vaststelling en wanneer ze hem getekend terug konden verwachten. Ik blijf het stuitend vinden dat er niks ligt men toch deze weg wil forceren. Ik heb allemaal scenario's in mijn hoofd maar ik ben een toeschouwer. Gisteren nog wat meer gelezen op dit en andere fora en eigelijk lees ik overal dat zij geen schijn van kans hebben en een gang naar de rechter hun niks zou opleveren. Ik neig naar die weg, er is geen reden om weg te gaan (anders dan plaats moeten maken voor iemand van het moederbedrijf) dus lekker blijven zitten. Maar het is man die eigenlijk nergens wil werken waar ze hem niet willen hebben en dus het onderste uit de kan wil halen.
Ik snap dat en het is ook zijn keuze. Ik merk dat ik last krijg van mijn boosheid, ga mij vandaag dan maar weer op mijn eigen werk storten. Als het goed is, is er vandaag contact met de jurist. Ben benieuwd.
Ik gebruik dit topic dan maar om stoom af te blazen, heb ik daar ook een plekje voor
woensdag 1 maart 2017 om 08:07
Je zegt dat je man waarschijnlijk diegene is die als laatste alle gereedschap netjes zal ophangen.
Maar dat lijkt me zeer onverstandig, eerlijk gezegd. In jullie buurt zal een beperkt aantal vacatures zijn op dit vakgebied, en die zullen vervuld worden door diegene die als eerste weggaan. Niet als laatste.
Maar dat lijkt me zeer onverstandig, eerlijk gezegd. In jullie buurt zal een beperkt aantal vacatures zijn op dit vakgebied, en die zullen vervuld worden door diegene die als eerste weggaan. Niet als laatste.
woensdag 1 maart 2017 om 09:47
Aangezien de werkgever zo pusht terwijl ze geen poot hebben om op te staan zullen ze dit waarschijnlijk eerder met succes wel zo kunnen doen. Daarom is het extra belangrijk dat jouw man nu de hakken in het zand zet. Uiteindelijk heeft hij er zelf niet zoveel aan maar hij helpt wel de volgende die het lot van jouw man zal overkomen.
woensdag 1 maart 2017 om 09:58
Go, wat een verhaal jo!! Het enige positieve wat ik kan zeggen, is dat jullie (je man) weten dat je hier samen uit kunt komen, dat hij het aankan om weer iets anders te zoeken, zelfs al is hij nu weer vijf jaar ouder.
Het eerste ontslag hoefde je man zich niet persoonlijk aan te trekken, aangezien er een reorganisatie was. Het tweede ontslag is echt een rare situatie natuurlijk. Ik ben heel benieuwd wat de jurist jullie vandaag adviseert.
Het eerste ontslag hoefde je man zich niet persoonlijk aan te trekken, aangezien er een reorganisatie was. Het tweede ontslag is echt een rare situatie natuurlijk. Ik ben heel benieuwd wat de jurist jullie vandaag adviseert.
