Geld & Recht
alle pijlers
Mogelijkheden vroegtijdig uit huis gaan.
zondag 3 april 2011 om 20:39
Gewoon op kamers. Ik was ook 17 toen ik ging en dat is hard werken geloof me, leren en 30 uur werken om alles te betalen is niet makkelijk of simpel te noemen, maar het kan wel. Als je graag wil ontsnappen dan moet je er wat voor over hebben toch?
Ondanks geldnood de eerste jaren heb ik geen moment spijt gehad van mijn keuze. De rust, ruimte (psygologisch gezien dan) en een leven voor mezelf dat mij gelukkig maakte zorgde ervoor dat ik elk geldnoodje overwonnen heb met een smile.
Ondanks geldnood de eerste jaren heb ik geen moment spijt gehad van mijn keuze. De rust, ruimte (psygologisch gezien dan) en een leven voor mezelf dat mij gelukkig maakte zorgde ervoor dat ik elk geldnoodje overwonnen heb met een smile.
zondag 3 april 2011 om 20:39
Hoe lang moet ze nog naar school voordat ze kan gaan studeren? Als dit nog een jaar ofzo is, zou ik zeggen uitzitten en daarna rap naar een studentenhuis. Tenminste zolang ze niet echt geslagen wordt.
Ik neem aan dat ze nog afhankelijk van haar ouders is voor collegegeld en levensonderhoud. Dus voorlopig zit ze nog aan ze vast, dan kan ze dit beter zo soepel mogelijk laten verlopen, dan het vuur op te stoken door te roepen dat ze weg wil. Als ze nu uit huis gaat om die vervelende ouders, dan komt het nooit meer goed tussen haar en haar ouders. En dat is nu misschien iets wat haar niet boeit, maar haar later wel kan gaan opbreken.
Ik neem aan dat ze nog afhankelijk van haar ouders is voor collegegeld en levensonderhoud. Dus voorlopig zit ze nog aan ze vast, dan kan ze dit beter zo soepel mogelijk laten verlopen, dan het vuur op te stoken door te roepen dat ze weg wil. Als ze nu uit huis gaat om die vervelende ouders, dan komt het nooit meer goed tussen haar en haar ouders. En dat is nu misschien iets wat haar niet boeit, maar haar later wel kan gaan opbreken.
zondag 3 april 2011 om 20:51
zondag 3 april 2011 om 20:57
zondag 3 april 2011 om 20:59
Ik zou ook denken aan begeleid kamertraining. Als de situatie thuis onhoudbaar is, dan komt ze daar waarschijnlijk gewoon voor in aanmerking. Laat haar inderdaad eens aankloppen bij de huisarts, bij de leerlingbegeleider, bij de Kindertelefoon, bij Maatschappelijk Werk... als ze eenmaal die stappen zet, dan kan er onder begeleiding gekeken worden wat voor haar de beste aanpak is.
De bewering dat het nooit meer goed komt tussen haar en haar ouders als ze nu het huis uit gaat, die vind ik trouwens iets te kort door de bocht. Ik heb bij een aantal "gevallen" in mijn omgeving gezien dat juist op kamers gaan de lucht en de afstand was die nodig was om weer een normale band op te bouwen.
De bewering dat het nooit meer goed komt tussen haar en haar ouders als ze nu het huis uit gaat, die vind ik trouwens iets te kort door de bocht. Ik heb bij een aantal "gevallen" in mijn omgeving gezien dat juist op kamers gaan de lucht en de afstand was die nodig was om weer een normale band op te bouwen.
zondag 3 april 2011 om 21:01
quote:rower schreef op 03 april 2011 @ 20:57:
Op je 17e kun je toch gewoon op jezelf gaan wonen? Er zijn genoeg 17-jarige meiden die na het HAVO elders gaan studeren en daar op kamers gaan.
Enige probleem is dat je dan geen stufi krijgt, maar ook daar schijnen weer oplossingen voor te zijn.Ja, dubbele of driedubbele kinderbijslag (dacht bij op kamers wonen driedubbel). Probleempje is alleen dat dat op rekening van de ouders gestort wordt. Die moeten dan dus wel achter de stap staan om op kamers te gaan wonen en bovendien bereidwillig om het door te storten...
Op je 17e kun je toch gewoon op jezelf gaan wonen? Er zijn genoeg 17-jarige meiden die na het HAVO elders gaan studeren en daar op kamers gaan.
Enige probleem is dat je dan geen stufi krijgt, maar ook daar schijnen weer oplossingen voor te zijn.Ja, dubbele of driedubbele kinderbijslag (dacht bij op kamers wonen driedubbel). Probleempje is alleen dat dat op rekening van de ouders gestort wordt. Die moeten dan dus wel achter de stap staan om op kamers te gaan wonen en bovendien bereidwillig om het door te storten...
zondag 3 april 2011 om 21:02
quote:meds schreef op 03 april 2011 @ 20:43:
Blijkbaar heeft zij er geen last van want ze wil geen therapeut of uit huis. Hij heeft er wel last van, want ze mag hem misschien niet meer zien.
Meds het lijkt wel of je iets slechts WIL zien in mijn betoog.
Ik zei mijn vriendin als mijn gelijkwaardige, probeerde alleen aan te geven dat het geen "probleemkind" is zoals je vaak in deze situaties ziet.
En ze heeft er wel degelijk last van, een therapeut ziet ze gewoon niet zitten omdat ze niet gelooft dat het ooit nog goed kan komen, en ze zit zo ver van haar ouders af, dat ze zich afvraagt of ze hen uberhaupt in haar leven wilt.
Blijkbaar heeft zij er geen last van want ze wil geen therapeut of uit huis. Hij heeft er wel last van, want ze mag hem misschien niet meer zien.
Meds het lijkt wel of je iets slechts WIL zien in mijn betoog.
Ik zei mijn vriendin als mijn gelijkwaardige, probeerde alleen aan te geven dat het geen "probleemkind" is zoals je vaak in deze situaties ziet.
En ze heeft er wel degelijk last van, een therapeut ziet ze gewoon niet zitten omdat ze niet gelooft dat het ooit nog goed kan komen, en ze zit zo ver van haar ouders af, dat ze zich afvraagt of ze hen uberhaupt in haar leven wilt.
zondag 3 april 2011 om 21:03
quote:qwertuu schreef op 03 april 2011 @ 20:59:
Ik zou ook denken aan begeleid kamertraining. Als de situatie thuis onhoudbaar is, dan komt ze daar waarschijnlijk gewoon voor in aanmerking. Laat haar inderdaad eens aankloppen bij de huisarts, bij de leerlingbegeleider, bij de Kindertelefoon, bij Maatschappelijk Werk... als ze eenmaal die stappen zet, dan kan er onder begeleiding gekeken worden wat voor haar de beste aanpak is.
De bewering dat het nooit meer goed komt tussen haar en haar ouders als ze nu het huis uit gaat, die vind ik trouwens iets te kort door de bocht. Ik heb bij een aantal "gevallen" in mijn omgeving gezien dat juist op kamers gaan de lucht en de afstand was die nodig was om weer een normale band op te bouwen.
Dat zijn goede tips thanks
Klopt, ik ben zelf ook een gevalletje dat alles weer naar elkaar trok nadat ik zelfstandig ging wonen.
Ik ga slapen, bedankt voor de reacties iedereen en ik lees morgen verder!
Ik zou ook denken aan begeleid kamertraining. Als de situatie thuis onhoudbaar is, dan komt ze daar waarschijnlijk gewoon voor in aanmerking. Laat haar inderdaad eens aankloppen bij de huisarts, bij de leerlingbegeleider, bij de Kindertelefoon, bij Maatschappelijk Werk... als ze eenmaal die stappen zet, dan kan er onder begeleiding gekeken worden wat voor haar de beste aanpak is.
De bewering dat het nooit meer goed komt tussen haar en haar ouders als ze nu het huis uit gaat, die vind ik trouwens iets te kort door de bocht. Ik heb bij een aantal "gevallen" in mijn omgeving gezien dat juist op kamers gaan de lucht en de afstand was die nodig was om weer een normale band op te bouwen.
Dat zijn goede tips thanks
Klopt, ik ben zelf ook een gevalletje dat alles weer naar elkaar trok nadat ik zelfstandig ging wonen.
Ik ga slapen, bedankt voor de reacties iedereen en ik lees morgen verder!
zondag 3 april 2011 om 21:03
Op je 17e ben je nog niet volwassen. Je hebt geen recht op stufi of een uitkering. Ouders krijgen wel dubbele kinderbijslag als het kind uit huis gaat, maar ze moeten dan maar net genegen zijn om dat af te staan. En als ze dat al doen, dan is dat bij lange na niet genoeg om een kamer van te huren, laat staan om er alle andere kosten (eten, drinken, verzekeren, enz) mee te betalen. Werken is dus de enige optie.
zondag 3 april 2011 om 21:03
quote:vragenvuur87 schreef op 03 april 2011 @ 21:02:
[...]
Meds het lijkt wel of je iets slechts WIL zien in mijn betoog.
Ik zei mijn vriendin als mijn gelijkwaardige, probeerde alleen aan te geven dat het geen "probleemkind" is zoals je vaak in deze situaties ziet.
En ze heeft er wel degelijk last van, een therapeut ziet ze gewoon niet zitten omdat ze niet gelooft dat het ooit nog goed kan komen, en ze zit zo ver van haar ouders af, dat ze zich afvraagt of ze hen uberhaupt in haar leven wilt.Waarom post zij dan niet op dit forum? waarom moet haar vriendje haar problemen oplossen? het is jouw zaak niet en zolang jij je vaderlijk opstelt is er van die gelijkwaardigheid in jullie kalverliefde geen sprake
[...]
Meds het lijkt wel of je iets slechts WIL zien in mijn betoog.
Ik zei mijn vriendin als mijn gelijkwaardige, probeerde alleen aan te geven dat het geen "probleemkind" is zoals je vaak in deze situaties ziet.
En ze heeft er wel degelijk last van, een therapeut ziet ze gewoon niet zitten omdat ze niet gelooft dat het ooit nog goed kan komen, en ze zit zo ver van haar ouders af, dat ze zich afvraagt of ze hen uberhaupt in haar leven wilt.Waarom post zij dan niet op dit forum? waarom moet haar vriendje haar problemen oplossen? het is jouw zaak niet en zolang jij je vaderlijk opstelt is er van die gelijkwaardigheid in jullie kalverliefde geen sprake
zondag 3 april 2011 om 21:04
zondag 3 april 2011 om 21:07
zondag 3 april 2011 om 21:32
