Gezondheid alle pijlers

Angst voor overgeven

19-09-2019 22:14 17 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,

Ik heb even een vraag,
Ik zit momenteel niet heel goed in mijn vel en zit hier ook voor in therapie nou is het zo dat sinds ik in therapie zit ineens last krijg van dingen waar ik nooit bij stil gestaan heb.. paniekaanvallen constante misselijkheid en daarbij dan ook nog eens de angst dat ik moet overgeven.
Ik ben me eigen echt gek aan het maken.. durf niet goed meer te eten, geef me kinderen geen kus meer op de mond en krijg paniekaanvallen als ik weg ben van huis of op de snelweg zit achter het stuur..
Mijn behandelaar denkt dat het tussen mijn oren zit en dat het aan stress te wijten is,
Ik krijg binnenkort eindelijk onderzoeken aan mijn maag.
Ik heb overgeven altijd vreselijk gevonden maar heb er nooit echt met alles bij stil gestaan
Wat kan ik hier aan doen, ik word zo gek ervan.. ik wil zo echt niet de rest van mijn leven leven..
Alle reacties Link kopieren
Emetofobie
Alle reacties Link kopieren
Och ja... herkenbaar! Een beetje misselijk zijn, het idee dat je misschien zou moeten overgeven en hop je bent in een keer nog veel misselijker. Niet meer uit eten willen, want stel je voor dat het niet goed is en dat je er ziek van wordt en van alleen dat idee al misselijk worden na het eten enz enz. Bij mij zit het zeker ook tussen mn oren, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik sinds ik het fodmap dieet volg een veel rustigere maag heb. De vicieuze cirkel is bij mij doorbroken doordat ik niet meer constant misselijk ben. Ik gun het je dat jij dat ook snel ervaart! :hug:
Alle reacties Link kopieren
Oh en ik heb eigenlijk standaard, waar ik ook naar toe ga een plastic zakje in mijn tas zitten. Gewoon voor het geval dat. Geeft ook rust moet ik toegeven.
Alle reacties Link kopieren
Dat heb ik ook een plastic zak in men tas en in de auto..
Het begon met niet meer na het avond eten iets eten toen met niks meer tussendoor en nu eet ik bijna alleen nog maar brood.. met geluk 4 op een dag..
Ik word er zo gek van, ik heb ook al 12 jaar ofzo niet overgegeven
Maar ik blijf er zo bang voor zeker als ik op bed lig bang dat ik ervan wakker word dat lijkt me zo verschrikkelijk
Alle reacties Link kopieren
Wat zegt je therapeut? Er komt blijkbaar veel los bij je en dat uit zich op deze manier. Het is een irreële angst. Je hebt blijkbaar een gevoeligheid hiervoor of verwerkt emoties zo. Maar wat is er precies zo erg aan als je zou moeten overgeven? Denk daar eens overna?
Bij mij is overgeven de controle loslaten.
Ik heb ook paniekaanvallen gehad. Ik durfde niet de controle los te laten en mijn emoties er gewoon te laten zijn. Dus alle onderdrukte emoties ontstaan door trauma's zaten steeds in mijn voorbewustzijn. Hierdoor bleven paniekaanvallen komen. Door de stukken aan te pakken is het verholpen.

Bij overgeven heb ik geleerd te zeggen dat ik de controle altijd heb. En dat het goedkomt.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook emetofobie. Er is een forum op facebook en een website.

Daar kun je ook gerichte therapieen vinden die goed werken.

www.emetofobie.nl
Alle reacties Link kopieren
Ik durf ook niet over te geven. Al 13 jaar niet.
Tot ik afgelopen winter echt ziek werd in een tijdsbestek van een uur en de bami door mijn neus naar buiten kwam. Ik heb gehuild dat ik zo bang was.
Maar ik kon het niet tegenhouden.
Alle reacties Link kopieren
Bij mij is het inderdaad ook dat ik de controle over mijn lichaam kwijt ben.. ookal wil je niet je kunt het niet stoppen.. plus het is gewoon vies.. er moet niet iets je mond uit..
Mijn therapeut wilt eerst de medische onderzoeken afwachten zodat die uitsluiten dat er niks is dit in de hoop dat me dat wat rust geeft..
Ik heb overgeven nooit fijn gevonden maar ik heb het maar 1 keer van ziek zijn gedaan en 2 keer van drank
Ik durf nu helemaal niks meer, eet hele dagen kauwgom omdat ik het idee heb dat dat werkt en slik omeprazol
Langzamerhand word ik er helemaal gek van..want mijn maag is volgens mij best sterk
Alle reacties Link kopieren
Hier ook een Emetofoob. Ik heb het al vanaf mijn 7e jaar. Paniek en nog eens paniek als ik misselijk ben. Ik ben vooral bang om zelf over te geven en misselijk te zijn, als een ander het is of gaat doen ren ik wel weg. Ik heb GGZ therapie gehad. Intensieve exposure therapie. Helaas nooit helemaal over gegaan en nog steeds bang, maar ik vermijd niet meer, ga wel weer de deur uit etc....

Vind het overigens wel vreemd je gaat op therapie en je komt er met een angst voor overgeven uit? En dan word het natuurlijk meteen weer op stress gegooid!

Ik was een actief lid op het emetofobie forum, ik ben er af gegaan dit moest ook van mijn therapeut, waarom? Nou omdat je door dat soort forums juist je fobie in stand houd. Er is namelijk ook allert bij buikgriep en alles wat er om gaat in ziektekiemen land dus ik maakte mij helemaal gek en de paniek werd rondgestruind over het forum. Andere kant kun je ook met lotgenoten erover praten, maar ook dan houd je het erger in stand. Toen ik er van af ging ging het ook beter met mij.

Het is een nare fobie en dat is eigenlijk met elke fobie.

Ik hoop dta je gepaste hulp krijgt. Heel veel sterkte.
''Geen woorden maar daden''
Alle reacties Link kopieren
Gedurende je leven wijzigt er nog het een en ander; dat weet je toch?
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Ik ken overigens wel het mechanisme dat je denkt dat een bepaald ongemak nooit meer overgaat.
De waarheid is, als het over is merk je dat pas veel later. Iemand vraagt dan ineens: "en hoe is het nu met je maag?" Mijn maag? denk ik dan; dat is waar ook! Glad vergeten.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Honingbloesem schreef:
20-09-2019 07:48
Hier ook een Emetofoob. Ik heb het al vanaf mijn 7e jaar. Paniek en nog eens paniek als ik misselijk ben. Ik ben vooral bang om zelf over te geven en misselijk te zijn, als een ander het is of gaat doen ren ik wel weg. Ik heb GGZ therapie gehad. Intensieve exposure therapie. Helaas nooit helemaal over gegaan en nog steeds bang, maar ik vermijd niet meer, ga wel weer de deur uit etc....

Vind het overigens wel vreemd je gaat op therapie en je komt er met een angst voor overgeven uit? En dan word het natuurlijk meteen weer op stress gegooid!

Ik was een actief lid op het emetofobie forum, ik ben er af gegaan dit moest ook van mijn therapeut, waarom? Nou omdat je door dat soort forums juist je fobie in stand houd. Er is namelijk ook allert bij buikgriep en alles wat er om gaat in ziektekiemen land dus ik maakte mij helemaal gek en de paniek werd rondgestruind over het forum. Andere kant kun je ook met lotgenoten erover praten, maar ook dan houd je het erger in stand. Toen ik er van af ging ging het ook beter met mij.

Het is een nare fobie en dat is eigenlijk met elke fobie.

Ik hoop dta je gepaste hulp krijgt. Heel veel sterkte.
Herkenbaar. Ik heb het ook sinds mijn zevende en het is inderdaad echt een heel vervelende fobie. Ook herkenbaar wat je over dat Emetofobieforum zegt. Ik werd daar juist veel angstiger van.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook jaren hier last van gehad. Bij mij sloeg het onwijs door. Ik at heel afzijdig en als ik wist dat mensen ziek waren ontliep ik die en verbrak ik bijna alle banden die daar kwamen. Ik heb therapie gehad, hielp niet echt. En besloten mijn leven niet te laten leiden door angst. Deze zomer was ik onwijs dronken. Ik ben nog nooit zo ziek geweest. En ook al schaam ik mij dat ik zo dronken was. Toch was ik zo blij dat ik heb overgegeven.
Alle reacties Link kopieren
Ja dat kan gebeuren in therapie. Als onverwerkte emoties naar de oppervlakte komen kan je paniekaanvallen en angsten krijgen.

Ik heb ook angst om over te geven, van kleins af aan.

Tegen mezelf zeggen dat het goed komt en ontspanningsoefeningen helpen bij mij wel. Ik word ook misselijk van stress dan valt alles wat ik eet verkeerd, dus het is ook een teken dat ik teveel gedaan heb of mezelf te gespannen maak. Als ik lange tijd stressvol werk heb drink ik geen koffie en neem ik valeriaan, dan komt de angst en misselijkheid minder. En probeer rustig te blijven en niet te veel aan medische oorzaken en medicijnen te denken, tenzij er wel een medische oorzaak wordt gevonden natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren
Die constante misselijkheid kan komen door chronisch verkeerd ademen (hyperventielatie of oppervlakkig ademen). Je zou er dus iets aan kunnen doen door aan je andemhaling te werken, zorgen dat deze rustig en regelmatig is, en de onderbuik rustig laten bewegen als je ademt. Je geeft aan paniekaanvallen te hebben, die ontstaan ook door verkeerde ademhaling. Als de ademhaling langere tijd verkeerd is kan dat (naast paniekaanvallen) tot chronische misselijkheid of langer durende misslijkheid in vlagen leiden. Ik heb hier zelf ook wel eens last van gehad, maar nooit van over hoeven geven hoor, lijkt me sterk dat dat gebeurd.
Kijk, luister en geniet... want mooier dan dit wordt het niet!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven