Gezondheid
alle pijlers
Atriumfibrilleren
maandag 4 mei 2015 om 11:41
Hi allemaal,
Een kleine 3 weken geleden is mijn man opgenomen in het ziekenhuis met Atriumfibrilleren.
Hij is nog jong, 32, en dit was de eerste keer.
Intussen heeft hij diverse onderzoeken gehad en krijgen we deze week de uitslag.
Ondanks dat het een zeer onschuldige, en als het behandeld wordt, ook ongevaarlijke hartritmestoornis is, ben ik ongelooflijk bang. Ongelooflijk bang dat hij 's nachts ineens het leven laat door een hartstilstand, bang om hem overdag ineens ergens te vinden, puur angst om hem kwijt te raken. Bang voor een onderliggende hartkwaal.
Zelf denk ik dat het even tijd nodig heeft om weer vertrouwen te krijgen in het functioneren van zijn hart, maar ja dat is natuurlijk niet 1 2 3 gebeurd.
Wie is er bekend met Atriumfibrilleren en hoe ga jij er mee om?
Een kleine 3 weken geleden is mijn man opgenomen in het ziekenhuis met Atriumfibrilleren.
Hij is nog jong, 32, en dit was de eerste keer.
Intussen heeft hij diverse onderzoeken gehad en krijgen we deze week de uitslag.
Ondanks dat het een zeer onschuldige, en als het behandeld wordt, ook ongevaarlijke hartritmestoornis is, ben ik ongelooflijk bang. Ongelooflijk bang dat hij 's nachts ineens het leven laat door een hartstilstand, bang om hem overdag ineens ergens te vinden, puur angst om hem kwijt te raken. Bang voor een onderliggende hartkwaal.
Zelf denk ik dat het even tijd nodig heeft om weer vertrouwen te krijgen in het functioneren van zijn hart, maar ja dat is natuurlijk niet 1 2 3 gebeurd.
Wie is er bekend met Atriumfibrilleren en hoe ga jij er mee om?
maandag 4 mei 2015 om 11:50
Mijn man heeft het al jaren. Het kan een heel vervelend gevoel zijn voor je man maar zijn levensverwachting is net zo lang als van ieder ander. Je kan er ook soms moe van zijn.
Ik maak mij nooit druk dat hij plotseling dood zou kunnen gaan. Het is inderdaad totaal niet levensbedreigend, alleen naar. Mijn man heeft daarnaast ook nog een pacemaker (voor een andere hartkwaal). Wij maken ons beide niet zo druk, wel zorgen wij ervoor dat hij altijd zijn medicijnen bij zich heeft.
Ik snap best dat je geschrokken bent maar geloof me, er zijn veel ergere dingen die je aan je hart kunt krijgen.
Ik maak mij nooit druk dat hij plotseling dood zou kunnen gaan. Het is inderdaad totaal niet levensbedreigend, alleen naar. Mijn man heeft daarnaast ook nog een pacemaker (voor een andere hartkwaal). Wij maken ons beide niet zo druk, wel zorgen wij ervoor dat hij altijd zijn medicijnen bij zich heeft.
Ik snap best dat je geschrokken bent maar geloof me, er zijn veel ergere dingen die je aan je hart kunt krijgen.
maandag 4 mei 2015 om 11:58
Je hoeft echt niet (letterlijk) doodsbang te zijn. Als jouw man deugdelijk onderzocht is en de artsen tot de conclusie zijn gekomen dat het onschuldig is, is er niets om bang voor te zijn.
Mocht je het niet vertrouwen als hij (zoals ik het altijd noem) 'op hol slaat', dan kan je altijd je huisarts of de HAP bellen.
Wat je ook kunt doen: een afspraak maken met je huisarts om je precies te laten vertellen wat er nou eigenlijk allemaal gebeurt daarbinnen.
Ga in geen geval googelen, je komt echt de grootst mogelijke onzin tegen waar je alleen maar nog banger van wordt.
Ik heb het nu al zo'n jaar of veertig en ik ben er allang niet meer bang voor. Ik word er hooguit geïrriteerd en chagrijnig van.
Bij mij kan het duren van ca. 30 seconden tot een paar uur, maar sinds ik er goede medicijnen voor heb, ben ik er over het algemeen binnen een uur vanaf.
Ik vind het alleen erg vervelend als het gebeurt wanneer ik buitenshuis ben, want ik kan gelijk geen kant meer op. Door dat gebonk in je borst is lopen buitengewoon oncomfortabel. Maar ook dan is het nog steeds niet gevaarlijk.
Veel sterkte TO . Je leert er echt mee omgaan.
Mocht je het niet vertrouwen als hij (zoals ik het altijd noem) 'op hol slaat', dan kan je altijd je huisarts of de HAP bellen.
Wat je ook kunt doen: een afspraak maken met je huisarts om je precies te laten vertellen wat er nou eigenlijk allemaal gebeurt daarbinnen.
Ga in geen geval googelen, je komt echt de grootst mogelijke onzin tegen waar je alleen maar nog banger van wordt.
Ik heb het nu al zo'n jaar of veertig en ik ben er allang niet meer bang voor. Ik word er hooguit geïrriteerd en chagrijnig van.
Bij mij kan het duren van ca. 30 seconden tot een paar uur, maar sinds ik er goede medicijnen voor heb, ben ik er over het algemeen binnen een uur vanaf.
Ik vind het alleen erg vervelend als het gebeurt wanneer ik buitenshuis ben, want ik kan gelijk geen kant meer op. Door dat gebonk in je borst is lopen buitengewoon oncomfortabel. Maar ook dan is het nog steeds niet gevaarlijk.
Veel sterkte TO . Je leert er echt mee omgaan.
maandag 4 mei 2015 om 13:24
Lief van jullie en hoe rot het ook voor jou is Sri, ik vind het fijn om te weten dat jij het al 40 jaar hebt.
Ik moet leren kalmeren en inderdaad, niet Googlen. Ik hoop daar altijd rustig van te worden maar ik vind daar altijd wel weer iets waar ik onrustig van word.
Denk inderdaad dat het de tijd is die me zal leren vertrouwen te hebben in zijn hart.
Ik moet leren kalmeren en inderdaad, niet Googlen. Ik hoop daar altijd rustig van te worden maar ik vind daar altijd wel weer iets waar ik onrustig van word.
Denk inderdaad dat het de tijd is die me zal leren vertrouwen te hebben in zijn hart.
maandag 4 mei 2015 om 14:28
Ik heb het bij vlagen ook al een jaar of dertig. Bij mij wordt het getriggerd door een hevige migraine-aanval: als ik dan heel erg moet braken slaat mijn hart op hol. Bij mij kan het duren van 6 uur tot een week. Heel lastig want ik kan dan nauwelijks drie stappen lopen, maar alles is door de cardioloog onderzocht en OK bevonden. Ik ben er allang niet meer bang voor - de eerste keer dacht ik dat ik doodging - en het went, echt!
zaterdag 16 mei 2015 om 21:09
Inmiddels een paar dagen verder...
Gelukkig geen onderliggende hartproblemen gevonden.
Herkent een van jullie misschien hele kleine korte kneepjes aan je hart?
Manlief heeft daar soms last van in rust (niet bij inspanning) en maakt zich er niet druk om maar ik uiteraard wel
Hij geeft aan dat het zó kort is dan hij niet goed kan omschrijven of het nou een kneepje is of een steek...
Gelukkig geen onderliggende hartproblemen gevonden.
Herkent een van jullie misschien hele kleine korte kneepjes aan je hart?
Manlief heeft daar soms last van in rust (niet bij inspanning) en maakt zich er niet druk om maar ik uiteraard wel
Hij geeft aan dat het zó kort is dan hij niet goed kan omschrijven of het nou een kneepje is of een steek...
woensdag 20 mei 2015 om 19:48
TO, ik trek mijn eerdere post in, want ik hoorde vandaag onverwacht van mijn huisarts dat ik geen (atrium of boezem)fibrillatie heb maar ventrikeltachycardie, en dat is iets heel anders.
Buiten dat, iedereen kan jou wel vertellen dat je je niet ongerust hoeft te maken, maar mijn man zit ook van tijd tot tijd nog peentjes te zweten als ik een aanval heb. Hoe onschuldig ook, het feit dat je totaal machteloos bent op zo'n ogenblik is echt kl*te.
Alles willen uitpluizen is niet erg, maar doe het op een verstandige manier en vraag uitleg aan je huisarts. De mijne heeft vanmorgen precies voor me uitgetekend wat het verschil is tussen flutteren (fibrilleren dus) en tachycardie. Zeer leerzaam. Ga daar op af en luister nooit naar de 'expertise' van je omgeving. Mijn huisarts moest bijvoorbeeld ontzettend lachen toen ik vertelde dat iemand had gezegd dat ik waarschijnlijk vocht achter mijn longen had.
En als je bang bent, probeer dat een beetje weg te houden van je man. Die heeft het al druk genoeg met dat rotgevoel. Nogmaals, heel veel sterkte!
Buiten dat, iedereen kan jou wel vertellen dat je je niet ongerust hoeft te maken, maar mijn man zit ook van tijd tot tijd nog peentjes te zweten als ik een aanval heb. Hoe onschuldig ook, het feit dat je totaal machteloos bent op zo'n ogenblik is echt kl*te.
Alles willen uitpluizen is niet erg, maar doe het op een verstandige manier en vraag uitleg aan je huisarts. De mijne heeft vanmorgen precies voor me uitgetekend wat het verschil is tussen flutteren (fibrilleren dus) en tachycardie. Zeer leerzaam. Ga daar op af en luister nooit naar de 'expertise' van je omgeving. Mijn huisarts moest bijvoorbeeld ontzettend lachen toen ik vertelde dat iemand had gezegd dat ik waarschijnlijk vocht achter mijn longen had.
En als je bang bent, probeer dat een beetje weg te houden van je man. Die heeft het al druk genoeg met dat rotgevoel. Nogmaals, heel veel sterkte!
