Ben jij stamceldonor?
maandag 8 augustus 2016 om 11:34
quote:chentolove schreef op 08 augustus 2016 @ 08:45:
[...]
Wil er wel even bij vermelden dat dit is om de donor niet te veel te belasten met steeds nieuwe donaties.
Indien je dus ooit doneert en daarna een familielid plots stamcellen nodig heeft, mag je het zeker nog eens geven!
Ik heb me 1.5 maand geleden aangemeld en zou binnen de maand gebeld worden. (België)
Nooit meer iets van gehoord ... Vind dit wel erg, want op die manier haken er veel af.Hier ook België, wij werden snel gebeld en zijn dan in het bloedtransfusiecentrum naar een infosessie geweest. Op dat moment werd er ook bloed afgenomen om DNA te testen en sindsdien staan we geregistreerd. Misschien liep er iets mis met de website en kan je nog eens proberen als je graag donor wil zijn?
[...]
Wil er wel even bij vermelden dat dit is om de donor niet te veel te belasten met steeds nieuwe donaties.
Indien je dus ooit doneert en daarna een familielid plots stamcellen nodig heeft, mag je het zeker nog eens geven!
Ik heb me 1.5 maand geleden aangemeld en zou binnen de maand gebeld worden. (België)
Nooit meer iets van gehoord ... Vind dit wel erg, want op die manier haken er veel af.Hier ook België, wij werden snel gebeld en zijn dan in het bloedtransfusiecentrum naar een infosessie geweest. Op dat moment werd er ook bloed afgenomen om DNA te testen en sindsdien staan we geregistreerd. Misschien liep er iets mis met de website en kan je nog eens proberen als je graag donor wil zijn?
maandag 8 augustus 2016 om 11:39
quote:waarompaktieniet schreef op 08 augustus 2016 @ 11:14:
[...]
Zo ingewikkeld is de logistiek eigenlijk niet. Ik vind het ook raar dat het nog niet in alle ziekenhuizen en misschien zelfs thuis mogelijk is.
Maar vind het geweldig dat het bloed dat anders in de prullenbak/verbranding verdwijnt, nu zo goed gebruikt kan worden.Ik ben bevallen in een universitair ziekenhuis en ik kon ook geen navelstrengbloed doneren. Ze hadden geen contract met een labo dat dit bloed zou verwerken en opslaan dus het kon niet. Vond ik best jammer! Sowieso kon ik de navelstreng niet laten uitkloppen omdat mijn zoon om medische redenen meteen weggehaald werd dus nu is het gewoon allemaal verloren gegaan, erg jammer!
[...]
Zo ingewikkeld is de logistiek eigenlijk niet. Ik vind het ook raar dat het nog niet in alle ziekenhuizen en misschien zelfs thuis mogelijk is.
Maar vind het geweldig dat het bloed dat anders in de prullenbak/verbranding verdwijnt, nu zo goed gebruikt kan worden.Ik ben bevallen in een universitair ziekenhuis en ik kon ook geen navelstrengbloed doneren. Ze hadden geen contract met een labo dat dit bloed zou verwerken en opslaan dus het kon niet. Vond ik best jammer! Sowieso kon ik de navelstreng niet laten uitkloppen omdat mijn zoon om medische redenen meteen weggehaald werd dus nu is het gewoon allemaal verloren gegaan, erg jammer!
maandag 8 augustus 2016 om 11:45
Toevallig vanochtend die site gecheckt, maar ik mag dus niet blijkbaar, omdat ik astma heb. Ben over 2 jaar te oud ook. Ik verbaas me daar wel over, heb maar lichte mate astma en 50 is niet zo oud toch? Mijn ouders zullen zich ook als eerste aanmelden indien hun kleinkind een niet nodig heeft (heeft een nierziekte). Zij willen liever dat zij het zullen doen dan 1 van hun kinderen of kleinkinderen, omdat die nog een heel leven voor zich hebben en die nier misschien nog nodig zullen hebben. Mijn ouders zijn uiteraad nog een stuk ouder dan ik, maar daarom willen ze het juist doen. Ik las onlangs nog dat je ook op hoge leeftijd nog (sommige) organen af kunt staan.
Er werd overigens ook gevraagd of je (groot) ouders in Azie zijn geboren, mijn schoonouders zijn dat (net als heel veel Nederlanders in Nederlands Indie) dus ik vrees dat mijn hele gezin niet mag. Jammer, is een kleine moeite, de kans dat ze je nodig hebben is 1 op 1000 en ik heb als kind ooit een beenmergpunctie gehad, dus weet dat het goed te doen is.
Er werd overigens ook gevraagd of je (groot) ouders in Azie zijn geboren, mijn schoonouders zijn dat (net als heel veel Nederlanders in Nederlands Indie) dus ik vrees dat mijn hele gezin niet mag. Jammer, is een kleine moeite, de kans dat ze je nodig hebben is 1 op 1000 en ik heb als kind ooit een beenmergpunctie gehad, dus weet dat het goed te doen is.
maandag 8 augustus 2016 om 11:47
quote:tien_voor_tien schreef op 08 augustus 2016 @ 11:34:
[...]
Hier ook België, wij werden snel gebeld en zijn dan in het bloedtransfusiecentrum naar een infosessie geweest. Op dat moment werd er ook bloed afgenomen om DNA te testen en sindsdien staan we geregistreerd. Misschien liep er iets mis met de website en kan je nog eens proberen als je graag donor wil zijn?Mijn plan is binnenkort langs om bloed te geven in een centrum waar ze ook stamcellen zouden afnamen en vraag het dan ter plekke
[...]
Hier ook België, wij werden snel gebeld en zijn dan in het bloedtransfusiecentrum naar een infosessie geweest. Op dat moment werd er ook bloed afgenomen om DNA te testen en sindsdien staan we geregistreerd. Misschien liep er iets mis met de website en kan je nog eens proberen als je graag donor wil zijn?Mijn plan is binnenkort langs om bloed te geven in een centrum waar ze ook stamcellen zouden afnamen en vraag het dan ter plekke
maandag 8 augustus 2016 om 12:53
Ja, ik heb me aangemeld voor stamceldonor.
Hopelijk hebben mijn kinderen en ik het nooit nodig maar als het wel zo was zou ik eeuwig dankbaar zijn dat er donoren zijn.
Ik heb ook navelstrengbloed gedoneerd bij mijn laatste bevalling, kleine moeite met hopelijk een zinvol resultaat.
Ik vind dat daar weinig 'gewerfd' word voor navelstrengdonatie. Ik heb het zelf aangekaart nadat ik zag op sanquin dat mijn zhuis meedeed.
Ik ben geen bloeddonor. Elke keer als ik eraan dacht, was ik net ver op reis geweest met medicatie waardoor je niet mocht doneren.
Ga daar ook maar eens achteraan.
Hopelijk hebben mijn kinderen en ik het nooit nodig maar als het wel zo was zou ik eeuwig dankbaar zijn dat er donoren zijn.
Ik heb ook navelstrengbloed gedoneerd bij mijn laatste bevalling, kleine moeite met hopelijk een zinvol resultaat.
Ik vind dat daar weinig 'gewerfd' word voor navelstrengdonatie. Ik heb het zelf aangekaart nadat ik zag op sanquin dat mijn zhuis meedeed.
Ik ben geen bloeddonor. Elke keer als ik eraan dacht, was ik net ver op reis geweest met medicatie waardoor je niet mocht doneren.
Ga daar ook maar eens achteraan.
maandag 8 augustus 2016 om 12:54
maandag 8 augustus 2016 om 13:12
Nee het was niet zwaar. Het kost wel veel tijd (vind ik).
Ik woonte toen in München (ben ook duits) en moest twee keer naar Dresden voor de donatie: eerst een keer voor een hele dag voor onderzoek en daarna 3 dagen voor de donatie (twee nachten in het ziekenhuis). Voor die 3 dagen mocht ik wel een extra person mee nemen waar ook alle kosten vergoed worden.
Zij hebben bij mij de stamcellen uit het bekkenkambeen gehaald. Het grootste risico is hier alleen de volledige narcose. Daarna heb je wel wat pijn op die plek, een beetje zoals bij een kneuzing.
Ik zou het zo weer doen!
Ik woonte toen in München (ben ook duits) en moest twee keer naar Dresden voor de donatie: eerst een keer voor een hele dag voor onderzoek en daarna 3 dagen voor de donatie (twee nachten in het ziekenhuis). Voor die 3 dagen mocht ik wel een extra person mee nemen waar ook alle kosten vergoed worden.
Zij hebben bij mij de stamcellen uit het bekkenkambeen gehaald. Het grootste risico is hier alleen de volledige narcose. Daarna heb je wel wat pijn op die plek, een beetje zoals bij een kneuzing.
Ik zou het zo weer doen!
maandag 8 augustus 2016 om 13:20
quote:tien_voor_tien schreef op 08 augustus 2016 @ 11:39:
[...]
Ik ben bevallen in een universitair ziekenhuis en ik kon ook geen navelstrengbloed doneren. Ze hadden geen contract met een labo dat dit bloed zou verwerken en opslaan dus het kon niet. Vond ik best jammer! Sowieso kon ik de navelstreng niet laten uitkloppen omdat mijn zoon om medische redenen meteen weggehaald werd dus nu is het gewoon allemaal verloren gegaan, erg jammer!
Er zijn 2 verschillende: de bloeddonatie en de opslag voor eigen gebruik. De eerste is in handen van Sanquin en de 2e van commerciële bureau's. De 2e kun je zelf regelen, maar is duur en tot op heden zinloos en risicovol.
Ik heb binnenkort een gesprek in één van de universitaire ziekenhuizen om ze op de lijst te krijgen.
Naar zeg, dat je zoontje meteen moest weggehaald.
[...]
Ik ben bevallen in een universitair ziekenhuis en ik kon ook geen navelstrengbloed doneren. Ze hadden geen contract met een labo dat dit bloed zou verwerken en opslaan dus het kon niet. Vond ik best jammer! Sowieso kon ik de navelstreng niet laten uitkloppen omdat mijn zoon om medische redenen meteen weggehaald werd dus nu is het gewoon allemaal verloren gegaan, erg jammer!
Er zijn 2 verschillende: de bloeddonatie en de opslag voor eigen gebruik. De eerste is in handen van Sanquin en de 2e van commerciële bureau's. De 2e kun je zelf regelen, maar is duur en tot op heden zinloos en risicovol.
Ik heb binnenkort een gesprek in één van de universitaire ziekenhuizen om ze op de lijst te krijgen.
Naar zeg, dat je zoontje meteen moest weggehaald.
maandag 8 augustus 2016 om 14:00
quote:DikkeIkke schreef op 08 augustus 2016 @ 13:12:
Nee het was niet zwaar. Het kost wel veel tijd (vind ik).
Ik woonte toen in München (ben ook duits) en moest twee keer naar Dresden voor de donatie: eerst een keer voor een hele dag voor onderzoek en daarna 3 dagen voor de donatie (twee nachten in het ziekenhuis). Voor die 3 dagen mocht ik wel een extra person mee nemen waar ook alle kosten vergoed worden.
Zij hebben bij mij de stamcellen uit het bekkenkambeen gehaald. Het grootste risico is hier alleen de volledige narcose. Daarna heb je wel wat pijn op die plek, een beetje zoals bij een kneuzing.
Ik zou het zo weer doen!
Fijn om te lezen dat het lichamelijk meeviel.
Ik heb bij mijn eerste ook gekeken voor opslag (commercieel) van navelstrengbloed maar ik vond dat erg duur en weinig garantie dat zoontje er later wat aan zou hebben.
Fijn dat het nu in steeds meer ziekenhuizen mogelijk is.
Nee het was niet zwaar. Het kost wel veel tijd (vind ik).
Ik woonte toen in München (ben ook duits) en moest twee keer naar Dresden voor de donatie: eerst een keer voor een hele dag voor onderzoek en daarna 3 dagen voor de donatie (twee nachten in het ziekenhuis). Voor die 3 dagen mocht ik wel een extra person mee nemen waar ook alle kosten vergoed worden.
Zij hebben bij mij de stamcellen uit het bekkenkambeen gehaald. Het grootste risico is hier alleen de volledige narcose. Daarna heb je wel wat pijn op die plek, een beetje zoals bij een kneuzing.
Ik zou het zo weer doen!
Fijn om te lezen dat het lichamelijk meeviel.
Ik heb bij mijn eerste ook gekeken voor opslag (commercieel) van navelstrengbloed maar ik vond dat erg duur en weinig garantie dat zoontje er later wat aan zou hebben.
Fijn dat het nu in steeds meer ziekenhuizen mogelijk is.
maandag 8 augustus 2016 om 20:57
Geen stamceldonor, mocht niet meer, te oud ( boven de 50). Indereen hier thuis op man en ik wel. Zoon stamceldonor geweest voor een belgische man. Zou voor een tweede transplantatie gaan (zelfde ontvanger) alles was al rond, maar die meneer overleed toen vlak voor de tweede donatie. Het kan een hoop, maar is nog steeds geen wondermiddel helaas. In het geval van zoon mocht zijn transplantatie niet baten helaas
maandag 8 augustus 2016 om 23:10
quote:Orangetree schreef op 08 augustus 2016 @ 20:57:
Geen stamceldonor, mocht niet meer, te oud ( boven de 50). Indereen hier thuis op man en ik wel. Zoon stamceldonor geweest voor een belgische man. Zou voor een tweede transplantatie gaan (zelfde ontvanger) alles was al rond, maar die meneer overleed toen vlak voor de tweede donatie. Het kan een hoop, maar is nog steeds geen wondermiddel helaas. In het geval van zoon mocht zijn transplantatie niet baten helaas
Maar misschien heeft hij wel meer tijd bij zijn geliefden gekregen
Zo bijzonder al die verhalen van echte donaties. Je mag trots op hem zijn!
Geen stamceldonor, mocht niet meer, te oud ( boven de 50). Indereen hier thuis op man en ik wel. Zoon stamceldonor geweest voor een belgische man. Zou voor een tweede transplantatie gaan (zelfde ontvanger) alles was al rond, maar die meneer overleed toen vlak voor de tweede donatie. Het kan een hoop, maar is nog steeds geen wondermiddel helaas. In het geval van zoon mocht zijn transplantatie niet baten helaas
Maar misschien heeft hij wel meer tijd bij zijn geliefden gekregen
Zo bijzonder al die verhalen van echte donaties. Je mag trots op hem zijn!
dinsdag 9 augustus 2016 om 09:28
Ben sinds mijn 18e bloed en orgaandonor. Al nu tijdje geen bloed kunnen geven ivm bloedarmoede en bevalling met toestanden enzo. Heb me een jaar of 10 geleden aangemeld als stamceldonor. Werd ervoor gevraagd door de bloedbank. Een info avond en na afloop kon je je inschrijven. Kan me alleen niet meer heugen of ik erna nog iets van heb gehoord... Weet wel dat ik zo ingeschreven sta bij Sanquin.