Gezondheid
alle pijlers
borstverkleining
dinsdag 18 februari 2014 om 09:33
Hai allemaal,
Ik overweeg een borstverkleining. Ik vind het heel spannend en hik er eigenlijk al jaren tegen aan. Ik heb altijd al grote en slappe borsten gehad die mij met (bijna) alles in de weg zitten. Sporten, kleding, schoonmaken, vrijen, etc. Na 2 zwangerschappen is mijn maat nu 75e. Voor de zwangerschappen was dat 75d/dd. Mijn maat zie ik nu niet meer veranderen. Verder ben ik slank; 61 kilo bij 1.72 m. We hebben twee kleine kindjes (2,5 en 7 mnd) dus dat is wel een praktisch ding met betrekking tot deze operatie.
Mijn vragen:
- wat is een goede PC
- hoe heb jij dat geregeld thuis met de kids
- hoe heb je het herstel ervaren
- hoe heb je het mentaal ervaren
Dank alvast!
Ik overweeg een borstverkleining. Ik vind het heel spannend en hik er eigenlijk al jaren tegen aan. Ik heb altijd al grote en slappe borsten gehad die mij met (bijna) alles in de weg zitten. Sporten, kleding, schoonmaken, vrijen, etc. Na 2 zwangerschappen is mijn maat nu 75e. Voor de zwangerschappen was dat 75d/dd. Mijn maat zie ik nu niet meer veranderen. Verder ben ik slank; 61 kilo bij 1.72 m. We hebben twee kleine kindjes (2,5 en 7 mnd) dus dat is wel een praktisch ding met betrekking tot deze operatie.
Mijn vragen:
- wat is een goede PC
- hoe heb jij dat geregeld thuis met de kids
- hoe heb je het herstel ervaren
- hoe heb je het mentaal ervaren
Dank alvast!
dinsdag 18 februari 2014 om 09:58
Ik ben gewoon naar de HA gegaan, die heeft me doorverwezen naar het ziekenhuis. Dan kan hij eventueel beslissen of het noodzakelijk is en dan krijg je het ook gewoon vergoed volgens mij. (ik iig wel)
Lichamelijk was het redelijk te doen, ik merkte wel (zeker de eerste dagen) dat ik echt geen energie had. Om naar het toilet te gaan had ik ergens in het midden een stoel staan zodat ik even kon gaan zitten, maar dat was na een week voorbij.
Mentaal was het lastiger, ik heb nog lang met het beeld van de 'grote borsten' in mn hoofd gezeten en pakte ik automatisch grotere maten of meer bedekkende kleding.
Kinderen weet ik niet, ik was pas 17 toen ik het liet doen.
Lichamelijk was het redelijk te doen, ik merkte wel (zeker de eerste dagen) dat ik echt geen energie had. Om naar het toilet te gaan had ik ergens in het midden een stoel staan zodat ik even kon gaan zitten, maar dat was na een week voorbij.
Mentaal was het lastiger, ik heb nog lang met het beeld van de 'grote borsten' in mn hoofd gezeten en pakte ik automatisch grotere maten of meer bedekkende kleding.
Kinderen weet ik niet, ik was pas 17 toen ik het liet doen.
Just because a certain amount is good, doesn't make a crapload great - BioLayne
dinsdag 18 februari 2014 om 11:55
75E vind ik niet groot.. heb zelf ook die maat.. het is ondertussen nu cup F geworden (zwanger)
Als je er echt last van hébt en het zeker wilt zou ik het doen! Een vriendin van mij heeft het laten doen en had er enorme spijt van.. maar ze is klein en dik.. (overgewicht) dus de vormen die ze nog hád heeft ze nu niet meer.. ja een uitpuilende buik... Dit is gelukkig niet voor jou toepasselijk
Als je er echt last van hébt en het zeker wilt zou ik het doen! Een vriendin van mij heeft het laten doen en had er enorme spijt van.. maar ze is klein en dik.. (overgewicht) dus de vormen die ze nog hád heeft ze nu niet meer.. ja een uitpuilende buik... Dit is gelukkig niet voor jou toepasselijk
Trots!
dinsdag 18 februari 2014 om 12:13
@modepop, Ja echt mega zien ze er niet uit, mooi is anders. Maar het voornaamste is dat het oncomfortabel is.
Was het bij jouw vriendin wel allemaal goed gegaan? En wat voor een beeld had je vriendin dan vooraf hoe het zou staan?
Ikzelf kijk wel eens naar van die voor en na foto's. Ja 9 van de 10 keer ziet het er prachtig uit. Dat wil ik ook wel! maar elk lijf is natuurlijk anders.
Was het bij jouw vriendin wel allemaal goed gegaan? En wat voor een beeld had je vriendin dan vooraf hoe het zou staan?
Ikzelf kijk wel eens naar van die voor en na foto's. Ja 9 van de 10 keer ziet het er prachtig uit. Dat wil ik ook wel! maar elk lijf is natuurlijk anders.
dinsdag 18 februari 2014 om 12:33
De maat zegt echt niet alles. Ik had ook grote, slappe, hangende borsten (zonder zwangerschappen), die opgevouwen wel in een DD-cup pasten. Zonder beha hingen ze echter tot mijn taille.
Ik heb ze al heel lang geleden laten verkleinen en ik ben er al die jaren blij mee. Ik kreeg het overigens zonder problemen vergoed, de keuringsarts wierp een blik, vroeg hoe lang ik borstvoeding had gegeven (eh, niet, ik was 20 en kinderloos) en gaf me onmiddelijk toestemming.
Over de operatie en dergelijke kan ik niet veel zeggen, in 20 jaar is er veel veranderd, maar ik vond het goed te doen. Voor een goed genezingsproces moet je je wel aan de leefregels houden na de operatie, dus niet tillen e.d., je zult dus hulp met kinderen/huishouden nodig hebben.
Ik heb ze al heel lang geleden laten verkleinen en ik ben er al die jaren blij mee. Ik kreeg het overigens zonder problemen vergoed, de keuringsarts wierp een blik, vroeg hoe lang ik borstvoeding had gegeven (eh, niet, ik was 20 en kinderloos) en gaf me onmiddelijk toestemming.
Over de operatie en dergelijke kan ik niet veel zeggen, in 20 jaar is er veel veranderd, maar ik vond het goed te doen. Voor een goed genezingsproces moet je je wel aan de leefregels houden na de operatie, dus niet tillen e.d., je zult dus hulp met kinderen/huishouden nodig hebben.
dinsdag 18 februari 2014 om 13:05
quote:modepop- schreef op 18 februari 2014 @ 11:55:
Als je er echt last van hébt en het zeker wilt zou ik het doen! Een vriendin van mij heeft het laten doen en had er enorme spijt van.. maar ze is klein en dik.. (overgewicht) dus de vormen die ze nog hád heeft ze nu niet meer.. ja een uitpuilende buik... Dit is gelukkig niet voor jou toepasselijkdan is ze bij een slechte chirurg geweest. Of ze heeft niet geluisterd naar het advies om eerst af te vallen.
Als je er echt last van hébt en het zeker wilt zou ik het doen! Een vriendin van mij heeft het laten doen en had er enorme spijt van.. maar ze is klein en dik.. (overgewicht) dus de vormen die ze nog hád heeft ze nu niet meer.. ja een uitpuilende buik... Dit is gelukkig niet voor jou toepasselijkdan is ze bij een slechte chirurg geweest. Of ze heeft niet geluisterd naar het advies om eerst af te vallen.
dinsdag 18 februari 2014 om 13:05
Het is goed te doen. Je mag alleen 6 weken niets tillen.
En meestal groeien ze weer een maat of wat aan.
Ben begonnen met kleine B en heb nu C.
Hoor t van meer vrouwen.
Het enige waar ik ernstig spijt van heb gehad is dat ik het niet veeel eerder heb laten doen.
Oja en het borstenforum is een goeie..
En meestal groeien ze weer een maat of wat aan.
Ben begonnen met kleine B en heb nu C.
Hoor t van meer vrouwen.
Het enige waar ik ernstig spijt van heb gehad is dat ik het niet veeel eerder heb laten doen.
Oja en het borstenforum is een goeie..
dinsdag 18 februari 2014 om 20:59
vrijdag 21 februari 2014 om 13:29
Hi meiden,
Ik heb zojuist ook een topic geopend hierover. Had nog niet gezien dat er al een topic over was.
Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen want ik twijfel ook en wellicht ga ik de stap zetten.
Ben 1m64 en heb 70F. Ik begin er steeds meer last van te krijgen en vind het ook gewoon lelijk staan.
Misschien hebben jullie tips enzo. Ik hou graag contact alleen ben veel op reis en kan niet altijd op de website. Wellicht dat jullie me kunnen mailen: karin_van_der_wal@outlook.com
Alvast bedankt!
X Karin
Ik heb zojuist ook een topic geopend hierover. Had nog niet gezien dat er al een topic over was.
Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen want ik twijfel ook en wellicht ga ik de stap zetten.
Ben 1m64 en heb 70F. Ik begin er steeds meer last van te krijgen en vind het ook gewoon lelijk staan.
Misschien hebben jullie tips enzo. Ik hou graag contact alleen ben veel op reis en kan niet altijd op de website. Wellicht dat jullie me kunnen mailen: karin_van_der_wal@outlook.com
Alvast bedankt!
X Karin
Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd
vrijdag 21 februari 2014 om 14:17
quote:tjongetjonge schreef op 18 februari 2014 @ 13:05:
Het is goed te doen. Je mag alleen 6 weken niets tillen.
En meestal groeien ze weer een maat of wat aan.
Ben begonnen met kleine B en heb nu C.
Hoor t van meer vrouwen.
Het enige waar ik ernstig spijt van heb gehad is dat ik het niet veeel eerder heb laten doen.
Oja en het borstenforum is een goeie..Helaas wel ja. Ik heb het tien jaar geleden laten doen. Het was prachtig, echt waar. Operatie viel me reuze mee. Maar nu ben ik weer terug bij waar ik was voor de operatie. (Ik ben wel wat kilo's aangekomen in de tussentijd, misschien scheelt dat ook wel).
Het is goed te doen. Je mag alleen 6 weken niets tillen.
En meestal groeien ze weer een maat of wat aan.
Ben begonnen met kleine B en heb nu C.
Hoor t van meer vrouwen.
Het enige waar ik ernstig spijt van heb gehad is dat ik het niet veeel eerder heb laten doen.
Oja en het borstenforum is een goeie..Helaas wel ja. Ik heb het tien jaar geleden laten doen. Het was prachtig, echt waar. Operatie viel me reuze mee. Maar nu ben ik weer terug bij waar ik was voor de operatie. (Ik ben wel wat kilo's aangekomen in de tussentijd, misschien scheelt dat ook wel).
Opinions are like assholes. Everybody has one.
dinsdag 20 mei 2014 om 01:45
Hoi Stroopwafels,
Op mijn 18e heb ik een borstverkleining gehad en nu eind volgende maand mijn tweede borstverkleining .Zelfde verhaal als jij op mn 18e, een cup 75e, niet mooi van vorm in mijn geval met hele grote tepels. Erg blij was ik met de borstverkleining. Een van de dingen die ik me herinner was de even aanhoudende moeheid van de narcose en het herstel. Onderschat het niet, het is een grote ingreep. Als laatste het spierpijngevoel. Oh wat was ik destijds blij, ik kon weer vanalles en voelde me bovenalles eens aantrekkelijk. Nu ben ik 39 en heb een cup F. Voor mijn zwangerschap een E (alles dus in feite weer aangegroeid) en daarna een F.
Mijn man heeft twee weken zorgverlof en aansluitend vakantie, om de zorgen en taken tav onze dochter over te nemen. Zij is 3 en mama kan voorlopig niets qua dragen/luiers verschonen/dochter douchen enz.
Omdat ik al eerder geopereerd ben, heb ik er voor gekozen om een chirurg op te zoeken die gespecialiseerd danwel ervaring heeft met betrekking tot reconstructie. Dit meer bij vrouwen die kanker hebben gehad en dergelijke, bij mij geen sprake van en hopelijk nooit. Maar als iemand mij advies kon geven over het wel of niet nog een keer doen was het dr. van Engeland wel. Zij is PC en heeft ervaring opgedaan enz. Bij haar ben ik eind vorig jaar geweest en ze wist me gelijk op mn gemak te stellen. Bovenal als je haar googled zie je ook dat ze in hoge mate wordt aanbevolen en geprezen om haar kundigheid en passie/goede omgang met mensen. Praat je niet naar je mond, directief, geeft haar mening en aan de mening heb je ook wat.
Van die eerste keer heb ik nooit spijt gehad, ondanks de littekens die bij elkaar opgeteld wel 50 cm lang zijn, daar zie je nu overigens niets meer van behalve bij mijn tepels. Dat soort ingrepen met zulke littekens worden volgens mij niet meer gedaan. Mentaal....een bevrijding. Mijn advies aan jou, doe vooral waar je je echt goed bij voelt, want dat brengt je tot de goede keuze voor jou.
Zelf verlang ik nu naar geen nek-schouder en rugklachten, niettemin om weer eens in een lingeriezaken naar de kleinere maten te kunnen kijken en niet gelijk achter op de rekjes moet gaan checken of ze mijn maat überhaupt hebben en als ze hem hebben, deze er nog is...
Ik woon nu op een Caribisch eiland, hoe heerlijk om me weer vrij te voelen in een bikini. Ik zou nu eerlijk gezegd best als pornoqueen kunnen poseren qua verhoudingen, maar dat is alles behalve wat ik wil.
Nou meid, ik ga je heel veel succes wensen en kan je evt vertellen hoe het is gegaan deze aankomende keer.
Op mijn 18e heb ik een borstverkleining gehad en nu eind volgende maand mijn tweede borstverkleining .Zelfde verhaal als jij op mn 18e, een cup 75e, niet mooi van vorm in mijn geval met hele grote tepels. Erg blij was ik met de borstverkleining. Een van de dingen die ik me herinner was de even aanhoudende moeheid van de narcose en het herstel. Onderschat het niet, het is een grote ingreep. Als laatste het spierpijngevoel. Oh wat was ik destijds blij, ik kon weer vanalles en voelde me bovenalles eens aantrekkelijk. Nu ben ik 39 en heb een cup F. Voor mijn zwangerschap een E (alles dus in feite weer aangegroeid) en daarna een F.
Mijn man heeft twee weken zorgverlof en aansluitend vakantie, om de zorgen en taken tav onze dochter over te nemen. Zij is 3 en mama kan voorlopig niets qua dragen/luiers verschonen/dochter douchen enz.
Omdat ik al eerder geopereerd ben, heb ik er voor gekozen om een chirurg op te zoeken die gespecialiseerd danwel ervaring heeft met betrekking tot reconstructie. Dit meer bij vrouwen die kanker hebben gehad en dergelijke, bij mij geen sprake van en hopelijk nooit. Maar als iemand mij advies kon geven over het wel of niet nog een keer doen was het dr. van Engeland wel. Zij is PC en heeft ervaring opgedaan enz. Bij haar ben ik eind vorig jaar geweest en ze wist me gelijk op mn gemak te stellen. Bovenal als je haar googled zie je ook dat ze in hoge mate wordt aanbevolen en geprezen om haar kundigheid en passie/goede omgang met mensen. Praat je niet naar je mond, directief, geeft haar mening en aan de mening heb je ook wat.
Van die eerste keer heb ik nooit spijt gehad, ondanks de littekens die bij elkaar opgeteld wel 50 cm lang zijn, daar zie je nu overigens niets meer van behalve bij mijn tepels. Dat soort ingrepen met zulke littekens worden volgens mij niet meer gedaan. Mentaal....een bevrijding. Mijn advies aan jou, doe vooral waar je je echt goed bij voelt, want dat brengt je tot de goede keuze voor jou.
Zelf verlang ik nu naar geen nek-schouder en rugklachten, niettemin om weer eens in een lingeriezaken naar de kleinere maten te kunnen kijken en niet gelijk achter op de rekjes moet gaan checken of ze mijn maat überhaupt hebben en als ze hem hebben, deze er nog is...
Ik woon nu op een Caribisch eiland, hoe heerlijk om me weer vrij te voelen in een bikini. Ik zou nu eerlijk gezegd best als pornoqueen kunnen poseren qua verhoudingen, maar dat is alles behalve wat ik wil.
Nou meid, ik ga je heel veel succes wensen en kan je evt vertellen hoe het is gegaan deze aankomende keer.
zondag 8 juni 2014 om 07:28
Ik heb op mijn 21e een borstverkleining laten doen. Dat is nu zon 6 jaar geleden.
Ik had al heel jong grote borsten. Het begon op de basisschool flink te groeien.. en het bleef maar doorgaan. Ik heb talloze keren, als puber staan huilen in de pashokjes als er weer niks paste. Ze waren ontzettend zwaar.. onhandig, oncomfortabel en mensen keken eerst naar m'n borsten voor ze mij aankeken. In mijn tienerjaren heb ik ze vaak genoeg vervloekt.
Toch besluit je niet zomaar tot een borstverkleining. Om me heen zag ik meiden waarbij de resultaten op z'n minst bedroevend te noemen waren. Vreselijke dikke wormen van litteken over hun borst, om van een beetje ooglijke borst nog maar niet te spreken. Dat was wat mij het meest tegenhield. Toch kreeg ik in een bepaalde periode het idee dat dit voor mij de oplossing zou zijn. De nadelen van de grote bosten wogen zwaarder... Na een beetje zoekwerk op internet zag ik dat er nieuwe technieken waren bedacht, met behoorlijk mooie resultaten.
Ik ben door de huisarts doorgestuurd naar de plastisch chirurg in het ziekenhuis. Ik vroeg hem naar de sleutelgat-techniek, en gelukkig bleek ik de perfecte kandidaat. Hierbij tekenen ze een soort sleutelgat vorm af, om de tepel heen, met als onderkant van het sleutelgat in je borstvouw. Dit beperkt het uiteindelijke litteken tot een lijntje om je tepel en een verticale lijn tot je borstvouw. Wel moeten hiervoor je borsten stevig zijn (veel klierweefsel, weinig vetweefsel) en de cupmaat kan hierdoor slechts beperkt worden verkleind.
Ik heb nadrukkelijk gevraagd of de arts me wel volle borsten terug kon geven. Met mooie tepels. Dat kon. Gelukkig!
De operatie heeft zo'n 2 uur geduurd. Ik ben tijdens de operatie enorm veel bloed verloren. Van beide borsten hebben ze ruim 500 gram verwijderd. Ik ben van een flinke cup F naar een cup D gegaan. De dag na de operatie was ongelofelijk pijnlijk. Je realiseert je dan hoe groot de operatie is geweest. Daarna werd het langzaam draaglijk en kon ik met 8 paracetamol per dag de 2 weken erna doorkomen.
Voor mijn gevoel was ik van formaat basketbal naar tennisbal gegaan. Voor het eerst sinds mijn 13e zag ik mijn voeten als ik naar beneden keek.
De dag na mijn operatie miste ik mijn borsten ontzettend.. Ook omdat het een slachtveld leek.. bont en blauw, pleisters en hechtingen. Dat gemis heeft overigens maanden aangehouden, ookal ebde dat langzaam weg, naarmate het eindresultaat beter zichtbaar werd.
De herstelperiode duurde een maand of 2/3. De eerste 2 weken kon ik eigenlijk niets. Ik mocht ook mijn armen niet hogen tillen dan mijn oksels. Langzaam werd dat iets meer. Ik werd iets minder bang, de pijn nam af... na een week of 4 deed ik het meeste weer, op zware inspanningen na. Wel had ik vreselijke last van haaruitval door de narcose. Mijn paardenstaart was nog maar 2 potloden dik. Gelukkig waren er meer positieve veranderingen.
Na mijn operatie had ik het gevoel op wolken te lopen. Geen rug en nekpijn meer. Ik voelde me zo licht. Lichaamsbeweging werd gewoon fijn in plaats van een letterlijke pure lijfstraf. Alles kostte me minder moeite, kleding paste me goed.. Ik hoefde zelfs geen BH meer aan met warme dagen, want mijn borsten staan keurig rechtop en zijn niet meer te zwaar.
Het heeft, vind ik, wel veel tijd nodig gehad om tot het uiteindelijke resultaat te moeten komen. Na ruim een jaar zat de 'definitieve' vorm erin. Het uithelen, krijgen van een mooie vorm heeft veel langer geduurd dan ik had verwacht. De eerste 2 jaren waren de onderste helft van beide borsten gevoelloos, doof. Gelukkig is dat gevoel helemaal teruggekomen. Ook is tijdens de operatie mijn linkertepel teruggetrokken geraakt. Waarschijnlijk een onderhuidse hechting te strak. Soms vind ik dit nog wel jammer, ondanks dat dit er met een kleine ingreep van een paar minuten te verhelpen is. Maar ik vind het goed zo. Voor mij is de noodzaak niet groot genoeg om te opereren. Ik ben enorm blij met mijn borsten. Ze zijn sindsdien wel weer ruim een cupmaat (klierweefsel) gegroeid. Ik zeg altijd dat ik pornotietjes heb.. want ze zijn vol, rond, perfect van vorm.. en gewoon mooi. Echt mooi.
Ik had al heel jong grote borsten. Het begon op de basisschool flink te groeien.. en het bleef maar doorgaan. Ik heb talloze keren, als puber staan huilen in de pashokjes als er weer niks paste. Ze waren ontzettend zwaar.. onhandig, oncomfortabel en mensen keken eerst naar m'n borsten voor ze mij aankeken. In mijn tienerjaren heb ik ze vaak genoeg vervloekt.
Toch besluit je niet zomaar tot een borstverkleining. Om me heen zag ik meiden waarbij de resultaten op z'n minst bedroevend te noemen waren. Vreselijke dikke wormen van litteken over hun borst, om van een beetje ooglijke borst nog maar niet te spreken. Dat was wat mij het meest tegenhield. Toch kreeg ik in een bepaalde periode het idee dat dit voor mij de oplossing zou zijn. De nadelen van de grote bosten wogen zwaarder... Na een beetje zoekwerk op internet zag ik dat er nieuwe technieken waren bedacht, met behoorlijk mooie resultaten.
Ik ben door de huisarts doorgestuurd naar de plastisch chirurg in het ziekenhuis. Ik vroeg hem naar de sleutelgat-techniek, en gelukkig bleek ik de perfecte kandidaat. Hierbij tekenen ze een soort sleutelgat vorm af, om de tepel heen, met als onderkant van het sleutelgat in je borstvouw. Dit beperkt het uiteindelijke litteken tot een lijntje om je tepel en een verticale lijn tot je borstvouw. Wel moeten hiervoor je borsten stevig zijn (veel klierweefsel, weinig vetweefsel) en de cupmaat kan hierdoor slechts beperkt worden verkleind.
Ik heb nadrukkelijk gevraagd of de arts me wel volle borsten terug kon geven. Met mooie tepels. Dat kon. Gelukkig!
De operatie heeft zo'n 2 uur geduurd. Ik ben tijdens de operatie enorm veel bloed verloren. Van beide borsten hebben ze ruim 500 gram verwijderd. Ik ben van een flinke cup F naar een cup D gegaan. De dag na de operatie was ongelofelijk pijnlijk. Je realiseert je dan hoe groot de operatie is geweest. Daarna werd het langzaam draaglijk en kon ik met 8 paracetamol per dag de 2 weken erna doorkomen.
Voor mijn gevoel was ik van formaat basketbal naar tennisbal gegaan. Voor het eerst sinds mijn 13e zag ik mijn voeten als ik naar beneden keek.
De dag na mijn operatie miste ik mijn borsten ontzettend.. Ook omdat het een slachtveld leek.. bont en blauw, pleisters en hechtingen. Dat gemis heeft overigens maanden aangehouden, ookal ebde dat langzaam weg, naarmate het eindresultaat beter zichtbaar werd.
De herstelperiode duurde een maand of 2/3. De eerste 2 weken kon ik eigenlijk niets. Ik mocht ook mijn armen niet hogen tillen dan mijn oksels. Langzaam werd dat iets meer. Ik werd iets minder bang, de pijn nam af... na een week of 4 deed ik het meeste weer, op zware inspanningen na. Wel had ik vreselijke last van haaruitval door de narcose. Mijn paardenstaart was nog maar 2 potloden dik. Gelukkig waren er meer positieve veranderingen.
Na mijn operatie had ik het gevoel op wolken te lopen. Geen rug en nekpijn meer. Ik voelde me zo licht. Lichaamsbeweging werd gewoon fijn in plaats van een letterlijke pure lijfstraf. Alles kostte me minder moeite, kleding paste me goed.. Ik hoefde zelfs geen BH meer aan met warme dagen, want mijn borsten staan keurig rechtop en zijn niet meer te zwaar.
Het heeft, vind ik, wel veel tijd nodig gehad om tot het uiteindelijke resultaat te moeten komen. Na ruim een jaar zat de 'definitieve' vorm erin. Het uithelen, krijgen van een mooie vorm heeft veel langer geduurd dan ik had verwacht. De eerste 2 jaren waren de onderste helft van beide borsten gevoelloos, doof. Gelukkig is dat gevoel helemaal teruggekomen. Ook is tijdens de operatie mijn linkertepel teruggetrokken geraakt. Waarschijnlijk een onderhuidse hechting te strak. Soms vind ik dit nog wel jammer, ondanks dat dit er met een kleine ingreep van een paar minuten te verhelpen is. Maar ik vind het goed zo. Voor mij is de noodzaak niet groot genoeg om te opereren. Ik ben enorm blij met mijn borsten. Ze zijn sindsdien wel weer ruim een cupmaat (klierweefsel) gegroeid. Ik zeg altijd dat ik pornotietjes heb.. want ze zijn vol, rond, perfect van vorm.. en gewoon mooi. Echt mooi.
Karma is how people treat you. How you react is yours.
dinsdag 14 juli 2015 om 11:43
Hi all,
Ben nieuw op dit forum en de ervaringen met borstverkleiningen zal ik zeker lezen.
Ik ben zelf ook al vanaf jonge leeftijd gezegd met een behoorlijke boezem (momenteel 75E/F) en wellicht dat ik ze nog een keer laat verkleinen. Zeker als ik er last van krijg. Dat laatste is nog niet het geval gelukkig. Maar ben ook gewoon een fashion victim omdat ik maar klein ben 1m64 en daar mijn boezem veel dikker lijk dan ik werkelijk ben..
Voorlopig heb ik besloten het niet te doen maar wie weet nog ooit. Heb mijn lichaam inmiddels redelijk geaccepteerd maar de klachten en ervaringen die hier gedeeld worden herken ik zeer.
X Karin
Ben nieuw op dit forum en de ervaringen met borstverkleiningen zal ik zeker lezen.
Ik ben zelf ook al vanaf jonge leeftijd gezegd met een behoorlijke boezem (momenteel 75E/F) en wellicht dat ik ze nog een keer laat verkleinen. Zeker als ik er last van krijg. Dat laatste is nog niet het geval gelukkig. Maar ben ook gewoon een fashion victim omdat ik maar klein ben 1m64 en daar mijn boezem veel dikker lijk dan ik werkelijk ben..
Voorlopig heb ik besloten het niet te doen maar wie weet nog ooit. Heb mijn lichaam inmiddels redelijk geaccepteerd maar de klachten en ervaringen die hier gedeeld worden herken ik zeer.
X Karin
dinsdag 14 juli 2015 om 12:20
Hallo allemaal,
Ik ben hier ook nieuw en dacht hier zal ik eens op reageren.
Ik heb een borstverkleining gehad toen ik 17 was (is nu 14 jaar geleden) en ik heb in 2013 een borstverkleining gehad. Ze hebben me nu ook al gezegd dat er nog een 3de keer aan zit te komen. Maar dan zou ik eerst graag moeder willen worden.
De eerste keer dacht ik 6 weken niks zoek het maar uit, na 2 weken had ik geen pijn meer dus kan alles weer. Hier heb ik heel erg veel spijt van gehad. Heb er uiteindelijk 4 maanden uitgelegen.
In 2013 dacht ik, ik ga me nu aan die 6 weken houden en ik kan je vertellen na 8 weken had ik nergens meer last van en kon ik alles weer doen.
Ik raad dus echt iedereen aan houd je aan die 6 weken. Het lijkt lang te duren 6 weken en vooral als je geen pijn hebt. Maar het resultaat is zoveel mooier en beter geworden.
Ik ben hier ook nieuw en dacht hier zal ik eens op reageren.
Ik heb een borstverkleining gehad toen ik 17 was (is nu 14 jaar geleden) en ik heb in 2013 een borstverkleining gehad. Ze hebben me nu ook al gezegd dat er nog een 3de keer aan zit te komen. Maar dan zou ik eerst graag moeder willen worden.
De eerste keer dacht ik 6 weken niks zoek het maar uit, na 2 weken had ik geen pijn meer dus kan alles weer. Hier heb ik heel erg veel spijt van gehad. Heb er uiteindelijk 4 maanden uitgelegen.
In 2013 dacht ik, ik ga me nu aan die 6 weken houden en ik kan je vertellen na 8 weken had ik nergens meer last van en kon ik alles weer doen.
Ik raad dus echt iedereen aan houd je aan die 6 weken. Het lijkt lang te duren 6 weken en vooral als je geen pijn hebt. Maar het resultaat is zoveel mooier en beter geworden.
dinsdag 14 juli 2015 om 12:34
