Gezondheid
alle pijlers
Boulimia? Help!
woensdag 10 februari 2016 om 23:00
Hoi, ik hoop mijn verhaal even kwijt te kunnen, mijn beste vrienden begrijpen het niet en nemen me niet serieus omdat ik er niet ziekelijk uitzie..
Ik ben een meid van in de twintig en heb al 4 jaar eetproblemen. Sinds ongeveer een paar maanden denk ik dat het boulimia zou kunnen zijn. Ik dacht heel lang dat het geen stoornis zou zijn omdat ik niks uitkots, ik sport ook niet overmatig maar lijn wel. Ook ben ik aan bepaalde eetlustremmende drugs begonnen (speed) om zo de dag zonder honger en vreetbuien door te komen. Ook niet aan te raden. Dit deed ik een tijdlang elke week, ik at een dag niet, dit gaf me heel veel controle voor mijn gevoel maar werd natuurlijk weer heel hongerig waardoor de cirkel van lijnen - vreten weer rond was.
Nog steeds ben ik niet tevreden met mijn lichaam. Eigenlijk nooit geweest. Op mijn dunst woog ik 44 kilo, maar toen was ik een tiener en wilde ik niets liever dan aankomen omdat ik gepest werd. Een paar jaar later woog ik 70 kilo en wilde ik weer afvallen omdat familie en vrienden me nauwelijks herkenden en grappen over me maakten. Dus ging ik lijnen. Nu heb ik wekelijks vreetbuien. Drugs gebruik ik ook nog steeds.
Op het moment weeg ik 64 kilo, niet te geloven weer aangekomen en ik voel me weer moddervet
Ik zit vast!! Mijn streefgewicht is rond de 58 en dan voel ik me het mooist. Maar dan wel op een gezonde stabiele manier het liefst.
Ik wil niet naar een therapeut, mede omdat ik niet over mijn problemen wil praten omdat ik voor mijn gevoel zoveel heb bereikt op andere vlakken dat ik niet herinnerd wil worden aan het verleden. Klinkt misschien suf. Misschien ga ik komende week wel naar een specialist. Ik ben gewoon heel erg bang...
Kan iemand me een hart onder de riem steken?
Ik ben een meid van in de twintig en heb al 4 jaar eetproblemen. Sinds ongeveer een paar maanden denk ik dat het boulimia zou kunnen zijn. Ik dacht heel lang dat het geen stoornis zou zijn omdat ik niks uitkots, ik sport ook niet overmatig maar lijn wel. Ook ben ik aan bepaalde eetlustremmende drugs begonnen (speed) om zo de dag zonder honger en vreetbuien door te komen. Ook niet aan te raden. Dit deed ik een tijdlang elke week, ik at een dag niet, dit gaf me heel veel controle voor mijn gevoel maar werd natuurlijk weer heel hongerig waardoor de cirkel van lijnen - vreten weer rond was.
Nog steeds ben ik niet tevreden met mijn lichaam. Eigenlijk nooit geweest. Op mijn dunst woog ik 44 kilo, maar toen was ik een tiener en wilde ik niets liever dan aankomen omdat ik gepest werd. Een paar jaar later woog ik 70 kilo en wilde ik weer afvallen omdat familie en vrienden me nauwelijks herkenden en grappen over me maakten. Dus ging ik lijnen. Nu heb ik wekelijks vreetbuien. Drugs gebruik ik ook nog steeds.
Op het moment weeg ik 64 kilo, niet te geloven weer aangekomen en ik voel me weer moddervet
Ik zit vast!! Mijn streefgewicht is rond de 58 en dan voel ik me het mooist. Maar dan wel op een gezonde stabiele manier het liefst.
Ik wil niet naar een therapeut, mede omdat ik niet over mijn problemen wil praten omdat ik voor mijn gevoel zoveel heb bereikt op andere vlakken dat ik niet herinnerd wil worden aan het verleden. Klinkt misschien suf. Misschien ga ik komende week wel naar een specialist. Ik ben gewoon heel erg bang...
Kan iemand me een hart onder de riem steken?
She's lost control again
woensdag 10 februari 2016 om 23:08
Ik kan je maar één tip geven: ga wél in therapie. Ik snap dat je dat liever niet wil, maar als er dingen uit het verleden zijn die jij niet wil oprakelen dan moeten die dingen misschien nog verwerkt worden. Een eetstoornis maakt je leven kapot. Je kan er dood aan gaan. Je bent midden twintig, je hebt nog een heel leven voor je. Investeer nu in jezelf, daar heb je een leven lang wat aan.
woensdag 10 februari 2016 om 23:08
Meis, ga echt naar je ha! Je bent je lijf en je psyche echt aan het stuk maken .
Praten met een therapeut gaat op jouw voorwaarden dus je kunt het rustig en op jouw snelheid opbouwen. Je kunt ook je op afdrukken en deze je ha en therapeut laten lezen .
Zo wil je toch niet echt leven? Je wilt je toch fijn voelen in je lijf. Blij zijn met je spiegelbeeld en ook niet jezelf vol willen stoppen met voeding en drugs. Volgens mij ben je echt doodongelukkig, ik gun je zoveel beter.
Bel morgen je ha, maak een afspraak en begin je nieuwe fijnere leven. Sterkte .
Praten met een therapeut gaat op jouw voorwaarden dus je kunt het rustig en op jouw snelheid opbouwen. Je kunt ook je op afdrukken en deze je ha en therapeut laten lezen .
Zo wil je toch niet echt leven? Je wilt je toch fijn voelen in je lijf. Blij zijn met je spiegelbeeld en ook niet jezelf vol willen stoppen met voeding en drugs. Volgens mij ben je echt doodongelukkig, ik gun je zoveel beter.
Bel morgen je ha, maak een afspraak en begin je nieuwe fijnere leven. Sterkte .
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
woensdag 10 februari 2016 om 23:37
donderdag 11 februari 2016 om 06:41
Je schrijft dat je niet naar een therapeut wil, omdat je je verleden niet wil oprakelen. Dat kan, want het verwerken van nare dingen uit het verleden in therapie is moeilijk, kwetsbaar, zwaar en duurt soms lang.
Maar jouw eetgedrag komt ergens vandaan, en dan heb ik het niet over het verlangen om slank te zijn. Dat speelt mee, maar een eetprobleem is een soort bliksemafleider voor andere problemen.
Zelf ging ik zo'n 15 jaar geleden (eindelijk, ik was toen begin 30) naar een therapeut met de vraag hoe ik gezond kon eten / mijn verstoorde eetgedrag aan kon pakken. Uiteindelijk hebben we het nauwelijks over eten gehad omdat we een berg andere problemen hebben aangepakt die eigenlijk pas in therapie echt naar boven kwamen. Het was heel hard werken en ik heb jaren geinvesteerd in mezelf beter maken. (niet constant hoor, maar in fases van therapie). Ondertussen ging mijn verstoorde eetgedrag gewoon door.
Nu, zoveel jaren later, ben ik er eindelijk aan toe om hele gerichte therapie voor mijn eetprobleem te gaan doen, heb net vorige week mijn intake gehad. En ik heb goede hoop dat het me nu gaat lukken om echt iets aan dit probleem te doen. Maar ik ben ervan overtuigd dat het niet zomaar toevallig is dat ik nu pas zover ben dat ik echt iets hieraan kan doen. Het was nodig om eerst allerlei onderliggende zaken aan te pakken.
En ja, ik verwacht dat het in de komende therapie ook weer zal gaan over "vroeger", want dat heeft een hele grote rol gespeeld in mijn ontwikkeling als mens en in het onstaan en blijven bestaan van mijn eetgedrag.
Misschien is dit niet wat je wil horen, maar je kunt geen "shortcuts" nemen als je dit soort dingen wil oplossen en je kunt ze ook niet oplossen met je hoofd in het zand.
Heel veel succes, ik hoop dat je snel de moed vindt om therapie te gaan doen.
Maar jouw eetgedrag komt ergens vandaan, en dan heb ik het niet over het verlangen om slank te zijn. Dat speelt mee, maar een eetprobleem is een soort bliksemafleider voor andere problemen.
Zelf ging ik zo'n 15 jaar geleden (eindelijk, ik was toen begin 30) naar een therapeut met de vraag hoe ik gezond kon eten / mijn verstoorde eetgedrag aan kon pakken. Uiteindelijk hebben we het nauwelijks over eten gehad omdat we een berg andere problemen hebben aangepakt die eigenlijk pas in therapie echt naar boven kwamen. Het was heel hard werken en ik heb jaren geinvesteerd in mezelf beter maken. (niet constant hoor, maar in fases van therapie). Ondertussen ging mijn verstoorde eetgedrag gewoon door.
Nu, zoveel jaren later, ben ik er eindelijk aan toe om hele gerichte therapie voor mijn eetprobleem te gaan doen, heb net vorige week mijn intake gehad. En ik heb goede hoop dat het me nu gaat lukken om echt iets aan dit probleem te doen. Maar ik ben ervan overtuigd dat het niet zomaar toevallig is dat ik nu pas zover ben dat ik echt iets hieraan kan doen. Het was nodig om eerst allerlei onderliggende zaken aan te pakken.
En ja, ik verwacht dat het in de komende therapie ook weer zal gaan over "vroeger", want dat heeft een hele grote rol gespeeld in mijn ontwikkeling als mens en in het onstaan en blijven bestaan van mijn eetgedrag.
Misschien is dit niet wat je wil horen, maar je kunt geen "shortcuts" nemen als je dit soort dingen wil oplossen en je kunt ze ook niet oplossen met je hoofd in het zand.
Heel veel succes, ik hoop dat je snel de moed vindt om therapie te gaan doen.
donderdag 11 februari 2016 om 07:14
Je hebt veel bereikt op andere vlakken en wil daardoor jouw problemen uit het verleden niet oprakelen. Dat snap ik best. Maar die problemen uit het verleden heb je duidelijk nog niet goed verwerkt, want ze vormen nu nog altijd de basis van jouw eetstoornis. (Een echte eetstoornis heeft altijd onverwerkt leed als oorzaak, en jouw onverwerkte leed lijkt bij die problemen uit het verleden te liggen als ik jouw post goed lees).
Als jij zo sterk bent dat je ondanks zulke heftige problemen uit het verleden toch al van alles hebt bereikt, dan denk ik dat jij dit laatste stukje ook aan kunt. Hoe mooi zou het leven voor jou kunnen zijn als straks alles een plek heeft, inclusief het nog niet goed afgesloten stukje, en jij ook nog eens fysiek lekker en gezond in je vel zit?
Als jij zo sterk bent dat je ondanks zulke heftige problemen uit het verleden toch al van alles hebt bereikt, dan denk ik dat jij dit laatste stukje ook aan kunt. Hoe mooi zou het leven voor jou kunnen zijn als straks alles een plek heeft, inclusief het nog niet goed afgesloten stukje, en jij ook nog eens fysiek lekker en gezond in je vel zit?
donderdag 11 februari 2016 om 07:57
Ik zou toch therapie overwegen. Achter een eetstoornis zitten vaak ook andere problemen die het hebben kunnen veroorzaken of in stand houden. Als je deze problemen niet aanpakt of mee om kan gaan, gaat het erg lastig worden om van je eetstoornis en drugsverslaving te komen. Praten over je gevoelens en problemen is niet suf. Het is suffer om je problemen zo angstvallig geheim proberen te houden. Die mensen zijn ervoor en hebben echt wel gekkere dingen gehoord. Niks om je voor te schamen
donderdag 11 februari 2016 om 08:53
Ik wil wel een hart onder je riem steken, of eerder een schop onder je kont..
Als je zo doorgaat wordt en geen hulp wil, dan wordt het erger tot je gat waar je in valt te diep is om eruit te klimmen. En angst is slechte raadgever. Bij angst, juist ervoor gaan, enige manier om beetje vrijheid in je (emotionele) leven te krijgen. er is geen andere weg. Anders sta je stil.
En afvallen doe je niet vanwege je omgeving, dat doe je voor jezelf. Schuif het niet af op anderen en neem zelf de verantwoording voor je lijf en vooral, je gezondheid (lichamelijk en psychisch). Zeg niet, vrienden nemen me niet serieus, maar zeg, ik ga mijzelf serieus nemen. Klaar, en dan komen de betere vrienden voor je ook op je pad. Soort zoekt soort is het niet?
Als je zo doorgaat wordt en geen hulp wil, dan wordt het erger tot je gat waar je in valt te diep is om eruit te klimmen. En angst is slechte raadgever. Bij angst, juist ervoor gaan, enige manier om beetje vrijheid in je (emotionele) leven te krijgen. er is geen andere weg. Anders sta je stil.
En afvallen doe je niet vanwege je omgeving, dat doe je voor jezelf. Schuif het niet af op anderen en neem zelf de verantwoording voor je lijf en vooral, je gezondheid (lichamelijk en psychisch). Zeg niet, vrienden nemen me niet serieus, maar zeg, ik ga mijzelf serieus nemen. Klaar, en dan komen de betere vrienden voor je ook op je pad. Soort zoekt soort is het niet?
donderdag 11 februari 2016 om 16:35
Dank jullie,
nu ik het teruglees zou ik inderdaad hetzelfde zeggen als ik jullie was. Het klinkt nu opeens ook veel erger dan ik het vond.
Ik heb met een kliniek voor eetstoornissen gebeld en ze vragen mij naar mijn huisarts te stappen voor een verwijzing, dus dit doe ik volgende week.
Ik ben al eerder in therapie geweest voor een depressie, voordat ik een eetstoornis ontwikkelde en heb een enorme afkeer tegen mijn psychiater gekregen omdat ze mij antidepressiva wilde geven op mijn 15e... wat dat betreft vertrouw ik dat niet maar ik kan wel op zoek gaan naar een alternatieve behandeling zonder medicatie het liefst.
(met drugs ben ik nu 6 weken gestopt trouwens)
Want wordt er medicatie uitgedeeld ter behandeling van eetstoornissen?
Doodeng om de dokter te spreken, maar ik ben blij dat iemand me wel serieus neemt, eerst duurde dat voor mij te lang om mijn probleem te erkennen. Het gaat dan ook in fases. Nu is het weer terug, keihard... Ik heb bijna elke dag vreetbuien.
Ik denk als ik anorexia had gehad de mensen daar heftiger op reageren, niet dat dit de ernst afneemt van de stoornis en het effect op mijn lichaam maar ergens had ik gewild dat mensen het zagen zodat ik het eerder had kunnen aangeven. Zodat ik niet zelf op ze hoef af te stappen. Ik zie er nu redelijk gezond uit.
Zijn er mensen die er vanaf zijn? Zo ja, hoe lang heeft dit geduurd?
nu ik het teruglees zou ik inderdaad hetzelfde zeggen als ik jullie was. Het klinkt nu opeens ook veel erger dan ik het vond.
Ik heb met een kliniek voor eetstoornissen gebeld en ze vragen mij naar mijn huisarts te stappen voor een verwijzing, dus dit doe ik volgende week.
Ik ben al eerder in therapie geweest voor een depressie, voordat ik een eetstoornis ontwikkelde en heb een enorme afkeer tegen mijn psychiater gekregen omdat ze mij antidepressiva wilde geven op mijn 15e... wat dat betreft vertrouw ik dat niet maar ik kan wel op zoek gaan naar een alternatieve behandeling zonder medicatie het liefst.
(met drugs ben ik nu 6 weken gestopt trouwens)
Want wordt er medicatie uitgedeeld ter behandeling van eetstoornissen?
Doodeng om de dokter te spreken, maar ik ben blij dat iemand me wel serieus neemt, eerst duurde dat voor mij te lang om mijn probleem te erkennen. Het gaat dan ook in fases. Nu is het weer terug, keihard... Ik heb bijna elke dag vreetbuien.
Ik denk als ik anorexia had gehad de mensen daar heftiger op reageren, niet dat dit de ernst afneemt van de stoornis en het effect op mijn lichaam maar ergens had ik gewild dat mensen het zagen zodat ik het eerder had kunnen aangeven. Zodat ik niet zelf op ze hoef af te stappen. Ik zie er nu redelijk gezond uit.
Zijn er mensen die er vanaf zijn? Zo ja, hoe lang heeft dit geduurd?
She's lost control again
donderdag 11 februari 2016 om 16:46
Ik heb boulimia gehad gedurende ongeveer 17 jaar. Het was een vrij ernstige vorm, 2-4x per dag. Ik heb er geen specifieke behandeling voor gehad, maar heb wel 2 jaar psychotherapie gehad voor andere dingen. Voordat ik therapie heb gehad ben ik een jaar er vanaf geweest, maar ben toen teruggevallen. Ik was het ook letterlijk spuugzat. Tijdens therapie heb ik een aantal zaken aangepakt en ik was er van de een op de andere dag ineens helemaal klaar mee. Dan zit je nog wel dat je patronen moet doorbreken. Ik heb toen hele strikte patronen opgesteld met wat ik wanneer mocht eten en de eerste 4-6 weken zijn het pittigst. Erna werd het toch makkelijk. Ik heb die patronen vrij lang aangehouden en ik ben nu al vele jaren goed. Ik kan ook redelijk ontspannen met eten omgaan, maar ga nooit op een weegschaal staan. Het voelt niet als een zwakke plek en het heeft nog amper een rol in mijn leven.
Als je er wat aan wil doen, doe het dan zo snel mogelijk. Die ingesleten patronen zijn vaak lastig op te lossen. Wellicht zijn de pillen ook wel een issue om vanaf te komen. Verder doet het je lijf geen goed, mijn gebit is slecht en mijn maag is ook niet al te best meer.
Als je er wat aan wil doen, doe het dan zo snel mogelijk. Die ingesleten patronen zijn vaak lastig op te lossen. Wellicht zijn de pillen ook wel een issue om vanaf te komen. Verder doet het je lijf geen goed, mijn gebit is slecht en mijn maag is ook niet al te best meer.
donderdag 11 februari 2016 om 16:53
@blauwe_emmer:
Wat goed! Hoe heb je de patronen doorbroken? Ik begrijp dat dat niet makkelijk is.. Ik ben bijvoorbeeld bezig met minder drinken dus minder drugs dus minder vreetbuien. Dat werkt voor mijn gezondheid wel redelijk goed.
Bij mij gaat het ernstig op en neer, soms een paar weken vanaf geweest. Maar zodra ik weer stress heb of familiedagen prop ik mezelf weer vol en denk ik dat het toch niet meer uitmaakt of ik álles opeet want ik ben toch wel dik op dat moment. Irrationeel, weet ik, maar dat is het ook.
Gelukkig ben ik mijn omgeving meer aan het inlichten, ik denk ook dat ik iemand nodig heb die ik kan bellen als het slecht gaat. Dat zou in ieder geval één patroondoorbreking zijn. Als je tips hebt hoor ik het graag!
Wat goed! Hoe heb je de patronen doorbroken? Ik begrijp dat dat niet makkelijk is.. Ik ben bijvoorbeeld bezig met minder drinken dus minder drugs dus minder vreetbuien. Dat werkt voor mijn gezondheid wel redelijk goed.
Bij mij gaat het ernstig op en neer, soms een paar weken vanaf geweest. Maar zodra ik weer stress heb of familiedagen prop ik mezelf weer vol en denk ik dat het toch niet meer uitmaakt of ik álles opeet want ik ben toch wel dik op dat moment. Irrationeel, weet ik, maar dat is het ook.
Gelukkig ben ik mijn omgeving meer aan het inlichten, ik denk ook dat ik iemand nodig heb die ik kan bellen als het slecht gaat. Dat zou in ieder geval één patroondoorbreking zijn. Als je tips hebt hoor ik het graag!
She's lost control again
donderdag 11 februari 2016 om 17:04
Heel goed van je dat je je gaat laten doorverwijzen! Dan kun je constructief aan de problemen gaan werken. Ik schat dat dingen als mensen kunnen bellen als dat nodig is één van de dingen is die ze aan gaan raden.
Ben heel benieuwd welke hulp ze precies gaan aanbieden en hoe het zal gaan.
Heel veel succes!
Enne.......alles aan eetproblemen is irrationeel, dat maakt het (voor mij in ieder geval) ook zo frustrerend. Dat ik vaak niet snap waarom het me niet lukt mijn eetgedrag onder controle te krijgen.
Ben heel benieuwd welke hulp ze precies gaan aanbieden en hoe het zal gaan.
Heel veel succes!
Enne.......alles aan eetproblemen is irrationeel, dat maakt het (voor mij in ieder geval) ook zo frustrerend. Dat ik vaak niet snap waarom het me niet lukt mijn eetgedrag onder controle te krijgen.
donderdag 11 februari 2016 om 17:06
Ik had een vrij vast eetschema per dag. Precies wat ik wanneer mocht eten met kleine tussendoortjes. Ik haalde weinig in huis en van snoep alleen kleine verpakkingen (bijv kleine reepjes chocolade). Dan mocht ik er een per dag. Alles heel strikt. Dat heb ik toen in mijn boulimia vrij jaar ook zo gedaan. Bij mij in mijn omgeving wist en weet het nog vrijwel niemand dat ik het heb gehad. Ik heb 2 vriendinnen die ik het jaren later heb gezegd. Mijn partner wist het wel, maar kon er niks mee. Mijn moeder wist het en wilde er niets mee. Uiteindelijk moet het uit je zelf komen, daar moet je de kracht zien te vinden.
donderdag 11 februari 2016 om 18:17
quote:blauwe_emmer schreef op 11 februari 2016 @ 17:06:
Ik had een vrij vast eetschema per dag. Precies wat ik wanneer mocht eten met kleine tussendoortjes. Ik haalde weinig in huis en van snoep alleen kleine verpakkingen (bijv kleine reepjes chocolade). Dan mocht ik er een per dag. Alles heel strikt. Dat heb ik toen in mijn boulimia vrij jaar ook zo gedaan. Bij mij in mijn omgeving wist en weet het nog vrijwel niemand dat ik het heb gehad. Ik heb 2 vriendinnen die ik het jaren later heb gezegd. Mijn partner wist het wel, maar kon er niks mee. Mijn moeder wist het en wilde er niets mee. Uiteindelijk moet het uit je zelf komen, daar moet je de kracht zien te vinden.Wat hield het eetschema ongeveer in?
Ik had een vrij vast eetschema per dag. Precies wat ik wanneer mocht eten met kleine tussendoortjes. Ik haalde weinig in huis en van snoep alleen kleine verpakkingen (bijv kleine reepjes chocolade). Dan mocht ik er een per dag. Alles heel strikt. Dat heb ik toen in mijn boulimia vrij jaar ook zo gedaan. Bij mij in mijn omgeving wist en weet het nog vrijwel niemand dat ik het heb gehad. Ik heb 2 vriendinnen die ik het jaren later heb gezegd. Mijn partner wist het wel, maar kon er niks mee. Mijn moeder wist het en wilde er niets mee. Uiteindelijk moet het uit je zelf komen, daar moet je de kracht zien te vinden.Wat hield het eetschema ongeveer in?
She's lost control again
donderdag 11 februari 2016 om 19:00
Poeh het is alweer even geleden, want ik ben al > 10 jaar goed. Het was eten waarbij ik genoeg at, maar niet aankwam. Het zat ook strikt aan de tijd vast. Dus om 4 uur tussendoortje, om 10 uur bakje yoghurt enz. Het gaf mij structuur en dat had ik nodig, ook hield het de angst om aan te komen buiten de deur. Ik had na al die jaren geen idee meer wat ik wel en niet kon eten zonder aan te komen. En aankomen had me over de rand geduwd nog toen. Zo zag ik dat ik nog best lekker kon eten zonder meteen een heleboel te eten. Want vroeger dacht ik na een koekje, nu is het al te veel dus dan kan ik net zo goed los gaan. Maar goed het was een onderdeel van mijn herstel wat ik wel nodig had. Maar bij mij moest echt in mijn hoofd eerst de knop om, voordat ik dat echt kon. En het gekke is, ik heb het tijdens therapie eigenlijk amper over de boulimia gehad, ja tijdens de intake. Maar na veel malen en herkauwen in mijn hoofd, was het ineens klaar voor mij. Het was ook geen leven, ook al functioneerde ik voor de buitenwereld gewoon.
