Gezondheid
alle pijlers
Burn out?
maandag 2 oktober 2017 om 23:05
Hallo dames en heren,
Ik hoop hier wat advies en steun te vinden en ben eigenlijk ten einde raad.
Het gaat gewoon niet zo ok met mij
hemel als ik dit nu al type rollen de tranen over mijn wangen zo een emotionele wrak ben ik geworden. Sinds de bevalling alweer 3 jaar geleden gaat het gewoon bergafwaarts met mij. Soms herpak ik mijzelf en soms verkies ik mezelf in alles. Ik ben gauw moe, geen zin meer om wat te ondernemen, voel me altijd slap en futloos, pieker onwijs, slaap slecht, ben niet echt de gezelligste laatste weken en er is altijd wat..
Ik probeer op werk zoveel mogelijk van dit alles weg te stoppen en doe gewoon een masker op en werk maar ik hou het niet meer vol. Het gekke is ik doe nu alles op de automatische piloot terwijl mijn lichaam niet meer kan. Doe het huishouden, verzorg onze kind, boodschappen, kook maar dat is allemaal omdat het moet. Ik heb me voor het laats op werk niet zo gek lang geleden een halve dag ziek gemeld en het was drama ik mag me niet ziek melden. Dus ziek melden daar ben ik veelste bang voor..
Maar wat moet ik doen? K zit bij een psycholoog ivm Ptss en me angststoornis maar soms val ik weer in een zwarte gat en weet ik echt niet wat ik moet doen. Ik heb geen vriendinnen waar ik me hart kan luchten. Me sociale kring is best klein altijd geweest. Ik trek het gewoon niet.
Ik hoop hier wat advies en steun te vinden en ben eigenlijk ten einde raad.
Het gaat gewoon niet zo ok met mij
hemel als ik dit nu al type rollen de tranen over mijn wangen zo een emotionele wrak ben ik geworden. Sinds de bevalling alweer 3 jaar geleden gaat het gewoon bergafwaarts met mij. Soms herpak ik mijzelf en soms verkies ik mezelf in alles. Ik ben gauw moe, geen zin meer om wat te ondernemen, voel me altijd slap en futloos, pieker onwijs, slaap slecht, ben niet echt de gezelligste laatste weken en er is altijd wat.. Ik probeer op werk zoveel mogelijk van dit alles weg te stoppen en doe gewoon een masker op en werk maar ik hou het niet meer vol. Het gekke is ik doe nu alles op de automatische piloot terwijl mijn lichaam niet meer kan. Doe het huishouden, verzorg onze kind, boodschappen, kook maar dat is allemaal omdat het moet. Ik heb me voor het laats op werk niet zo gek lang geleden een halve dag ziek gemeld en het was drama ik mag me niet ziek melden. Dus ziek melden daar ben ik veelste bang voor..
Maar wat moet ik doen? K zit bij een psycholoog ivm Ptss en me angststoornis maar soms val ik weer in een zwarte gat en weet ik echt niet wat ik moet doen. Ik heb geen vriendinnen waar ik me hart kan luchten. Me sociale kring is best klein altijd geweest. Ik trek het gewoon niet.
maandag 2 oktober 2017 om 23:24
1. Contact opnemen met je psycholoog en aangeven dat het helemaal niet goed gaat. Wees eerlijk, vertel hoe het écht met je gaat.
2. Ziek melden op je werk. Jammer dat zij het lastig vinden, maar jij moet nog de rest van je leven met dit lichaam doen, dus je moet goed voor jezelf zorgen. Je werknemer heeft ook niets aan je wanneer je zo komt werken, want hoe langer je zo doorloopt, hoe langer je ook weer bezig bent om weer te herstellen.
3. Praat met je partner. Kan hij/zij een deel van de huishoudelijke taken en/of zorg voor jullie kind op zich nemen om jou te ontlasten?
2. Ziek melden op je werk. Jammer dat zij het lastig vinden, maar jij moet nog de rest van je leven met dit lichaam doen, dus je moet goed voor jezelf zorgen. Je werknemer heeft ook niets aan je wanneer je zo komt werken, want hoe langer je zo doorloopt, hoe langer je ook weer bezig bent om weer te herstellen.
3. Praat met je partner. Kan hij/zij een deel van de huishoudelijke taken en/of zorg voor jullie kind op zich nemen om jou te ontlasten?
maandag 2 oktober 2017 om 23:40
dinsdag 3 oktober 2017 om 00:16
Hier ook werkgever die ziek zijn een keuze vindt. En ziek bestaat niet. Nou ik ben er dusdanig uitgeklapt dat ik 4 maanden ziek thuis ben geweest.
Ziekmelden en dan met bedrijfsarts gaan praten. Is hij te veel op hand werkgever dan kun je altijd second opinion aanvragen bij bedrijfsarts UWV.
Echt kies voor jezelf. Een ander doet het niet. Richt je op jezelf en jou herstel. Kijk met man samen hoe eea makkelijker wordt voor jou.
Ritme. Rust en regelmaat zijn tover woorden. Geef je grenzen aan. Stel een duidelijk behandelplan op. Succes heel naar dit.
Ziekmelden en dan met bedrijfsarts gaan praten. Is hij te veel op hand werkgever dan kun je altijd second opinion aanvragen bij bedrijfsarts UWV.
Echt kies voor jezelf. Een ander doet het niet. Richt je op jezelf en jou herstel. Kijk met man samen hoe eea makkelijker wordt voor jou.
Ritme. Rust en regelmaat zijn tover woorden. Geef je grenzen aan. Stel een duidelijk behandelplan op. Succes heel naar dit.
dinsdag 3 oktober 2017 om 13:03
@lushcooking bedankt voor je reactie. Me man helpt me wel bij dagelijkse bezigheden zoals de kleine en huishoudelijke taken. Alleen ik merk dat werk af en toe niet echt begripvol is. Mijn psyg weet ook van de strenge werkgever en vind het ook ronduit schandalig dat het er zo aan toe gaat. Ik heb volgende week sowieso weer een afspraak met de psyg dan hebben we het er zeker over.
@poeszie, ze hebben bij ons op de werkvloer een nieuwe regel. Zodra je je ziek meld komen ze polshoogte nemen. Ze komen thuis of jij moet zelf komen omdat ze willen kijken (hun woorden) hoe het met je gaat. Grote bullshit natuurlijk want ze willen wel meer als dat. Ze willen het streng opschroeven zodat medewerkers zich niet meer ziek zullen melden. Hele domme nare regel maar je hebt maar amen te knikken anders vlieg je eruit.
@mommy2014, ik bespreek gelukkig alles met de psycholoog dus dit ook en dat is wel fijn. Ik merk alleen aan mijzelf dat ik het niet meer trek. Thuis heb ik er geen zin meer in om iets te ondernemen. Ik snap dat de cirkel wat groter is als alleen maar de werkgever. Tijd voor mezelf maak ik niet zo vaak eerlijk is eerlijk gewoonweg omdat ik er niet zoveel mee heb. De "zin" om iets leuks te doen ben ik kwijt.
@mabelle, erg he? Het allerergste is dat ze denken dat je niet wilt werken. Oh die is er zo 1 die graag thuis zit en zo de centen op wil vangen. Ik heb al wel vaker zo een opmerking aan me hoofd geslingerd gekregen. Ik werk al jaren voor het bedrijf maar wat ik de laatste tijd allemaal aan me hoofd geslingerd heb gekregen.. echt om van te janken. Ik heb een moeilijk tijd achter de rug en tot op heden heb ik altijd mijn stinkende best gedaan om er niks van te laten merken en gewoon go with the flow. Ik ben het soort mens van thuis zitten daar schiet je niks mee op en op werk ben je lekker bezig en denk je nergens naar. Maar ik ontvlucht het liever.. Ja al heb ik een rotzak van een werkgever.. Ik heb mijn woede, verdriet nooit echt een plekje kunnen geven dat ik nu functioneer op de automatische piloot. Soms gaan dingen niet vanzelf over en heb je er hulp bij nodig daarom heb ik de psyg ingeschakeld alleen soms wordt het me allemaal te veel..
@poeszie, ze hebben bij ons op de werkvloer een nieuwe regel. Zodra je je ziek meld komen ze polshoogte nemen. Ze komen thuis of jij moet zelf komen omdat ze willen kijken (hun woorden) hoe het met je gaat. Grote bullshit natuurlijk want ze willen wel meer als dat. Ze willen het streng opschroeven zodat medewerkers zich niet meer ziek zullen melden. Hele domme nare regel maar je hebt maar amen te knikken anders vlieg je eruit.
@mommy2014, ik bespreek gelukkig alles met de psycholoog dus dit ook en dat is wel fijn. Ik merk alleen aan mijzelf dat ik het niet meer trek. Thuis heb ik er geen zin meer in om iets te ondernemen. Ik snap dat de cirkel wat groter is als alleen maar de werkgever. Tijd voor mezelf maak ik niet zo vaak eerlijk is eerlijk gewoonweg omdat ik er niet zoveel mee heb. De "zin" om iets leuks te doen ben ik kwijt.
@mabelle, erg he? Het allerergste is dat ze denken dat je niet wilt werken. Oh die is er zo 1 die graag thuis zit en zo de centen op wil vangen. Ik heb al wel vaker zo een opmerking aan me hoofd geslingerd gekregen. Ik werk al jaren voor het bedrijf maar wat ik de laatste tijd allemaal aan me hoofd geslingerd heb gekregen.. echt om van te janken. Ik heb een moeilijk tijd achter de rug en tot op heden heb ik altijd mijn stinkende best gedaan om er niks van te laten merken en gewoon go with the flow. Ik ben het soort mens van thuis zitten daar schiet je niks mee op en op werk ben je lekker bezig en denk je nergens naar. Maar ik ontvlucht het liever.. Ja al heb ik een rotzak van een werkgever.. Ik heb mijn woede, verdriet nooit echt een plekje kunnen geven dat ik nu functioneer op de automatische piloot. Soms gaan dingen niet vanzelf over en heb je er hulp bij nodig daarom heb ik de psyg ingeschakeld alleen soms wordt het me allemaal te veel..
