Gezondheid
alle pijlers
Burnout duurt te lang?
maandag 22 augustus 2016 om 14:20
Goedemiddag allemaal,
Ik ben vorig jaar November thuis komen te zitten met een heftige burnout. Ik ben na 3 weken rust, doorverwezen naar een coach en psycholoog via de bedrijfsarts.
Daar heb ik allerlei tests gedaan met dus als resultaat; ernstige burnout. Wat volgde waren wekelijkse gesprekken met zowel de coach als psycholoog.
Conclusie: chronisch gebrek aan rust (door werk) in combinatie met een zeer grote drive om het werk te doen (waarbij ik uiteindelijk mezelf voorbij ben gelopen).
Ondertussen gaat het echt een heel stuk beter; ik ben weer 30 uur van de 36 aan het werk, alleen de onregelmatige diensten werk ik nog niet. Ik sport weer een beetje (nog niet volluit zoals ik voorheen deed).
Ik heb zelf sinds november, in overleg met/ op aanraden van coach, bedrijfsarts en psycholoog, acapunctuur gehad (om te ontspannen, te slapen) minfullness gedaan, een meditatiecursus gevolgd en yoga opgepakt.
Dit lijkt misschien een vol programma, maar ik heb juist vooral heel veel rust gehad; in het begin moest ik zelfs overdag, in overleg met de huisarts/psycholoog, echt even terug naar bed om dan de rest van de dag nog een beetje energie te hebben. Ik kon toen bijvoorbeeld nog geen tijdschrift lezen omdat dit te vermoeiend was.
Nu gaat het, volgens mij, dus echt wel al een heel stuk beter, maar ik ben er nog niet!
Een verjaardag waarna ik laat op bed lig trek ik bijvoorbeeld slecht. Ik krijg dan in de dagen er na een terugslag en ben echt heel erg moe! Zo moe dat ik heel veel moeite heb om me te concentreren, vroeg naar bed moet en heel weinig kan hebben.
Afgelopen donderdag was ik bij de coach en hij gaf aan dat het verschil in energie per dag toch wel vreemd is. Hij zei tevens dat ik al bijna een jaar onderweg was en dat ik nu toch wel zo'n beetje de oude zou moeten zijn.
Hierdoor ga ik twijfelen of het misschien te lang gaat duren allemaal?
Ik doe echt wat ik kan; ik werk volledig mee aan mijn reintegratie, ik houd privé in de gaten dat ik niet teveel plan om op mijn werk zoveel mogelijk fris te zijn. (Ik kan me alleen nog niet goed concentreren als er veel onrust is op de afdeling is), ik neem rust en probeer zoveel mogelijk te ontspannen.
Heeft iemand hier ervaring met een (heftige) burnout en de duur van het herstel? Of heeft iemand nog tips voor me?
Ik wil sowieso wéér bloed laten prikken, al is mijn huisarts hier niet heel happig op.
Ik ben vorig jaar November thuis komen te zitten met een heftige burnout. Ik ben na 3 weken rust, doorverwezen naar een coach en psycholoog via de bedrijfsarts.
Daar heb ik allerlei tests gedaan met dus als resultaat; ernstige burnout. Wat volgde waren wekelijkse gesprekken met zowel de coach als psycholoog.
Conclusie: chronisch gebrek aan rust (door werk) in combinatie met een zeer grote drive om het werk te doen (waarbij ik uiteindelijk mezelf voorbij ben gelopen).
Ondertussen gaat het echt een heel stuk beter; ik ben weer 30 uur van de 36 aan het werk, alleen de onregelmatige diensten werk ik nog niet. Ik sport weer een beetje (nog niet volluit zoals ik voorheen deed).
Ik heb zelf sinds november, in overleg met/ op aanraden van coach, bedrijfsarts en psycholoog, acapunctuur gehad (om te ontspannen, te slapen) minfullness gedaan, een meditatiecursus gevolgd en yoga opgepakt.
Dit lijkt misschien een vol programma, maar ik heb juist vooral heel veel rust gehad; in het begin moest ik zelfs overdag, in overleg met de huisarts/psycholoog, echt even terug naar bed om dan de rest van de dag nog een beetje energie te hebben. Ik kon toen bijvoorbeeld nog geen tijdschrift lezen omdat dit te vermoeiend was.
Nu gaat het, volgens mij, dus echt wel al een heel stuk beter, maar ik ben er nog niet!
Een verjaardag waarna ik laat op bed lig trek ik bijvoorbeeld slecht. Ik krijg dan in de dagen er na een terugslag en ben echt heel erg moe! Zo moe dat ik heel veel moeite heb om me te concentreren, vroeg naar bed moet en heel weinig kan hebben.
Afgelopen donderdag was ik bij de coach en hij gaf aan dat het verschil in energie per dag toch wel vreemd is. Hij zei tevens dat ik al bijna een jaar onderweg was en dat ik nu toch wel zo'n beetje de oude zou moeten zijn.
Hierdoor ga ik twijfelen of het misschien te lang gaat duren allemaal?
Ik doe echt wat ik kan; ik werk volledig mee aan mijn reintegratie, ik houd privé in de gaten dat ik niet teveel plan om op mijn werk zoveel mogelijk fris te zijn. (Ik kan me alleen nog niet goed concentreren als er veel onrust is op de afdeling is), ik neem rust en probeer zoveel mogelijk te ontspannen.
Heeft iemand hier ervaring met een (heftige) burnout en de duur van het herstel? Of heeft iemand nog tips voor me?
Ik wil sowieso wéér bloed laten prikken, al is mijn huisarts hier niet heel happig op.
dinsdag 23 augustus 2016 om 01:46
quote:Het-groepje schreef op 22 augustus 2016 @ 15:36:
[...]
Ik heb echt bewondering voor je inzicht al zo snel. Het lijkt alsof je keihard hebt gewerkt en nu voor jezelf.
Ah dank je wel!! Ik heb echt veel gehad aan de gesprekken met de psycholoog en met vrienden en vriendinnen die me al lang kennen. Het heeft me heel veel tranen gekost om tot dit inzicht te komen (of eigenlijk wist ik het diep van binnen wel, maar durfde ik het niet uit te spreken)
Ik denk nog steeds niet dat ik alle wijsheid in pacht heb hoor.. Maar voor mij persoonlijk moet het gewoon anders Ik wil dit nooit meer op deze manier meemaken!
[...]
Ik heb echt bewondering voor je inzicht al zo snel. Het lijkt alsof je keihard hebt gewerkt en nu voor jezelf.
Ah dank je wel!! Ik heb echt veel gehad aan de gesprekken met de psycholoog en met vrienden en vriendinnen die me al lang kennen. Het heeft me heel veel tranen gekost om tot dit inzicht te komen (of eigenlijk wist ik het diep van binnen wel, maar durfde ik het niet uit te spreken)
Ik denk nog steeds niet dat ik alle wijsheid in pacht heb hoor.. Maar voor mij persoonlijk moet het gewoon anders Ik wil dit nooit meer op deze manier meemaken!
dinsdag 23 augustus 2016 om 01:57
Bedankt voor jullie reacties!!
Op alle reacties over wet Poortwachter/ een jaar ziek zijn en het tweede spoor (sorry ik kan jullie niet allemaal quoten); ja daar ben ik bekend mee (het is normaal ook iets waar ik in mijn werk mee bezig ben).
Ik maak me er weinig zorgen om, omdat mijn werkgever aantoonbaar alle steken die ze tot nu toe kon laten vallen, ook heeft laten vallen (geen probleemanalyse, geen plan van aanpak, het niet maken van afspraken bij de bedrijfsarts etc. Ondanks dat ik mijn leidinggevende wel elke keer op de termijnen en de bijbehorende verplichtingen wijs).
Iemand vroeg me voor welke percentage ik beter gemeld sta; dat is 30 van de 36 uur; ik doe mijn eigen werkzaamheden met de enige uitzondering dat ik nog geen onregelmatige uren draai en dat ik de pauze (eigen tijd) die ingepland sta ook daadwerkelijk neem (in tegenstelling tot de gewoonte op mijn werk)
Op alle reacties over wet Poortwachter/ een jaar ziek zijn en het tweede spoor (sorry ik kan jullie niet allemaal quoten); ja daar ben ik bekend mee (het is normaal ook iets waar ik in mijn werk mee bezig ben).
Ik maak me er weinig zorgen om, omdat mijn werkgever aantoonbaar alle steken die ze tot nu toe kon laten vallen, ook heeft laten vallen (geen probleemanalyse, geen plan van aanpak, het niet maken van afspraken bij de bedrijfsarts etc. Ondanks dat ik mijn leidinggevende wel elke keer op de termijnen en de bijbehorende verplichtingen wijs).
Iemand vroeg me voor welke percentage ik beter gemeld sta; dat is 30 van de 36 uur; ik doe mijn eigen werkzaamheden met de enige uitzondering dat ik nog geen onregelmatige uren draai en dat ik de pauze (eigen tijd) die ingepland sta ook daadwerkelijk neem (in tegenstelling tot de gewoonte op mijn werk)
