Gezondheid
alle pijlers
Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
maandag 28 maart 2011 om 16:01
Ik vind het spuiten in mijn benen ook echt een stuk minder prettig (wat een understatement, alsof spuiten in je buik wel fijn is ) dan in mijn buik.
Maar net zoals ik ontzettend heb opgezien tegen de overstap van medcijnen naar spuiten, zie ik ook op tegen de overstap van spuiten naar pomp. En het is volgens mijn internist ook (nog) niet aan de orde....
Maar net zoals ik ontzettend heb opgezien tegen de overstap van medcijnen naar spuiten, zie ik ook op tegen de overstap van spuiten naar pomp. En het is volgens mijn internist ook (nog) niet aan de orde....
maandag 28 maart 2011 om 16:47
Volgens mij kijken internisten alleen naar je instelling (HbA1c) als je over de pomp begint. Bij mij kijkt de dvk naar de spuitplekken. Mijn internist zei, toen ik over de pomp begon (gewoon, om zijn mening te polsen) dat als ik op de pomp wilde, ik maar terug moest gaan naar mijn oude ziekenhuis, want hij zag er geen enkele reden toe . Maar ik denk wel dat hij ervoor openstaat om het vanuit de spuitschade te benaderen. Ik heb in juni weer een afspraak met de dvk, dan zal ik het er eens over hebben. Gewoon, orienterend. Ik beloof niks Maar ik moet wel zeggen, nu we zo die sommen hebben gemaakt, dat ik me afvraag hoe mijn benen er over 20 jaar uitzien.
Spuiten in mijn bil???? Zeg, ik kan mezelf dan wel om een paal heen wikkelen, maar 180 graden rond mijn eigen as is zelfs mij teveel hoor!
Spuiten in mijn bil???? Zeg, ik kan mezelf dan wel om een paal heen wikkelen, maar 180 graden rond mijn eigen as is zelfs mij teveel hoor!
maandag 28 maart 2011 om 20:51
Ajakkes, wat een griezelverhalen allemaal! En ik heb dan gelijk last van de meest absurde vragen. Maakt het qua werking uit waar je prikt? Kan je net zo goed in je wang als in je buik of je arm prikken? En waaaaarom (is me echt nog steeds niet duidelijk) doen ze zo moeilijk over een pomp? Kostenkwestie? Verzekeringsnarigheid?
Jullie zijn stoere wijven hoor! Ik ben helemaal niet bang voor spuiten maar van jullie verhalen krijg ik toch een beetje een wee gevoel in m'n buik.
Jullie zijn stoere wijven hoor! Ik ben helemaal niet bang voor spuiten maar van jullie verhalen krijg ik toch een beetje een wee gevoel in m'n buik.
maandag 28 maart 2011 om 21:46
Mij is geleerd dat ik de kortwerkende het best in mijn buik kan spuiten en de langwerkende in mijn bovenbenen, maar waarom dat nou ook precies weer was?? (niet goed opgelet dus tijdens de spuitles! ) Had het nou iets te maken met waar je het meeste vet hebt of iets dergelijks? Schiet mij maar lek, ik weet het niet meer. Lief, Setter, Ris, enig idee???
maandag 28 maart 2011 om 23:00
In ieder geval weet ik dat er in je wang te weinig vet vlees zit. Sri toch! Het idéé!
Verder heb ik als kind veel in mijn bil gespoten, maar nu dus niet meer... Ik heb heel veel in mijn bovenarmen gespoten (maar die moesten op den duur rust.. het leverde nogal stevige kipfiletspuitbulten op). En nu dus in benen en buik. Ik heb altijd langwerkend in mijn been gezet, geen idee waarom. Als ik hoog zit, dan is het efficienter om snelle in mijn buik te spuiten, dat werkt het snelst op mijn bloedsuiker. Dus ik kan daar wel wat mee, Teddeke, met jouw verhaal.
Nu spuit ik de langwerkende in mijn been, de ochtendsnelle in mijn andere been, en lunch en avondeten in mijn buik. Ik wilde eigenlijk in de zomer armen doen (handig want korte mouwen), en in de winter buik, om spuitbulten op de buik te voorkómen, maar de dvk zei laatste dat ze dat liever niet hebben. Weet eigenlijk niet meer waarom. Ze vond mijn buik er goed uitzien, vreemd genoeg.
Verder heb ik als kind veel in mijn bil gespoten, maar nu dus niet meer... Ik heb heel veel in mijn bovenarmen gespoten (maar die moesten op den duur rust.. het leverde nogal stevige kipfiletspuitbulten op). En nu dus in benen en buik. Ik heb altijd langwerkend in mijn been gezet, geen idee waarom. Als ik hoog zit, dan is het efficienter om snelle in mijn buik te spuiten, dat werkt het snelst op mijn bloedsuiker. Dus ik kan daar wel wat mee, Teddeke, met jouw verhaal.
Nu spuit ik de langwerkende in mijn been, de ochtendsnelle in mijn andere been, en lunch en avondeten in mijn buik. Ik wilde eigenlijk in de zomer armen doen (handig want korte mouwen), en in de winter buik, om spuitbulten op de buik te voorkómen, maar de dvk zei laatste dat ze dat liever niet hebben. Weet eigenlijk niet meer waarom. Ze vond mijn buik er goed uitzien, vreemd genoeg.
dinsdag 29 maart 2011 om 12:50
Wat ik mij herinner van de spuitles was dat er in de onderhuidse vetlaag van je buik meer haarvaatjes zitten die de ultrakortwerkende insuline opnemen. In je benen zitten minder haarvaatjes, en aangezien de langwerkende insuline over een periode van (variërend) 18 - 24 uur opgenomen moet worden is dat juist een gunstige plek voor die insuline.
Maar of ik dat goed onthouden heb......
Ik zal er nog eens op googlen, het is toch rustig op mijn werk.
Maar of ik dat goed onthouden heb......
Ik zal er nog eens op googlen, het is toch rustig op mijn werk.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 29 maart 2011 om 13:25
quote:sri schreef op 28 maart 2011 @ 20:51:
....
En waaaaarom (is me echt nog steeds niet duidelijk) doen ze zo moeilijk over een pomp? Kostenkwestie? Verzekeringsnarigheid?
....
Verzekeringsnarigheid heb ik helemaal niet gehad, die waren heel meegaand.
Het zal ongetwijfeld met het kostenplaatje te maken hebben. Mijn pomp kost ergens tussen de drie- en vierduizend euro. Blijft natuurlijk de vraag wat er uiteindelijk goedkoper is: een pomp en de daarbij behorende ampullen, infuussets en batterijen, of elke keer voorgevulde weggooispuitpennen en naalden.
En dan heb ik het nog niet eens over de kwaliteit van leven, iets wat een hoop doktoren een rotzorg zal zijn. Zij hebben immers geen last van diabetes
Bij mijn internist heb ik ook 3 jaar moeten zeuren om een pomp. De allereerste keer zei hij: 'je moet eerst een jaar gespoten hebben want als je pomp het begeeft moet je jezelf wel kunnen spuiten. Dat is een voorwaarde'. Okee, daar kon ik inkomen.
De tweede, derde, vierde, vijfde en zesde keer zei hij 'nee, ik zie het nut van een pomp niet in. Zo'n ding kan stukgaan en dan moet je alsnog spuiten'. Tuurlijk, ik kan morgen ook een dakpan op mijn kop krijgen en het enige voordeel daarvan is dat ik nóóit meer hoef te spuiten
Of mijn hart stopt met kloppen, of ik vouw mijn auto om een boom, of ik word doodgeschoten of ik verdrink, mijn overbuurhond valt me aan en bijt me dood.....kan allemaal gebeuren natuurlijk.
De optie 'pomp doet het gewoon zoals het hoort' komt bij vele medici niet op, dat is te gewoontjes.
Toen ik bij die zesde afwijzing zei 'dan vraag ik het over een halfjaar wel weer, en over een jaar, anderhalf jaar en over twee jaar gewoon ook, net zolang totdat u 'ja' zegt', ging hij overstag. De flapdrol.
Toen hij dan ook bij mijn volgende bezoek vroeg hoe de pomp beviel heb ik hem even héél goed duidelijk gemaakt hoe blij ik met dat ding ben. En dat ik nóóóóóóóóóóit meer anders wil dan een pomp. Hij was helemaal verbaasd.
Tja, hij denkt mij te kennen, maar ik weet wel beter.
De lul.
....
En waaaaarom (is me echt nog steeds niet duidelijk) doen ze zo moeilijk over een pomp? Kostenkwestie? Verzekeringsnarigheid?
....
Verzekeringsnarigheid heb ik helemaal niet gehad, die waren heel meegaand.
Het zal ongetwijfeld met het kostenplaatje te maken hebben. Mijn pomp kost ergens tussen de drie- en vierduizend euro. Blijft natuurlijk de vraag wat er uiteindelijk goedkoper is: een pomp en de daarbij behorende ampullen, infuussets en batterijen, of elke keer voorgevulde weggooispuitpennen en naalden.
En dan heb ik het nog niet eens over de kwaliteit van leven, iets wat een hoop doktoren een rotzorg zal zijn. Zij hebben immers geen last van diabetes
Bij mijn internist heb ik ook 3 jaar moeten zeuren om een pomp. De allereerste keer zei hij: 'je moet eerst een jaar gespoten hebben want als je pomp het begeeft moet je jezelf wel kunnen spuiten. Dat is een voorwaarde'. Okee, daar kon ik inkomen.
De tweede, derde, vierde, vijfde en zesde keer zei hij 'nee, ik zie het nut van een pomp niet in. Zo'n ding kan stukgaan en dan moet je alsnog spuiten'. Tuurlijk, ik kan morgen ook een dakpan op mijn kop krijgen en het enige voordeel daarvan is dat ik nóóit meer hoef te spuiten
Of mijn hart stopt met kloppen, of ik vouw mijn auto om een boom, of ik word doodgeschoten of ik verdrink, mijn overbuurhond valt me aan en bijt me dood.....kan allemaal gebeuren natuurlijk.
De optie 'pomp doet het gewoon zoals het hoort' komt bij vele medici niet op, dat is te gewoontjes.
Toen ik bij die zesde afwijzing zei 'dan vraag ik het over een halfjaar wel weer, en over een jaar, anderhalf jaar en over twee jaar gewoon ook, net zolang totdat u 'ja' zegt', ging hij overstag. De flapdrol.
Toen hij dan ook bij mijn volgende bezoek vroeg hoe de pomp beviel heb ik hem even héél goed duidelijk gemaakt hoe blij ik met dat ding ben. En dat ik nóóóóóóóóóóit meer anders wil dan een pomp. Hij was helemaal verbaasd.
Tja, hij denkt mij te kennen, maar ik weet wel beter.
De lul.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 29 maart 2011 om 17:03
Nou kijk, de kwaliteit van leven voor zo iemand als ik -panisch bang voor naalden in alle vormen en maten, en helemaal panisch als die naald door mijzelf in mijn eigen lijf gestoken moet worden, in een buik die overgevoelig is door heel erg aan de oppervlakte liggende zenuwen- is de kwaliteit van leven gereduceerd tot nihil als dat 4 keer per dag moet. In mijn geval zelfs nog vaker omdat ik chronisch te hoog zat/zit.
Dan is 1 naald die na verdoofzalf ingebracht wordt -dus zonder pijn- in de 3 tot 7 dagen een enorme opluchting.
Vind je het spuiten niet erg, dan is er geen merkbare verbetering natuurlijk.
Dan is 1 naald die na verdoofzalf ingebracht wordt -dus zonder pijn- in de 3 tot 7 dagen een enorme opluchting.
Vind je het spuiten niet erg, dan is er geen merkbare verbetering natuurlijk.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 29 maart 2011 om 20:36
Wat ik vooral een verbetering vind is dat ik flexibeler ben. (Uit) eten betekende meten, een half uur van te voren en dan spuiten. In een restaurant deed ik dat toch even op het toilet, thuis wel aan tafel. Maar op mijn werk niet, en dan kreeg ik van die zeurende collega's die vroegen of ik dat niet ergens anders kon doen; nee. Ik ga niet op de plee spuiten als het niet hoeft omdat zij niet tegen een naaldje kunnen!
Daarbij vind ik het heel handig dat wanneer ik eens te hoog zit, ik gewoon even kan bij bolussen ipv weer te spuiten. Of als ik eens een cocktail/taartje/vette bek wil, bolus ik ook even wat bij.
Ik heb ook regelmatig materialen pech hoor, naalden die het net niet doen, pomp die uitvalt (vorige pomp hoor, deze minder), foutmeldingen, en toch, ben ik blij dat ik niet meer hoef te spuiten. Ik heb nog wel een reservepen en naalden liggen, maar die heb ik in 7,5 jaar pomp misschien 5 keer gebruikt.
Mijn suikers zijn er door verbeterd, ik voel me beter en ik heb geen last van dat apparaatje aan mijn beha. Met sexen doe ik afhankelijk van mijn waarde af of niet. Ook geen probleem. Gelukkig heeft mijn man 2 kunstheupen (kan je ook niet ff uitdoen), dus we weten wat sex-met-hindernissen is.
Bij mijn volgende pomp wil ik wel weer een tril én geluid functie (nu kan ik tril of geluid en ik hoor 'm niet altijd; dus "blind" bolussen is wat lastig).
Nu ga in nog ff wat doen voor mijn studie. Mss moet ikff in bad liggen met mijn studieboeken...
Daarbij vind ik het heel handig dat wanneer ik eens te hoog zit, ik gewoon even kan bij bolussen ipv weer te spuiten. Of als ik eens een cocktail/taartje/vette bek wil, bolus ik ook even wat bij.
Ik heb ook regelmatig materialen pech hoor, naalden die het net niet doen, pomp die uitvalt (vorige pomp hoor, deze minder), foutmeldingen, en toch, ben ik blij dat ik niet meer hoef te spuiten. Ik heb nog wel een reservepen en naalden liggen, maar die heb ik in 7,5 jaar pomp misschien 5 keer gebruikt.
Mijn suikers zijn er door verbeterd, ik voel me beter en ik heb geen last van dat apparaatje aan mijn beha. Met sexen doe ik afhankelijk van mijn waarde af of niet. Ook geen probleem. Gelukkig heeft mijn man 2 kunstheupen (kan je ook niet ff uitdoen), dus we weten wat sex-met-hindernissen is.
Bij mijn volgende pomp wil ik wel weer een tril én geluid functie (nu kan ik tril of geluid en ik hoor 'm niet altijd; dus "blind" bolussen is wat lastig).
Nu ga in nog ff wat doen voor mijn studie. Mss moet ikff in bad liggen met mijn studieboeken...
woensdag 30 maart 2011 om 10:18
Nou inderdaad Ris, dat met dat uit eten had ik nou ook. Ik heb toch wel een aantal keren bij een restaurant gezeten dat ik met beide spuitpennen richting wc liep om mijn Lantus links, en mijn Novorapid rechts in mijn buik te spuiten.
Dan ging ik eerst stokbrood met kruidenboter of een soepje vooraf eten, dan spuiten op de wc, dan hoofdgerecht eten en dan nog een keer spuiten op de wc want 'zwaar getafeld'.
God wat een gedoe elke keer weer.
Nu zit mijn pomp om mijn onderbeen, ik druk -ongezien- een paar knopjes in en klaar is kees. Ideaal!
Dat bijbolussen, dat doe ik dus ook. Soms wel 10 keer per dag als het nodig is. En dat alles door dat ene prikgat
Dan ging ik eerst stokbrood met kruidenboter of een soepje vooraf eten, dan spuiten op de wc, dan hoofdgerecht eten en dan nog een keer spuiten op de wc want 'zwaar getafeld'.
God wat een gedoe elke keer weer.
Nu zit mijn pomp om mijn onderbeen, ik druk -ongezien- een paar knopjes in en klaar is kees. Ideaal!
Dat bijbolussen, dat doe ik dus ook. Soms wel 10 keer per dag als het nodig is. En dat alles door dat ene prikgat
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
woensdag 30 maart 2011 om 14:40
Hier komt miss Onbenul weer aan: je zit in een restaurant aan je stokbroodje kruidenboter (mmmmm trouwens!), druk op knopjes, klaar. Geen pomp, dan gang naar de wc en spuit erin. Maar HOE weet je dan hoeveel je moet bijbolussen? Je kunt toch moeilijk elke keer vooraf je waarde gaan bepalen en berekenen hoeveel erbij moet?
Erg hè, dat gezeur! Maar je moet maar zo denken: één gek kan meer vragen dan tien wijzen kunnen beantwoorden
Erg hè, dat gezeur! Maar je moet maar zo denken: één gek kan meer vragen dan tien wijzen kunnen beantwoorden
woensdag 30 maart 2011 om 20:25
De eerste en beste les die ik van mijn ouders kreeg toen ik 6 was: Jij bent Lief, diabetes hoort bij je, de spuit ook, dus je laat jezelf NIET wegsturen omdat je moet spuiten. Lees: Ik spuit dus overal en altijd, zelfs in de trein of de bus, ik heb zelfs wel eens op Koninginnedag in Amsterdam in een portiekje gespoten (OK, dat was expres ). Kan me geen r**t schelen. Levert wel eens een verbaasde blik op hoor, als je eens bij een leverancier ineens een spuit te voorschijn haalt maar dat is zó uitgelegd.
sri, je stelt wel een goede vraag. Bij mij is het op gevoel. Raar eigenlijk hè. Maar je weet toch wel hoeveel trek je hebt. En je weet ook of je trek hebt in brood of olijven (en dan hoop ik dat je wel weet dat olijven geen khd bevatten? Nepdiabeetlieverdje van ons? ). En je weet ook wat je hebt besteld. En je gaat er voor het gemak maar van uit dat je met een mooi bls begint aan de hele excersisie. En gevorderden zoals als ik doen bij laag of hoog bls meteen de ideale correctie waardoor ze nóóit, echt nóóit, een eenheid of 6 teveel spuiten en dan aan een cola-infuus moeten. Idealiter gezien dan hè. Dus als ze niet gezopen hebben. (whaha, ik drink altijd cola light natuurlijk, dus ik moest een keer aan de cola met suiker, zoals wij dat noemen, bestelt vriendin van mij "Mag ik een cola mét suiker?" Komt er een glas cola op een schaaltje met een zakje suiker ernaast... )
En verder hou je je gewoon aan je dieet, dan hoef je ook niet te rekenen.
sri, je stelt wel een goede vraag. Bij mij is het op gevoel. Raar eigenlijk hè. Maar je weet toch wel hoeveel trek je hebt. En je weet ook of je trek hebt in brood of olijven (en dan hoop ik dat je wel weet dat olijven geen khd bevatten? Nepdiabeetlieverdje van ons? ). En je weet ook wat je hebt besteld. En je gaat er voor het gemak maar van uit dat je met een mooi bls begint aan de hele excersisie. En gevorderden zoals als ik doen bij laag of hoog bls meteen de ideale correctie waardoor ze nóóit, echt nóóit, een eenheid of 6 teveel spuiten en dan aan een cola-infuus moeten. Idealiter gezien dan hè. Dus als ze niet gezopen hebben. (whaha, ik drink altijd cola light natuurlijk, dus ik moest een keer aan de cola met suiker, zoals wij dat noemen, bestelt vriendin van mij "Mag ik een cola mét suiker?" Komt er een glas cola op een schaaltje met een zakje suiker ernaast... )
En verder hou je je gewoon aan je dieet, dan hoef je ook niet te rekenen.
woensdag 30 maart 2011 om 21:19
Zucht... ik leg me maar neer bij de uitspraak van Confucius (zou het woord confusion van hem komen?) dat de eerste stap op weg naar wijsheid de overtuiging is dat je niets weet?
O, calorieëntabellen ken ik zo'n beetje uit mijn hoofd, maar koolhydraten? Veel te weinig in verdiept. Dat van die olijven wist ik dus inderdaad niet. Ik ben nog steeds een nederige pillenslikker (ik vind die nepdiabeet van jou zo lief, Lief!) en dat hoop ik nog heel lang te blijven, maar ik hoop tijdens onze meet ook veel meer te weten te komen over hoe jullie leven, hoe het jullie beïnvloedt.
Daarnaast vind ik het ontzettend moedig dat jullie gewoon overal spuiten. Ik herinner me dat ik ooit, zo'n jaar of duizend geleden, intercedente was bij een uitzendbureau en we een uitzendkracht hadden die ergens uitgesmeten werd omdat hij junk zou zijn die tijdens werktijd spoot. Bleek natuurlijk een diabeet te zijn die keurig in de lunchpauze op de wc zijn dosis oppikte. Triest.
Meiden, dit gaat een beest van een meet worden, ik verheug me er waanzinnig op! Al die leermomenten, en dan ook nog paaldansacts!
O, calorieëntabellen ken ik zo'n beetje uit mijn hoofd, maar koolhydraten? Veel te weinig in verdiept. Dat van die olijven wist ik dus inderdaad niet. Ik ben nog steeds een nederige pillenslikker (ik vind die nepdiabeet van jou zo lief, Lief!) en dat hoop ik nog heel lang te blijven, maar ik hoop tijdens onze meet ook veel meer te weten te komen over hoe jullie leven, hoe het jullie beïnvloedt.
Daarnaast vind ik het ontzettend moedig dat jullie gewoon overal spuiten. Ik herinner me dat ik ooit, zo'n jaar of duizend geleden, intercedente was bij een uitzendbureau en we een uitzendkracht hadden die ergens uitgesmeten werd omdat hij junk zou zijn die tijdens werktijd spoot. Bleek natuurlijk een diabeet te zijn die keurig in de lunchpauze op de wc zijn dosis oppikte. Triest.
Meiden, dit gaat een beest van een meet worden, ik verheug me er waanzinnig op! Al die leermomenten, en dan ook nog paaldansacts!
donderdag 31 maart 2011 om 00:40
quote:sri schreef op 30 maart 2011 @ 14:40:
...
Maar HOE weet je dan hoeveel je moet bijbolussen? Je kunt toch moeilijk elke keer vooraf je waarde gaan bepalen en berekenen hoeveel erbij moet?
Erg hè, dat gezeur! Maar je moet maar zo denken: één gek kan meer vragen dan tien wijzen kunnen beantwoorden
Je zeurt niet hoor , want jij bent LIEF. Zo. Dat is er maar weer uit.
Hoe je dat weet, van hoeveel eenheden insuline je moet bijspuiten/bijbolussen? Nou, dat leer je heel snel van de dvk.
Ik zal je vertellen hoe dat bij mij ging: ik moest (ja: móest) eerst naar de diëtiste :puke:, eerder kreeg ik mijn spuit en naalden niet. Dat laatste kon mij uiteraard niet lang genoeg uitgesteld worden, maar hee, aangezien het om je gezondheid gaat -en ik een leeftijd had (36) waarop ik geacht werd volwassen met mijn gezondheid om te gaan - ging ik dan toch maar braaf heen. Ik ben door ervaringen in het verleden ontstellend allergisch geworden voor diëtisten in alle soorten en maten, kleuren en vormen, maar alla, 'het moest'.
Die diëtiste legde mij uit dat ik vanaf nu voor de rest van mijn leven koolhydraten moest gaan tellen. Nou had ik al ruime ervaring op het gebied van (verplichte) diëten, dus ik wist inmiddels alles over calorieën, koolhydraten, suikers, vetten, eiwitten en wat dies meer zij, dus ze vertelde me niets nieuws. Zij had het over een of andere formule van 'elke 15 kh is 1 eh insuline' ofzo. Ik weet het niet meer precies.
Ik kreeg een boekje mee waarin alle bovengenoemde voedingsbestanddelen van allerlei voedingsmiddelen genoteerd stonden en ik beloofde haar om het boekje te bestuderen en om als een heel braaf meisje mijn koolhydraatjes te gaan tellen. Bij thuiskomst is dat boekje dus in een la verdwenen nadat mijn man en ik na vluchtig doorbladeren concludeerden dat er inderdaad een hoop nutteloze informatie in stond.
Een week later heb ik hem aan een vriendin gegeven.
Inmiddels doet mijn lijf niet mee aan al die boekjeswijsheden en vaart gewoon zijn eigen koers. Als ik voor één boterham niet minimaal 8 eh bolus ga ik ontzettend hyperen, terwijl een ander voor een hele warme maaltijd aan die 8 eh genoeg heeft. En dat heeft dan weer te maken met insulineintolerantie. Zo'n woord doet het altijd goed bij galgje.
En zo -waarde Srizus- is -zoals je ongetwijfeld zult weten- elk lichaam weer anders.
Mijn vader heeft nu, op zijn 79e, genoeg aan 12 eh langwerkende insuline over 24 uur, en ik heb nog niet eens genoeg aan 230 eh kortwerkende per 24 uur. Zo heeft hij nergens last van, en ik heb zo'n beetje alle diabeteskwalen al gehad.
Het is eigenlijk net zoals Lief al aangeeft, een stukje ervaring. Door spuiten en meten en spuiten en meten en spuiten en bijspuiten en vervolgens weer meten, weet je op een gegeven moment hoeveel je voor een boterham/een bord tomatensoep/pasta/rijst/chinees/pizza/aardappels,groente,vlees moet spuiten.
Mijn vriendin die ook diabetes heeft, heeft van haar dvk te horen gekregen dat ze voor elk dagdeel vaste eh moet spuiten, ongeacht wat ze eet. Mijn dvk heeft mij geleerd dat ik koolhydraten moet tellen om zodoende uit te komen op een hoeveelheid insuline. Dat tellen heeft voor mij geen zin omdat mijn lichaam niet reageert op 1 of 2 eh insuline, maar ik weet inmiddels wel hoeveel eh ik moet gebruiken bij dat wat ik ga eten.
Mijn vriendin zit dus om de haverklap òf te laag òf te hoog. Ik heb haar geprobeerd uit te leggen hoe ik dat doe, maar zij is nogal star. Zij heeft daar geen instructie voor gehad en dus doet zij het zoals ze het heeft geleerd van haar dvk. Erg stom en gevaarlijk, maar er is dus blijkbaar nog geen algemene richtlijn in de behandeling van diabetes d.m.v. insuline. Idioot in mijn optiek, aangezien er bijna 1 miljoen diabeten in Nederland rondlopen, en iedere dvk houdt er haar/zijn eigen methodes op na.
Ik heb m.i. mazzel gehad met mijn dvk, mijn vriendin heeft pech met haar dvk. En met haar eigen starheid (lees: gebrek aan gezond verstand).
...
Maar HOE weet je dan hoeveel je moet bijbolussen? Je kunt toch moeilijk elke keer vooraf je waarde gaan bepalen en berekenen hoeveel erbij moet?
Erg hè, dat gezeur! Maar je moet maar zo denken: één gek kan meer vragen dan tien wijzen kunnen beantwoorden
Je zeurt niet hoor , want jij bent LIEF. Zo. Dat is er maar weer uit.
Hoe je dat weet, van hoeveel eenheden insuline je moet bijspuiten/bijbolussen? Nou, dat leer je heel snel van de dvk.
Ik zal je vertellen hoe dat bij mij ging: ik moest (ja: móest) eerst naar de diëtiste :puke:, eerder kreeg ik mijn spuit en naalden niet. Dat laatste kon mij uiteraard niet lang genoeg uitgesteld worden, maar hee, aangezien het om je gezondheid gaat -en ik een leeftijd had (36) waarop ik geacht werd volwassen met mijn gezondheid om te gaan - ging ik dan toch maar braaf heen. Ik ben door ervaringen in het verleden ontstellend allergisch geworden voor diëtisten in alle soorten en maten, kleuren en vormen, maar alla, 'het moest'.
Die diëtiste legde mij uit dat ik vanaf nu voor de rest van mijn leven koolhydraten moest gaan tellen. Nou had ik al ruime ervaring op het gebied van (verplichte) diëten, dus ik wist inmiddels alles over calorieën, koolhydraten, suikers, vetten, eiwitten en wat dies meer zij, dus ze vertelde me niets nieuws. Zij had het over een of andere formule van 'elke 15 kh is 1 eh insuline' ofzo. Ik weet het niet meer precies.
Ik kreeg een boekje mee waarin alle bovengenoemde voedingsbestanddelen van allerlei voedingsmiddelen genoteerd stonden en ik beloofde haar om het boekje te bestuderen en om als een heel braaf meisje mijn koolhydraatjes te gaan tellen. Bij thuiskomst is dat boekje dus in een la verdwenen nadat mijn man en ik na vluchtig doorbladeren concludeerden dat er inderdaad een hoop nutteloze informatie in stond.
Een week later heb ik hem aan een vriendin gegeven.
Inmiddels doet mijn lijf niet mee aan al die boekjeswijsheden en vaart gewoon zijn eigen koers. Als ik voor één boterham niet minimaal 8 eh bolus ga ik ontzettend hyperen, terwijl een ander voor een hele warme maaltijd aan die 8 eh genoeg heeft. En dat heeft dan weer te maken met insulineintolerantie. Zo'n woord doet het altijd goed bij galgje.
En zo -waarde Srizus- is -zoals je ongetwijfeld zult weten- elk lichaam weer anders.
Mijn vader heeft nu, op zijn 79e, genoeg aan 12 eh langwerkende insuline over 24 uur, en ik heb nog niet eens genoeg aan 230 eh kortwerkende per 24 uur. Zo heeft hij nergens last van, en ik heb zo'n beetje alle diabeteskwalen al gehad.
Het is eigenlijk net zoals Lief al aangeeft, een stukje ervaring. Door spuiten en meten en spuiten en meten en spuiten en bijspuiten en vervolgens weer meten, weet je op een gegeven moment hoeveel je voor een boterham/een bord tomatensoep/pasta/rijst/chinees/pizza/aardappels,groente,vlees moet spuiten.
Mijn vriendin die ook diabetes heeft, heeft van haar dvk te horen gekregen dat ze voor elk dagdeel vaste eh moet spuiten, ongeacht wat ze eet. Mijn dvk heeft mij geleerd dat ik koolhydraten moet tellen om zodoende uit te komen op een hoeveelheid insuline. Dat tellen heeft voor mij geen zin omdat mijn lichaam niet reageert op 1 of 2 eh insuline, maar ik weet inmiddels wel hoeveel eh ik moet gebruiken bij dat wat ik ga eten.
Mijn vriendin zit dus om de haverklap òf te laag òf te hoog. Ik heb haar geprobeerd uit te leggen hoe ik dat doe, maar zij is nogal star. Zij heeft daar geen instructie voor gehad en dus doet zij het zoals ze het heeft geleerd van haar dvk. Erg stom en gevaarlijk, maar er is dus blijkbaar nog geen algemene richtlijn in de behandeling van diabetes d.m.v. insuline. Idioot in mijn optiek, aangezien er bijna 1 miljoen diabeten in Nederland rondlopen, en iedere dvk houdt er haar/zijn eigen methodes op na.
Ik heb m.i. mazzel gehad met mijn dvk, mijn vriendin heeft pech met haar dvk. En met haar eigen starheid (lees: gebrek aan gezond verstand).
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 31 maart 2011 om 11:31
Goh, weer zo'n "feest" der herkenning en dan met name het buitenshuis spuiten, het koolhydraten tellen (en dan vooral de hypo's na het "uit eten" omdat ik de koolhydraten helemaal verkeerd inschat, wat me nog steeds overkomt trouwens).
Voor mij gold 1 eh insuline op 5 kh, dit is best lang goed gegaan, maar de laatste tijd heb ik op één of andere manier meer "behoefte" aan insuline, want als ik me houd aan de 1 : 5 heb ik (vooral na het avondeten, dus voor ik ga slapen) hoge(re) suikers. Van de week zelfs een 18,6 en dat is echt niets voor mij.
Vooral toen ik pas spoot (ik "vier" in april mijn 5-jarig spuitjubileum) was ik er erg (te, volgens mij dvk) obsessief mee bezig, liep ook altijd met het voedingstabellenboekje (ook een leuk scrabblewoord trouwens ) van het voedingscentrum te zeulen.
Nu heb ik het een beetje losgelaten en werkt ook ineens de 1 : 5 niet meer, met als gevolg: (voor mijn doen) hoge suikers en daar wordt ik dan ook weer zo onzeker van. Ik baal bijna dat ik de dvk en diëtiste voor volgende week heb afgezegd ( maar niet heus, want ik ben nog steeds een beetje diabetesdwars en eigenlijk bevalt met dat ook heel goed, beetje dubbel eigenlijk ).
Voor mij gold 1 eh insuline op 5 kh, dit is best lang goed gegaan, maar de laatste tijd heb ik op één of andere manier meer "behoefte" aan insuline, want als ik me houd aan de 1 : 5 heb ik (vooral na het avondeten, dus voor ik ga slapen) hoge(re) suikers. Van de week zelfs een 18,6 en dat is echt niets voor mij.
Vooral toen ik pas spoot (ik "vier" in april mijn 5-jarig spuitjubileum) was ik er erg (te, volgens mij dvk) obsessief mee bezig, liep ook altijd met het voedingstabellenboekje (ook een leuk scrabblewoord trouwens ) van het voedingscentrum te zeulen.
Nu heb ik het een beetje losgelaten en werkt ook ineens de 1 : 5 niet meer, met als gevolg: (voor mijn doen) hoge suikers en daar wordt ik dan ook weer zo onzeker van. Ik baal bijna dat ik de dvk en diëtiste voor volgende week heb afgezegd ( maar niet heus, want ik ben nog steeds een beetje diabetesdwars en eigenlijk bevalt met dat ook heel goed, beetje dubbel eigenlijk ).
donderdag 31 maart 2011 om 15:11
Ik heb geen dieet en een hele hoop problemen (nou ja, probleempjes). Maar als ik wel een dieet zou hebben, dan had ik er nog een probleem bij. Want diëten (afvaldiëten dan) ontaarden bij mij binnen twee weken in een raar soort obsessief gedoe, waarna ik na drie weken bijna helemaal niks meer eet, veel afval, nergens anders meer aan denk, heel vervelend word voor mijn omgeving, door m'n hoeven zak en weer ontzettend aankom. Geen zelfbeheersing in dat soort zaken. Diabetes is dus eigenlijk een heel ongeschikte ziekte voor mij. Zal ik een andere nemen?
donderdag 31 maart 2011 om 15:33
Goh, als je een "leuke" hebt gevonden, Sri, laat het dan even weten, diabetes is ook niet echt mijn ding. Vooral dat diëten werkt bij mij ook helemaal niet goed, ik ga op dieet, ben de eerste dagen erg streng voor mezelf (en niet leuk voor de mensen om me heen) en krijg dan vreetbuien met als gevolg, dat ik zwaarder wordt dan voor ik aan het dieet begon.
donderdag 31 maart 2011 om 18:13
Wat mij betreft mag iedereen 'm rustig wegdoen, zonder noodzaak voor vervanging. Ik hou eigenlijk ook genoeg over: Torenhoge bloeddruk, stress waarop je een lamp kan laten branden, leesverslaving, obsessieve spellings- en ondertitelingscontrole en tot slot een ongeneeslijke slordigheid. Wil iemand soms iets ruilen? Gaan we gezondheidskwartetten tijdens de meet. 'Heeft iemand voor mij een griepje?' 'Nee, maar mag ik van jou een gebroken been? Kwartet!'
O ja, een beetje ziek gevoel voor humor, daar lijd ik ook aan.
Maar ja, zucht... zoals ook in mijn motto staat: die Verhältnisse die sind nicht so. Gelukkig hebben we elkaar om bij uit te huilen/schelden/klagen en heel erg te lachen.
O ja, een beetje ziek gevoel voor humor, daar lijd ik ook aan.
Maar ja, zucht... zoals ook in mijn motto staat: die Verhältnisse die sind nicht so. Gelukkig hebben we elkaar om bij uit te huilen/schelden/klagen en heel erg te lachen.
