Gezondheid alle pijlers

Galblaas verwijderen

27-12-2017 11:49 16 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo,
Ik heb deze topic aan gemaakt omdat ik maandag 8 januari 2018 mijn galblaas operatief moet laten verwijderen (middels de kijk operatie methode).
Ik ben hier heel anstig voor vooral voor de narcose etc. Eigenlijk gewoon het geheel. Ik mag pas de dag erna naar huis mits alls goed gaat natuurlijk.
Nu ben ik erg benieuwd naar jullie ervaringen?
Uit de echo bleek dat ik een galsteen heb van circa 2cm doorsnee. Die koliekaanvallen zijn echt verschrikkelijk en kruip je zoals vele zeggen letterlijk over de grond van de pijn. Nu heb ik al 3 dagen een zeurend gevoel in mijn bovenbuik onder mijn ribben de hele dag door.
Dat zeurende gevoel is je galblaas. Tja, de narcose. Je gaat slapen en als je wakker word denk je, is het nu al gebeurd? Maar het is zo lekker dat je nooit meer die aanvallen krijgt!
Alle reacties Link kopieren
Mijn moeder heeft haar galblaas laten verwijderen na een paar zware koliekaanvallen. Ze zegt dat de pijn en ongemakken van de operatie, peanuts zijn tov van de pijn van een koliekaanval. Na de operatie verdwenen heel veel ongemakken ter hoogte van haar bovenbuik.

Mijn man heeft een paar maanden geleden een koliekaanval gehad. Hij sprak daarna ook van pijn onder je ribben en dit zou volgens zijn arts de galblaas zijn. Hij wil geen operatie en heeft nu aanpassingen in voeding en zuiveringen (alternatieve geneeskunde) gedaan en voelt zicht pakken beter.
Always believe that something wonderful is about to happen.
Alle reacties Link kopieren
Eind september is mijn galblaas verwijderd (ook laparoscopisch). De narcose vind ik telkens weer heerlijk eigenlijk (8 keer al volledige narcose gehad). Het gaat zo snel. Je krijgt het toegediend en je wordt na een tel of 5,6 al wat suf en voor je het weet val je in slaap. Gaat heel rustig. Het personeel (m.n. anesthesie) is ontzettend lief/aardig voor je, ze proberen je echt op je gemak te stellen zodat je zo comfortabel en zo rustig mogelijk onder narcose gaat.
Als je van tevoren, even doorgeven bij je opname, al erg nerveus of angstig bent, kun je vaak wel een kalmeringspilletje krijgen.

Ik vond het herstel tegenvallen, toch nog 2 weken pijn gehad, met name mijn ribben bleven lang pijn doen. Ik vond het naar huis gaan ook best pittig, diezelfde avond. Toch ben ik ontzettend blij dat de galblaas verwijderd is. Geen kolieken meer, maar vooral en daar kwam ik achteraf achter, geen zeurende maag/buikpijn meer en ook geen darmklachten meer. Blijkbaar hingen die klachten die ik al jarenlang had samen met de galstenen.

Veel sterkte met alles, maar vooral heel veel succes!
Alle reacties Link kopieren
Minoes5, als ik je verhaal zo lees valt de operatie dus mee maar jou herstel viel wat tegen? Hoe kan het dat ik dag erna pas naar huis mag iemand enig idee?
Alle reacties Link kopieren
Hoi Sanne,
Elk ziekenhuis heeft zo zijn eigen protocol qua verblijfperiode in het ziekenhuis na een bepaalde operatie. Ik heb wel vaker gehoord dat in andere ziekenhuizen patiënten een nachtje blijven na de galblaasoperatie.
De operatie zelf merk je uiteraard niets van aangezien je slaapt. De voorbereiding, de opname, de uitleg, de voorbereiding (infuus prikken e.d.) en het installeren in de operatiekamer is elke keer weer voor mij erg fijn gegaan (in verschillende ziekenhuizen geopereerd geweest). De verpleegkundigen, de arts en het anesthesiepersoneel zijn echt erg vriendelijk, zelfs lief en zorgzaam.
De tijd na de operatie vond ik best pittig waarbij ik 2 weken niet heb kunnen werken. Echter, dat is echt niet gangbaar na deze operatie. Je moet echter wel rekening houden met 1 week niet kunnen werken. Ik heb een dochter (peuter) en ik mocht niet voor haar zorgen die eerste week werd mij verteld door de verpleegkundigen. Dat had ik ook niet gekund. Zij kon gelukkig de hele week (vond ik wel moeilijk hoor) naar het kdv.
Alle reacties Link kopieren
Mijn galblaas is vorig jaar december verwijderd. Weinig last gehad van de ingreep, en mocht dezelfde avond al naar huis. Herstel ging goed, eerste dagen was het wat gevoelig en mocht dacht ik 3-4 weken niet tillen.
Helaas die koeliek aanvallen heb ik af en toe nog steeds.
Alle reacties Link kopieren
Mijn galblaas is ook verwijderd, 3 jaar geleden. Ik vond de begeleiding van de verpleging rondom de operatie super. Vond het best spannend maar ze stelden me erg op mijn gemak. Ik mocht, toen ik dat vroeg, mijn bril ook ophouden tot ik onder narcose was (ik zie erg slecht zonder en vindt dat erg onprettig) en die lag na ok weer netjes naast me.
Ik ben erg misselijk geweest na de operatie door de narcose, daarvoor nog extra medicijnen gehad. Eén nacht moeten blijven en toen naar huis. Heb een dag of 3 of 4 veel last gehad van mijn schouder, door het gas wat ze in je buikholte doen om er beter bij te kunnen. Na 1,5 week weer gaan werken. Koliekaanvallen heb ik niet meer gehad gelukkig. Wel een tijdje gemerkt dat vette producten (niveau snackbar) me niet meer smaakten, of dat ik er diarree van kreeg maar dat was na een paar maanden ook weg.

Geef bij de verpleging aan dat je het spannend vindt, dan begeleiden ze je daarin. Vinden ze echt niet gek of moeilijk, veel mensen vinden een operatie spannend. Het is één van je kwetsbaarste momenten en je moet je controle in de handen van een ander leggen.
Alle reacties Link kopieren
Ik kom net van spoed eisende hulp af. Had echt het idee dat de galblaas was gaan ontsteken. De hele ochtend daar gezeten en wat blijkt. Galblaas was niet ontstoken alle uitslagen van de onderzoeken bleken normaal te zijn. Nu naar huis gestuurd wel hebben de ze operatie 4 dagen kunnen vervroegen dus nu geen 8 januari maar 4 januari. Dus vandaag over een week al. Zo spannend en eng. Hoop dat ik daarna nooit meer die aanvallen krijg
Mijn galblaas is zes jaar geleden verwijderd. Geen enkele koliekaanval en alvleesklierontsteking meer gehad, heerlijk. Wel meer last van mijn darmen (PDS is verergert) en niet meer alles kunnen eten, maar alles beter dan toen de galblaas er nog in zat. Mijn galblaas bleek chronisch ontstoken.
Alle reacties Link kopieren
Ach, heftig die vreselijke pijnaanvallen! Gelukkig geen ontstoken galblaas. En ook "fijn" dat de operatie naar voren is geschoven. Natuurlijk is het spannend....maar wat een verademing straks dat je geen kolieken meer hebt en waarschijnlijk ook geen andere buikklachten meer.
Hoe voelt je buik nu? Ik weet nog dat bij mij na de laatste aanval mijn buik en maag bleven na zeuren. Ik had last van oprispingen en het zat gewoon niet lekker.
Dat bleek toch ook te komen van de galstenen. Na de operatie was dat weg en nu maanden later voelt mijn hele buik zoveel rustiger.
Ik was na de operatie ook wel wat misselijk.....je kunt dat van tevoren aangeven zodat de anesthesist alvast iets in je infuus doet tijdens/na de operatie tegen de misselijkheid.
Ik kan trouwens alles eten, al heel snel na de operatie. Ook vet eten (nu eet ik dat niet vaak). Heerlijk dat ik niet meer hoef na te denken wat ik wel of niet kan eten.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou duidelijk tegen de arts en het verplegend personeel zeggen dat je bang bent, dan kunnen ze daar rekening mee houden. Je zult echt de eerste niet zijn en ook niet de laatste die bang is voor een operatie en narcose. Als ik onder narcose wordt gebracht, heb ik altijd het gevoel dat ik heel diep val en dat vind ik niet plezierig. Ik vraag dus tegenwoordig of ik iemand hand vast mag houden en dat helpt.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
Alle reacties Link kopieren
minoes5 schreef:
28-12-2017 15:32

Hoe voelt je buik nu? Ik weet nog dat bij mij na de laatste aanval mijn buik en maag bleven na zeuren. Ik had last van oprispingen en het zat gewoon niet lekker.
Dat bleek toch ook te komen van de galstenen.
Nog steeds een zeurend gevoel rondom de galblaas maar verder opzich redelijk. Heb niet echt last van die pijn aanvallen nu. Maar meer van een zeurend gevoel.
Ja ik ben ook erg benieuwd komende donderdag echt spannend en eng. Ik ga het zeker duidelijk aangeven.
Ik had koliekaanvallen tijdens mijn zwangerschap. Was net over de helft dus kreeg geen operatie. Ik had elke week wel 4 of 5 aanvallen en kroop over de grond met mijn dikke buik van de pijn. Met 38 weken ben ik ingeleid want het ging echt niet meer en binnen een week na de bevallign ben ik geopereerd.
De operatie en herstel was een peulenschil met de periode daarvoor.
Alle reacties Link kopieren
Nou, vandaag telefoontje gehad. Ik moet woensdag avond om 9uur in het ziekenhuis zijn. De volgende dag word ik als eerste geholpen. Die woensdag komt de thuiszorg thuis nog bloed afnemen en trombose spuitje zetten. Waarom de thuis zorg dit komt doen geen idee, als ik toch die avond in het zh moet zijn leek me dat hun dat die avond doen, maar niet dus.
Alle reacties Link kopieren
Mijn galblaas is vorig jaar verwijderd, en het was een zeer moeizaam herstel. Heel veel pijn in de bovenbuik en heel erg misselijk. Eten lukte ook niet goed en na 2 maanden begon het allemaal eindelijk wat op te klaren. Ik ben een tijdje goed geweest al heb ik er wel een snel volgevoel aan overgehouden.
We zijn 8 maanden verder, en de klachten zijn er geleidelijk weer ingeslopen. Terug heel erge misselijkheid, bij momenten lichte bovenbuikpijn, opgeblazen gevoel, en geen eetlust, soms veel boeren. 2 weken terug dan maar weer een bloedname gehad, maar er waren geen afwijkende waarden te zien. Langs geweest bij de internist, functionele klachten zeggen ze daar. Ik heb er zelf een beetje mijn bedenkingen bij omdat het zo herkenbaar is. Ik slik nu pantoprazole 40 mg maar de misselijkheid komt en gaat. Het is zeer onvoorspelbaar en het gaat zeker niet altijd gepaard met vet eten. Soms is een appel eten al genoeg. Herkent iemand deze klachten ?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven