Hersenkneuzing
dinsdag 6 februari 2018 om 19:55
Hallo lezers 
Sinds begin februari 2017 zit ik thuis na een verkeersongeluk: hersenkneuzing.
Na een maand of vijf revalidatietherapie gaat het al een stuk beter: mijn korte termijngeheugen is ver verbeterd, mijn gevoeligheid voor licht is weer normaal, ik slaap niet meer de hele dag en ben niet meteen overprikkeld.
Maar ik ben niet helemaal terug, ik heb nog steeds genoeg aan mijn huishoudendje en de zorg voor mijn (schoolgaande)kindje. Dan ben ik moe.
Ik ben oprecht dankbaar dat ik dat wel weer kan.
Maar nu een jaar naar dato merk ik dat ik erg onrustig ben, ik ervaar continu de onmacht van meer willen dan dat ik kan. Van een onzekere toekomst. Van een (deel) wereld om me heen die het niet begrijpt. En van weinig geduld. Ik ben het gewoon zat, alles draait altijd om 'herstellen en rekening houden met...
Iemand ervaring met een hersenkneuzing?
Sinds begin februari 2017 zit ik thuis na een verkeersongeluk: hersenkneuzing.
Na een maand of vijf revalidatietherapie gaat het al een stuk beter: mijn korte termijngeheugen is ver verbeterd, mijn gevoeligheid voor licht is weer normaal, ik slaap niet meer de hele dag en ben niet meteen overprikkeld.
Maar ik ben niet helemaal terug, ik heb nog steeds genoeg aan mijn huishoudendje en de zorg voor mijn (schoolgaande)kindje. Dan ben ik moe.
Ik ben oprecht dankbaar dat ik dat wel weer kan.
Maar nu een jaar naar dato merk ik dat ik erg onrustig ben, ik ervaar continu de onmacht van meer willen dan dat ik kan. Van een onzekere toekomst. Van een (deel) wereld om me heen die het niet begrijpt. En van weinig geduld. Ik ben het gewoon zat, alles draait altijd om 'herstellen en rekening houden met...
Iemand ervaring met een hersenkneuzing?
dinsdag 6 februari 2018 om 20:39
Ik heb sinds 4 jaar een andere soort hersenletsel, maar herken je frustratie. Ik blijf hopen op verbetering, ook nu nog. Daarvoor krijg ik ook hulp thuis van een gespecialiseerde organisatie.
Ik zie echter geen/amper vooruitgang, wil nog steeds meer dan mogelijk is. Echt accepteren dat ik nooit meer zal kunnen wat ik kon, lukt me nog steeds niet helemaal.
Ik zie echter geen/amper vooruitgang, wil nog steeds meer dan mogelijk is. Echt accepteren dat ik nooit meer zal kunnen wat ik kon, lukt me nog steeds niet helemaal.