Gezondheid
alle pijlers
Hormonen in de war???
vrijdag 1 januari 2016 om 14:44
Hoi hoi,
Ik heb steeds hele erge rugpijn...3 weken lang.Maar zodra ik ongesteld word is de rugpijn als sneeuw voor de zon verdwenen!..Na een week begint het hele gedoe met de rug weer opnieuw.En dan niet een beetje,maar zo erg dat ik bijna niet rechtop kan lopen....Ik heb jaren gelden ook heel erg veel pijn in mijn rug gehad,zo erg dat ik een jaar niet heb kunnen lopen.Dat is na een hele lange tijd weer weggegaan,maar het is altijd een zwakke plek gebleven.Eerst was het zo dat ik de week van mijn ongesteldheid pijn in mijn rug had en daarna niet meer.Maar het lijkt nu allemaal omgekeerd.Zou dit een hormoon probleem zijn?En zou de pil daarbij kunnen helpen?...Ik weet dat er mensen zijn die denken van 'mens ga naar een huisarts'..maar heb mijn vertrouwen in huisartsen een beetje verloren.En geloof me,heb er in het verleden genoeg gezien.
Bedankt voor het lezen en eventuele tips.
Ik heb steeds hele erge rugpijn...3 weken lang.Maar zodra ik ongesteld word is de rugpijn als sneeuw voor de zon verdwenen!..Na een week begint het hele gedoe met de rug weer opnieuw.En dan niet een beetje,maar zo erg dat ik bijna niet rechtop kan lopen....Ik heb jaren gelden ook heel erg veel pijn in mijn rug gehad,zo erg dat ik een jaar niet heb kunnen lopen.Dat is na een hele lange tijd weer weggegaan,maar het is altijd een zwakke plek gebleven.Eerst was het zo dat ik de week van mijn ongesteldheid pijn in mijn rug had en daarna niet meer.Maar het lijkt nu allemaal omgekeerd.Zou dit een hormoon probleem zijn?En zou de pil daarbij kunnen helpen?...Ik weet dat er mensen zijn die denken van 'mens ga naar een huisarts'..maar heb mijn vertrouwen in huisartsen een beetje verloren.En geloof me,heb er in het verleden genoeg gezien.
Bedankt voor het lezen en eventuele tips.
vrijdag 1 januari 2016 om 15:03
De pil zou zeker kunnen helpen, want die vlakt je hormoonschommelingen af.
Maar schrijf je huisarts niet af! Ik heb voor zware menstruatie klachten ook vaak bij de huisarts gezeten. Uiteindelijk, toen ik de moed eigenlijk al had opgegeven, kwam ik met mijn nieuwe huisarts toch nog tot een oplossing en het werkt super!
Ik slik nu preventief (vanaf 2 a 3 dagen van tevoren t/m de eerste dag van menstruatie) een lichte pijnstiller, en ik heb nooit meer klachten.
Mijn vorige huisarts had me dezelfde pijnstiller ook al voorgeschreven, maar niet geadviseerd om al ruim van tevoren starten om een spiegel op te bouwen.
Misschien dat zoiets voor jou ook kan werken: niet pas ingrijpen wanneer de klachten opkomen, maar al eerder handelen om het te voorkomen.
Dus: naar de huisarts!
Maar schrijf je huisarts niet af! Ik heb voor zware menstruatie klachten ook vaak bij de huisarts gezeten. Uiteindelijk, toen ik de moed eigenlijk al had opgegeven, kwam ik met mijn nieuwe huisarts toch nog tot een oplossing en het werkt super!
Ik slik nu preventief (vanaf 2 a 3 dagen van tevoren t/m de eerste dag van menstruatie) een lichte pijnstiller, en ik heb nooit meer klachten.
Mijn vorige huisarts had me dezelfde pijnstiller ook al voorgeschreven, maar niet geadviseerd om al ruim van tevoren starten om een spiegel op te bouwen.
Misschien dat zoiets voor jou ook kan werken: niet pas ingrijpen wanneer de klachten opkomen, maar al eerder handelen om het te voorkomen.
Dus: naar de huisarts!
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
vrijdag 1 januari 2016 om 15:37
Tja als je door slechte ervaringen met huisartsen in het verleden, niet meer een arts wil bezoeken, dan rest je niets meer dan deze klachten te accepteren. Wij mogen hier geen medisch advies geven. En als ik zulke klachten heb ga ik naar de huisarts.
Misschien al eens gedacht dat deze klachten psychische oorzaak kunnen hebben? Als al die artsen niets hebben kunnen vinden.
Misschien al eens gedacht dat deze klachten psychische oorzaak kunnen hebben? Als al die artsen niets hebben kunnen vinden.
vrijdag 1 januari 2016 om 17:03
Dank voor jullie antwoorden.Misschien mijn wantrouwen naar artsen toe toch maar in de ijskast zetten en een afspraak maken.Toen ik jaren gelden zo met mijn rug aan het tobben ben geweest heb ik heel wat huisartsen gezien.De ene stuurde me weg met:'neem maar een paracetamolletje,dan gaat het wel weer over'. En de ander zei...tja,je bent te dik,ga maar afvallen en 5 minuten later stond ik verbouwereerd weer buiten.1 arts heeft me doorgestuurd naar het ziekenhuis voor een foto.Daar kwam uit dat heel mijn ruggenwervel scheef staat.Maar daar werd verder(heel raar) niks mee gedaan.Weer een ander voelde wel dat er een uitstulping tussen mijn wervels zat.Maar ik ga het nog maar een keer proberen,want dit is ook niks zo.
vrijdag 1 januari 2016 om 17:50
Aan scheve rugwervels wordt toch meestal niks gedaan, dacht ik. Je kunt wel altijd met klachten naar een fysiotherapeut. Mijn vriend heeft een s-bocht in zijn rug, die zit er gewoon. Hij heeft wel o benen en moeilijke voeten maar geen chronische rugpijn.
Er zijn ook speciale pijnpoli's he, daar kan men je ook uitgebreider helpen met pijnproblemen, ook als je huisarts er geen diagnose aan verbindt. Mensen kunnen gewoon chronische pijn hebben, de oorzaak wordt niet altijd gevonden. Voor sommige soorten chronische pijn wordt mediwiet verstrekt in Nederland, naast pijnstilling ed. En dat schijnt heel goed te werken.
Maar dat moet je allemaal idd met een behandelaar bespreken. Informeren naar de mogelijkheden, mag volgens mij wel hier. En er zijn natuurlijk heel wat behandelingen en behandelaars. Je huisarts zou je kunnen/moeten helpen met het kiezen van de juiste en je ernaar doorverwijzen. Als het niet klikt met een huisarts, meestal zijn er meerdere in een praktijk. Vraag dan naar degene met wie je het wel kunt vinden.
Toevallig heb ik zelf een klein conflict met een huisarts gehad recentelijk. En ik vind dat je alles gewoon moet kunnen bespreken en vertellen. Als je vindt dat je niet goed geholpen wordt, bespreek het met de betreffende arts zelf, voor je gaat klagen, is mijn advies. Dat heb ik ook gedaan, toch kom ik er nog niet uit, dan ga ik naar een ander. En vertel ook eerlijk hoe het is verlopen en wat mijn eigen verantwoordelijkheid is. Meestal doe je zelf ook iets niet goed namelijk. Ik ben lichtelijk overspannen en ik heb last van pms aan het eind van de maand. Ja eh, kan ik ook niks aan doen. Ik kom ook vragen om hulp dus het lijkt me duidelijk dat ik hulp nodig heb. Als ik dat niet krijg, ja, dan blijf ik zeuren hoor. Ga ik niet thuis zitten mokken dat het niet goed is gegaan, daar help je niemand mee.
Ik ben wel vrij assertief, ik vind dat veel mensen niet erg assertief zijn in het contact met hun huisarts. Nee verkopen en dat is het, nou, dat accepteer ik dus niet. Dan gaat iemand maar even harder nadenken of me naar iemand anders doorverwijzen. Tot ik tevreden ben. Ik ga niet naar een arts om me rotter te voelen dan ik al deed natuurlijk.
Je zegt dat je 1 jaar vreselijke rugpijn hebt gehad en dat je nauwelijks nog kon lopen. Het lijkt mij duidelijk dat je toen niet goed gediagnosticeerd en behandeld bent. Zet dat uit je hoofd en geef behandelaars een nieuwe kans. Het kan bij je karakter passen om dan maar geen hulp meer te vragen, da's dom want dan loop je langer door met klachten. En je trots, ik moet ook mijn trots aan de kant zetten hoor. Vreselijk want ik ben een trots mens. Maar niet onfeilbaar he. Je bent maar een mens en je mag gewoon om een pijnloos bestaan vragen.
Ik wijt het bij mezelf aan calvinisme, gek genoeg, want ik ben eigenlijk helemaal geen calvinistisch type. Maar wel zo opgevoed en dat merk ik nu aan mijn langzame reageren als er niet genoeg hulp wordt geboden. Het zal wel, denk ik dan, of laat maar ofzo. Ik hou het ook wel vol zonder hulp. Dom dom dom.
Er zijn ook speciale pijnpoli's he, daar kan men je ook uitgebreider helpen met pijnproblemen, ook als je huisarts er geen diagnose aan verbindt. Mensen kunnen gewoon chronische pijn hebben, de oorzaak wordt niet altijd gevonden. Voor sommige soorten chronische pijn wordt mediwiet verstrekt in Nederland, naast pijnstilling ed. En dat schijnt heel goed te werken.
Maar dat moet je allemaal idd met een behandelaar bespreken. Informeren naar de mogelijkheden, mag volgens mij wel hier. En er zijn natuurlijk heel wat behandelingen en behandelaars. Je huisarts zou je kunnen/moeten helpen met het kiezen van de juiste en je ernaar doorverwijzen. Als het niet klikt met een huisarts, meestal zijn er meerdere in een praktijk. Vraag dan naar degene met wie je het wel kunt vinden.
Toevallig heb ik zelf een klein conflict met een huisarts gehad recentelijk. En ik vind dat je alles gewoon moet kunnen bespreken en vertellen. Als je vindt dat je niet goed geholpen wordt, bespreek het met de betreffende arts zelf, voor je gaat klagen, is mijn advies. Dat heb ik ook gedaan, toch kom ik er nog niet uit, dan ga ik naar een ander. En vertel ook eerlijk hoe het is verlopen en wat mijn eigen verantwoordelijkheid is. Meestal doe je zelf ook iets niet goed namelijk. Ik ben lichtelijk overspannen en ik heb last van pms aan het eind van de maand. Ja eh, kan ik ook niks aan doen. Ik kom ook vragen om hulp dus het lijkt me duidelijk dat ik hulp nodig heb. Als ik dat niet krijg, ja, dan blijf ik zeuren hoor. Ga ik niet thuis zitten mokken dat het niet goed is gegaan, daar help je niemand mee.
Ik ben wel vrij assertief, ik vind dat veel mensen niet erg assertief zijn in het contact met hun huisarts. Nee verkopen en dat is het, nou, dat accepteer ik dus niet. Dan gaat iemand maar even harder nadenken of me naar iemand anders doorverwijzen. Tot ik tevreden ben. Ik ga niet naar een arts om me rotter te voelen dan ik al deed natuurlijk.
Je zegt dat je 1 jaar vreselijke rugpijn hebt gehad en dat je nauwelijks nog kon lopen. Het lijkt mij duidelijk dat je toen niet goed gediagnosticeerd en behandeld bent. Zet dat uit je hoofd en geef behandelaars een nieuwe kans. Het kan bij je karakter passen om dan maar geen hulp meer te vragen, da's dom want dan loop je langer door met klachten. En je trots, ik moet ook mijn trots aan de kant zetten hoor. Vreselijk want ik ben een trots mens. Maar niet onfeilbaar he. Je bent maar een mens en je mag gewoon om een pijnloos bestaan vragen.
Ik wijt het bij mezelf aan calvinisme, gek genoeg, want ik ben eigenlijk helemaal geen calvinistisch type. Maar wel zo opgevoed en dat merk ik nu aan mijn langzame reageren als er niet genoeg hulp wordt geboden. Het zal wel, denk ik dan, of laat maar ofzo. Ik hou het ook wel vol zonder hulp. Dom dom dom.