Gezondheid
alle pijlers
Kanker met uitzaaiing
donderdag 17 september 2009 om 18:31
Sinds een paar weken weet ik dat ik melanoomkanker heb (huidkanker) met uitzaaiingen in mijn lymfeklieren.
Eind Juli zijn alle lymfeklieren in mijn linkerlies weggehaald. In 3 van de 11 klieren zaten uitzaaiingen, waarvan de grootste 1.3 cm was (groter dan 0.2 mm wordt al als "groot" gezien). Die uitzaaiing was ook naar het nabijgelegen vetweefsel uitgezaaid.
Bij melanoomkanker (of in ieder geval bij mijn uitzaaiingen) werkt chemo en bestraling niet, verder zijn er ook geen andere medicijnen die de tumorcellen doden.
Dinsdag 22 September ga ik beginnen met een experiment van een medicijn dat zijn 3e fase ingaat. Het medicijn heeft in eerdere experimenten al redelijke resultaten laten zien, maar ook vervelende bijwerkingen (mensen die blijvende darm-problemen hebben, als geperforeerde darmen ed).
De helft van de patienten krijgt het medicijn, de andere helft een placebo. Ook de arts weet niet wat je krijgt. Dit experiment zal 3 jaar duren (of korter als de kanker eerder terugkomt).
Volgens de specialist heb ik 50% kans dat ik over 5 jaar nog leef. Ik ben nu 36 jaar oud met een 2,5 jarig zoontje.
Een 2e kindje zullen we nooit krijgen, want hormonen hebben invloed op melanomen. Daarnaast kunnen uitzaaiingen via de placenta worden doorgegeven.
In het algemeen ben ik positief, maar af en toe is het toch wel moeilijk. In plaats van te denken of ik ooit oma wordt, moet ik denken of ik mijn zoon naar de basisschool kan brengen!
Deze week heb ik het moeilijk. Ik weet niet of het komt doordat de trial (experiment) nu snel dichterbij komt, of omdat je overal kanker tegenkomt, of omdat mijn zoon momenteel met Opa en Oma op vakantie is en ik dus tijd voor mezelf heb.
Wat dat aangaat zal ik blij zijn als ik volgende week kan beginnen, dan doe ik tenminsten iets anders dan alleen maar wachten.
Eind Juli zijn alle lymfeklieren in mijn linkerlies weggehaald. In 3 van de 11 klieren zaten uitzaaiingen, waarvan de grootste 1.3 cm was (groter dan 0.2 mm wordt al als "groot" gezien). Die uitzaaiing was ook naar het nabijgelegen vetweefsel uitgezaaid.
Bij melanoomkanker (of in ieder geval bij mijn uitzaaiingen) werkt chemo en bestraling niet, verder zijn er ook geen andere medicijnen die de tumorcellen doden.
Dinsdag 22 September ga ik beginnen met een experiment van een medicijn dat zijn 3e fase ingaat. Het medicijn heeft in eerdere experimenten al redelijke resultaten laten zien, maar ook vervelende bijwerkingen (mensen die blijvende darm-problemen hebben, als geperforeerde darmen ed).
De helft van de patienten krijgt het medicijn, de andere helft een placebo. Ook de arts weet niet wat je krijgt. Dit experiment zal 3 jaar duren (of korter als de kanker eerder terugkomt).
Volgens de specialist heb ik 50% kans dat ik over 5 jaar nog leef. Ik ben nu 36 jaar oud met een 2,5 jarig zoontje.
Een 2e kindje zullen we nooit krijgen, want hormonen hebben invloed op melanomen. Daarnaast kunnen uitzaaiingen via de placenta worden doorgegeven.
In het algemeen ben ik positief, maar af en toe is het toch wel moeilijk. In plaats van te denken of ik ooit oma wordt, moet ik denken of ik mijn zoon naar de basisschool kan brengen!
Deze week heb ik het moeilijk. Ik weet niet of het komt doordat de trial (experiment) nu snel dichterbij komt, of omdat je overal kanker tegenkomt, of omdat mijn zoon momenteel met Opa en Oma op vakantie is en ik dus tijd voor mezelf heb.
Wat dat aangaat zal ik blij zijn als ik volgende week kan beginnen, dan doe ik tenminsten iets anders dan alleen maar wachten.
dinsdag 20 juli 2010 om 09:47
Heb nu een aantal dagen zonder anti-histamine gedaan, en nu weer een weekje met. Helaas beginnen de maagproblemen nu weer duidelijk naar voren te komen.
Ook zweet ik ineens niet meer. Voor mij is dit echt duidelijk, anti-histamine heeft bij mij tot gevolg dat mijn maagzuur vermindert.
Ik heb gisteren al een mail uitgedaan naar mijn dermatoloog en heb vrijdag weer een gesprek met de maagspecialist. Voordat ik iets anders ga proberen wil ik iets anders tegen de jeuk.
Ik hoop dat ze met een andere oplossing kunnen komen dan cannabis!
Ook zweet ik ineens niet meer. Voor mij is dit echt duidelijk, anti-histamine heeft bij mij tot gevolg dat mijn maagzuur vermindert.
Ik heb gisteren al een mail uitgedaan naar mijn dermatoloog en heb vrijdag weer een gesprek met de maagspecialist. Voordat ik iets anders ga proberen wil ik iets anders tegen de jeuk.
Ik hoop dat ze met een andere oplossing kunnen komen dan cannabis!
donderdag 22 juli 2010 om 19:13
Pff, ik ben moeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeo
En nu krijgt zoonlief ook nog eens een huilbui! Mag ik mee-janken???
Morgen weer naar het ziekenhuis, maar ik verwacht helemaal niks. Ik hoop dat ik iets anders tegen jeuk kan krijgen, zodat ik de anti histamine kan stoppen. Nou ja, we zien het wel weer.
MN, hoe gaat het met jouw? Hoe bevalt het weer te werken? Trek je het een beetje?
En nu krijgt zoonlief ook nog eens een huilbui! Mag ik mee-janken???
Morgen weer naar het ziekenhuis, maar ik verwacht helemaal niks. Ik hoop dat ik iets anders tegen jeuk kan krijgen, zodat ik de anti histamine kan stoppen. Nou ja, we zien het wel weer.
MN, hoe gaat het met jouw? Hoe bevalt het weer te werken? Trek je het een beetje?
dinsdag 27 juli 2010 om 10:37
Ben sinds zaterdag aan de anti depressieva (hele lichte vorm), maar helaas lijkt het tot op heden niet te werken. Ik heb gelukkig nog niet echt veel jeuk (schijnt ook te helpen tegen jeuk), dus dat is wel aangenaam. maar ik heb al vreselijke koppijnen gehad (vreemd want dit wordt gegeven tegen chronische migraine) en mijn maag is nog steeds vervelend.
Ik zal het maar weer een paar dagen geven, maar tot nu toe helpt het niet echt.
Maar nu het goede nieuws: trommelgeroffel .....
Vandaag ben ik officieel 1 jaar NE(R)D.
No evidence of (Recurring) Disease! Ofwel, KANKERVRIJ!
Dat is toch wel een flesje bubbels waard. Pff, wat gaat de tijd snel zeg. Pas een jaar geleden dat mijn leven compleet veranderde, dat ik in het ziekenhuis lag en daarna 6 weken thuis zat. Al een jaar continue bezig zijn met die ziekte. Zou dat ooit beter worden?
Ik zal het maar weer een paar dagen geven, maar tot nu toe helpt het niet echt.
Maar nu het goede nieuws: trommelgeroffel .....
Vandaag ben ik officieel 1 jaar NE(R)D.
No evidence of (Recurring) Disease! Ofwel, KANKERVRIJ!
Dat is toch wel een flesje bubbels waard. Pff, wat gaat de tijd snel zeg. Pas een jaar geleden dat mijn leven compleet veranderde, dat ik in het ziekenhuis lag en daarna 6 weken thuis zat. Al een jaar continue bezig zijn met die ziekte. Zou dat ooit beter worden?
maandag 2 augustus 2010 om 18:51
hai Swissie (e.a.)
van harte met je NERD-schap! dat zijn zeker de bubbels waard! een hele mijlpaal in dit hele proces!
De antidepresiva moet je even de tijd geven, kan een week duren voor bijwerkingen tot rust komen en de werking kan soms wel 2 a 3 weken op zich laten wachten.
ik heb nu vakantie na een paar slopende weken!
eerst een doldwaas weekeinde met de volwassen vrijwilligers, gelijk daarop aansluitend dagkamp voor de kids zonder handicap. na het weekeinde 2 dagen de hele manege (stallen etc. ook ) schoongemaakt, de paarden hebben we vrijdag naar het land gereden.
toen een paar dagen vrij gehad om maandagochtend te vertrekken naar een manege in Giesbeek, met 35 gehandicapte ruiters. daar hebben we een paardenkamp gehad t/m zaterdagochtend. heel leuk maar ook zeer vermoeiend: 24 uur per dag klaarstaan voor ze en de hele dag door activiteiten en korte nachten ivm dat men s nachts nogal eens naar het toilet moest o prtate in de slaap of enge dromen, dat soort dingen. ik was gesloopt zaterdag middag en ben om 4 uur op de bank in slaap gevallen. om 6 uur heeft mijn mn mij wakker gemaakt om wat te eten, daarna om kwart voor 7 weer in slaap gevallen... mijn man maakte mij om half 12 wakker om naar bed te verplaatsen en daar heb ik geslapen tot 11 uur de volgende ochtend!
dus ik was best moe denk ik, haha!
nu lekker 3 weken vakante.
op maandag en vrijdag sport ik in het sport en revalidatiecentrum en verder rijd ik zo nu en dan paard in Nederhorst den Berg.
het gaat best goed, ik heb aleen veel en lange hitteaanvallen. dan zweet mijn gezcht zich helemaal leeg en wort mijn huid koud. mijn handen staan in de fik en dat houdt heel lang aan!
ik denk dat het van de medicatie komt in combinatie met mijn gebrek aan conditie (mijn ademhaling is echter wel goed met alles wat ik doe..)
deze week g ik bellen voor mijn controle afspraak in oktober, dan kan die ingepland worden.
dan ga ik ook weer door de scan en als ales dan ok is --> dan ben ik ook een NERD
en dan kunnen mijn man en ik gan kijken of het onze tijd is om te proberen een gezin te stichten.
een vriendin van mij is in mei bevallen van een tweeling (zij vertelde dat zij zwanger was toen ik in het ziekenhuis lag na mijn operatie) ee andere vriendin is 3 weken geleden bevallen, een andere vriendin is net in het ziekenhuis opgenomen en bevalt deze week en weer een andere vriendin is over 3 weken uitgerekend...
er gebeurt dus een boel om mij heen en wij zouden ook zo graag willen...
van harte met je NERD-schap! dat zijn zeker de bubbels waard! een hele mijlpaal in dit hele proces!
De antidepresiva moet je even de tijd geven, kan een week duren voor bijwerkingen tot rust komen en de werking kan soms wel 2 a 3 weken op zich laten wachten.
ik heb nu vakantie na een paar slopende weken!
eerst een doldwaas weekeinde met de volwassen vrijwilligers, gelijk daarop aansluitend dagkamp voor de kids zonder handicap. na het weekeinde 2 dagen de hele manege (stallen etc. ook ) schoongemaakt, de paarden hebben we vrijdag naar het land gereden.
toen een paar dagen vrij gehad om maandagochtend te vertrekken naar een manege in Giesbeek, met 35 gehandicapte ruiters. daar hebben we een paardenkamp gehad t/m zaterdagochtend. heel leuk maar ook zeer vermoeiend: 24 uur per dag klaarstaan voor ze en de hele dag door activiteiten en korte nachten ivm dat men s nachts nogal eens naar het toilet moest o prtate in de slaap of enge dromen, dat soort dingen. ik was gesloopt zaterdag middag en ben om 4 uur op de bank in slaap gevallen. om 6 uur heeft mijn mn mij wakker gemaakt om wat te eten, daarna om kwart voor 7 weer in slaap gevallen... mijn man maakte mij om half 12 wakker om naar bed te verplaatsen en daar heb ik geslapen tot 11 uur de volgende ochtend!
dus ik was best moe denk ik, haha!
nu lekker 3 weken vakante.
op maandag en vrijdag sport ik in het sport en revalidatiecentrum en verder rijd ik zo nu en dan paard in Nederhorst den Berg.
het gaat best goed, ik heb aleen veel en lange hitteaanvallen. dan zweet mijn gezcht zich helemaal leeg en wort mijn huid koud. mijn handen staan in de fik en dat houdt heel lang aan!
ik denk dat het van de medicatie komt in combinatie met mijn gebrek aan conditie (mijn ademhaling is echter wel goed met alles wat ik doe..)
deze week g ik bellen voor mijn controle afspraak in oktober, dan kan die ingepland worden.
dan ga ik ook weer door de scan en als ales dan ok is --> dan ben ik ook een NERD
en dan kunnen mijn man en ik gan kijken of het onze tijd is om te proberen een gezin te stichten.
een vriendin van mij is in mei bevallen van een tweeling (zij vertelde dat zij zwanger was toen ik in het ziekenhuis lag na mijn operatie) ee andere vriendin is 3 weken geleden bevallen, een andere vriendin is net in het ziekenhuis opgenomen en bevalt deze week en weer een andere vriendin is over 3 weken uitgerekend...
er gebeurt dus een boel om mij heen en wij zouden ook zo graag willen...
dinsdag 10 augustus 2010 om 14:39
MN, je had gelijk, ik voel me idd wat beter.
Heb wel nog steeds een druk op de borst, maar dat kunnen ook alweer de zenuwen voor de volgende scan zijn...
Volgende week dinsdag is het weer zover. En dan de week erna weer de volgende ronde ipi.
Ik hoop dat de bijwerkingen weer meevallen.
Jeetje wat had jij een paar drukke weken zeg. Wel fijn, of niet, om weer druk bezig te zijn. Ben je nog steeds blij met je nieuwe werk?
Spannend dat jullie gaan beginnen met een gezinnetje. Ik ga voor je duimen dat alles (snel) goedgaat. Spannend!!!
Hier verder alles ok. Ik werk nu op maandag, woensdag en vrijdag op kantoor, werk dinsdag vanuit huis en ben donderdag (samen met zoon) thuis. Dat werkt goed. Zo kan ik op dinsdag en donderdag een beetje uitslapen en rustig aan doen.
Heb wel nog steeds een druk op de borst, maar dat kunnen ook alweer de zenuwen voor de volgende scan zijn...
Volgende week dinsdag is het weer zover. En dan de week erna weer de volgende ronde ipi.
Ik hoop dat de bijwerkingen weer meevallen.
Jeetje wat had jij een paar drukke weken zeg. Wel fijn, of niet, om weer druk bezig te zijn. Ben je nog steeds blij met je nieuwe werk?
Spannend dat jullie gaan beginnen met een gezinnetje. Ik ga voor je duimen dat alles (snel) goedgaat. Spannend!!!
Hier verder alles ok. Ik werk nu op maandag, woensdag en vrijdag op kantoor, werk dinsdag vanuit huis en ben donderdag (samen met zoon) thuis. Dat werkt goed. Zo kan ik op dinsdag en donderdag een beetje uitslapen en rustig aan doen.
dinsdag 17 augustus 2010 om 11:10
Ben weer terug van de CT. Dit keer geen gekke dingen (vorige keer vergaten ze te vertellen dat ik weer mocht ademen; de keer daarvoor werd er een arts binnengeroepen), dus dat ziet er goed uit.
Nu begint de waiting game weer eens.
Had gisteren al een vreselijke rotdag, hopelijk is het vandaag beter. Positief is dat ik vandaag lekker thuis ben.
Dat moet ook wel, want mijn darmen staan compleet op zijn kop van het contrastmiddel. Zo snel mogelijk zo veel mogelijk drinken denk ik!
Hoop dat ik snel weer met positief nieuws terugben.
Nu begint de waiting game weer eens.
Had gisteren al een vreselijke rotdag, hopelijk is het vandaag beter. Positief is dat ik vandaag lekker thuis ben.
Dat moet ook wel, want mijn darmen staan compleet op zijn kop van het contrastmiddel. Zo snel mogelijk zo veel mogelijk drinken denk ik!
Hoop dat ik snel weer met positief nieuws terugben.
woensdag 18 augustus 2010 om 13:01
sterkte Swissie, vandaag en de komende dagen. wel fijn dat de ervaring tijdens de scan nu beter was! en nu de uitslagen nog!
inderdaad veel drinken/genoeg drinken om je lijf weer te filteren, lijkt mij ook het beste.
ik ben erg moe de laatste weken...
zal wel van die kampen begeleiden komen, maar had gehoopt dat het niet zo'n nawerking zou hebben, had gehoopt dat het na 3 dagen ofzo wel weer bijgetrokken zou zijn!
Baal er wel van moet ik zeggen, hoe kan ik op deze manier weer reïntegreren in de werkethos... Ik wil gewoon weer normaal en als een gezond lid van de maatschappij meedoen, het is inmiddels 9 maanden geleden voor mij en ben er een beetje klaar mee steeds stapjes terug te moeten doen wanneer ik weer dingen doe die lijken op wat ik voor de operatie deed...
natuurlijk blijf ik geduldig en braaf werken aan mijn kracht en conditieopbouw en doe ik het met wat ik wel kan, maar sommige dagen baal ik gewoon!
inderdaad veel drinken/genoeg drinken om je lijf weer te filteren, lijkt mij ook het beste.
ik ben erg moe de laatste weken...
zal wel van die kampen begeleiden komen, maar had gehoopt dat het niet zo'n nawerking zou hebben, had gehoopt dat het na 3 dagen ofzo wel weer bijgetrokken zou zijn!
Baal er wel van moet ik zeggen, hoe kan ik op deze manier weer reïntegreren in de werkethos... Ik wil gewoon weer normaal en als een gezond lid van de maatschappij meedoen, het is inmiddels 9 maanden geleden voor mij en ben er een beetje klaar mee steeds stapjes terug te moeten doen wanneer ik weer dingen doe die lijken op wat ik voor de operatie deed...
natuurlijk blijf ik geduldig en braaf werken aan mijn kracht en conditieopbouw en doe ik het met wat ik wel kan, maar sommige dagen baal ik gewoon!
vrijdag 20 augustus 2010 om 19:05
Beetje laat, ik had al een mail gekregen van mijn arts dat alles goed is! Joepie!!!
Dus dinsdag weer de nieuwe ronde van het medicijn. Mijn ouders komen zondag weer deze kant uit om ons volgende week een beetje te helpen. Gezellig en makkelijk!
MN, vermoeidheid is echt vreselijk. Ik weet er alles van. Bij mij maakt het ook niet uit hoeveel ik slaap of hoeveel koffie ik drink, ik blijf vreselijk moe. Ik heb de hoop al opgegeven dat het ooit beter wordt.
Dus dinsdag weer de nieuwe ronde van het medicijn. Mijn ouders komen zondag weer deze kant uit om ons volgende week een beetje te helpen. Gezellig en makkelijk!
MN, vermoeidheid is echt vreselijk. Ik weet er alles van. Bij mij maakt het ook niet uit hoeveel ik slaap of hoeveel koffie ik drink, ik blijf vreselijk moe. Ik heb de hoop al opgegeven dat het ooit beter wordt.
zaterdag 21 augustus 2010 om 10:59
Hoi, fijn om te zien dat alles z'n gangetje gaat en dat er redenen voor feestjes zijn! Mijn feestjes zijn vakanties. We zijn net terug van 4 weken Filipijnen. We hebben genoten. Sight-seeing was goed, duiken was geweldig en óók relaxen ging prima. Af en toe aan kanker gedacht. Gelukkig werden we er niet teveel door in beslag genomen. Wie weet gaat het lukken om er minder aan te denken en weer meer "gewoon" te zijn en te leven.
Voor jou, Swissie is het vast lastiger om er minder aan te denken door de controles en medicijnen en pijn en jeuk.
De vermoeidheid (en huilbuien) speelt mij ook parten. Ik denk dan dat ik niet moet zeuren en dat niet alles meer hetzelfde kan worden als pre-kanker. Maar ja, de oncoloog, vindt dat ik er wel iets mee/aan moet doen. We'll see. Er zijn bijvoorbeeld Herstel en Balans trajecten hier in Nld.
Veel plezier (en rust) met je ouders volgende week, groetjes
Voor jou, Swissie is het vast lastiger om er minder aan te denken door de controles en medicijnen en pijn en jeuk.
De vermoeidheid (en huilbuien) speelt mij ook parten. Ik denk dan dat ik niet moet zeuren en dat niet alles meer hetzelfde kan worden als pre-kanker. Maar ja, de oncoloog, vindt dat ik er wel iets mee/aan moet doen. We'll see. Er zijn bijvoorbeeld Herstel en Balans trajecten hier in Nld.
Veel plezier (en rust) met je ouders volgende week, groetjes
woensdag 1 september 2010 om 14:02
Hoi Droppie, wat lief dat je ernaar vraagt!
Het gaat eigenlijk wel goed. Mijn maag is nog steeds niet goed, maar ik kan hiermee leven.
De dag verliep vorige week weer even iets minder, dit keer voelde ik me echt meer een nummer dan een patient.
"Mijn" arts had opleiding en kwam me een paar keer (op de gang) voorbij lopen zonder zelfs even iets te zeggen.
De vervangende arts vergat me, dus ik zat een klein uurtje op haar te wachten in bed. Gelukkig had ik mijn kindle bij me!
De resultaten van de CT scan, beschijven alleen de conclusie (geen aanwijzingen op metastasen) en geen beschrijving van wat ze hebben gezien (normaal wel altijd).
Vooral omdat ik last het van mijn maag / onder aan mijn linker long, hoopt ik een beschrijving dat mijn longen er goed uitzien (vorige keer hadden ze geschreven dat er een soort littekenweefsel in de pleura gevonden was).
Maar uiteindelijk heb ik een arts gesproken, en heb ik dus ook mijn 7e ronde trial-medicijn gekregen. Mijn lichaam lijkt het goed te accepteren.
Nu ga ik eerst vrijdag lekker op vakantie, en daarna ga ik wel weer bij de maag-specialist langs.
Maar behalve mijn extreme vermoeidheid (weet niet eens meer hoe het is om uitgerust te zijn) en mijn maag, gaat alles eigenlijk goed!
Heb vreselijke zin in vakantie. We gaan twee weken (16 volledige dagen) naar Mallorca. De eerste week met mijn gehele familie (ouders, zus en gezin) en de tweede week met ons kleine gezinnetje. HEERLIJK!
Droppie, hoe gaat het met jou? Ben je nog bij artsen geweest, of hou je alle moedervlekken zelf in de gaten? Kan je alles een beetje een plaatsje geven en kan je je rust vinden?
Het gaat eigenlijk wel goed. Mijn maag is nog steeds niet goed, maar ik kan hiermee leven.
De dag verliep vorige week weer even iets minder, dit keer voelde ik me echt meer een nummer dan een patient.
"Mijn" arts had opleiding en kwam me een paar keer (op de gang) voorbij lopen zonder zelfs even iets te zeggen.
De vervangende arts vergat me, dus ik zat een klein uurtje op haar te wachten in bed. Gelukkig had ik mijn kindle bij me!
De resultaten van de CT scan, beschijven alleen de conclusie (geen aanwijzingen op metastasen) en geen beschrijving van wat ze hebben gezien (normaal wel altijd).
Vooral omdat ik last het van mijn maag / onder aan mijn linker long, hoopt ik een beschrijving dat mijn longen er goed uitzien (vorige keer hadden ze geschreven dat er een soort littekenweefsel in de pleura gevonden was).
Maar uiteindelijk heb ik een arts gesproken, en heb ik dus ook mijn 7e ronde trial-medicijn gekregen. Mijn lichaam lijkt het goed te accepteren.
Nu ga ik eerst vrijdag lekker op vakantie, en daarna ga ik wel weer bij de maag-specialist langs.
Maar behalve mijn extreme vermoeidheid (weet niet eens meer hoe het is om uitgerust te zijn) en mijn maag, gaat alles eigenlijk goed!
Heb vreselijke zin in vakantie. We gaan twee weken (16 volledige dagen) naar Mallorca. De eerste week met mijn gehele familie (ouders, zus en gezin) en de tweede week met ons kleine gezinnetje. HEERLIJK!
Droppie, hoe gaat het met jou? Ben je nog bij artsen geweest, of hou je alle moedervlekken zelf in de gaten? Kan je alles een beetje een plaatsje geven en kan je je rust vinden?
vrijdag 3 september 2010 om 13:20
Hi Swissie,
dat is niet fijn als je zo benaderd wordt (of dus juist niet benaderd wordt) door je arts!
wel fijn dat je weer goed nieuws hebt gehad (al is het dan niet geheel volledig) en een vakantie is ook fijn, zeker 16 dagen en voor de helft met grote familie en voor de helft met kleine familie! klinkt heel fijn!
zou ik heb weer wat meegemaakt...
op mijn werk ging ik afgelopen woensdag een buitenritje maken met 6 leskinders.
al de hele week hupsen we zo nu en dan over een tak op het pad, na al die stormwinden de afgelopen tijd liggen die zo hier en daar.
het paard achter mij nam het hupsje wat hoger (hij sprong) en de ruiter kon in de landing niet blijven zitten helaas...
toen deze de ruiter verloren was ging de staart omhoog en vloog hij de bomen in over de hei!
het paard erachter vertrok gelijk mee en degene daarachter ook.
mijn paard ging ook, maar ik hield m tegen. de ene laatste pony schoot ook langs mij heen.
het meisje achterop de groep was eraf gesprongen en hield haar pony vast en bleef bij de eerste gevallen ruiter. ik schreeuwde: 'blijf liggen, ik stuur hulp!' en stoof achter de rest van de groep aan.
het was mooi weer dus veel fietsers! de hele weg heb ik geschreeuwd: 'let op, paarden op hol!!' we hebben gelukkig geen fietsers geraakt...
onderweg op de hei ben ik nog 3 ruiters kwijt geraakt en toen wij het terrein opdraaide de laatste. de kids zijn allemaal zacht gevallen in het zand en op het gras. ik zat in een onwijs snelle galop toen ik het terrein opreed en schreeuwde om vrij baan te krijgen. om mij heen 5 paarden en ponies , ook in volle galop.
ik wilde mijn paard op het gras stilzetten, maar achter mij stoven weer 2 paarden langs mij heen en die van mij trok mee.
op het klinkerpad beland moesten wij een scherpe bocht maken en toen gleed mijn paard weg...
ik besloot mij af te zetten om niet samen te vallen en dat ik er niet onder terecht zou komen.
ik ben met mijn kin op mijn borst gevallen om het letsel te beperken.
ik kwam neer op de rechterzijde van mijn rug en mijn rechterarm, vol op het klinkerpad.
de paarden schoten om mij heen de buitenbak in.
ik ben doorgerold naar mijn buik en toen was het stil...
mijn cap is afgedaan, mijn zonnebril, mijn sjawl... ik mocht niet bewegen.
de ambulance kwam. tests gedaan. ketamine en pijnstiller gekregen, op de brancard gelegd.
in de ziekenauto, naar de eerste hulp.
weer tests gedaan, urine getest, foto's gemaakt.
uiteindelijk mocht ik naar huis.
zwellingen en kneusingen op de rug en rechterheup en een fikse schaafwond op de rechteronderarm en de elleboog aangetikt, ook iets gekneusd...
niets gebroken en de schade lijkt mee te vallen, als je weet wat voor een smak ik heb gemaakt en in welke vaart!
ik bof dus enigzins...
de kids zijn in orde, ook in hun koppie redelijk rustig. gelukkig! ik vond het vooral voor hun zo erg... Ik heb alles bewust meegemaakt en keuzes gemaakt, maar zij waren overgeleverd aan het moment en aan de keuzes van hun paard.
Nou, ik zit dus nog wel even thuis, maar het komt wel weer goed. ik hoop er volgende week weer te zijn, zodat ik in elk geval met de kids kan napraten over wat er is gebeurd...
de paarden mankeren niks, alleen mijn paard heeft geen haar meer op de kootrand voorop de achterbenen. dat is eraf geschuurd toen we weggleden.
dat is niet fijn als je zo benaderd wordt (of dus juist niet benaderd wordt) door je arts!
wel fijn dat je weer goed nieuws hebt gehad (al is het dan niet geheel volledig) en een vakantie is ook fijn, zeker 16 dagen en voor de helft met grote familie en voor de helft met kleine familie! klinkt heel fijn!
zou ik heb weer wat meegemaakt...
op mijn werk ging ik afgelopen woensdag een buitenritje maken met 6 leskinders.
al de hele week hupsen we zo nu en dan over een tak op het pad, na al die stormwinden de afgelopen tijd liggen die zo hier en daar.
het paard achter mij nam het hupsje wat hoger (hij sprong) en de ruiter kon in de landing niet blijven zitten helaas...
toen deze de ruiter verloren was ging de staart omhoog en vloog hij de bomen in over de hei!
het paard erachter vertrok gelijk mee en degene daarachter ook.
mijn paard ging ook, maar ik hield m tegen. de ene laatste pony schoot ook langs mij heen.
het meisje achterop de groep was eraf gesprongen en hield haar pony vast en bleef bij de eerste gevallen ruiter. ik schreeuwde: 'blijf liggen, ik stuur hulp!' en stoof achter de rest van de groep aan.
het was mooi weer dus veel fietsers! de hele weg heb ik geschreeuwd: 'let op, paarden op hol!!' we hebben gelukkig geen fietsers geraakt...
onderweg op de hei ben ik nog 3 ruiters kwijt geraakt en toen wij het terrein opdraaide de laatste. de kids zijn allemaal zacht gevallen in het zand en op het gras. ik zat in een onwijs snelle galop toen ik het terrein opreed en schreeuwde om vrij baan te krijgen. om mij heen 5 paarden en ponies , ook in volle galop.
ik wilde mijn paard op het gras stilzetten, maar achter mij stoven weer 2 paarden langs mij heen en die van mij trok mee.
op het klinkerpad beland moesten wij een scherpe bocht maken en toen gleed mijn paard weg...
ik besloot mij af te zetten om niet samen te vallen en dat ik er niet onder terecht zou komen.
ik ben met mijn kin op mijn borst gevallen om het letsel te beperken.
ik kwam neer op de rechterzijde van mijn rug en mijn rechterarm, vol op het klinkerpad.
de paarden schoten om mij heen de buitenbak in.
ik ben doorgerold naar mijn buik en toen was het stil...
mijn cap is afgedaan, mijn zonnebril, mijn sjawl... ik mocht niet bewegen.
de ambulance kwam. tests gedaan. ketamine en pijnstiller gekregen, op de brancard gelegd.
in de ziekenauto, naar de eerste hulp.
weer tests gedaan, urine getest, foto's gemaakt.
uiteindelijk mocht ik naar huis.
zwellingen en kneusingen op de rug en rechterheup en een fikse schaafwond op de rechteronderarm en de elleboog aangetikt, ook iets gekneusd...
niets gebroken en de schade lijkt mee te vallen, als je weet wat voor een smak ik heb gemaakt en in welke vaart!
ik bof dus enigzins...
de kids zijn in orde, ook in hun koppie redelijk rustig. gelukkig! ik vond het vooral voor hun zo erg... Ik heb alles bewust meegemaakt en keuzes gemaakt, maar zij waren overgeleverd aan het moment en aan de keuzes van hun paard.
Nou, ik zit dus nog wel even thuis, maar het komt wel weer goed. ik hoop er volgende week weer te zijn, zodat ik in elk geval met de kids kan napraten over wat er is gebeurd...
de paarden mankeren niks, alleen mijn paard heeft geen haar meer op de kootrand voorop de achterbenen. dat is eraf geschuurd toen we weggleden.
vrijdag 3 september 2010 om 15:53
hoi swissie.
hopelijk is dat van je maag/longsteek ook goed.
balen van de artsen, en jammer maar het belangrijskte is dat je uitslagen goed zijn.
en misschien moiet je het tegen de arts zeggen?
geniet lekker van je vakantie. ik ben ook op vakantie. heerlijk.
met mij gaat het redelijk.
ups en downs.
bekijk de plekken zelf en ben nog niet bij een arts geweest en dat is voor mij heel wat.
ze lijken niet veranderd alleen 1 daar twijfel ik over.
lijkt een klein rose bultje in te zitten niet goed zichtbaar. zou wel naar de arts willen maar even afwachten maar denk ik.
ben in juni natuurlijk nageken. maar verder gaat het langzaam beter.
dank je wel.
ik zou zeggen geniet van je vakantie met je man en kleine en je ouders.
@ mn beterschap na je val.
gr droppie.
hopelijk is dat van je maag/longsteek ook goed.
balen van de artsen, en jammer maar het belangrijskte is dat je uitslagen goed zijn.
en misschien moiet je het tegen de arts zeggen?
geniet lekker van je vakantie. ik ben ook op vakantie. heerlijk.
met mij gaat het redelijk.
ups en downs.
bekijk de plekken zelf en ben nog niet bij een arts geweest en dat is voor mij heel wat.
ze lijken niet veranderd alleen 1 daar twijfel ik over.
lijkt een klein rose bultje in te zitten niet goed zichtbaar. zou wel naar de arts willen maar even afwachten maar denk ik.
ben in juni natuurlijk nageken. maar verder gaat het langzaam beter.
dank je wel.
ik zou zeggen geniet van je vakantie met je man en kleine en je ouders.
@ mn beterschap na je val.
gr droppie.
zondag 19 september 2010 om 21:22
Hai Swissie!
hoe is het nu met je?
en hoe was je vakantie? klinkt zo lekker, 16 dagen Mallorca...
met mij gaat het redelijk:
Ben een beetje aan het aanmodderen...
Het leek steeds beter te gaan met mijn gekneusde rug, maar blijf nu op een bepaald punt steken voor mijn gevoel.
Ik ga morgen even bellen voor een afspraak met de huisarts. Mijn huid op mijn onderrug en bil heeft nog steeds geen gevoel en er zit nog steeds een bel aan vocht in die streek. Als dat mijn been in zakt, wordt het denk ik moeilijk voor mijn lijf om daar iets mee te doen, omdat dat been geen afvoer meer heeft in de vorm van lymfeklieren. Als het even kan wil ik dus dat vocht weg hebben voor het mijn been in zakt!
Ik drink heeeel veel want ik heb reuze dorst en mijn urine ruikt anders dan voor de klap... wil dus ook dat even na laten kijken. In het ziekenhuis op de 1e hulp is mijn urine ook nagekeken, maar kan geen kwaad om dat nog een keer te doen.
hoe is het nu met je?
en hoe was je vakantie? klinkt zo lekker, 16 dagen Mallorca...
met mij gaat het redelijk:
Ben een beetje aan het aanmodderen...
Het leek steeds beter te gaan met mijn gekneusde rug, maar blijf nu op een bepaald punt steken voor mijn gevoel.
Ik ga morgen even bellen voor een afspraak met de huisarts. Mijn huid op mijn onderrug en bil heeft nog steeds geen gevoel en er zit nog steeds een bel aan vocht in die streek. Als dat mijn been in zakt, wordt het denk ik moeilijk voor mijn lijf om daar iets mee te doen, omdat dat been geen afvoer meer heeft in de vorm van lymfeklieren. Als het even kan wil ik dus dat vocht weg hebben voor het mijn been in zakt!
Ik drink heeeel veel want ik heb reuze dorst en mijn urine ruikt anders dan voor de klap... wil dus ook dat even na laten kijken. In het ziekenhuis op de 1e hulp is mijn urine ook nagekeken, maar kan geen kwaad om dat nog een keer te doen.
zondag 26 september 2010 om 09:24
Oh MN, hoe gaat het met je?!?
Ik ben al bang voor een muggenbult op mijn linkerbeen, en jij hebt dit! Hoe gaat het met het herstel? Ik hoop dat je lichaam het ondanks het gebrek aan lymfeklieren snel oplost.
Hoe is je afspraak bij de arts afgelopen? Heeft hij vocht kunnen wegnemen?
En hoe was je urine? Ben je misschien zwanger? Dan ruikt je urine ook anders (en dan ruik je zowiezo beter). Ik hoop het voor je (jullie).
Droppie, fijn te horen dat het iets beter gaat. Sterkte ermee.
De vakantie was heerlijk!!!
We hebben echt twee heerlijke weken gehad, eerst lekker een weekje enorm lui in een schitterend mooi huis met de hele familie.
Daarna een weekje in een klein hotel, waar we er elke dag opuit zijn gegaan, iets van het eiland zien; naar het strand en lekker uit eten. Goede combinatie op deze manier.
Nu alweer een weekje thuis. Helaas zijn mijn maagproblemen nog steeds niet over (heb de arts maar weer om een afspraak gevraagd). En ik ben voor het eerst in een jaar verkouden (althans, ik heb pijn in mijn keel en snotter een klein beetje)! Ik snap er niks van, want mijn immuunsysteem draait op volle toeren, dus ik zou volgens mij helemaal niet verkouden moeten kunnen zijn.
Ik hoop ook dat de druk op mijn borst van de verkoudheid komt. Helaas spoken natuurlijk weer allerlei enge dingen door mijn hoofd. Hoop dat het snel weer wat beter gaat.
Ik ben al bang voor een muggenbult op mijn linkerbeen, en jij hebt dit! Hoe gaat het met het herstel? Ik hoop dat je lichaam het ondanks het gebrek aan lymfeklieren snel oplost.
Hoe is je afspraak bij de arts afgelopen? Heeft hij vocht kunnen wegnemen?
En hoe was je urine? Ben je misschien zwanger? Dan ruikt je urine ook anders (en dan ruik je zowiezo beter). Ik hoop het voor je (jullie).
Droppie, fijn te horen dat het iets beter gaat. Sterkte ermee.
De vakantie was heerlijk!!!
We hebben echt twee heerlijke weken gehad, eerst lekker een weekje enorm lui in een schitterend mooi huis met de hele familie.
Daarna een weekje in een klein hotel, waar we er elke dag opuit zijn gegaan, iets van het eiland zien; naar het strand en lekker uit eten. Goede combinatie op deze manier.
Nu alweer een weekje thuis. Helaas zijn mijn maagproblemen nog steeds niet over (heb de arts maar weer om een afspraak gevraagd). En ik ben voor het eerst in een jaar verkouden (althans, ik heb pijn in mijn keel en snotter een klein beetje)! Ik snap er niks van, want mijn immuunsysteem draait op volle toeren, dus ik zou volgens mij helemaal niet verkouden moeten kunnen zijn.
Ik hoop ook dat de druk op mijn borst van de verkoudheid komt. Helaas spoken natuurlijk weer allerlei enge dingen door mijn hoofd. Hoop dat het snel weer wat beter gaat.
zondag 26 september 2010 om 13:00
Hi Swissie,
lekker dat je een fijne tijd hebt gehad op je vakantieadres!
al is het maar om even lekker je gedachten te verzetten toch?
met mij gaat het weer iets beter.
Mijn urine ruikt weer normaal en ben net ongesteld geworden (niet zwanger dus, maar we zijn ook nog niet aan het proberen hoor. eerst maar eens even de controle op 18 oktober afwachten en de scans van een jaar na de operatie).
Heb woensdag weer even op het paard gezeten en ga straks weer even rijden. De pijn en de zwelling wordt al minder gelukkig en mijn been is nagenoeg niet dikker geworden. een klein beetje in mijn heup, knie en enkel, maar ik zie de vorm nog in die gewrichten, dus het lijkt mee te vallen!
Droppie, die ups en downs zijn zooo herkenbaar! bij mij komen en gaan die momenten ook. Knap van je dat je nog even aankijkt, we moeten ook leren om niet te gealarmeerd te zijn als er iets afwijkt op of in ons lijf,. maar aan de andere kant kun je beter een keer te veel nagekeken zijn dan te weinig. Het is alleen belangrijk om het niet al je tijd te laten beheersen, maar dat is niet altijd even makkelijk. hoe is het nu met het roze plekje dat je had gevonden? is het nog hetzelfde?
oh, ik heb vrijdag een gesprek gehad op een andere stal om eventueel donderdag en vrijdag te gaan werken van 10 tot 5. Zou fijn zijn, mits ik het aan kan. maar daar kom ik denk ik alleen maar achter als ik het probeer.
ik hoor begin volgende week als het goed is meer. zij had meerdere kandidaten voor de functie.
ook ik ben aan het snotteren en heb kriebel in mijn keel. er heersen nu ook veel virussen hoor, dus Swissie, ik denk hoeveel weerstand je ook hebt, als je ermee besmet wordt krijg je het en moet het weer aangevochten worden in je lijf. je zal er misschien eerder vanaf zijn dan iemand met minder weerstand, maar helemaal niet verkouden/snotterig worden is denk ik teveel verwacht van je imuumsysteem
wel vervelend dat je maag zo naar blijft doen! ik hoop dat je maag niet teveel schade oploopt door dit hele gebeuren...
Nou, ik houd jullie weer op de hoogte wat betreft de sollicitatie afgelopen vrijdag!
lekker dat je een fijne tijd hebt gehad op je vakantieadres!
al is het maar om even lekker je gedachten te verzetten toch?
met mij gaat het weer iets beter.
Mijn urine ruikt weer normaal en ben net ongesteld geworden (niet zwanger dus, maar we zijn ook nog niet aan het proberen hoor. eerst maar eens even de controle op 18 oktober afwachten en de scans van een jaar na de operatie).
Heb woensdag weer even op het paard gezeten en ga straks weer even rijden. De pijn en de zwelling wordt al minder gelukkig en mijn been is nagenoeg niet dikker geworden. een klein beetje in mijn heup, knie en enkel, maar ik zie de vorm nog in die gewrichten, dus het lijkt mee te vallen!
Droppie, die ups en downs zijn zooo herkenbaar! bij mij komen en gaan die momenten ook. Knap van je dat je nog even aankijkt, we moeten ook leren om niet te gealarmeerd te zijn als er iets afwijkt op of in ons lijf,. maar aan de andere kant kun je beter een keer te veel nagekeken zijn dan te weinig. Het is alleen belangrijk om het niet al je tijd te laten beheersen, maar dat is niet altijd even makkelijk. hoe is het nu met het roze plekje dat je had gevonden? is het nog hetzelfde?
oh, ik heb vrijdag een gesprek gehad op een andere stal om eventueel donderdag en vrijdag te gaan werken van 10 tot 5. Zou fijn zijn, mits ik het aan kan. maar daar kom ik denk ik alleen maar achter als ik het probeer.
ik hoor begin volgende week als het goed is meer. zij had meerdere kandidaten voor de functie.
ook ik ben aan het snotteren en heb kriebel in mijn keel. er heersen nu ook veel virussen hoor, dus Swissie, ik denk hoeveel weerstand je ook hebt, als je ermee besmet wordt krijg je het en moet het weer aangevochten worden in je lijf. je zal er misschien eerder vanaf zijn dan iemand met minder weerstand, maar helemaal niet verkouden/snotterig worden is denk ik teveel verwacht van je imuumsysteem
wel vervelend dat je maag zo naar blijft doen! ik hoop dat je maag niet teveel schade oploopt door dit hele gebeuren...
Nou, ik houd jullie weer op de hoogte wat betreft de sollicitatie afgelopen vrijdag!
maandag 27 september 2010 om 11:51
donderdag 30 september 2010 om 14:47
hoi
ik heb nog steeds wel angst om een donkerbruin plekje op mij zij.
een mm4 met inhammetje.
en die op me been die is 4 mm en lichter van kleur maar wel licht bruin.
nog niet bij de huisarts geweest.
mag niet teveel stressen nu ik net zwanger ben.
maar zou ik naar de huisarts gaan om ze na te laten kijken of niet. wat is jullie mening?
of een afspraak maken bij de dermatoloog.
het ging goed wel ups en downs , maar nu heb gehoord dat een vriendin van een kennis van mij in febr een moedervlek en lymfklieren heeft weg laten halen en begin sept is ze overleden.na een scan waaruit bleek dat er niets meer aan te doen was.
nu heb ik weer schrik.
droppie
ik heb nog steeds wel angst om een donkerbruin plekje op mij zij.
een mm4 met inhammetje.
en die op me been die is 4 mm en lichter van kleur maar wel licht bruin.
nog niet bij de huisarts geweest.
mag niet teveel stressen nu ik net zwanger ben.
maar zou ik naar de huisarts gaan om ze na te laten kijken of niet. wat is jullie mening?
of een afspraak maken bij de dermatoloog.
het ging goed wel ups en downs , maar nu heb gehoord dat een vriendin van een kennis van mij in febr een moedervlek en lymfklieren heeft weg laten halen en begin sept is ze overleden.na een scan waaruit bleek dat er niets meer aan te doen was.
nu heb ik weer schrik.
droppie
donderdag 30 september 2010 om 20:23
Droppie, gefeliciteerd met je zwangerschap!
Had je een goede / aardige dermatoloog? Dan zou ik in dat geval toch even langsgaan. Vertel dat je door verschillende reden een beetje stressig bent, en vraag hem / haar je moedervlekken even goed en rustig te bekijken.
Tijdens een zwangerschap kunnen moedervlekken groeien, dus het is fijn als je iemand hebt die ze voor en dan tijdens de zwangerschap in de gaten kan houden.
Als een derma goed is, zullen ze dit graag doen, helemaal omdat je nu gewoon zo weinig mogelijk stress moet hebben.
MN, super dat je alweer op een paard hebt gezeten, fijn dat niks extreem is gaan opzwellen.
Wow, nog een job, super. Maar doe je wel een beetje rustig? Spannend de 18e, ik zal aan je denken.
Flipper, hoe gaat het met jou?
Hier alles weer iets beter. Ben vanaf zondagmiddag tot en met dinsdag vreselijk in de lappenmand gelegen. Had knetterende koppijn, was misselijk en had een algeheel gevoel van onbehagen. Ben maandag en dinsdag thuisgebleven.
Alleen heb ik nu dinsdagnacht en gisteren nacht echt baggernachten gehad. Vreselijk (niet) geslapen. Hoop dat het vandaag beter gaat. Ik heb vandaag een leuke dag gehad met zoon, vanmiddag lekker gezwommen en net lekker uit gegeten (hij had een binnen speeltuin). Heerlijk zo.
Vanavond vroeg mijn nest in, dan voel ik me hopelijk morgen weer helemaal goed.
Had je een goede / aardige dermatoloog? Dan zou ik in dat geval toch even langsgaan. Vertel dat je door verschillende reden een beetje stressig bent, en vraag hem / haar je moedervlekken even goed en rustig te bekijken.
Tijdens een zwangerschap kunnen moedervlekken groeien, dus het is fijn als je iemand hebt die ze voor en dan tijdens de zwangerschap in de gaten kan houden.
Als een derma goed is, zullen ze dit graag doen, helemaal omdat je nu gewoon zo weinig mogelijk stress moet hebben.
MN, super dat je alweer op een paard hebt gezeten, fijn dat niks extreem is gaan opzwellen.
Wow, nog een job, super. Maar doe je wel een beetje rustig? Spannend de 18e, ik zal aan je denken.
Flipper, hoe gaat het met jou?
Hier alles weer iets beter. Ben vanaf zondagmiddag tot en met dinsdag vreselijk in de lappenmand gelegen. Had knetterende koppijn, was misselijk en had een algeheel gevoel van onbehagen. Ben maandag en dinsdag thuisgebleven.
Alleen heb ik nu dinsdagnacht en gisteren nacht echt baggernachten gehad. Vreselijk (niet) geslapen. Hoop dat het vandaag beter gaat. Ik heb vandaag een leuke dag gehad met zoon, vanmiddag lekker gezwommen en net lekker uit gegeten (hij had een binnen speeltuin). Heerlijk zo.
Vanavond vroeg mijn nest in, dan voel ik me hopelijk morgen weer helemaal goed.
