Gezondheid
alle pijlers
Klaar met chemo...
dinsdag 6 juni 2017 om 19:25
In december had ik een zwelling in mijn nek, in januari te horen gekregen dat ik hodgkin stadium 4A had, uitzaaiingen in al mijn lymfklieren, milt, lever, bekken, beenmerg etc. Ik kreeg 6 escalated beacopp kuren en heb eigenlijk vanaf januari zo'n beetje non stop in het ziekenhuis gelegen. Dan weer koorts, dan weer uitgedroogd, dan weer obstipatie, dan weer extreem overgeven en noem maar op. Elke bijwerking die je kan bedenken heb ik gekregen.
Het leven is de afgelopen 6 maanden echt een rollercoaster geweest. Ik ben bij mijn man weggegaan, ben met mijn kinderen bij mijn stiefvader ingetrokken en was alleen maar ziek, zwak en misselijk. Nu is er een einde gekomen aan die periode. Tijdens mijn tussentijdse scan was ik al in remissie dus hopen dat het zo blijft.
Maar heb geen idee wat ik nu met mijn leven aanmoet zeg, vandaag de laatste chemo gehad en ik keek er al die tijd naar uit en nu doet het me niks. Ben niet vrolijk maar ook helemaal niet verdrietig. Weet het gewoon ff niet meer. Werken ben ik helaas nog een beetje te slecht voor, ik en mijn man hebben het weer leuk samen maarja wil ik echt met hem verder en ga zo maar door. En wat moet ik nu met al m'n tijd doen? Weet niet zo goed ook wat ik met dit topic wil.
Het leven is de afgelopen 6 maanden echt een rollercoaster geweest. Ik ben bij mijn man weggegaan, ben met mijn kinderen bij mijn stiefvader ingetrokken en was alleen maar ziek, zwak en misselijk. Nu is er een einde gekomen aan die periode. Tijdens mijn tussentijdse scan was ik al in remissie dus hopen dat het zo blijft.
Maar heb geen idee wat ik nu met mijn leven aanmoet zeg, vandaag de laatste chemo gehad en ik keek er al die tijd naar uit en nu doet het me niks. Ben niet vrolijk maar ook helemaal niet verdrietig. Weet het gewoon ff niet meer. Werken ben ik helaas nog een beetje te slecht voor, ik en mijn man hebben het weer leuk samen maarja wil ik echt met hem verder en ga zo maar door. En wat moet ik nu met al m'n tijd doen? Weet niet zo goed ook wat ik met dit topic wil.
dinsdag 6 juni 2017 om 19:39
Wow pieps wat goed om te lezen dat je in remissie bent.
ook al voel je dat zelf even niet zo
ik heb eerder in je topic meegeschreven omdat ik een vriend heb die ook hodgkin in een vergevorderd stadium heeft gehad
hij gaf hetzelfde aan als ij, heeft de periode na de kanker ook als het zwaarst ervaren: hoe nu weer te leven
misschien heb je hier wat aan: https://www.kanker.nl/discussiegroepen/ ... t-je-leven
ook al voel je dat zelf even niet zo
ik heb eerder in je topic meegeschreven omdat ik een vriend heb die ook hodgkin in een vergevorderd stadium heeft gehad
hij gaf hetzelfde aan als ij, heeft de periode na de kanker ook als het zwaarst ervaren: hoe nu weer te leven
misschien heb je hier wat aan: https://www.kanker.nl/discussiegroepen/ ... t-je-leven
dinsdag 6 juni 2017 om 19:40
Ik heb zelf ook 9 maanden chemo gehad, en behoorlijk zware, en had er niet aan moeten denken juist in dié periode mijn partner te moeten verlaten. Lijkt me behoorlijk ingrijpend. Toen mijn laatste chemo was geweest, had ik ook een soort raar ongeloof in mijn lijf, van, "en nu?". Want je leven is heel lang ingericht geweest op de periodieke onderzoeken, de chemodata en opeens sta je weer "vrij" in het leven. Langzaam opbouwen, zou ik zeggen, want je lijf heeft ook behoorlijk ingeleverd al die maanden, en dat moet je ook weer opbouwen. Begin daarmee, en neem het één stap tegelijk. Sterkte!
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
dinsdag 6 juni 2017 om 19:53
dinsdag 6 juni 2017 om 20:16
Mijn schoonmoeder heeft ook (darm)kanker gehad, en haar werd verteld dat ze nog maximaal 5 jaar te leven had. Bedrijf en huis verkocht etc. Uiteindelijk is ze na alle kuren en operaties toch kankervrij verklaard, Het heeft haar echt wel een tijd, en therapie, gekost, voor ze weer alles op een rijtje had en bekomen van die rollercoaster. Wat haar hielp, toen ze weer wat energie had, was een cursus patisserie. Gewoon iets fijns om op te focussen, iets wat binnen de mogelijkheden lag, zonder grote verantwoordelijkheid, iets wat weer een spark for life gaf. Misschien is het voor jou wel een vakantie aan zee met je kinderen, met een hondje door de bossen wandelen, of iets heel anders... Dingen doen die fijn zijn en dicht bij je staan, aarden je. Hou het klein en stap voor stap. Je 'moet' nu echt niet helemaal happy zijn hoor. Dat komt wel weer wanneer het komt.
dinsdag 6 juni 2017 om 20:33
Dit.
Je doet het niet morgen opeens weer omdat de chemo voorbij is. Vraag even bij je oncoloog of je huisarts of zij je door kunnen verwijzen naar revalidatie voor kankerpatiënten. En dan inderdaad zowel lichamelijk als psychisch is een fijne combi!
Gefeliciteerd dat het klaar is!
Dat de diva's even hun device erbij melden is het devies.
dinsdag 6 juni 2017 om 21:37
Eens met het bovenstaande; je kunt je nu langzamerhand gaan richten op herstel en hoewel dat op zich geweldig positief nieuws is, kan ik me best voorstellen dat je op dit moment niet staat te springen van blijdschap na alles wat er het afgelopen jaar is gebeurd...
Misschien helpt het als je jezelf niet 'verplicht' voelt om blij te zijn?
Misschien helpt het als je jezelf niet 'verplicht' voelt om blij te zijn?
Zullen we proberen het een beetje gezellig te houden?!
