Relaties
alle pijlers
Afscheidopa
vrijdag 13 maart 2026 om 22:19
Vanwege herkenbaarheid een nieuwe nick.
Jaren geleden kochten wij het huis van mijn opa. Oma is helaas al langere tijd overleden, voor opa werd het huis en de tuin te groot.
Lang hiervoor is er tussen de kinderen van mijn opa al ruzie ontstaan, soms ging dit even beter,soms slechter, maar laten we het er op houden dat elkaars gezelschap word gedoogd in sociaal verplichte situaties.
Rondom de koop van dit huis, waarin wij meer dan de markt en taxatie waarde voor betaald hebben is er heel veel gedoe geweest.
Mijn man en ik zijn ongewild deel geworden van langlopende familie problemen.
Vooraf wisten we van één onderling probleem, achteraf speelde er veel meer.
Ons eigen huis was verkocht, dat was angstig, en machteloos, want een familie lid wilde liever de afkoopsom betalen waardoor wij in de krappe woningmarkt zonder huis zouden eindigen,
en hier door is ook mijn band met de broers en zussen van mijn vader volledig verstoord .
Uiteindelijk wonen wij in het ouderlijk huis.
In het begin was de band met mijn opa nog goed, hij kwam op visite, was trots op de liefde die er weer in het huis en tuin gestopt werd.
Ondertussen kijkt hij de andere kant op als we hem tegen komen op het dorp.
Meer dan wekelijks worden wij, mijn man en ik. uitgescholden door gezinsleden van mijn vader, fysiek, digitaal hebben we ze allang geblokkeerd.
Het oorspronkelijke gezin is een slangenkuil, maar voor het oog van het dorp is alles nog steeds koek en ei. Dat hoor ik ook terug op het dorp, en tot nu speel ik voor mijn eigen gemak maar mee.
Ik weet dat mijn opa nu in een palliatieve fase is gekomen, en voor mij is het door al negeren al lang klaar.
Ik heb mijzelf beloofd om nooit meer mijn leven te laten bepalen door "ooms" en "tantes" na alles wat er is gebeurt, en niet meer in een ruimte met ze te zijn.
Maar wat zou viva doen met de begrafenis?
Mijn opa heeft er niks meer aan, maar de roddels gaan er komen als ik afwezig blijf.
Ik zeg geen nee, als opa mij vraagt, zonder andere familie leden nog één keer langs te komen. Die stap ga ik zelf,nadat ik de afgelopen jaren voor hem niet meer besta niet meer zetten, als dit het is dan is dit het en is het oke.
Wat zou viva doen?
Jaren geleden kochten wij het huis van mijn opa. Oma is helaas al langere tijd overleden, voor opa werd het huis en de tuin te groot.
Lang hiervoor is er tussen de kinderen van mijn opa al ruzie ontstaan, soms ging dit even beter,soms slechter, maar laten we het er op houden dat elkaars gezelschap word gedoogd in sociaal verplichte situaties.
Rondom de koop van dit huis, waarin wij meer dan de markt en taxatie waarde voor betaald hebben is er heel veel gedoe geweest.
Mijn man en ik zijn ongewild deel geworden van langlopende familie problemen.
Vooraf wisten we van één onderling probleem, achteraf speelde er veel meer.
Ons eigen huis was verkocht, dat was angstig, en machteloos, want een familie lid wilde liever de afkoopsom betalen waardoor wij in de krappe woningmarkt zonder huis zouden eindigen,
en hier door is ook mijn band met de broers en zussen van mijn vader volledig verstoord .
Uiteindelijk wonen wij in het ouderlijk huis.
In het begin was de band met mijn opa nog goed, hij kwam op visite, was trots op de liefde die er weer in het huis en tuin gestopt werd.
Ondertussen kijkt hij de andere kant op als we hem tegen komen op het dorp.
Meer dan wekelijks worden wij, mijn man en ik. uitgescholden door gezinsleden van mijn vader, fysiek, digitaal hebben we ze allang geblokkeerd.
Het oorspronkelijke gezin is een slangenkuil, maar voor het oog van het dorp is alles nog steeds koek en ei. Dat hoor ik ook terug op het dorp, en tot nu speel ik voor mijn eigen gemak maar mee.
Ik weet dat mijn opa nu in een palliatieve fase is gekomen, en voor mij is het door al negeren al lang klaar.
Ik heb mijzelf beloofd om nooit meer mijn leven te laten bepalen door "ooms" en "tantes" na alles wat er is gebeurt, en niet meer in een ruimte met ze te zijn.
Maar wat zou viva doen met de begrafenis?
Mijn opa heeft er niks meer aan, maar de roddels gaan er komen als ik afwezig blijf.
Ik zeg geen nee, als opa mij vraagt, zonder andere familie leden nog één keer langs te komen. Die stap ga ik zelf,nadat ik de afgelopen jaren voor hem niet meer besta niet meer zetten, als dit het is dan is dit het en is het oke.
Wat zou viva doen?
vrijdag 13 maart 2026 om 22:44
vrijdag 13 maart 2026 om 23:10
zaterdag 14 maart 2026 om 02:10
zaterdag 14 maart 2026 om 08:31
Ik zou misschien heroverwegen om opa uit eigen beweging toch nog even te bezoeken. Veel mensen voelen aan het einde van hun leven de behoefte nog wat recht te zetten, maar, vooral mannen, is het moeilijk om over hun ego heen te stappen. Misschien stelt hij het enorm op prijs.
De mogelijkheid om afscheid te nemen komt niet nog een keer voorbij.
Daarmee wordt het ook gemakkelijker om eventueel niet naar de begrafenis te gaan. Of juist wel, als het afscheidsbezoek goed was en je gesterkt heeft.
Veel sterkte met dit alles.
De mogelijkheid om afscheid te nemen komt niet nog een keer voorbij.
Daarmee wordt het ook gemakkelijker om eventueel niet naar de begrafenis te gaan. Of juist wel, als het afscheidsbezoek goed was en je gesterkt heeft.
Veel sterkte met dit alles.
- ik ben zacht, maar ik breek niet -
zaterdag 14 maart 2026 om 09:02
Dank voor deze inzichten.
We hebben uitgebreid besproken om te verhuizen.
Maar, voor mij zijn er buiten het aankoop traject geen negatieve herinneringen aan dit huis.
Ik zal in deze omgeving "familie " tegen blijven komen, maar ons leven is ook hier, werk, fijne vrienden, dat willen we niet opgeven.
Ik ga komende dagen eens gebruiken om te overwegen waar mijn gevoel ligt of er bij mij nog behoefte ontstaat aan een echt afscheid van mijn opa.
Jullie hebben ook volledig gelijk dat een uitvaart vooral is voor de nabestaanden, dat voel ik zelf ook zo
We hebben uitgebreid besproken om te verhuizen.
Maar, voor mij zijn er buiten het aankoop traject geen negatieve herinneringen aan dit huis.
Ik zal in deze omgeving "familie " tegen blijven komen, maar ons leven is ook hier, werk, fijne vrienden, dat willen we niet opgeven.
Ik ga komende dagen eens gebruiken om te overwegen waar mijn gevoel ligt of er bij mij nog behoefte ontstaat aan een echt afscheid van mijn opa.
Jullie hebben ook volledig gelijk dat een uitvaart vooral is voor de nabestaanden, dat voel ik zelf ook zo
zaterdag 14 maart 2026 om 12:19
Ik snap het conflict niet helemaal. Jij en je man wilden het huis kopen en je neef wilde het huis kopen, maar je neef had totaal niet de mogelijkheden om het huis te kopen en toen vond zijn zus dat niemand het had moeten krijgen of zoiets? Vervolgens waren er anderen die die totaal kinderachtige vorm van afgunst serieus namen?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zaterdag 14 maart 2026 om 16:38
Susan schreef: ↑14-03-2026 12:19Ik snap het conflict niet helemaal. Jij en je man wilden het huis kopen en je neef wilde het huis kopen, maar je neef had totaal niet de mogelijkheden om het huis te kopen en toen vond zijn zus dat niemand het had moeten krijgen of zoiets? Vervolgens waren er anderen die die totaal kinderachtige vorm van afgunst serieus namen?
Dit. En hoezo zou een 19-jarige zo'n huis moeten kopen. Maar er speelde meer, schrijft TO. Klinkt niet als een leuke familie.
En waarom hebben jullie meer dan de marktwaarde betaald? Meestal kun je als familie juist de marktwaarde betalen, of er net ietsje onder.
zaterdag 14 maart 2026 om 18:27
Ik zou wel afscheid nemen van opa. Op een moment dat er zo weinig mogelijk familie in de buurt is. Liefst voor zijn dood.
De begrafenis zou ik echter skippen. Ik zou geen zin hebben in drama, gedoe en een schijnheilige bende die eigenlijk al 20+ jaar onderling ruziet.
En jou daar door dat huis in heeft meegetrokken.
Ik zie het overigens gebeuren dat als de laatste persoon die hen bindt - je opa - wegvalt de familie-banden nu ook totaal stranden. Er is geen reden meer voor schijnheilige familie-feestjes waar iedereen elkaar half gedoogd.
De begrafenis zou ik echter skippen. Ik zou geen zin hebben in drama, gedoe en een schijnheilige bende die eigenlijk al 20+ jaar onderling ruziet.
En jou daar door dat huis in heeft meegetrokken.
Ik zie het overigens gebeuren dat als de laatste persoon die hen bindt - je opa - wegvalt de familie-banden nu ook totaal stranden. Er is geen reden meer voor schijnheilige familie-feestjes waar iedereen elkaar half gedoogd.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
zaterdag 14 maart 2026 om 18:45
Vanwege herkenbaarheid, heb ik sommige dingen wat vaag gehouden.
Tussen mijn vader en zijn broers en zussen speelden meerdere conflicten, geld speelt hierin een grote rol.
De vader van het neefje met intresse vond dat opa moest wachten met verhuizen, hij had er al zolang gewoond die paar jaar kon hij nog wel wachten.
Er is meer dan de marktwaarde betaald, omdat het anders de markt op zou gaan, voor ons was dit een huis wat wij ook zouden willen kopen als mijn opa niet de eigenaar was. Deze huizen zijn schaars, en wij dachten ons zelf een hoop bezichtigen en biedings stress te besparen, helaas kregen we er wat anders voor terug.
De band met opa was goed tijdens en net na de verkoop, daarna is er een hoop gestookt, waarin mijn opa een partij heeft gekozen.
Voor mijn vader hoef ik niet naar de uitvaart, hij is helaas overleden, 1 jaar na de aankoop van het huis, zijn uitvaart was op zijn verzoek in besloten kring. Wij hebben de familie wel de kans gegeven om afscheid te nemen voorafgaand aan de uitvaart.
Ik neig steeds meer na niet gaan, voor mijzelf hoeft het niet.
Ergens is er nog een stemmetje, het is toch je opa, maar opa is allang niet meer de persoon wie hij vroeger was voor mij.
Tussen mijn vader en zijn broers en zussen speelden meerdere conflicten, geld speelt hierin een grote rol.
De vader van het neefje met intresse vond dat opa moest wachten met verhuizen, hij had er al zolang gewoond die paar jaar kon hij nog wel wachten.
Er is meer dan de marktwaarde betaald, omdat het anders de markt op zou gaan, voor ons was dit een huis wat wij ook zouden willen kopen als mijn opa niet de eigenaar was. Deze huizen zijn schaars, en wij dachten ons zelf een hoop bezichtigen en biedings stress te besparen, helaas kregen we er wat anders voor terug.
De band met opa was goed tijdens en net na de verkoop, daarna is er een hoop gestookt, waarin mijn opa een partij heeft gekozen.
Voor mijn vader hoef ik niet naar de uitvaart, hij is helaas overleden, 1 jaar na de aankoop van het huis, zijn uitvaart was op zijn verzoek in besloten kring. Wij hebben de familie wel de kans gegeven om afscheid te nemen voorafgaand aan de uitvaart.
Ik neig steeds meer na niet gaan, voor mijzelf hoeft het niet.
Ergens is er nog een stemmetje, het is toch je opa, maar opa is allang niet meer de persoon wie hij vroeger was voor mij.
zaterdag 14 maart 2026 om 21:01
Dat is het ook, ik heb heel sterk het idee dat hij niet meer wil.
Hij neemt het mij, en mijn man kwalijk dat de broers en zussen van mijn vader niet welkom zijn bij mij thuis.
En dat er voor hun een apart moment van afscheid gecreëerd is van/voor mijn vader en ze niet meer welkom waren tijdens de besloten bijeenkomst.
Mijn vader vond dat er te veel gebeurd was.
Het gaat dus echt over een complexe situatie.
Mijn man volgt mijn keuze, wat hem betreft is het klaar, maar hij zou wel met mij mee gaan naar welke vorm van afscheid dan ook.
Hij neemt het mij, en mijn man kwalijk dat de broers en zussen van mijn vader niet welkom zijn bij mij thuis.
En dat er voor hun een apart moment van afscheid gecreëerd is van/voor mijn vader en ze niet meer welkom waren tijdens de besloten bijeenkomst.
Mijn vader vond dat er te veel gebeurd was.
Het gaat dus echt over een complexe situatie.
Mijn man volgt mijn keuze, wat hem betreft is het klaar, maar hij zou wel met mij mee gaan naar welke vorm van afscheid dan ook.
zaterdag 14 maart 2026 om 21:05
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
