Maagband/verkleining

Ik vind een gastric bypass gewoon te rigoreus gelijk..je kan het ook niet terugdraaien zomaar....ik denk zelf dat ik het met een maagband ook kan..en over een gastric bypass lees ik nog wel veel negatieve dingen..meer dan over een maagband.. Het ligt eraan wat voor eter je ook bent..heel persoonlijk eigenlijk. Ik heb ra-medical gekozen omdat daar ook een goede nazorg is je leven lang..en dat vind ik wel belangrijk.. Waarom twijfel je dan tussen een maagband en gastric bypass?

Nou wat ik begrepen heb van een GB is dat het je hele spijsvertering omgooit. Een soort reset geeft zeg maar. Daarbij ken ik teveel mensen die niet goed met hun maagbandje omgaan. Of nou ja, ik ken niet zoveel mensen met een maagband, maar degenen die ik ken geen er niet echt goed mee om.



En ik ken mezelf, als ik weet dat de mogelijkheden er zijn kan het maar zo zijn dat ik misschien wel in die valkuil trap.



Dat van wat voor eter je bent heb ik ook gelezen ja. Het werd me echter niet heel duidelijk welke operatie er voor welke eter aangeraden wordt.



En inderdaad, ik lees er ook meer negatieve verhalen over dan over een maagband. Aan de andere kant lees ik ook genoeg verhalen over het bijspuiten en dat dat dan niet goed werkt/gedaan wordt. Denk dat er voor beide opties veel te zeggen valt.



Een goede nazorg is inderdaad belangrijk, misschien wel belangrijker nog dan de daadwerkelijke operatie. Ik denk dat de operatie slaagt of valt door hoe de nazorg is.

Ja ik vind het ook moeilijk.. Misschien als ik veel zwaarder geweest was had ik ook voor een gastric bypass gekozen omdat de kans toch groter is dat je goed afvalt en je valt er meer mee af zeggen ze.. Maar ik heb nu gekozen voor de maagband en ik hoop maar dat dat me genoeg helpt..zo niet dan kan ik altijd nog voor een gastric bypass gaan..heb veel gelezen van mensen die dat ook later gedaan hebben.. Ik vind het namelijk ook wel zonde om in een gezonde maag te snijden als ik het zo mag zeggen..en met een bandje hoeft dat niet..dus als ik het kan voorkomen door een maagbandje te nemen inplaats van een gastric bypass wil ik dat graag eerst proberen.. Er zijn er ook een paar met een gastric bypass hier of nog krijgen..maybe dat die je hun ideeen erover kunnen vertellen..

Hallo Bbwtje, welkom op dit forum.



Allereerst denk ik dat het 't allerbelangrijkste is, dat je een dokter "uitzoekt" die veel operaties uitvoert. Waar dus veel mensen naar toe gaan.

Vaak ben je via de NOK of Vitalys sneller aan de beurt dan als je via een andere weg gaat. Ik ging na verwijzing huisarts naar het Atrium: voortraject duurde ruim een half jaar, daarna nog wachtlijst van 2 jaar.

Ook denk ik dat een beperkte wachtperiode wel erg goed is, omdat het in je koppie en in je hart moet zitten, dat je leven en vooral eten nooit meer hetzelfde is na OK. Dus niet toch nog even dat patatje extra, of misschien kun je wel helemaal nooit meer een ijsje eten. Of een pannenkoek.

Ik weet niet hoe dat bij andere mensen zit, maar ik was wel blij met de maanden denktijd. En om het op een rijtje te zetten. En om me te realiseren wát het in gaat houden: nooit meer bepaalde dingen eten, nooit meer een avondje feesten zoals het soms nu ging.



Nadat je je aanmeldt, krijg je een uitgebreide screening. Met gesprekken met diëtist, psycholoog, obesitas verpleegkundige en chirurg. Als al deze mensen je 'goedkeuren' mag je op de wachtlijst.

Bij welk ziekenhuis je geopereerd wordt, heeft ook te maken met je verzekering. Zorgverzekeringen hebben contracten met bepaalde ziekenhuizen.



Verder heb ik nog weinig rotte verhalen over gbp's gehoord! Meer over maagbandjes dan over de sleeve en de gbp. Ik ken ook redelijk wat mensen die al heel lang een mb hebben en daarbij gaat het óf fout omdat ze het zelf kunnen saboteren, of omdat het ding iets vervelends gaat doen.

Daarbij heb je iets in je buik wat niet lichaamseigen is, waarop je ook, in heel zeldzame gevallen, slecht kunt reageren.

Wel dat je in het begin toch heel veel (nog meer dan bij sleeve en gbp) "op karakter" moet afvallen. Maar dat zijn dan dingen die de maagbanders hier je goed kunnen vertellen.



Ik krijg een gbp omdat ik vooral heel de dag honger heb. En dus ook veel eet, de hele dag door. En dan volgens de deskundologen ook nog veel snoep, maar dat is niet zo heel erg waar.

Maar de hele dag door eten, kan dus ábsólúút niet meer als ik geopereerd ben!!! Dan is het 3x per dag en niet meer.



Als ik jou was, zou ik als allereerste een andere huisarts zoeken. Want een dokter die zo reageert van "eigen schuld dikke bult", zou ik in ieder geval nooit meer heen gaan!!!

En inderdaad móét hij je doorverwijzen, als jij daar op staat!



Ik ben even kwijt waar je ook weer woont, maar ik heb begrepen dat het hele traject in Eindhoven (Catharina) heel snel gaat. Een maand of 4. Dat is dan incl operatie.

Ik ben ook daarheen verhuisd ivm de lange wachtlijst in Heerlen.

Succes in ieder geval!

Hoi Maaike!



Even voor de duidelijkheid: Een paar maanden wachttijd is ook echt niet erg. En natuurlijk moet je er naar toe groeien, dat is absoluut logisch. Hoe lang ik hier ook al mee bezig ben (toch al wel een jaar of 2), een heel compleet beeld heb je natuurlijk pas als je echt het traject in bent gegaan. Ik sta er dan ook zeker niet in met het idee dat ik NU geopereerd wil worden, maar ik zie het ook niet zo zitten om een jaar of 2 nog te moeten wachten zeg maar. Begrijp me goed, ik wil niets overhaast doen, maar met al die trajecten is dat natuurlijk sowieso al geen optie. En dat vind ik ook alleen maar goed.



Die huisarts: Tja, lastig verhaal, woon in een heel klein stadje, weinig opties qua huisartsen helaas. Maar goed, ik bijt gewoon maar door de zure appel heen in dat opzicht. En misschien dat ik nog naar de andere huisarts in onze praktijk kan. Ik vind het prima als een arts kritisch kijkt hoor, maar een bepaalde houding/uitstraling, daar ben ik gewoon heel gevoelig voor. Zeker ook omdat ik echt jarenlang mezelf heb gekweld door zelf ook te denken dat het allemaal mijn eigen schuld is. Diep van binnen weet ik wel beter, maar het helpt niet echt als iemand anders ook zo'n houding naar mij toe heeft. Ik word daar best onzeker van zeg maar.



Dat hongergevoel is inderdaad waar ik mee zit. In de loop der jaren ben ik behoorlijk gaan eten (troost eten, eten uit verveling enz), waardoor als ik nu een te lange tijd op een dag niet eet echt zo'n bijna flauwval gevoel krijg. Ik heb zeker ook zelf verkeerde eet-keuzes gemaakt in mijn leven hoor, wil niet de indruk wekken dat ik zou vinden dat het allemaal buiten mijn schuld om is. Maar het helemaal terugdraaien is zo ontzettend moeilijk... Daarbij ben ik ook mijn hele leven al dik. Alle vrouwen in onze familie van één kant hebben hetzelfde figuur. Dus ik ben ook nog eens "gezegend" met verkeerde genen...



Wanneer wordt jij geopereerd? Of heb je nog geen datum?



Ik denk dat ik in ieder geval deze week probeer een afspraak te krijgen bij de huisarts (liefst de andere huisarts) en die verwijzing ga proberen te regelen. Dan kijk ik vanuit daar welke wegen ik moet gaan bewandelen... Als iemand nog tips heeft?



Ik woon trouwens in de buurt van Arnhem, Eindhoven is dan wel wat uit de richting (even met het oog op noodsituaties en nazorg), ik ben absoluut bereid om er (flink) voor te reizen hoor, kan me alleen zo voorstellen dat dat niet gestimuleerd wordt vanwege de nazorg etc.



Waar ik zo bang voor ben is dat je door je eetgedrag niet in aanmerking zou komen ofzo... Hebben jullie dat ook (gehad)?

@lauw123: Het is ook moeilijk inderdaad. Daarom wil ik me ook heel goed laten voorlichten. Wat ik wel graag wil is zoveel bagage (kennis) mee nemen tijdens die gesprekken om me niet onder te laten sneeuwen. Dat ik me niet om laat praten door een arts of ander persoon die bij het traject betrokken is zonder dat ik genoeg informatie heb om er zelf ook kritisch over na te denken.... Ik heb verhalen gelezen over mensen waarvan ik behoorlijk naar werd. Mensen die vanaf het begin aangegeven hebben dat een GB hetgeen was wat ze wilden, maar er aangedrongen werd op een MB en dat ze een paar jaar later weer opnieuw konden omdat ze zelf uiteindelijk toch gelijk hadden met hun eigen ideeën.



Wat ik ervan begreep is dat de keus van de chirurg behoorlijk beïnvloed werd door de verzekeraar... Ik vind het allemaal prima, maar ik wil graag wat goed voor mij is, niet wat alleen maar goed voor de verzekeraar is...

Bbwtje, natuurlijk is het niet vervelend dat jehier inbreekt, en we zullen je hier ook antwoorden geven. Voor ons allemaal geldt dat we elkaar hier met respect behandelen. Ik zeg dat expres omdat ik je antwoorden ga geven die je niet zullen bevallen, en omdat ik datzelf al vervelend vind, dus dat heeft helemaal niks met jou te maken, maar met de vragen die je stelt.

In de eerste plaats wil je veel te veel. Je komt over alsof je iets bedacht hebt en het meteen wilt, ondanks dat je een jaar geleden met pijn en moeite al een verwijzing hebt gekregen van je huisarts. ik kan je het antwoord al geven; je verwacht er teveel van. je vraagt nl welke operatie bij welk soort eter hoort, en dat bepaalde operaties ook nog een valkuil voor je kunnen zijn. Nou meid, zo zit het niet. Als jij ervoor kiest je te laten opereren, heb je levenslang. JIJ ben nl degene die ervoor moet zorgen dat de OK succes heeft, niet de dokter, de chirurg of de nazorg. Als jij een bariatrische operatie wilt zou ik eerst mezelf aanmelden bij een dietiste en kijken welke winst je daar kunt behalen met zelfdiscipline.Daarnaast kun je het traject in gang zetten om te kijken of je voor een OK in aanmerking komt. Toevallig woon ik ook in de omgeving van Arnhem en is het daar zo geregeld dat je je aan moet melden via de huisarts bij Vytalis. Vytalis verzorgt voor rijnstate het hele maagverkleiningengebeuren. Je krijgt eerst eens een voorlichtingsochtend. Daarna volgt er een screening waarbij je een gesprek hebt (steeds een half uur) met een arts, psycholoog, bewegingsdeskundige en een dietiste. Dit viertal bepaalt of zij vinden dat je in aanmerking voor een operatie en zoja welke. Dat voorstel gaat naar de chirurg. Een halfjaar verder ongeveer is er weer een voorlichting, met erg leuke plaatjes kan ik je vertellen, en aansluitend daaraan heb je een gesprek met de obesitasverpleegkundige en de chirurg, waarbij de chirurg je vertelt welke operatie hij bij jou wil uitvoeren. en dan is het graag of niet. Het gaat er nl om dat de chirurg degene is die de verantwoordelijkheid draagt voor wat er in jouw lijf gebeurt, dus hij beslist.

Als je dan nog doorgaat kom je in een programma van 6 ochtenden voorbereiding op de OK, (in een groepje )met dietiste, psychologe, arts en bewegingsdeskundige weer. Na die 6 weken volgt je operatie. Voor mij is dat in april, en ik heb morgen de vierde cursusochtend. Na de OK een halfjaartje niks om een beetje te wennen en je weg te vinden, en dan volgt een natraject van 7 jaar. Alles bij elkaar mag je dan dus rekenen op een jaar wachten na aanmelden.

Persoonlijk vind ik het prettig om er zo naar toe te leven, stapje voor stapje. En helemaal ook samen zoals hier.

IK heb al een heel stuk geschreven, en als ik dan teruglees dat jij denkt dat het slagen van de operatie afhankelijk is van de nazorg zit je dus helemaal fout, en dan bedoel ik ook goed fout. Het slagen van de operatie is afhankelijk van hoe jij de knop omzet en van hoe jij jezelf onder controle kunt houden. Ga jij weer lekker eten, en snoepen , enz, vergeet dan het hele operatiegebeuren maar. Zo is een vriendin van mij nu zwaarder dan voor haar bypass, ik bedoel maar....Je zult je leven lang moeten kiezen tussen gezonde dingen eten of aankomen, en altijd gezond moeten kiezen.

Voor mijn gevoel denk je nog veel te licht over wat er allemaal met je lijf gaat gebeuren, en wat je zelf allemaal moet doen. Natuurlijk wens ik je toe dat je slank wordt, er is niemand hier die niet weet hoe het voel te dik te zijn . En ik denk dat als jij je huisarts ervan kunt overtuigen dat je heel goed weet waar je mee bezig bent, hij je heus wel zal doorverwijzen hoor. Want ik zie mensen die minder wegen dan jij en bv opgaan voor een operatie vanwege suiker, reuma of andere redenen. en daarbij, jouw BMI zal ook hoog genoeg zijn. Maar hoe is het met je levensinstelling? Eet je echt genoeg groente, fruit enz.

Nogmaals, ik hoop dat je hier wat mee kunt, het is zeker positief bedoeld.

gelukkig heb je een vervolgstuk geschreven. en ik kan je vertellen dat ze bij vytalis/NOK iedereen als mens behandelen. niks dikkerdje, niks vreetzak, nee gewoon een mens zoals alle anderen.

@ Majesteit; Ik ben blij dat je erbij zegt dat je het positief bedoeld want om eerlijk te zijn; Zo komt het stuk niet op mij over. Jouw post komt een beetje aanvallend over, alsof je me probeert af te schrikken. (ik zeg niet dat dat jouw bedoeling is, maar zo voelt het wel een beetje). Je doet alsof ik er te licht over denk, ik kan je verzekeren dat ik dat echt niet doe. Ik ben bereid om alles, maar dan ook alles eraan te doen om mijn gewicht dermate naar beneden te krijgen dat ik van de constante pijn af ben, dat ik uit mijn isolement raak waarin ik aan het raken ben, dat ik (weer?) normaal kan functioneren in deze maatschappij. Dun zijn is voor mij helemaal geen streven. Ik wil geen pijn meer hebben. Ik wil me geestelijk beter voelen. Ik wil dat mijn leven weer leuker (want zo dramatisch is mijn leven gelukkig niet) wordt. Alleen heb ik daar hulp bij nodig. En of ik dan 100 kilo weeg of 60 zal me echt een rotzorg zijn. Natuurlijk, hoe meer eraf hoe beter voor mijn gezondheid, maar maatje 38 hoeft voor mij absoluut niet. Ik doe dit niet vanuit een cosmetisch oogpunt, sterker nog; Ik ben me er juist heel erg van bewust dat als ik inderdaad veel af zal vallen dat een hele verandering van mij vraagt (geestelijk). Echt, ik laat me niet afschrikken, dat heb ik lang genoeg gedaan. En als een traject een jaar moet duren: Prima, maar dan ben ik er wel mee bezig. Ik heb alleen geen zin om een jaar thuis af te zitten wachten. Weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen, wil er gewoon echt voor gaan en wat er ook voor nodig is: Kom maar op. Ik heb het gevoel dat als ik een paar gesprekken heb en daarna het grote wachten begint (dus zonder sessies e.d.) dat dat niet goed voor mij is. Snap je wat ik bedoel? Ik zeg dus niet dat ik morgen geopereerd wil worden (moet er niet aan denken zeg), maar ik wil ook niet stilstaan nu ik eindelijk de knoop doorgehakt heb na een paar jaar.



Wat ik bedoelde met vallen of staan met nazorg: Ik heb verhalen gelezen van mensen waarmee precies gebeurde wat jij schrijft over die vriendin. Die mensen hadden geen nazorg, konden niet praten met mensen die wisten wat ze doormaakten en met hun begeleiders. Natuurlijk zit het in eerste instantie bij/in jezelf, maar ik weet ook dat ik juist daar hulp bij nodig heb (dus voor- en nazorg). Is dat zo verkeerd?



Alles wat jij hier vertelt heb ik ook al op andere plekken gelezen. Geloof me, ik ben echt niet over één nacht ijs gegaan. En dat kun je ook niet weten, dus ik neem het je niet kwalijk. Maar geloof me als ik zeg dat ik een enorm trauma over heb gehouden aan meer dan 30 operaties (op een volledig ander gebied) voor ziekenhuizen en dat ik echt niet denk: "Zo even een operatietje en dan kunnen we er weer tegenaan."



Ik dacht dat ik heel duidelijk in mijn postings was geweest, maar zo zie je maar weer, wat voor de een logisch lijkt kan heel anders overkomen op de ander.



Wat ik niet helemaal begrijp is dat je nu doet alsof ik eisen stel. Ik eis helemaal niets, ik wil alleen goed beslagen ten ijs komen (dus informatie inwinnen). En ja ik heb zo mijn voorkeuren, maar hebben wij die niet allemaal? Dat betekent nog niet dat ik na er meer/andere informatie over gekregen te hebben er niet anders over kan gaan denken. Ik had ook niet kunnen posten en "gewoon" het traject in kunnen gaan. Pas dan was ik onbezonnen te werk gegaan lijkt me zo.



Ik kan begrijpen dat je misschien denkt dat ik te licht denk, maar dat is echt niet wat het is. Ik zie dit echt als laatste strohalm omdat ik het in mijn eentje niet red. Ik durf eindelijk hulp te vragen. Daar ben ik al heel blij mee.



Jouw laatste aanvulling: Goed om te lezen dat ze daar op een respectvolle manier met dikke(re) mensen omgaan. Helaas is mijn ervaring bij mijn huisarts daarin gewoon een hele vervelende, niet zo gek dat ik er dan een beetje bang voor ben toch?



Even ter aanvulling wat betreft mijn eetpatroon; Ik heb nergens geschreven dat ik ongezond eet toch? Want dat wil ik dan wel graag de wereld uit helpen. Ik ben gek op groenten en andere gezonde dingen. Alleen ik eet er veel van. Snoepen doe ik ook hoor, maar niet extreem. Vroeger al was ik gekker op groenten dan op snoep (en dat kon hele rare blikken van vriendjes en vriendinnetjes opleveren kan ik je vertellen hahaha).

Ik vond het trajekt ook heel eng. Omdat je toch beoordeeld wordt. Maar het is echt het best om dan helemaal jezelf te blijven, en niet bv je eetpatroon anders voor te doen dan het is. Omdat het belangrijk is, dat je de ingreep krijgt die goed bij je past.

Het kan heel goed zijn dat je het goed hebt voor wat betreft de gbp. Ik vond dat ook het best bij mij passen en dat kwam ook uit het overleg van alle geleerden.

Hier is het wel zo, dat als het team bv een maagband adviseert, en jij wil persé een gbp, krijg je een gbp! Omdat het jouw lichaam is, waar je over beslist! Andere kant daarvan is, dat het wel zo is dat die mensen enorm veel ervaring hebben met obese mensen, dus wel weten waar ze het over hebben.



En ik heb er echt nog nóóit van gehoord dat ziekenhuizen dingen adviseren omdat de verzekeraar dat graag wil. Het zijn artsen en die hebben een eed afgelegd. Ook zonder de verzekeraars verdienen ze genoeg om heel goed rond te komen... Ze zullen echt niet zoiets belangrijks in iemand zitten peuten, om er zelf beter van te worden!



Ik word 14 maart geopereerd. En moet daar ook wel een uur voor rijden! Ik woon in zuid limburg, vlakbij Brunssum. Maar ik vind dat geen probleem. Natraject doe ik met mijn huisarts en doorrverwijzingen naar diëtist en/of psycholoog en bij spoedgevallen mag je gwoon naar het ziekenhuis in de buurt gaan.

Als ik het nog eens mocht overdoen allemaal, was ik meteen naar Eindhoven gegaan. Heel prettig, zeer professioneel en zoooo lief. Dus ik weet niet hoe ver het rijden is van jou uit? Ik vind het een aanrader!!!

Maar volgens mij is Majesteit heel tevree met haar traject daar in het Gelderse land! Dus voor het gemakkelijke zou ik dat zeker niet aan de kant schuiven....

Welkom bbwtje, hoop je wat aan ervaringen en tips hebt.



Lauw: ik maakte in de ochtend een fruitsmoothie in de blender de 1e 4 weken.



Wat moet je ver rijden vanaf Schagen!



De andere soort winkeltjes zijn zo leuk.

Heb niets gekocht maar zo leuk vooruitzicht!

bbwtje, je had dus voor mijn gevoel je verhalen om moeten draaien, waar ik van schrok waren zinnen als

- ik wil me niet laten afschepen met een maagbandje

-ik wil ergens naartoe waar de wachttijden niet al te lang zijn

-en dat je van jezelf zegt dat je de valkuilen opzoekt om toch te eten.

Je tweede verhaal over je motivatie / reden voor de operatie maakt veel meer duidelijk. En ik snap dat het lijkt of ik aanvallend was, maar ik bedoelde vooral duidelijk maken dat je er niet te licht over moet denken. en gelukkig doe je dat niet, blijkt dan Dus daar ben ik blij van. en nogmaals , ik vind het niet vervelend dat je hier inbreekt, en aanvallen is nooit mijn idee geweest, wel het bewust maken van. ik kom ook uit een burn out, maar dat stukje zal de operatie voor mij niet oplossen. ik denk wel datje er zelfverzekerder van zult woren, en dat dat weer zijn invloed kan hebben op je geestelijke stemming zal ik maar zeggen. En hoe het voelt dik te zijn weten we hier allemaal hoor, we zijn hier niet voor niks bij elkaar..en nee jij hebt niets geschrevenn over ongezond eten, dat was een aanwijzing van mij...dat we de rest van ons leven zullen moeten kiezen voor het gezonde. nou, voor mij zal dat best wel eens moeilijk zijn, om ook even bij mezelf te blijven.

Hoop ik dat bij deze de verkeerd lijkende opmerkingen uit de lucht zijn, het grote nadeel van schrijven.

als jij aangeeft dat je 1.68m lang bent, 150kg weegt, dan durf ik te wedden dat je BMI boven de 40 ligt. EN dat is een criterium voor een operatie, dus je komt in aanmerking, en dus tijd voor een goed gesprek met je arts. MIschien heb je nog andere problemen ook om een verwijzing te motiveren?

IK ken geen ander traject dan Velp, dus als je langs je huisarts bent is het probleem opgelost. Mijn tijd van start tot OK is ongeveer 11 maanden, er zijn kortere wegen idd, die misschien voor jou een optie zijn dan, en dat is naar Belgie. Ik heb voor Velp gekozen vanwege de goede chirurgen, maar dat schijnen er dus meer te doen. oftewel echt slechte chirurgen zijn hier nog niet langsgekomen. en natuurlijk wens ik je veel succes, en hoop ik dat je de operatie krijgt die je het liefste wilt.

quote:majesteit schreef op 06 maart 2011 @ 20:17:

bbwtje, je had dus voor mijn gevoel je verhalen om moeten draaien, waar ik van schrok waren zinnen als

- ik wil me niet laten afschepen met een maagbandje

-ik wil ergens naartoe waar de wachttijden niet al te lang zijn

-en dat je van jezelf zegt dat je de valkuilen opzoekt om toch te eten.



Ik denk dat we hier duidelijk last hebben van een miscommunicatie. Als je deze zinnen zo op een rijtje zet kan ik me jouw reactie wel enigzins voorstellen. Echter laat je in deze opsomming ook dingen weg waardoor het verband niet meer in balans is.



Ik wil me inderdaad niet laten afschepen met een maagbandje (dit was wat mij betreft een voorbeeld, had ook een andere willekeurige operatie kunnen staan) zonder goed geïnformeerd te zijn.

Wat betreft de wachttijden; Daar had ik dan misschien wat specifieker in moeten zijn, maar ik bedoel dus echt WACHTtijden, dus niet de periode waarin je echt bezig bent met het traject, want in mijn ogen is dat niet echt wachten.

En over dat opzoeken; Ik gaf aan dat ik mensen ken die dat doen/deden. En ik geef ook aan dat ik mezelf ken, dat als ik wil dat ik die valkuilen op kan zoeken. Dus niet dat ik dat per definitie doe. Daarbij denk ik dat een goede begeleiding en eigen motivatie die valkuilen weg kunnen nemen. Ik wil gewoon geen risico's lopen als ze niet nodig zijn zeg maar.



Dus als ik de keus zou krijgen, dan zou ik voor de operatie gaan waarbij ik het minst risico loop op een terugval in denkwijze/eetpatroon. Maar zoals we allemaal al aanhalen begint het allemaal bij jezelf en daar ben ik me absoluut van bewust.



Zo zie je maar weer; Geschreven tekst kan toch weer heel anders overkomen of opgevat worden dan dat je zelf denkt .



Die burnout ben ik grotendeels al te boven. Heb een hele goede/fijne burnout training/therapie gehad waar ik echt veel van geleerd heb. Heb er ook bewust voor gekozen tijdens die burnout absoluut niet met een operatie bezig te zijn, want dat zou in mijn geval de verkeerde motivatie met zich mee kunnen brengen. Maar inmiddels gaat het echt veel en veel beter met me, dus ik durf de eerste stappen nu te nemen. Voornamelijk omdat ik weet dat als ik dit niet ga proberen ik er spijt van ga krijgen. En ik weet dat afvallen me zal helpen met mezelf leuker te vinden, de wereld weer leuker te vinden en veel meer energie te krijgen. Dus een goede stap op dit punt in mijn ogen.



Ik denk dat we allemaal wel eten als valkuil zullen houden. En we zullen ook best wel eens een terugval hebben denk ik zo. Maar het gaat erom wat je ermee doet... Ach, we hoeven het elkaar niet te vertellen, we weten het allemaal .



Mijn huisarts zal me wel doorverwijzen hoor, alleen door mijn vervelende ervaring (hij deed het wel maar het was duidelijk met tegenzin omdat hij er niet in gelooft ofzo) zie ik er gewoon tegenop om weer naar hem toe te moeten. Maar het komt wel goed! Daar ben ik van overtuigd.... (denk ik ).



@ brenda: Thnx, ik hoop het ook



@ Maaike: Ik hou jouw ervaring met Eindhoven in mijn achterhoofd. Het meest ideale zou zijn dat er gewoon een goede klik met Velp is natuurlijk, maar als dat niet is dan zal ik zoeken naar een andere weg en wie weet wordt dat Eindhoven wel dan. De afstand maakt me echt niet uit, als ik maar goed geholpen word!



Je wordt al snel geopereerd! Wat goed! Spannend hoor. Kijk je er naar uit of ben je zenuwachtig?

@brenda Ok fruitsmoothies klinken wel lekker..ik dacht zelf al aan babyvoeding van die potjes..ik ga het even aan de chirurg vragen donderdag of de fruitsmoothies en babyvoeding mag.. Ja ik now..ik kon ook purmerend kiezen..maar ze zei dat Hoogeveen sneller was waarschijnlijk..dus heb ik die gekozen.. Ik hoef ook maar 2 keer naar het ziekenhuis..donderdag en volgende week dinsdag en voor de rest moet ik naar Ra-Medical toe..dus voor die twee keer ver rijden vind ik geen probleem..



@bbwtje Bij Ra-Medical is het zo dat het traject..dus intakegesprek en operatie binnen 3 maanden moet zijn gedaan.. Dan weet je dat in ieder geval. Ik wilde namelijk zelf ook niet heel lang wachten tot ik geholpen werd..word alleen maar dikker en dikker..wat ik niet wil..

Jongens, wat een pit ineens op ons forumpje. En ik kon maar steeds niet goed reageren, omdat ik op mijn werk zat...

Ja, het geschreven woord kan soms helemaal verkeerd overkomen. Ik moet wel Majesteit steunen, want ik kreeg hetzelfde gevoel erbij. Ben in mijn eerste reactie geloof ik ook wel streng geweest en wat kort door de bocht...

Nu ik meer van je lees, komt het inderdaad een heel stuk anders over, dan dat eerste stukkie.



Nou ja, we zijn het weer allemaal eens geloof ik, of op zijn minst besloten dat het ook oké is als we het niet allemaal eens zijn....



De hele aanloop naar het besluiten tot operatie is best een emotionele tijd. Het screeningstraject (vond ik tenminste) ook. Dus kunnen de emoties ook op het forum wel eens wat hoger oplopen.

Majesteit, we worden ook al een beetje veteraan-achtig in sommige dingen!



Ik kijk enorm uit naar de operatie. Ik heb hier al eerder geschreven, dat ik zingend de OK inga! Een er ook weer zingend uitkom, hihi. Hopelijk krijg ik de anesthesist uit Kerkrade, dan kan ik met hem samen het Limburgs volkslied zingen. Of iets wat daar op lijkt... Als iemand een verzoeknummer heeft: u vraagt, ik zing!

Heel af en toe heb ik even zoiets van: ieieieie, ik kan dan misschien wel nooit meer dat of dat eten. Maar daarna bedenk ik meteen, dat er zoveel andere dingen zijn die ik nog wel kan eten dan, dat het niks uitmaakt. (meestal zijn het dan dingen die ik nu ook zowat nooit eet...) En wat daar dan voor in de plaats komt: net als onze voorgangers lekker in een leuke 'normale maten winkel' iets op de kop tikken. En lekker kunnen bewegen. Dat de gewrichtspijnen in ieder geval minder worden, zo niet geheel verdwijnen. Dat ik geen hoge bloeddruk pillen meer hoef. En heeeeeel misschien ook wel nog iets minder van mijn antidepressivum kan gaan slikken. (jaja, ik weet dat de kans klein is, maar een mens mag toch hopen, nietwaar?) Dat ik niet bij het minste geringste weer door mijn rug ga.

En dat ik nóg stralender ben dan ik nu ben. Pfffff. Vooral mijn mijn sjachie hongerlijf op dit moment. Snel onder het mes, dat wil ik.



Bbwtje, ik ben trouwens ook al een maand of 8 bezig met het hele spul: ben volgens mij eind juni naar de huisarts gegaan. Dan ga je de molen in van bellen om afspraken en wachten en dan weer wat afspraken en weer wachten.

En als ik in Heerlen gebleven was, had ik nu nog een jaar of anderhalf a twee moeten wachten. En dát kon ik ook niet meer aan, dat was gewoon echt teveel. In het CZE hoefde ik niet weer de screening te doen, omdat ik in Heerlen goedgekeurd was. Dus een hele leuke kennismakingsbijeenkomst in Eindhoven, gesprekje met de chirurg, bloedprikken en naar anesthesie en ik had mijn datum.

Ik heb geloof ik begin februari gebeld voor de afspraak in het CZE en mocht de 22e al komen. En dan 3 weken erna al onder het mes. Tuuttuut, dat is snel, het lijkt Overtoom wel....



Nu ga ik tv kijken en hangen. Daarna lekker naar mijn bedje. En morgen en overmorgen lekker vrij!!!



Tot morgen ofzo

Lauw,



Dan valt het mee 2x naar Hoogeveen en de rest bij Ra-Medical.

Zeker navraag doen maar het is een prima oplossing de fruitsmooties en er is veel variatie in mogelijk.

Hier was het de 1e 4 weken vloeibaar en dat was in Heerenveen.



Bbwtje



Ben in juni 2009 voor eerst naar obesitasverpleegkundige geweest en dan gaat het molentje draaien.

Uiteindelijk kreeg ik 12 november groen licht en ben ik 2 maart 2010 geopereerd.



Maaike,



Nog maar 1 weekje!!!

morreges, kmoet zo weer naar velp voor de bijeenkomst. en bbwtje no hard feelings hoor, het is zoals je zegt; alles klinkt anders als je tegenover elkaar zi, en als aanval is het nooit bedoeld, kdacht je wel bewuster te moeten maken, ouwe wijven he?. en nu genoeg erover. welkom.

fijne dag allemaal

Goedemorgen allemaal,

Ik had al eerder een berichtje gestuurd, maar ik kan helaas niet vinden of er geantwoord is.



Ik wil heel graag weten of er trajecten zijn waarbij je direct bij een chirurg komt en dat de chirurg aangeeft: wel of niet opereren. En daarna pas voor de psychologische screening etc. gaat.

De reden dat ik dit vraag is niet omdat het snel snel moet, maar ik ben nu al ruim 1,5 jaar bezig en heb nog steeds geen uitspraak! Wordt er een beetje moe van, lichamelijk en geestelijk!

Hallo InyMiny,

Allereerst natuurlijk ook welkom!

Ik wist even niet of jij niet dezelfde als Bbwtje was...



Maar nu: Ik weet dat je in Heerlen oa direct bij chirurg komt. Maar als je even terugleest, merk je ook dat dat eerder langer duurt dan dat het sneller gaat.

Als ik Lauw zo lees, dat binnen 3 mnd alles klaar moet zijn (Ra-Medical), lijkt me dat de snelste optie. Je zult echter wel aan een aantal criteria moeten voldoen...

Je BMI moet boven de 40 zijn. Of je BMI is tussen 35 en 40, maar je hebt er zgn co-morbiditeiten bij (hoge bloeddruk, diabetes, hart- en vaatziekte).

Verder zal je overal een screeningstraject moeten doorlopen, om te bekijken voor welke operatie je een geschikte kandidaat bent. Als je dat niet wilt, en je wilt de operatie zelf betalen, kun je heel snel in België terecht. Daar heb ik verder geen informatie over, omdat België nooit ook maar enig punt van overwegen voor mij is geweest. En zelf betalen trouwens ook niet...

O ja, ik geloof dat je in Bergen op Zoom ook best snel terecht kunt. Er zijn meerdere mensen die regelmatig op dit forum schrijven die bij dr. Feskens zijn geweest. Hij heeft ook een enorm goede naam en is naar ik hoor een hele prettige arts!



Ik loop nu in Eindhoven en daar gaat alles ook best snel, maar de screening loopt wel via de NOK. Hele toestand daar is geloof ik een maand of 4. Maar ik denk dat je sowieso een maand of 3-5 minimaal moet uitttrekken voor het hele voortraject tm OK. Sneller zal het nergens gaan, vrees ik.



Waar ben je er nu mee bezig? Want dat is wel heeeeel erg lang!!!!

Brenda: jaaaa, nog een weekje! Hoe ben jij vorig jaar je laatste weekje doorgekomen? Ik begin nu toch wel prettig nerveus te worden Niet bang, of onzeker, maar net zo'n gevoel als dat je hebt voor je op vakantie gaat.

Ook wel een beetje van: heb ik alles, moet ik nog dingen in huis halen, moet ik al soepjes gaan brouwen of kan ik beter gewoon blikken kopen en die pureren (niet de blikken maar de soep die erin zit? Heb jij toen zelf soep gemaakt of gewoon kant en klare? Of een beetje van jezelf en een beetje van M@ggi?



Zijn er hier ook mensen die extra eiwitten nemen? Uit een pot? Ik lees dat op het andere forum.



Haaaa, zojuist belde Miranda van het CZE, om te vragen hoe het met Modimodderen gaat en ze was zeer tevreden! Gelukkig!!!

Daardoor wordt het weer een beetje "echter"!!!

@Maaike1962, Bedankt voor je antwoord.



Het hoeft voor mij niet snel te gaan, maar ik ben onlangs bij NOK in Hilversum geweest en ben in mijn leven nog nooit zo behandeld. Zal je dan ook misschien niet verbazen dat ik ben afgewezen voor een operatie, reden: je hebt geen diabetes, hoge bloeddruk en/of hoog cholesterol.

Maar.... Ik heb WEL een BMI van 48,5!

Ik wil daarom een second opinion, maar dan NIET voor een screening bij het NOK en helaas zijn er heel veel ziekenhuizen die de screening bij het NOK laten doen.



Dinsdag 29 maart 2011 heb ik een afspraak bij Dr. Dillemans in Brugge. Heb hier heel veel goede verhalen over gehoord/gelezen op het internet. Vandaag gaf mijn verzekering ineens aan dat ze het WEL vergoeden... Je wordt soms zo tureluurs van die verzekeringsmaatschappijen. Ik wacht dinsdag 29 maart dan ook maar even af. Die screening ben ik niet zo bang voor



Ik was bezig bij het NOK in Hilversum..

Ik kan me voorstellen dat je een 2nd opinion wilt! Heel vreemd, omdat je zo'n hoog BMI hebt!

Maar ik geloof dat je in BoZ ook zonder NOK oid terecht kunt? Dat weet ik helaas niet zeker. Maar als je verzekering zegt te vergoeden, kun je ze toch ook vragen of ze je een lijst van ziekenhuizen geven, waar zij een contract mee hebben? Dat zou trouwens wel ook heel goed bij dr. Dillemans kunnen zijn.



Heb je bij de NOK ook al het hele rijtje van psych, diëtist, internist enz gehad? Of heb je daar aangegeven dat je een bepaalde operatie wilt? Want NOK werkt heel erg met BMI grenzen. Ik geloof tot 50 doen ze alleen maagband. Maar dat weet Brenda geloof ik wel???

Dus als jij dan zegt: ik wil een sleeve of gbp, zeggen zij nee. Wat ook stom is, want het is wél jouw lichaam.



Ik zou dan inderdaad ook maar even wachten op de afspraak met dr. Dillemans. Ook ik heb daar heel veel goeds van gehoord. Besef wel, dat als je, nadat je in België geopereerd bent, in Nederland naar het ziekenhius moet voor wat dan ook, je misschien problemen kunt krijgen ivm ziekenhuisinfecties.

Maar die kans is natuurlijk best klein!

Idd in BoZ gaat het niet via NOK maar zij doen alles zelfstandig. Je mag overigens wel uitspreken waar jij mee geholpen denkt te zijn zoals maagband e.d. en de chirurg houdt daar ook rekening mee maar hij is wel degene die beslist. Het is in BoZ absoluut niet zo dat als hun een maagband voorstellen, je er met een GBP uitloopt als hij er niet achter staat. Wel is het soms zo dat als hij een GBP adviseert en je liever een bandje wil, hij dan wel meegaat in je keus. Maar jouw keus is absoluut niet bepalend daar.

BoZ op zich ook niet heel lang qua traject. Voor de voorlichting kan je vaak al binnen 3 weken terecht (op een maandag) en dan vaak ook binnen 4 weken de gesprekkenochtend/middag met psychollog, verpleegkundige, dietiste en als laatste dezelfde dag de chirurg, die dan alle adviezen al heeft en met jou bepraat wat handig is...........

Hallo allemaal,



Ik lees nog steeds mee hoor! Heb weinig te vertellen, vandaar...

Mag ik wel ff zeggen dat mijn spijkerbroek niet meer blijft zitten? En ik krijg positieve reacties van mensen die me een tijd niet gezien hebben.

Voor de ervaren mb'ers: tot een paar weken geleden had ik geen hongergevoel meer. Nu begint dat terug te komen. Herkent iemand dit? Hoe is het met ratpatrem? Merk je resultaat?

Dames, ik ben er nog wel hoor (Dat jullie niet denken dat ik ineens verdwijn ), maar heb even twee drukke dagen/avonden. Probeer nog te reageren vandaag of morgen, anders wordt het woensdag...



Tot dan