Meniere, en nu?
donderdag 21 januari 2016 om 16:05
Iemand in mijn nabije omgeving heeft al een aantal jaar meniere. Een tijd lang zijn de aanvallen weg gebleven, maar sinds kort zijn ze dagelijks of zelfs meerdere keren per dag terug.
Huisarts zegt dat het een klote ziekte is, maar heeft verder geen oplossing.
Een speciale bril is ook al aangemeten, maar ook dat helpt dus niet.
Zijn er hier mensen die tips of adviezen hebben?
Huisarts zegt dat het een klote ziekte is, maar heeft verder geen oplossing.
Een speciale bril is ook al aangemeten, maar ook dat helpt dus niet.
Zijn er hier mensen die tips of adviezen hebben?
donderdag 21 januari 2016 om 16:21
quote:Plienn schreef op 21 januari 2016 @ 16:09:
Is het al echt vast gesteld dat het om Meniere gaat? Want als het om een ouder persoon gaat kan een oorzaak ook BPPD zijn, en daar is wel iets aan te doen en wordt soms over het hoofd gezien.
Ja, er zijn allerlei onderzoeken geweest, ook in het ziekenhuis, en de eind conclusie is meniere.
In eerste instantie zijn er oefeningen meegegeven (zoals je op het bed laten vallen) maar deze hadden achteraf nooit gegeven mogen worden.
Is het al echt vast gesteld dat het om Meniere gaat? Want als het om een ouder persoon gaat kan een oorzaak ook BPPD zijn, en daar is wel iets aan te doen en wordt soms over het hoofd gezien.
Ja, er zijn allerlei onderzoeken geweest, ook in het ziekenhuis, en de eind conclusie is meniere.
In eerste instantie zijn er oefeningen meegegeven (zoals je op het bed laten vallen) maar deze hadden achteraf nooit gegeven mogen worden.
donderdag 21 januari 2016 om 16:22
quote:Lucky_Birdie schreef op 21 januari 2016 @ 16:21:
[...]
Ja, er zijn allerlei onderzoeken geweest, ook in het ziekenhuis, en de eind conclusie is meniere.
In eerste instantie zijn er oefeningen meegegeven (zoals je op het bed laten vallen) maar deze hadden achteraf nooit gegeven mogen worden.
Ah dat is wel heel rot allemaal
Verder ook geen tips helaas.. Al komen er al wat meer reacties binnen. Wie weet zit daar nog iets bruikbaars bij !
[...]
Ja, er zijn allerlei onderzoeken geweest, ook in het ziekenhuis, en de eind conclusie is meniere.
In eerste instantie zijn er oefeningen meegegeven (zoals je op het bed laten vallen) maar deze hadden achteraf nooit gegeven mogen worden.
Ah dat is wel heel rot allemaal
Verder ook geen tips helaas.. Al komen er al wat meer reacties binnen. Wie weet zit daar nog iets bruikbaars bij !
donderdag 21 januari 2016 om 16:31
o, en mijn familielid heeft veel gehad aan gesprekken met een medisch psycholoog. niet dat de meniere daarvan overging, maar het hielp wel om ermee te leren leven. wat níet helpt zijn allerlei ongevraagde adviezen over meditatie, mindfullness, je-moet-er-niet-zo-mee-bezig-zijn, etc.
het is een serieuze ziekte die echt je dagelijks leven kan ontwrichten, en die ook verschillende vormen aan kan nemen (de een valt juist vaak, de ander heeft last van oorsuizingen en pieptonen, een volgende heeft aangepaste bril nodig, etc.)
het is een serieuze ziekte die echt je dagelijks leven kan ontwrichten, en die ook verschillende vormen aan kan nemen (de een valt juist vaak, de ander heeft last van oorsuizingen en pieptonen, een volgende heeft aangepaste bril nodig, etc.)
donderdag 21 januari 2016 om 16:47
Menière is echt heel rot.
Ik heb het sinds ik een jaar of tien was. Was toen erg opvallend, veel gedokterd voor ik een diagnose had, want komt eigenlijk niet voor bij kinderen. De ziekte uit zich bij iedereen anders dus tips die de een hielpen daar heeft de ander misschien helemaal geen baat bij. Hier een paar dingen die mij geholpen hebben:
- Het vroegtijdig leren herkennen en direct rust nemen. Ik voel vóór een aanval een soort drukplopjes in mijn oor. Als ik dan meteen een paar uur ga liggen gaat het goed. Ga ik echter gewoon door, zeker in stressvolle periodes, dan gaat het onherroepelijk mis en ben ik twee tot drie dagen van de wereld in een aanval. Naarmate ik die signalen beter leerde herkennen ben ik van meerdere aanvallen per maand naar hooguit eentje per jaar ofzo gegaan. Wel dus regelmatig die plopjes, maar dan neem ik meteen rust. De signalen die het begin van een aanval aanduiden kunnen per persoon verschillen en heel subtiel, bijna onmerkbaar zijn. Maar het loont om goed naar je lichaam te luisteren om te leren hoe het bij jou werkt.
- Overstappen van bril naar lenzen. Niet gedaan vanwege de menière, wist niet dag het invloed kon hebben, maar het was een enorme toevalstreffer. Beeld is stabieler, geen rare brilrand in beeld, geen vervorming. Vanaf dat ik lenzen heb ging het aantal aanvallen meteen een stuk terug.
- Het is niet constant in de tijd. Dus nu zo onnoemelijk veel aanvallen betekent niet dat dat zo blijft. Dat lijkt moeilijk voor te stellen als je er midden in zit, maar hou moed. Er komt vast een periode met minder aanvallen. Toen ik net de diagnose had was het bij mij het ergst; groep 7 en 8 ben ik meer thuis geweest dan op school. Maar het is in de loop van de tijd echt een stuk verbeterd. Nog wel eens periodes gehad dat het weer vaker was, maar die gaan ook altijd weer over.
- Qua medicijnen heb ik vanalles gehad. Propranolol, sybelium (ofzoiets, is lang geleden), maar hielp allemaal maar mondjesmaat en had behoorlijk wat bijwerkingen. Ik gebruik nu niets dagelijks, alleen bij een aanval pak ik cinnarizinne, en als ik daar te misselijk voor ben eerst een domperidon zetpil.
Ik heb het sinds ik een jaar of tien was. Was toen erg opvallend, veel gedokterd voor ik een diagnose had, want komt eigenlijk niet voor bij kinderen. De ziekte uit zich bij iedereen anders dus tips die de een hielpen daar heeft de ander misschien helemaal geen baat bij. Hier een paar dingen die mij geholpen hebben:
- Het vroegtijdig leren herkennen en direct rust nemen. Ik voel vóór een aanval een soort drukplopjes in mijn oor. Als ik dan meteen een paar uur ga liggen gaat het goed. Ga ik echter gewoon door, zeker in stressvolle periodes, dan gaat het onherroepelijk mis en ben ik twee tot drie dagen van de wereld in een aanval. Naarmate ik die signalen beter leerde herkennen ben ik van meerdere aanvallen per maand naar hooguit eentje per jaar ofzo gegaan. Wel dus regelmatig die plopjes, maar dan neem ik meteen rust. De signalen die het begin van een aanval aanduiden kunnen per persoon verschillen en heel subtiel, bijna onmerkbaar zijn. Maar het loont om goed naar je lichaam te luisteren om te leren hoe het bij jou werkt.
- Overstappen van bril naar lenzen. Niet gedaan vanwege de menière, wist niet dag het invloed kon hebben, maar het was een enorme toevalstreffer. Beeld is stabieler, geen rare brilrand in beeld, geen vervorming. Vanaf dat ik lenzen heb ging het aantal aanvallen meteen een stuk terug.
- Het is niet constant in de tijd. Dus nu zo onnoemelijk veel aanvallen betekent niet dat dat zo blijft. Dat lijkt moeilijk voor te stellen als je er midden in zit, maar hou moed. Er komt vast een periode met minder aanvallen. Toen ik net de diagnose had was het bij mij het ergst; groep 7 en 8 ben ik meer thuis geweest dan op school. Maar het is in de loop van de tijd echt een stuk verbeterd. Nog wel eens periodes gehad dat het weer vaker was, maar die gaan ook altijd weer over.
- Qua medicijnen heb ik vanalles gehad. Propranolol, sybelium (ofzoiets, is lang geleden), maar hielp allemaal maar mondjesmaat en had behoorlijk wat bijwerkingen. Ik gebruik nu niets dagelijks, alleen bij een aanval pak ik cinnarizinne, en als ik daar te misselijk voor ben eerst een domperidon zetpil.
donderdag 21 januari 2016 om 17:11
Veel ziektes ontstaan door een combinatie van stress, verkeerde voeding en bepaalde tekorten. Onder andere magnesium en vitamine B12 en D zouden mogelijk kunnen helpen. Goede voeding is dus ook belangrijk, geraffineerde suiker vermijden. Hier een artikel van iemand die en link legt naar biogene-aminenrijke/kaliumrijke voeding en meniere.
http://www.dieetcare.nl/news_article.php?cod=344
http://www.dieetcare.nl/news_article.php?cod=344
donderdag 21 januari 2016 om 17:14
quote:Knipogie schreef op 21 januari 2016 @ 17:11:
Veel ziektes ontstaan door een combinatie van stress, verkeerde voeding en bepaalde tekorten. Onder andere magnesium en vitamine B12 en D zouden mogelijk kunnen helpen. Goede voeding is dus ook belangrijk, geraffineerde suiker vermijden. Hier een artikel van iemand die en link legt naar biogene-aminenrijke/kaliumrijke voeding en meniere.
http://www.dieetcare.nl/news_article.php?cod=344
Alsjeblieft zeg, hou toch op met die flauwekul. TO heeft wel even wat anders aan haar hoofd.
On topic: TO, je kunt informatie inwinnen over omgaan met Meni1ere bij Hoormij/NVVS.
Veel ziektes ontstaan door een combinatie van stress, verkeerde voeding en bepaalde tekorten. Onder andere magnesium en vitamine B12 en D zouden mogelijk kunnen helpen. Goede voeding is dus ook belangrijk, geraffineerde suiker vermijden. Hier een artikel van iemand die en link legt naar biogene-aminenrijke/kaliumrijke voeding en meniere.
http://www.dieetcare.nl/news_article.php?cod=344
Alsjeblieft zeg, hou toch op met die flauwekul. TO heeft wel even wat anders aan haar hoofd.
On topic: TO, je kunt informatie inwinnen over omgaan met Meni1ere bij Hoormij/NVVS.