Mentaal...
dinsdag 2 juni 2026 om 16:32
Hallo,
Ik heb een tijdje terug al wat gepost i.v.m. mijn partner die lijdt aan OCD.
Ondertussen zit ik er zelf helemaal onderdoor: sowieso heb ik de "foute" genen meegekregen, maar wat me vooral fel op de borst stoot is mijn familie die me er voortdurend aan herinnert "dat ik moet wérken".
Voor alle duidelijkheid (zelfs nu heb ik terug het gevoel mij te moeten verantwoorden): ik heb 2 jobs bij de overheid, waarvoor ik ook vaak in het weekend nog bijbeen.
Toch lijkt iedereen met een vergrootglas op mijn leven te zien: de zware en lange opdrachten die ik vaak vervul, daar is er geen haan die ernaar kraait. Neem ik midden in de week even wat rust omdat ik mijn weekend opgehangen heb aan werken en bijbenen: dan mag ik weken nadien nog horen "dat ik niets aan het doen was".
Ik was altijd al gevoelig voor psychische aandoeningen, maar dit doet me écht geen deugd. Meer nog: het maakt mij gewoon ziek.
In die mate dat ik nu volop zoek naar een opname. Het toppunt is: vorige avond zat ik zo diep dat ik zelf voor (spoed)hulp gebeld heb. Ik begreep en begrijp er nog steeds niets van, maar de persoon aan de lijn zei me "dat ze enkel de politie kon sturen".
Ik lijd ook aan chronische insomnia, waarvoor ik al tal van dokters gecontacteerd heb. Keer op keer beweren ze niet veel voor mij te kunnen doen. Ik zat eens doodgemoedereerd voor zo'n arts met de vraag "wat andere mensen in deze situatie dan doen". Kreeg ik als droog antwoord "dat die het lastig hebben".
Ik kan niet meer. Ik ben op, zo moe, en kan toch niet slapen.
Enkel zachtaardige reacties aub, ik heb mijn portie al gehad
Ik heb een tijdje terug al wat gepost i.v.m. mijn partner die lijdt aan OCD.
Ondertussen zit ik er zelf helemaal onderdoor: sowieso heb ik de "foute" genen meegekregen, maar wat me vooral fel op de borst stoot is mijn familie die me er voortdurend aan herinnert "dat ik moet wérken".
Voor alle duidelijkheid (zelfs nu heb ik terug het gevoel mij te moeten verantwoorden): ik heb 2 jobs bij de overheid, waarvoor ik ook vaak in het weekend nog bijbeen.
Toch lijkt iedereen met een vergrootglas op mijn leven te zien: de zware en lange opdrachten die ik vaak vervul, daar is er geen haan die ernaar kraait. Neem ik midden in de week even wat rust omdat ik mijn weekend opgehangen heb aan werken en bijbenen: dan mag ik weken nadien nog horen "dat ik niets aan het doen was".
Ik was altijd al gevoelig voor psychische aandoeningen, maar dit doet me écht geen deugd. Meer nog: het maakt mij gewoon ziek.
In die mate dat ik nu volop zoek naar een opname. Het toppunt is: vorige avond zat ik zo diep dat ik zelf voor (spoed)hulp gebeld heb. Ik begreep en begrijp er nog steeds niets van, maar de persoon aan de lijn zei me "dat ze enkel de politie kon sturen".
Ik lijd ook aan chronische insomnia, waarvoor ik al tal van dokters gecontacteerd heb. Keer op keer beweren ze niet veel voor mij te kunnen doen. Ik zat eens doodgemoedereerd voor zo'n arts met de vraag "wat andere mensen in deze situatie dan doen". Kreeg ik als droog antwoord "dat die het lastig hebben".
Ik kan niet meer. Ik ben op, zo moe, en kan toch niet slapen.
Enkel zachtaardige reacties aub, ik heb mijn portie al gehad
dinsdag 2 juni 2026 om 17:52
dinsdag 2 juni 2026 om 17:56
Wat rot om te lezen TO….
Ik vind jouw omgeving maar bijzonder eerlijk gezegd. Mensen die menen er iets van te vinden als jij even niets doet. Ik denk dat de kunst is dat jij je niet bezig houdt met wat anderen van je vinden / over je zeggen, maar met de zorg voor jezelf. Dat je zelf de regie pakt en minder afhankelijk wordt van anderen.
Niemand gaat het leven beter, mooier, minder zwaar voor je maken. Dat kan je alleen zelf.
Vermoeidheid is vreselijk, het maakt dat je de hele wereld anders ziet en heeft enorme impact op je gemoed. Hoe is je contact met je huisarts? Ik heb geen verstand van Insomnia, maar weet je of er, bijv met behulp van medicatie, iets aan te doen is?
Waar wil je precies voor opgenomen worden, wat hoop je daar te halen?
Ik vind jouw omgeving maar bijzonder eerlijk gezegd. Mensen die menen er iets van te vinden als jij even niets doet. Ik denk dat de kunst is dat jij je niet bezig houdt met wat anderen van je vinden / over je zeggen, maar met de zorg voor jezelf. Dat je zelf de regie pakt en minder afhankelijk wordt van anderen.
Niemand gaat het leven beter, mooier, minder zwaar voor je maken. Dat kan je alleen zelf.
Vermoeidheid is vreselijk, het maakt dat je de hele wereld anders ziet en heeft enorme impact op je gemoed. Hoe is je contact met je huisarts? Ik heb geen verstand van Insomnia, maar weet je of er, bijv met behulp van medicatie, iets aan te doen is?
Waar wil je precies voor opgenomen worden, wat hoop je daar te halen?
dinsdag 2 juni 2026 om 18:15
Inderdaad, je bent eind 30, je moet helemaal niks vertellen aan je familie wanneer je vrij bent etc. Ik vertel helemaal niks meer aan mijn ouders, dan kan er ook niet gezeurd worden. Zij zijn jouw kwetsbare informatie niet waard. Of het moet je partner zijn die je bedoeld en mee samen leeft.
Ik lijd zelf ook aan insomnia en slik hiervoor een lage dosis anti psychotica voor het slapen gaan.
dinsdag 2 juni 2026 om 18:40
Eens met bovenstaand bericht. Hoe weet je familie dat je vrij bent na een weekend werken? Waarom zou je dat met ze delen?
Misschien kun je iets doen aan je werkbelasting. Je schrijft dat je soms in de weekenden werkt, is dat echt nodig? Kun je je werkzaamheden niet afbakenen zodat je zeker weet dat je in ieder geval zaterdag en zondag vrij hebt en kunt ontspannen? Vaste dagen werken en vaste dagen vrij zijn kan ook voor structuur en duidelijkheid zorgen, momenten waarop je hoofd 'uit' kan.
Je klinkt enorm overbelast. Ik denk dat het goed is om te gaan werken aan het feit dat je je zoveel aantrekt van wat anderen zeggen. Niet iedereen heeft daar zoveel last van, dat kan voor jou misschien ook wel anders.
Wat betreft de chronische insomnia kan ik helaas niet meedenken, ik heb daar geen ervaring mee. Wel heel vreemd dat niemand van alle artsen die je hebt bezocht je verder willen/kunnen helpen. Is er niet ergens een expertiseplek met als specialisme insomnia? Misschien weet iemand op dit forum hier meer van?
Misschien kun je iets doen aan je werkbelasting. Je schrijft dat je soms in de weekenden werkt, is dat echt nodig? Kun je je werkzaamheden niet afbakenen zodat je zeker weet dat je in ieder geval zaterdag en zondag vrij hebt en kunt ontspannen? Vaste dagen werken en vaste dagen vrij zijn kan ook voor structuur en duidelijkheid zorgen, momenten waarop je hoofd 'uit' kan.
Je klinkt enorm overbelast. Ik denk dat het goed is om te gaan werken aan het feit dat je je zoveel aantrekt van wat anderen zeggen. Niet iedereen heeft daar zoveel last van, dat kan voor jou misschien ook wel anders.
Wat betreft de chronische insomnia kan ik helaas niet meedenken, ik heb daar geen ervaring mee. Wel heel vreemd dat niemand van alle artsen die je hebt bezocht je verder willen/kunnen helpen. Is er niet ergens een expertiseplek met als specialisme insomnia? Misschien weet iemand op dit forum hier meer van?
dinsdag 2 juni 2026 om 19:07
Willow schreef: ↑02-06-2026 18:40
Wat betreft de chronische insomnia kan ik helaas niet meedenken, ik heb daar geen ervaring mee. Wel heel vreemd dat niemand van alle artsen die je hebt bezocht je verder willen/kunnen helpen. Is er niet ergens een expertiseplek met als specialisme insomnia? Misschien weet iemand op dit forum hier meer van?
Voor Insomnia kun je terecht bij slaapcentrum de Gelderse Vallei in Ede. Er zit een goede neuroloog. Je hebt wel een verwijzing van je huisarts nodig.
Bij herhaaldelijk posten in het ban topic zal een ban volgen.
dinsdag 2 juni 2026 om 19:45
Dit speelde ook toen je met je vriend woonde. Althans, dat je jezelf overwerkte en niet goed voor jezelf zorgt. Dat je nu bij je ouders woont die schijnbaar niet helpend zijn op het mentale vlak helpt niet mee, maar het is niet de hoofdoorzaak voor je situatie nu. Dus focus je op jezelf, op goed voor jezelf zorgen ipv vluchten in werk en relaties.
Lees eens in dit topic: psyche/tijdelijk-een-uitkering-of-doorg ... ges/515107
Ook iemand die enorm met zichzelf in de knoop zit en in werk vlucht. Maar het gaat mij vooral om de bijdragen van Avocadeau in dat topic. Die zijn goud waard en lijken mij ook heel erg goed in jouw situatie te passen.
Lees eens in dit topic: psyche/tijdelijk-een-uitkering-of-doorg ... ges/515107
Ook iemand die enorm met zichzelf in de knoop zit en in werk vlucht. Maar het gaat mij vooral om de bijdragen van Avocadeau in dat topic. Die zijn goud waard en lijken mij ook heel erg goed in jouw situatie te passen.
woensdag 3 juni 2026 om 13:22
Ik begrijp dat het je ouders zijn die zich moeien met hoe jij je dagen invult? Wat ontzettend naar. Ik lees dat je terug thuis moest gaan wonen, noodgedwongen.
Ze hebben je in huis genomen wat erg lief is, gezien je 36-jarige leeftijd, maar dat wil niet zeggen dat ze zomaar overal commentaar op mogen hebben.
Geef rustig je grens aan (vraag desnoods online/via AI tips hiervoor) en deel dit met je psycholoog, als je nog in therapie bent. Ondertussen zoveel mogelijk sparen en snel weer op jezelf…
Sterkte!
Ze hebben je in huis genomen wat erg lief is, gezien je 36-jarige leeftijd, maar dat wil niet zeggen dat ze zomaar overal commentaar op mogen hebben.
Geef rustig je grens aan (vraag desnoods online/via AI tips hiervoor) en deel dit met je psycholoog, als je nog in therapie bent. Ondertussen zoveel mogelijk sparen en snel weer op jezelf…
Sterkte!
Veritas vos liberabit
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in