Gezondheid
alle pijlers
Overgeven in het openbaar
dinsdag 17 januari 2012 om 14:37
Joepie: ik ben zwanger. Minder joepie: met zes weken ben ik alweer flink misselijk. De vorige keer duurde dat tot twintig weken, dus ik hoef het maar tot juni vol te houden.
Als ik naar mijn werk moet, zit ik ongeveer drie kwartier in de bus. Vanochtend heb ik alweer mijn ontbijt in verrassingsvorm met mijn medereizigers kunnen delen.
Ik doe dat zo discreet mogelijk: ik gebruik een geurwerend ondoorzichtig zakje. Ook maak ik (bijna) geen gore geluiden. Maar charmant is het natuurlijk niet.
Ik ga medicijnen slikken, maar mijn ervaring is dat die ook niet altijd werken. Later naar mijn werk gaan, is geen optie: ik ben tot lunchtijd misselijk en dan pas aankomen, zou mijn baas wel erg laat vinden.
Even uitstappen gaat ook niet: de bus gaat maar eens in het half uur. Als ik uitstap, ben ik meteen een half uur te laat. Het is vaak een redelijk volle bus, dus ergens op een stille plek zitten is geen optie.
Wat ik mij afvraag, is wat de etiquette in deze is. Vinden jullie bijvoorbeeld dat ik de persoon naast mij moet waarschuwen zodra ik misselijk word? De kans is groot dat ik het alsnog het hele ritje gewoon volhoud en er niets misgaat. Ik heb vanochtend net gedaan alsof het heel normaal was en de mensen om mij heen hebben ook niet gereageerd.
Vinden jullie dat dit kan of moet ik maar naar mijn werk lopen als straf voor mijn gore gedrag?
Als ik naar mijn werk moet, zit ik ongeveer drie kwartier in de bus. Vanochtend heb ik alweer mijn ontbijt in verrassingsvorm met mijn medereizigers kunnen delen.
Ik doe dat zo discreet mogelijk: ik gebruik een geurwerend ondoorzichtig zakje. Ook maak ik (bijna) geen gore geluiden. Maar charmant is het natuurlijk niet.
Ik ga medicijnen slikken, maar mijn ervaring is dat die ook niet altijd werken. Later naar mijn werk gaan, is geen optie: ik ben tot lunchtijd misselijk en dan pas aankomen, zou mijn baas wel erg laat vinden.
Even uitstappen gaat ook niet: de bus gaat maar eens in het half uur. Als ik uitstap, ben ik meteen een half uur te laat. Het is vaak een redelijk volle bus, dus ergens op een stille plek zitten is geen optie.
Wat ik mij afvraag, is wat de etiquette in deze is. Vinden jullie bijvoorbeeld dat ik de persoon naast mij moet waarschuwen zodra ik misselijk word? De kans is groot dat ik het alsnog het hele ritje gewoon volhoud en er niets misgaat. Ik heb vanochtend net gedaan alsof het heel normaal was en de mensen om mij heen hebben ook niet gereageerd.
Vinden jullie dat dit kan of moet ik maar naar mijn werk lopen als straf voor mijn gore gedrag?
dinsdag 17 januari 2012 om 14:40
Ik heb het zelf niet meegemaakt in de bus dus ik weet het niet. Maar de eerste stoel in de bus als je binnenkomt is een alleenstaande stoel. Dus dan kan niemand zich eraan storen, is dat wat?
Of helemaal achterin, in het hoekje, dan denk ik dat niemand het kan zien.
Sterkte.
Of helemaal achterin, in het hoekje, dan denk ik dat niemand het kan zien.
Sterkte.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 17 januari 2012 om 14:42
oeh vervelend zeg. Ik was ook super misselijk toen ik zwanger was. Gelukkig viel het ook net in mijn (lange) zomervakantie dus dat scheelde al wat.
Ik zou het persoonlijk wel erg vies vinden als de persoon naast me zou overgeven. Ik zou zelf niet kunnen overgeven zonder rare geluiden haha, of zonder dat iemand het zou merken. Ik zou me er zelf zeeeer ongemakkelijk bij voelen. Zeker in een overvolle bus. Als je nu helemaal achterin zou zitten zonder al te veel mensen rond je, dan kan je het misschien nog subtiel doen, maar ja, achterin word je wellicht nog misselijker. En in een volle bus heb je natuurlijk nergens een rustig plekje.
Maar ja, hoe oplossen, geen idee. Je kan niet met de auto gaan? Of op de fiets? Buitenlucht deed mij wel goed. Maar ja, je gaat ook niet 40 km fietsen natuurlijk (geen idee hoe ver jij moet reizen hoor).
Uitstappen als je moet overgeven, tja, zou een optie zijn toch, dan ben je een half uur te laat, maar kan je dat 's middags niet compenseren?
Ik zou het persoonlijk wel erg vies vinden als de persoon naast me zou overgeven. Ik zou zelf niet kunnen overgeven zonder rare geluiden haha, of zonder dat iemand het zou merken. Ik zou me er zelf zeeeer ongemakkelijk bij voelen. Zeker in een overvolle bus. Als je nu helemaal achterin zou zitten zonder al te veel mensen rond je, dan kan je het misschien nog subtiel doen, maar ja, achterin word je wellicht nog misselijker. En in een volle bus heb je natuurlijk nergens een rustig plekje.
Maar ja, hoe oplossen, geen idee. Je kan niet met de auto gaan? Of op de fiets? Buitenlucht deed mij wel goed. Maar ja, je gaat ook niet 40 km fietsen natuurlijk (geen idee hoe ver jij moet reizen hoor).
Uitstappen als je moet overgeven, tja, zou een optie zijn toch, dan ben je een half uur te laat, maar kan je dat 's middags niet compenseren?
dinsdag 17 januari 2012 om 14:43
Is het een optie om te gaan fietsen?
In de frisse lucht wordt je ook minder snel misselijk.
Ik zou van te voren niets zeggen tegen diegene die naast mij zit.
Die zit dan ook niet lekker meer en misschien hoef je niet over te geven.
Als je wel moet overgeven dan is dat voor jezelf vreselijk genant en voor je medepassagiers ook vreselijk vervelend, maar het wordt niet minder vervelend als je het eerst hebt aangekondigd.
In de frisse lucht wordt je ook minder snel misselijk.
Ik zou van te voren niets zeggen tegen diegene die naast mij zit.
Die zit dan ook niet lekker meer en misschien hoef je niet over te geven.
Als je wel moet overgeven dan is dat voor jezelf vreselijk genant en voor je medepassagiers ook vreselijk vervelend, maar het wordt niet minder vervelend als je het eerst hebt aangekondigd.
dinsdag 17 januari 2012 om 14:44
Lastig, je kan er natuurlijk niks aan doen dat je je zo beroerd voelt, en het is vervelend genoeg.
Maar ik denk wel dat medereizigers, die voorlopig niet kunnen zien dat je zwanger bent, het toch wel vreemd zullen vinden dat je 's morgens geregeld zit te braken in de bus.
Ik denk dat ik de persoon naast me toch wel even zou inlichten dat je zwanger en kotsmisselijk bent, ik kan me voorstellen dat men anders ook niet weet hoe te reageren, en dan weten ze tenminste dat het bij je zwangerschap hoort, en dat je niet ernstig ziek bent ofzo.
Vervelend voor je, kan me voorstellen dat je je hierdoor toch wat bezwaard voelt naar de anderen reizigers.
Ik hoop voor je dat de misselijkheid snel over gaat, en dat je verder een goede zwangerschap zult hebben.
Maar ik denk wel dat medereizigers, die voorlopig niet kunnen zien dat je zwanger bent, het toch wel vreemd zullen vinden dat je 's morgens geregeld zit te braken in de bus.
Ik denk dat ik de persoon naast me toch wel even zou inlichten dat je zwanger en kotsmisselijk bent, ik kan me voorstellen dat men anders ook niet weet hoe te reageren, en dan weten ze tenminste dat het bij je zwangerschap hoort, en dat je niet ernstig ziek bent ofzo.
Vervelend voor je, kan me voorstellen dat je je hierdoor toch wat bezwaard voelt naar de anderen reizigers.
Ik hoop voor je dat de misselijkheid snel over gaat, en dat je verder een goede zwangerschap zult hebben.
dinsdag 17 januari 2012 om 14:44
@Elninjoo: en het was beter geweest als ik niet was zwanger geworden zodat ik de maatschappij hier niet mee had lastig gevallen?
Auto is ivm parkeerproblemen bij mijn werk geen optie. En aan het eind van de dag moet ik weer op tijd bij de creche zijn.
Maar jullie vinden het dus eigenlijk niet kunnen?
Auto is ivm parkeerproblemen bij mijn werk geen optie. En aan het eind van de dag moet ik weer op tijd bij de creche zijn.
Maar jullie vinden het dus eigenlijk niet kunnen?
dinsdag 17 januari 2012 om 14:45
Vervelend zeg. Wel stoer van je dat je ondanks je misselijkheid toch elke ochtend weer braaf die bus in stapt.
Ik zou in ieder geval achterin de bus gaan zitten, dan heb je de kleinste kans op toeschouwers als het mis gaat. En lopen heeft weinig zin, mensen kunnen immers ook raar opkijken als je je ontbijt op straat neerplettert .
En wat de etiquette is in deze weet ik niet. Ik heb zelf wel eens een man ziek zien worden in de trein (er was geen wc dus hij moest het vuilnisbakje gebruiken) en dat vond ik eigenlijk alleen maar sneu voor hem, niet vies of onbeschoft of zo. Zo lang je niet al te veel rommel en misbaar maakt lijkt me dat er niet zo veel aan de hand is.
Ik zou in ieder geval achterin de bus gaan zitten, dan heb je de kleinste kans op toeschouwers als het mis gaat. En lopen heeft weinig zin, mensen kunnen immers ook raar opkijken als je je ontbijt op straat neerplettert .
En wat de etiquette is in deze weet ik niet. Ik heb zelf wel eens een man ziek zien worden in de trein (er was geen wc dus hij moest het vuilnisbakje gebruiken) en dat vond ik eigenlijk alleen maar sneu voor hem, niet vies of onbeschoft of zo. Zo lang je niet al te veel rommel en misbaar maakt lijkt me dat er niet zo veel aan de hand is.
dinsdag 17 januari 2012 om 14:45
@Flauwegeit, fijn dat je aan je baas denkt, maar het gaat wel om jou gezondheid! Mijn collega werd ziekgemeld voor 2 uur per dag, zodat ze later kon beginnen. Dan was ze niet meer misselijk, duurde bij haar tot 11 uur. Ook als het dan nog niet helemaal over is, maar al wel wat beter dan lijkt me dat een enorme verbetering!
dinsdag 17 januari 2012 om 14:47
tja als het moet dan moet het. Als ik naar mijn eigen situatie kijk: als ik met de bus ga zit ik elke dag bij (80%) dezelfde mensen in de bus. Als ik dan elke dag over zou geven, ik zou me eerlijk gezegd wel erg schamen en op zijn minst willen dat men weet waarom ik moet overgeven. En ik denk dat men dan vanzelf niet meer naast je komt zitten haha.
Maar goed, jij woont wellicht in een drukke stad waar je elke dag bij andere mensen in de bus zit.
Kan niemand je brengen naar het werk? En hoe moet ik dat zien met parkeerproblemen bij je werk? Komt niemand met de auto dan? Is er een eind verderop ook geen parkeergelegenheid zodat je nog een eindje moet lopen.
Maar goed, jij woont wellicht in een drukke stad waar je elke dag bij andere mensen in de bus zit.
Kan niemand je brengen naar het werk? En hoe moet ik dat zien met parkeerproblemen bij je werk? Komt niemand met de auto dan? Is er een eind verderop ook geen parkeergelegenheid zodat je nog een eindje moet lopen.
dinsdag 17 januari 2012 om 14:48
Ik vind het bewonderenswaardig dat je ondanks deze ellende nog gewoon stug naar je werk gaat en zelfs oplossingen probeert te vinden, om dit te kunnen blijven doen. Je zal ze de kost moeten geven die zich bij elk krampje meteen ziek melden en jij gaat gewoon letterlijk kotsend naar je werk. Nou ben je ook niet ziek, okee, maar dan nog. Petje af voor je mentaliteit.
dinsdag 17 januari 2012 om 14:49
Natuurlijk kan het wel. Jij kunt er niets aan doen.
Je doet het zo netjes mogelijk, meer kun je er niet van maken.
Het is niet fris, maar voor jou vervelender dan de passagiers, want jij voelt je beroerd.
Mocht het zo zijn dat je elke busrit 45 minuten ziek bent, dan moet je overleggen met je baas. Dat is voor jou ook niet te doen.
Je doet het zo netjes mogelijk, meer kun je er niet van maken.
Het is niet fris, maar voor jou vervelender dan de passagiers, want jij voelt je beroerd.
Mocht het zo zijn dat je elke busrit 45 minuten ziek bent, dan moet je overleggen met je baas. Dat is voor jou ook niet te doen.
dinsdag 17 januari 2012 om 14:50
@Groentesoep: bij de eerste was ik niet voorbereid en heb ik middenin de stad op de trambaan staan overgeven. Lekker gezicht voor alle automobilisten die langsreden, die zaten op de eerste rij.
@Playintheangel: ik denk dat ziekmelden voor een paar uur ook geen optie is. Het duurt echt uren voordat de misselijkheid gezakt is. Twaalf uur is maar een richtlijn, het kan ook tot drie uur duren. Als het maar tot tien weken duurde, was het misschien een optie. Maar maandenlang ziekmelden vind ik niet fair voor mijn baas. Een vriendin van mij is hier maandenlang om thuis gebleven, dat zou ik echt niet eerlijk vinden.
@Playintheangel: ik denk dat ziekmelden voor een paar uur ook geen optie is. Het duurt echt uren voordat de misselijkheid gezakt is. Twaalf uur is maar een richtlijn, het kan ook tot drie uur duren. Als het maar tot tien weken duurde, was het misschien een optie. Maar maandenlang ziekmelden vind ik niet fair voor mijn baas. Een vriendin van mij is hier maandenlang om thuis gebleven, dat zou ik echt niet eerlijk vinden.
dinsdag 17 januari 2012 om 14:52
Ik zou niet zo lekker meer zitten als ik weet dat degene naast mij misselijk is en misschien gaat kotsen. Dan denk ik bij elk hobbeltje: oh nee gaat ze nu kotsen? Of nu? En moet ik iets doen?
(Ik heb dat ook als mensen zeggen dat ze heel erg nodig naar de wc moeten. Daar word ik dan zelf onrustig van. Heb liever dat ze het niet met mij delen)
Ik denk dat het zakje genoeg zegt over dat het wel vaker gebeurt en dat je niet iets heel ernstigs mankeert.
(Ik heb dat ook als mensen zeggen dat ze heel erg nodig naar de wc moeten. Daar word ik dan zelf onrustig van. Heb liever dat ze het niet met mij delen)
Ik denk dat het zakje genoeg zegt over dat het wel vaker gebeurt en dat je niet iets heel ernstigs mankeert.
dinsdag 17 januari 2012 om 14:53
ik ben zelf dus iemand die heel slecht kan tegen mensen die misselijk zijn/worden. Dan wil ik zo snel mogelijk weg, want dan wordt ik zelf ook misselijk, alleen het idee al!!!
Heb een paar keer meegemaakt (op vakantie en na Konninginnenach in Den Haag) dat er iemand misselijk was is de bus/trein. In de bus kon ik geen kant op, dus heb maar de andere kant op gekeken en hopen dat hij niet zou overgeven. In de trein ben ik ergens anders gaan zitten.
Dus je zou mij niet blij maken door mede te delen dat je misschien moet overgeven!!!!
Maar het is heel vervelend voor jou, want er is geen andere mogelijkheid om te reizen. Is er niet iemand met wie je mee kan rijden, met de auto?
Of pas op je werk ontbijten, zodat je niet hoeft over te geven in de bus (of werkt dat niet zo)???
Heb een paar keer meegemaakt (op vakantie en na Konninginnenach in Den Haag) dat er iemand misselijk was is de bus/trein. In de bus kon ik geen kant op, dus heb maar de andere kant op gekeken en hopen dat hij niet zou overgeven. In de trein ben ik ergens anders gaan zitten.
Dus je zou mij niet blij maken door mede te delen dat je misschien moet overgeven!!!!
Maar het is heel vervelend voor jou, want er is geen andere mogelijkheid om te reizen. Is er niet iemand met wie je mee kan rijden, met de auto?
Of pas op je werk ontbijten, zodat je niet hoeft over te geven in de bus (of werkt dat niet zo)???
dinsdag 17 januari 2012 om 14:53
quote:hipslala schreef op 17 januari 2012 @ 14:51:
P.s. Als je op je kotszak een plaatje van een baby plakt, dan zullen de medepassagiers het helemaal begrijpen Lijkt me juist niet. Dan geef je aan dat je doelbewust toch nog met openbaar vervoer reist terwijl je weet dat je om de haverklap alles onderkotst. Als je nu toevallig ziek wordt tijdens 'n busrit, dan zou ik denken goor, maar kan iedereen 'n keer overkomen.
P.s. Als je op je kotszak een plaatje van een baby plakt, dan zullen de medepassagiers het helemaal begrijpen Lijkt me juist niet. Dan geef je aan dat je doelbewust toch nog met openbaar vervoer reist terwijl je weet dat je om de haverklap alles onderkotst. Als je nu toevallig ziek wordt tijdens 'n busrit, dan zou ik denken goor, maar kan iedereen 'n keer overkomen.
dinsdag 17 januari 2012 om 14:55
Ik zit regelmatig bij dezelfde mensen in de bus, dus ik vermoed dat ze me vanzelf gaan mijden. En als iemand iets vraagt, wil ik ook uitleg geven.
Maar zelf zou ik het raar vinden om al van te voren te roepen: kom maar niet naast mij zitten, want ik ga misschien over mijn nek. Sommige dagen gaat het namelijk wel goed.
De vorige keer was ik trouwens strenger voor mezelf: toen nam ik geen medicijnen. Maar nu ben ik verhuisd en is de busreis langer. Daar zie ik zo tegenop dat ik toch maar aan de pillen ga.
Meerijden met iemand is geen optie (niemand gaat dezelfde kant op) en parkeren bij mijn werk is naast (bijna) onmogelijk ook heel duur.
Niks eten betekent trouwens niet dat er niets uit kan komen...
Maar zelf zou ik het raar vinden om al van te voren te roepen: kom maar niet naast mij zitten, want ik ga misschien over mijn nek. Sommige dagen gaat het namelijk wel goed.
De vorige keer was ik trouwens strenger voor mezelf: toen nam ik geen medicijnen. Maar nu ben ik verhuisd en is de busreis langer. Daar zie ik zo tegenop dat ik toch maar aan de pillen ga.
Meerijden met iemand is geen optie (niemand gaat dezelfde kant op) en parkeren bij mijn werk is naast (bijna) onmogelijk ook heel duur.
Niks eten betekent trouwens niet dat er niets uit kan komen...
dinsdag 17 januari 2012 om 14:56
En als je pas op je werk gaat ontbijten?
Ik weet niet of dat mag, als je zwanger bent, om de dag zonder ontbijt te beginnen. Of thuis iets heel lichts nemen en na de busreis de rest.
Heb je al gekeken of er iemand in je buurt is die wel met de auto reist, dat je heen misschien kunt meerijden? (iemand die wel tegen kotsende vrouwen kan )
Ik weet niet of dat mag, als je zwanger bent, om de dag zonder ontbijt te beginnen. Of thuis iets heel lichts nemen en na de busreis de rest.
Heb je al gekeken of er iemand in je buurt is die wel met de auto reist, dat je heen misschien kunt meerijden? (iemand die wel tegen kotsende vrouwen kan )
