Raar gevoel

Oké, dit zal heel lastig zijn om te verwoorden wat ik bedoel en wat ik voel, maar wil het toch kwijt. Al weken voel ik mij ellendig en raar. Ik heb lastig van duizeligheid en ik ben ontzettend moe. Paar maanden geleden naar de huisarts geweest omdat ik enorm was afgevallen na de bevalling. Ik had een ontsteking aan mijn schildklier en ze zagen dat ik het zelf aan het herstellen ben. DAar gooien ze de vermoeidheid op en ik moet maar gaan slapen als ik hier behoefte aan heb. Hier ben ik het niet mee eens en dit heb ik ook tegen de internist gezegd. Dat ik vroeger nooit ergens last van had, ben een jonge moeder, kind slaapt meer dan goed (ze gooide het eerst op de nachten met een jonge baby) en vind dat het dan niet zomaar is dat ik zoveel klachten heb. Vorige maand zijn de migraineaanvallen mega veel bij mij. Dit komt waarschijlijk omdat ik mij veelste druk maak. Voorheen had ik zo'n 3, 4 keer per jaar en daar was prima mee te leven. Waar ik de laatste tijd het meeste last van heb - duizeligheden en zo moe dat het lijkt alsof ik droom. En nee niet dagdromen ofzo.. gewoon zo zweverig/licht in mij hoofd alsof ik het allemaal niet écht mee maak en dit maakt mij sinds een paar dagen zo angstig. Ben niet van het zoeken op het internet, maar net toch maar wat zitten lezen. Kwam onderandere dit tegen:

http://www.hulpmix.nl/gev ... een_raar_gevoel_vanbinnen

Zelf denk ik niet dat ik depressief ben, maarja, hoe weet je dat je dat hebt/bent?

Het meeste zit mij dwars dat ik zo vaak migraine heb, zo moe ben en regelmatig duizelig. Bij de zuideligheid maak ik mij weer zorgen om de momenten dat ik alleen ben met ons kindje. De huisarts zegt dat het door mijn lage bloeddruk kan komen en dat ik steeds maar langzaam moet op staan en draaien. Hier ben ik het niet helemaal mee-eens. Ik bedoel, ik spring ook niet op, maar als mij kindje huilt ga ik er naar toe, niet snel, maar dan toch duizelig. Ook als ik staand een boekje/post lees lijkt me hele lichaam cirkeltjes te maken, met mijn ogen dicht onder de douche ook. Ben het gewoon zo zat. Kunnnen jullie mij helpen met hoe ik bovenstaande kan vertellen aan de internist? Ik wil dat rare gevoel kwijt en gewoon zonder kwaaltjes voor ons kindje zorgen. Herkent iemand dit? Zitten de artsen misschien op de verkeerde dignen te testen? Ik weet dat je ze moet vertrouwen, maar mijn gevoel zegt dat er naar iets niet gekeken is.

Heel stuk geworden, ik hoop dat iemand er uit komt en mij een beetje op weg kan helpen, want ik wil niet volgende week naar huis gestuurd worden met dat er echt niks aan de hand is met mij. Dat lees ik vooral veel bij de reactie's op internet. Je voelt je niet voor niks ineens zo ellendig vind ik.

Oh.. Dat googlen is nog goed..

Herken wel wat dingen uit dat stuk over angststoornis DP.

Ik ben zo bang dat ze me op gaan nemen als ik dit vertel.

Ja daarom moet ik volgende week weer terug. Kijken hoe het nu is met die waardens.

Maar omdat ik sinds paar weken vaak migraineaanvallen heb en ik net lees op internet dat die ook uit angststoornissen kunnen komen. Ik heb net ook informatie gelezen over een postnatale depressie. Herken wel wat dingen uit het lijstje, maar absoluut niet de puntjes dat je niet meer van je kind kan genieten, niet meer voor het kind kunnen zorgen en het zelfs kunnen haten. Dit is absoluut niet het geval. Wel staat er ook vermoeidheid tussen en hoofdpijn.

Hormonen weet ik niet? Ons kindje 10 maanden. De bevalling is juist goed verlopen, maar misschien kan het meewerken? Het ging veelste snel. Maar had de verloskundige daar niet op moeten wijzen?



@Jill1979, heb jij ook pijn/gevoelige ogen? Heb jij meerdere kinderen gekregen? De internist zei dat ze liever niet hebben zo een zwangerschap in gaan. als de waardes niet zoals gewenst zijn moet ik voor een zwangerschap weer laten testen.

Jill, ah dat is balen. Of stond een tweede kind nog niet in de planning?



Wij willen er in het voorjaar weer voor gaan. Als alles goed is dus.. Ha denk misschien aan bloedarmoede of nog wat met mijn schildklier. Weer bloedgeprikt n volgende week dus ook naar de internist. Hopelijk komt erwel wat uit wat de klachten die ik heb zijn niet leuk.



Ik wens jou veel sterkte met controle krijgen en als het je wens is, dat je nogmaals moeder mag worden!

Jill, hoe was het bij de internist?

Mja nog steeds niet top. Ben nou ook geregeld misselijk. PRobeer mij maar voor te houden dat ik mij te druk maak, maar dat is eigenlijk niet zo. Morgen naar de Neuroloog, kijken wat die dan gaat doen. Wordt er onderhand wel een beetje moedeloos van maarja zo door gaan is ook niks. Internist zei je schildklier is weer oké. Ja, dat is mooi, maarja, wat heb ik dan?

ff afwachten dus.



Moet jij regelmatig bloed laten checken voor je schildklier? Ik moet voor een volgende zwangerschap weer laten prikken en dan eventueel na de bevalling ook weer. Als je eenmaal zo'n ontsteking hebt gehad kan je het bij een volgende zwangerschap weer krijgen zei ze tegen mij.



Spannend om te stoppen met je medicatie. Geen ervaring mee, maar lijkt me wel..

Hopelijk doet je lichaam het zelf goed zonder! Zou zo fijn zijn voor je. Zou je dan daarna weer zwanger mogen/willen/kunnen worden?