Gezondheid
alle pijlers
Teelbalkanker
zaterdag 9 mei 2015 om 23:36
Goeieavond,
Ik kon niet slapen en ik zou graag mijn verhaal hier van mij afschrijven.
Ik ben bijna twintig jaar en ik heb gynaecomastie, dat is abnormale borstontwikkeling bij mannen. Toen ik dit bij mezelf begon te merken, dacht ik dat ik aan het bijkomen was en ben ik als een gek beginnen sporten om de kilo’s terug kwijt te raken. Ik heb best wat vervelende opmerkingen hierover gekregen, zo werd ik eens vet speenvarken genoemd op een volle bus. Hoe hard ik ook probeerde, ik kreeg mijn ‘borsten’ niet meer weg.
Enkele maanden later kreeg ik ook hevige jeuk aan mijn teelballen. Ik heb mijn moed bij elkaar verzameld en ben hiermee naar de dokter geweest. Enkele uren later werd ik wakker in het ziekenhuis met maar één teelbal en de diagnose van teelbalkanker. Mijn borstontwikkeling is hier een gevolg van. Ik had uitzaaiingen in mijn hersenen en ruggenmerg. Ik heb hier hiervoor verschillende operaties ondergaan naast radio- en chemotherapie, met ook helaas wat restletsels. Bij de laatste controle ben ik ‘schoon’ verklaard. Als laatste stap zullen mijn ‘borsten’ weggenomen worden, dat waar alles mee begonnen is. Ik word maandag geopereerd. Ik dacht dat ik mij enorm opgelucht zou voelen, dat er een einde komt aan een behandeling van drie jaar en aan een zichtbaar teken van mijn ziek zijn. Maar eigenlijk zie ik er heel hard tegenop. Weer naar het ziekenhuis, een operatie ondergaan, moeten herstellen.
Ik heb lang getwijfeld of ik tijdens dezelfde narcose een teelbalprothese moest laten plaatsen, maar ik heb hiervan afgezien. Ik vind het een eng idee om een vreemd voorwerp in mijn lichaam te plaatsen, ik wil mijn lichaam nu vooral wat rust gunnen (klinkt misschien onnozel). Wel vind ik mij soms niet echt mannelijk meer en lijkt het alsof ik ‘onstabiel’ loop met maar één bal. Ik hoop dat ik mij na de operatie aan mijn borst terug wat meer ‘man’ kan voelen.
Ik weet eigenlijk niet waarom ik hier een topic heb geopend. Op herkenning hoop ik niet echt op een forum die vooral bestaat uit vrouwen . Ik kon niet slapen en ik wilde mijn zorgen even van mij afschrijven. Bedankt om mij even te lezen.
Ik kon niet slapen en ik zou graag mijn verhaal hier van mij afschrijven.
Ik ben bijna twintig jaar en ik heb gynaecomastie, dat is abnormale borstontwikkeling bij mannen. Toen ik dit bij mezelf begon te merken, dacht ik dat ik aan het bijkomen was en ben ik als een gek beginnen sporten om de kilo’s terug kwijt te raken. Ik heb best wat vervelende opmerkingen hierover gekregen, zo werd ik eens vet speenvarken genoemd op een volle bus. Hoe hard ik ook probeerde, ik kreeg mijn ‘borsten’ niet meer weg.
Enkele maanden later kreeg ik ook hevige jeuk aan mijn teelballen. Ik heb mijn moed bij elkaar verzameld en ben hiermee naar de dokter geweest. Enkele uren later werd ik wakker in het ziekenhuis met maar één teelbal en de diagnose van teelbalkanker. Mijn borstontwikkeling is hier een gevolg van. Ik had uitzaaiingen in mijn hersenen en ruggenmerg. Ik heb hier hiervoor verschillende operaties ondergaan naast radio- en chemotherapie, met ook helaas wat restletsels. Bij de laatste controle ben ik ‘schoon’ verklaard. Als laatste stap zullen mijn ‘borsten’ weggenomen worden, dat waar alles mee begonnen is. Ik word maandag geopereerd. Ik dacht dat ik mij enorm opgelucht zou voelen, dat er een einde komt aan een behandeling van drie jaar en aan een zichtbaar teken van mijn ziek zijn. Maar eigenlijk zie ik er heel hard tegenop. Weer naar het ziekenhuis, een operatie ondergaan, moeten herstellen.
Ik heb lang getwijfeld of ik tijdens dezelfde narcose een teelbalprothese moest laten plaatsen, maar ik heb hiervan afgezien. Ik vind het een eng idee om een vreemd voorwerp in mijn lichaam te plaatsen, ik wil mijn lichaam nu vooral wat rust gunnen (klinkt misschien onnozel). Wel vind ik mij soms niet echt mannelijk meer en lijkt het alsof ik ‘onstabiel’ loop met maar één bal. Ik hoop dat ik mij na de operatie aan mijn borst terug wat meer ‘man’ kan voelen.
Ik weet eigenlijk niet waarom ik hier een topic heb geopend. Op herkenning hoop ik niet echt op een forum die vooral bestaat uit vrouwen . Ik kon niet slapen en ik wilde mijn zorgen even van mij afschrijven. Bedankt om mij even te lezen.
zondag 10 mei 2015 om 19:57
quote:braam127 schreef op 10 mei 2015 @ 09:21:
Bedankt voor alle knuffels en ondersteunende woorden. Het doet me goed!
Blijkbaar zijn er veel mannen met maar één teelbal, leuk om eens de mening van de vrouw te horen en dat het blijkbaar niet zoveel uitmaakt . Ik weet dat een prothese mij niet 'mannelijker' gaat maken en ik denk dat het ook niet echt verschil maakt in bed, maar toch heb ik heel lang getwijfeld om het te doen. Er zijn zichtbare tekens op mijn lichaam door mijn ziek zijn en er komen maandag nog littekens bij na mijn operatie. Eén van die tekenen is natuurlijk mijn ontbrekende bal en dat zie ik wel. Ik wil weer eens onder de douche kunnen staan en trots zijn op mijn lichaam, mij weer 'compleet' voelen. Maar ik wil mij lichaam nu eerst de tijd geven om te genezen.Dat komt wel weer, je moet weer vertrouwen krijgen in je lijf. Geef het tijd
Bedankt voor alle knuffels en ondersteunende woorden. Het doet me goed!
Blijkbaar zijn er veel mannen met maar één teelbal, leuk om eens de mening van de vrouw te horen en dat het blijkbaar niet zoveel uitmaakt . Ik weet dat een prothese mij niet 'mannelijker' gaat maken en ik denk dat het ook niet echt verschil maakt in bed, maar toch heb ik heel lang getwijfeld om het te doen. Er zijn zichtbare tekens op mijn lichaam door mijn ziek zijn en er komen maandag nog littekens bij na mijn operatie. Eén van die tekenen is natuurlijk mijn ontbrekende bal en dat zie ik wel. Ik wil weer eens onder de douche kunnen staan en trots zijn op mijn lichaam, mij weer 'compleet' voelen. Maar ik wil mij lichaam nu eerst de tijd geven om te genezen.Dat komt wel weer, je moet weer vertrouwen krijgen in je lijf. Geef het tijd
zondag 10 mei 2015 om 20:08
quote:braam127 schreef op 10 mei 2015 @ 19:32:
[...]
Als ik eerlijk ben, voel ik mij niet trots op mijn lichaam, ik voel mij 'verraden' door mijn lichaam. Ik wil helemaal niet negatief doen, want ik mag zo dankbaar zijn dat ik het heb overleefd (en niet omdat ik meer heb gestreden dan sommige lotgenoten, maar gewoon omdat ik geluk had), maar ik heb hierdoor mijn vertrouwen in mijn lichaam verloren.
Ik was jong, gezond en sportief en plotseling was ik dit niet meer, werd er een woord op mij geplakt, een woord die geassocieerd wordt met dood en afzien. Mensen zeiden dat teelbalkanker de meest geneesbare kanker is, daar hoef je niet aan te sterven. Maar dan krijg je zeldzame complicaties en blijft het goede nieuws waar je op hoopt uit.
Ook hierdoor zie ik op tegen morgen. Het zou normaal een 'simpele' operatie moeten zijn, met weinig kans op complicaties. Ik vind het soms moeilijk om hierop te geloven.
Ik wilde vanavond nog eens goed eten, want ik moet vanaf 23u nuchter zijn, maar ik voel me redelijk misselijk. Morgen deze tijd is het normaal gezien 'voorbij'...Dit begrijp ik ook heel goed, lijkt me verschrikkelijk dat jij jezelf zo voelt! Wel heel knap dat je het zo goed kunt beschrijven. Nogmaals heel veel sterkte
[...]
Als ik eerlijk ben, voel ik mij niet trots op mijn lichaam, ik voel mij 'verraden' door mijn lichaam. Ik wil helemaal niet negatief doen, want ik mag zo dankbaar zijn dat ik het heb overleefd (en niet omdat ik meer heb gestreden dan sommige lotgenoten, maar gewoon omdat ik geluk had), maar ik heb hierdoor mijn vertrouwen in mijn lichaam verloren.
Ik was jong, gezond en sportief en plotseling was ik dit niet meer, werd er een woord op mij geplakt, een woord die geassocieerd wordt met dood en afzien. Mensen zeiden dat teelbalkanker de meest geneesbare kanker is, daar hoef je niet aan te sterven. Maar dan krijg je zeldzame complicaties en blijft het goede nieuws waar je op hoopt uit.
Ook hierdoor zie ik op tegen morgen. Het zou normaal een 'simpele' operatie moeten zijn, met weinig kans op complicaties. Ik vind het soms moeilijk om hierop te geloven.
Ik wilde vanavond nog eens goed eten, want ik moet vanaf 23u nuchter zijn, maar ik voel me redelijk misselijk. Morgen deze tijd is het normaal gezien 'voorbij'...Dit begrijp ik ook heel goed, lijkt me verschrikkelijk dat jij jezelf zo voelt! Wel heel knap dat je het zo goed kunt beschrijven. Nogmaals heel veel sterkte
If you can dream it, you can do it.
dinsdag 12 mei 2015 om 21:46
Ik zag je topic voorbij komen en ik wilde toch even reageren.
Wat heb je een moeilijke tijd achter de rug. En het is dus nog niet helemaal voorbij. Hopelijk ben je nu goed aan het genezen van je laatste operatie en is alles goed verlopen.
Als vrouw zijnde wil ik je even laten weten dat het mij totaal niet uit zou maken of een man nu 1 of 2 teelballen heeft. Maak je daar alsjeblieft niet druk om.
Ik snap je gevoel wel, maar probeer het los te laten. Evenals die littekens.. Voel je zeker en straal dat uit, dan zal nagenoeg niemand er van op kijken.
Sterkte met je verdere herstel
Wat heb je een moeilijke tijd achter de rug. En het is dus nog niet helemaal voorbij. Hopelijk ben je nu goed aan het genezen van je laatste operatie en is alles goed verlopen.
Als vrouw zijnde wil ik je even laten weten dat het mij totaal niet uit zou maken of een man nu 1 of 2 teelballen heeft. Maak je daar alsjeblieft niet druk om.
Ik snap je gevoel wel, maar probeer het los te laten. Evenals die littekens.. Voel je zeker en straal dat uit, dan zal nagenoeg niemand er van op kijken.
Sterkte met je verdere herstel
woensdag 13 mei 2015 om 19:11
Bedankt om aan mij te denken!
De operatie is goed verlopen. Wel was er een spoedgeval binnen gekomen, waardoor ik tot 's avonds heb moeten wachten voor mijn operatie kon doorgaan. En doordat ik de avond ervoor niets meer had gegeten was dit best lastig . Ik ben thuis sinds vandaag, ik heb een nachtje langer moeten blijven ov koorts. De pijn valt beter mee dan ik had gevreesd.
Het voelt echt vreemd om terug 'plat' te zijn. Ik zit voortdurend over mijn borstkas te wrijven omdat ik het amper kan geloven. Er zit nog wat zwelling onder en mijn tepels zien er nog wat raar uit, maar binnenkort heb ik weer een mannenborst.
Mentaal vond ik dit de zwaarste operatie. Nu 'mag' ik weer vooruit gaan kijken en dit voelt soms vreemd. Dit zal de eerste zomer in drie jaar tijd zijn waar ik onbezorgd naartoe kan leven. Ik kijk ernaar uit om terug te gaan zwemmen zonder schaamte, ik heb lang aan watersport gedaan en heb dit echt gemist.
Bedankt voor alle woorden, ik heb er veel steun aan gehad.
De operatie is goed verlopen. Wel was er een spoedgeval binnen gekomen, waardoor ik tot 's avonds heb moeten wachten voor mijn operatie kon doorgaan. En doordat ik de avond ervoor niets meer had gegeten was dit best lastig . Ik ben thuis sinds vandaag, ik heb een nachtje langer moeten blijven ov koorts. De pijn valt beter mee dan ik had gevreesd.
Het voelt echt vreemd om terug 'plat' te zijn. Ik zit voortdurend over mijn borstkas te wrijven omdat ik het amper kan geloven. Er zit nog wat zwelling onder en mijn tepels zien er nog wat raar uit, maar binnenkort heb ik weer een mannenborst.
Mentaal vond ik dit de zwaarste operatie. Nu 'mag' ik weer vooruit gaan kijken en dit voelt soms vreemd. Dit zal de eerste zomer in drie jaar tijd zijn waar ik onbezorgd naartoe kan leven. Ik kijk ernaar uit om terug te gaan zwemmen zonder schaamte, ik heb lang aan watersport gedaan en heb dit echt gemist.
Bedankt voor alle woorden, ik heb er veel steun aan gehad.
woensdag 13 mei 2015 om 19:15
quote:braam127 schreef op 13 mei 2015 @ 19:11:
Bedankt om aan mij te denken!
De operatie is goed verlopen. Wel was er een spoedgeval binnen gekomen, waardoor ik tot 's avonds heb moeten wachten voor mijn operatie kon doorgaan. En doordat ik de avond ervoor niets meer had gegeten was dit best lastig . Ik ben thuis sinds vandaag, ik heb een nachtje langer moeten blijven ov koorts. De pijn valt beter mee dan ik had gevreesd.
Het voelt echt vreemd om terug 'plat' te zijn. Ik zit voortdurend over mijn borstkas te wrijven omdat ik het amper kan geloven. Er zit nog wat zwelling onder en mijn tepels zien er nog wat raar uit, maar binnenkort heb ik weer een mannenborst.
Mentaal vond ik dit de zwaarste operatie. Nu 'mag' ik weer vooruit gaan kijken en dit voelt soms vreemd. Dit zal de eerste zomer in drie jaar tijd zijn waar ik onbezorgd naartoe kan leven. Ik kijk ernaar uit om terug te gaan zwemmen zonder schaamte, ik heb lang aan watersport gedaan en heb dit echt gemist.
Bedankt voor alle woorden, ik heb er veel steun aan gehad.Fijn dat het is meegevallen en dat het goed met je gaat. Nu maar herstellen en proberen te genieten van je vrijheid. Dat vertrouwen in je lijf komt wel weer
Bedankt om aan mij te denken!
De operatie is goed verlopen. Wel was er een spoedgeval binnen gekomen, waardoor ik tot 's avonds heb moeten wachten voor mijn operatie kon doorgaan. En doordat ik de avond ervoor niets meer had gegeten was dit best lastig . Ik ben thuis sinds vandaag, ik heb een nachtje langer moeten blijven ov koorts. De pijn valt beter mee dan ik had gevreesd.
Het voelt echt vreemd om terug 'plat' te zijn. Ik zit voortdurend over mijn borstkas te wrijven omdat ik het amper kan geloven. Er zit nog wat zwelling onder en mijn tepels zien er nog wat raar uit, maar binnenkort heb ik weer een mannenborst.
Mentaal vond ik dit de zwaarste operatie. Nu 'mag' ik weer vooruit gaan kijken en dit voelt soms vreemd. Dit zal de eerste zomer in drie jaar tijd zijn waar ik onbezorgd naartoe kan leven. Ik kijk ernaar uit om terug te gaan zwemmen zonder schaamte, ik heb lang aan watersport gedaan en heb dit echt gemist.
Bedankt voor alle woorden, ik heb er veel steun aan gehad.Fijn dat het is meegevallen en dat het goed met je gaat. Nu maar herstellen en proberen te genieten van je vrijheid. Dat vertrouwen in je lijf komt wel weer
woensdag 13 mei 2015 om 19:18
Wat fijn dat het allemaal goed is gegaan. En ik kan me goed voorstellen dat het ook eng is om je weer op andere dingen te kunnen richten. Doe het gewoon rustig aan, stap voor stap, en op een gegeven moment kom je er dan achter dat deze tijd echt achter je ligt. Ik wens je heel veel mooie en zorgeloze jaren!
