Kinderen
alle pijlers
Abortus.....
dinsdag 10 november 2009 om 20:17
Ik heb een hele lieve vriend, en op de meeste punten zijn we het altijd eens. Alleen nu ben ik verward. Ik ben onverwacht in verwachting....en hij wil alleen een abortus. Dat is alles, er is niet over te praten, hij wil geen kinderen. Hij wil alleen kinderen wanneer hij ze iets te bieden heeft, en wanneer hij er klaar voor is. Als ik besluit dit kind te houden, zal hij overwegen om bij me weg te gaan. Hij zegt dat ik niet van hem houdt als ik tegen zijn wil een beslissing maak. Mocht ik het toch willen houden zal hij me helpen bij de opvoeding, maar niet als partner, want als partner heb ik hem bedrogen.
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
vrijdag 13 november 2009 om 16:45
quote:robbie75 schreef op 13 november 2009 @ 16:42:
@Katherina
Of je het kind nu wel of niet erkent je blijft verplicht om kinderalimentatie te betalen.
Dat vraag ik me af. Zolang je je kind niet hebt erkend heb je volgens mij ook geen alimentatieplicht. Er is immers geen familieband. De biologische vader is dan onbekend.
@Katherina
Of je het kind nu wel of niet erkent je blijft verplicht om kinderalimentatie te betalen.
Dat vraag ik me af. Zolang je je kind niet hebt erkend heb je volgens mij ook geen alimentatieplicht. Er is immers geen familieband. De biologische vader is dan onbekend.
vrijdag 13 november 2009 om 17:24
quote:traincha2 schreef op 13 november 2009 @ 16:45:
[...]
Dat vraag ik me af. Zolang je je kind niet hebt erkend heb je volgens mij ook geen alimentatieplicht. Er is immers geen familieband. De biologische vader is dan onbekend.
Dat klopt. Maar dan laat je de rechter onderhoudsplicht vaststellen (vaderschapstest) en daarna bepaalt hij de hoogte van de alimentatie.
Postbus 51:
Kan ik de onderhoudsplicht van de biologische vader van mijn kind vaststellen?
Indien de vader van uw kind niet vrijwillig aan zijn onderhoudsplicht voldoet, kunt u de onderhoudsplicht door de rechter laten vaststellen.
U kunt op twee manieren de onderhoudsplicht laten vaststellen:
1) door een gerechtelijke vaststelling van het vaderschap;
2) door een vaderschapsactie.
Het vaderschap kan door de rechter worden vastgesteld. Op deze manier wordt de man de wettelijke vader. Dit betekent onder andere dat hij onderhoudsplichtig wordt ten opzichte van het kind. U kunt tegelijk met het verzoek tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap, de rechter verzoeken een bedrag aan alimentatie vast te stellen. De vaststelling van het vaderschap heeft dezelfde gevolgen als erkenning.
U kunt aan de rechter verzoeken een bedrag aan alimentatie vast te stellen, zonder dat de man de wettelijke vader wordt. Dit heet een vaderschapsactie. Op deze manier wordt alleen de onderhoudsplicht van de man ten opzichte van het kind vastgesteld. Een vaderschapsactie heeft niet de andere gevolgen die het gerechtelijk vaststellen van het vaderschap en erkenning wel hebben.
[...]
Dat vraag ik me af. Zolang je je kind niet hebt erkend heb je volgens mij ook geen alimentatieplicht. Er is immers geen familieband. De biologische vader is dan onbekend.
Dat klopt. Maar dan laat je de rechter onderhoudsplicht vaststellen (vaderschapstest) en daarna bepaalt hij de hoogte van de alimentatie.
Postbus 51:
Kan ik de onderhoudsplicht van de biologische vader van mijn kind vaststellen?
Indien de vader van uw kind niet vrijwillig aan zijn onderhoudsplicht voldoet, kunt u de onderhoudsplicht door de rechter laten vaststellen.
U kunt op twee manieren de onderhoudsplicht laten vaststellen:
1) door een gerechtelijke vaststelling van het vaderschap;
2) door een vaderschapsactie.
Het vaderschap kan door de rechter worden vastgesteld. Op deze manier wordt de man de wettelijke vader. Dit betekent onder andere dat hij onderhoudsplichtig wordt ten opzichte van het kind. U kunt tegelijk met het verzoek tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap, de rechter verzoeken een bedrag aan alimentatie vast te stellen. De vaststelling van het vaderschap heeft dezelfde gevolgen als erkenning.
U kunt aan de rechter verzoeken een bedrag aan alimentatie vast te stellen, zonder dat de man de wettelijke vader wordt. Dit heet een vaderschapsactie. Op deze manier wordt alleen de onderhoudsplicht van de man ten opzichte van het kind vastgesteld. Een vaderschapsactie heeft niet de andere gevolgen die het gerechtelijk vaststellen van het vaderschap en erkenning wel hebben.
vrijdag 13 november 2009 om 17:29
quote:robbie75 schreef op 13 november 2009 @ 16:42:
@Katherina
Of je het kind nu wel of niet erkent je blijft verplicht om kinderalimentatie te betalen.
@JohnnyCake
Lagi nek swa
Natuurlijk is abortus of ter adoptie afstaan een hele moeilijke keuze en met de gevolgen hiervan zul je je hele leven moeten leven.
Dat het uiteindelijk aan de vrouw is of ze het kindje laat komen lijkt me ook vanzelfsprekend.
Maar dat je dan als man niet van je vaderschapsplichten (alimentatie) af kunt zien, vind ik niet eerlijk. Een vrouw die haar kind ter adoptie opgeeft hoeft toch ook geen alimentatie te betalen.
Wat begrijp je nou niet? Het is ook JOUW verantwoordelijkheid want JIJ hebt mede bijgedragen aan de verwekking van het kind. Wat is daar niet eerlijk aan? Het is gewoon zoals het is, consequenties van je eigen daden heet dat, eerlijk of oneerlijk komt daar helemaal niet aan te pas. Vind je jezelf niet een enorme slappe flapdrol, dat je onder je verantwoordelijkheden wilt uitkomen? Hoe oud ben je dan, een jochie van 12? Je bent toch een volwassen kerel, die de term "man" waardig wilt zijn? Of wil je door het leven als slappe hap, kun je jezelf dan recht in de ogen aankijken?
Adoptie en alimentatie zijn twee totaal verschillende zaken en dus niet te vergelijken met alimentatie voor je eigen kind betalen.
@Katherina
Of je het kind nu wel of niet erkent je blijft verplicht om kinderalimentatie te betalen.
@JohnnyCake
Lagi nek swa
Natuurlijk is abortus of ter adoptie afstaan een hele moeilijke keuze en met de gevolgen hiervan zul je je hele leven moeten leven.
Dat het uiteindelijk aan de vrouw is of ze het kindje laat komen lijkt me ook vanzelfsprekend.
Maar dat je dan als man niet van je vaderschapsplichten (alimentatie) af kunt zien, vind ik niet eerlijk. Een vrouw die haar kind ter adoptie opgeeft hoeft toch ook geen alimentatie te betalen.
Wat begrijp je nou niet? Het is ook JOUW verantwoordelijkheid want JIJ hebt mede bijgedragen aan de verwekking van het kind. Wat is daar niet eerlijk aan? Het is gewoon zoals het is, consequenties van je eigen daden heet dat, eerlijk of oneerlijk komt daar helemaal niet aan te pas. Vind je jezelf niet een enorme slappe flapdrol, dat je onder je verantwoordelijkheden wilt uitkomen? Hoe oud ben je dan, een jochie van 12? Je bent toch een volwassen kerel, die de term "man" waardig wilt zijn? Of wil je door het leven als slappe hap, kun je jezelf dan recht in de ogen aankijken?
Adoptie en alimentatie zijn twee totaal verschillende zaken en dus niet te vergelijken met alimentatie voor je eigen kind betalen.
vrijdag 13 november 2009 om 17:40
quote:robbie75 schreef op 13 november 2009 @ 17:24:
[...]
Dat klopt. Maar dan laat je de rechter onderhoudsplicht vaststellen (vaderschapstest) en daarna bepaalt hij de hoogte van de alimentatie.
Postbus 51:
Kan ik de onderhoudsplicht van de biologische vader van mijn kind vaststellen?
Indien de vader van uw kind niet vrijwillig aan zijn onderhoudsplicht voldoet, kunt u de onderhoudsplicht door de rechter laten vaststellen.
U kunt op twee manieren de onderhoudsplicht laten vaststellen:
1) door een gerechtelijke vaststelling van het vaderschap;
2) door een vaderschapsactie.
Het vaderschap kan door de rechter worden vastgesteld. Op deze manier wordt de man de wettelijke vader. Dit betekent onder andere dat hij onderhoudsplichtig wordt ten opzichte van het kind. U kunt tegelijk met het verzoek tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap, de rechter verzoeken een bedrag aan alimentatie vast te stellen. De vaststelling van het vaderschap heeft dezelfde gevolgen als erkenning.
U kunt aan de rechter verzoeken een bedrag aan alimentatie vast te stellen, zonder dat de man de wettelijke vader wordt. Dit heet een vaderschapsactie. Op deze manier wordt alleen de onderhoudsplicht van de man ten opzichte van het kind vastgesteld. Een vaderschapsactie heeft niet de andere gevolgen die het gerechtelijk vaststellen van het vaderschap en erkenning wel hebben. Da's wat anders dan alimentatieplicht hebben. De gevolgen zullen wellicht hetzelfde zijn, maar het een ontstaat automatisch na erkenning terwijl je voor het ander zelf actie moet ondernemen.
[...]
Dat klopt. Maar dan laat je de rechter onderhoudsplicht vaststellen (vaderschapstest) en daarna bepaalt hij de hoogte van de alimentatie.
Postbus 51:
Kan ik de onderhoudsplicht van de biologische vader van mijn kind vaststellen?
Indien de vader van uw kind niet vrijwillig aan zijn onderhoudsplicht voldoet, kunt u de onderhoudsplicht door de rechter laten vaststellen.
U kunt op twee manieren de onderhoudsplicht laten vaststellen:
1) door een gerechtelijke vaststelling van het vaderschap;
2) door een vaderschapsactie.
Het vaderschap kan door de rechter worden vastgesteld. Op deze manier wordt de man de wettelijke vader. Dit betekent onder andere dat hij onderhoudsplichtig wordt ten opzichte van het kind. U kunt tegelijk met het verzoek tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap, de rechter verzoeken een bedrag aan alimentatie vast te stellen. De vaststelling van het vaderschap heeft dezelfde gevolgen als erkenning.
U kunt aan de rechter verzoeken een bedrag aan alimentatie vast te stellen, zonder dat de man de wettelijke vader wordt. Dit heet een vaderschapsactie. Op deze manier wordt alleen de onderhoudsplicht van de man ten opzichte van het kind vastgesteld. Een vaderschapsactie heeft niet de andere gevolgen die het gerechtelijk vaststellen van het vaderschap en erkenning wel hebben. Da's wat anders dan alimentatieplicht hebben. De gevolgen zullen wellicht hetzelfde zijn, maar het een ontstaat automatisch na erkenning terwijl je voor het ander zelf actie moet ondernemen.
vrijdag 13 november 2009 om 17:48
quote:robbie75 schreef op 13 november 2009 @ 17:38:
Als je als man ervoor kiest om geen vader voor het kind te zijn, zie ik niet zoveel verschil met het kind ter adoptie afstaan. De ouderschapsrechten en plichten gaan in dat geval over op de moeder in plaats van op derden.Kiezen voor adoptie, een zwangerschap voldragen en dan afstaan is behoorlijk heftig. Er zal heel wat aan de hand zijn wil een vrouw daarvoor kiezen. Dan komt het kind wel in handen van twee mensen, die voor het kind gaan zorgen. De moeder (en evt. de vader) laat het kind niet stikken, ze lopen niet weg van hun verantwoordelijkheden, maar nemen juist een verantwoordelijke keuze zodat hun kind goed terecht komt. Van je vaderlijke plichten afzien (financieel en emotioneel) is geen verantwoordelijke keuze, maar de moeder en het kind in de steek laten. Dan staat één persoon alleen voor de verantwoordelijkheden, die eigenlijk tot twee mensen toebehoren, maar waarbij er eentje dus onverantwoordelijk is en ervoor wegloopt.
Als je als man ervoor kiest om geen vader voor het kind te zijn, zie ik niet zoveel verschil met het kind ter adoptie afstaan. De ouderschapsrechten en plichten gaan in dat geval over op de moeder in plaats van op derden.Kiezen voor adoptie, een zwangerschap voldragen en dan afstaan is behoorlijk heftig. Er zal heel wat aan de hand zijn wil een vrouw daarvoor kiezen. Dan komt het kind wel in handen van twee mensen, die voor het kind gaan zorgen. De moeder (en evt. de vader) laat het kind niet stikken, ze lopen niet weg van hun verantwoordelijkheden, maar nemen juist een verantwoordelijke keuze zodat hun kind goed terecht komt. Van je vaderlijke plichten afzien (financieel en emotioneel) is geen verantwoordelijke keuze, maar de moeder en het kind in de steek laten. Dan staat één persoon alleen voor de verantwoordelijkheden, die eigenlijk tot twee mensen toebehoren, maar waarbij er eentje dus onverantwoordelijk is en ervoor wegloopt.
vrijdag 13 november 2009 om 17:51
vrijdag 13 november 2009 om 17:51
Maar JohnnyCake, jij zegt ergens dat jij dubbel beschermd neukt omdat JIJ niet voor de keuze abortus/uitdragen zwangerschap wil komen te staan. Maar jij staat er helemaal niet voor toch? Zeg je zelf, het is de keuze van de vrouw. Ik hoef geen vriend die met condoom wil neuken en vriend weet dat ik, mocht het misgaan, een abortus laat uitvoeren. Weten we van elkaar gelukkig dus die angst is er niet. Dat kan ook. En mijn vriend neemt me daarin gelukkig serieus en zegt niet 'ach vrouwtje, jij zal stiekem heus wel een kind willen.'
vrijdag 13 november 2009 om 17:54
quote:Beebee_M schreef op 13 november 2009 @ 10:28:
[...]
Je snapt heel goed wat er met medische redenen wordt bedoeld, volgens mij ben jij een beetje een bijdehand typetje die graag wil laten zien of wil laten geloven dat ie hoog geschoold is!
En vrouwen die hun DNA niet willen verlengen moeten dan maatregelen treffen zodat het ook niet gebeurd.Abortus dus. Dat jij een prematuur kind hebt gekregen (of hoe je dat ook noemt) is iets geheel anders. Dat maakt de keuze voor abortus in een laat stadium niet ineens verwerpelijk. Jij wilde het kind, dus haske fijn voor je. Een ander wil het kind niet en dan is het ook haske fijn dat er een mogelijkheid bestaat.
[...]
Je snapt heel goed wat er met medische redenen wordt bedoeld, volgens mij ben jij een beetje een bijdehand typetje die graag wil laten zien of wil laten geloven dat ie hoog geschoold is!
En vrouwen die hun DNA niet willen verlengen moeten dan maatregelen treffen zodat het ook niet gebeurd.Abortus dus. Dat jij een prematuur kind hebt gekregen (of hoe je dat ook noemt) is iets geheel anders. Dat maakt de keuze voor abortus in een laat stadium niet ineens verwerpelijk. Jij wilde het kind, dus haske fijn voor je. Een ander wil het kind niet en dan is het ook haske fijn dat er een mogelijkheid bestaat.
vrijdag 13 november 2009 om 17:59
quote:Igoneh schreef op 13 november 2009 @ 17:48:
[...]
Kiezen voor adoptie, een zwangerschap voldragen en dan afstaan is behoorlijk heftig. Er zal heel wat aan de hand zijn wil een vrouw daarvoor kiezen. Dan komt het kind wel in handen van twee mensen, die voor het kind gaan zorgen. De moeder (en evt. de vader) laat het kind niet stikken, ze lopen niet weg van hun verantwoordelijkheden, maar nemen juist een verantwoordelijke keuze zodat hun kind goed terecht komt. Van je vaderlijke plichten afzien (financieel en emotioneel) is geen verantwoordelijke keuze, maar de moeder en het kind in de steek laten. Dan staat één persoon alleen voor de verantwoordelijkheden, die eigenlijk tot twee mensen toebehoren, maar waarbij er eentje dus onverantwoordelijk is en ervoor wegloopt.
Daar heb je helemaal gelijk in. Maar als een man direct aangeeft niet de verantwoordelijkheid van vaderschap te willen dragen, zou hij dit recht toch wel moeten hebben. Dan kan de vrouw hiermee rekening houden in haar keuze.
Andersom zeggen we toch ook niet tegen een vrouw dat ze geen recht op abortus of ter adoptie afstaan heeft omdat ze geen anti conceptie heeft gebruikt
[...]
Kiezen voor adoptie, een zwangerschap voldragen en dan afstaan is behoorlijk heftig. Er zal heel wat aan de hand zijn wil een vrouw daarvoor kiezen. Dan komt het kind wel in handen van twee mensen, die voor het kind gaan zorgen. De moeder (en evt. de vader) laat het kind niet stikken, ze lopen niet weg van hun verantwoordelijkheden, maar nemen juist een verantwoordelijke keuze zodat hun kind goed terecht komt. Van je vaderlijke plichten afzien (financieel en emotioneel) is geen verantwoordelijke keuze, maar de moeder en het kind in de steek laten. Dan staat één persoon alleen voor de verantwoordelijkheden, die eigenlijk tot twee mensen toebehoren, maar waarbij er eentje dus onverantwoordelijk is en ervoor wegloopt.
Daar heb je helemaal gelijk in. Maar als een man direct aangeeft niet de verantwoordelijkheid van vaderschap te willen dragen, zou hij dit recht toch wel moeten hebben. Dan kan de vrouw hiermee rekening houden in haar keuze.
Andersom zeggen we toch ook niet tegen een vrouw dat ze geen recht op abortus of ter adoptie afstaan heeft omdat ze geen anti conceptie heeft gebruikt
vrijdag 13 november 2009 om 18:01
Ach Robbie, ik vind het ook oneerlijk dat vrouwen zwanger moeten worden en niet de man, dat mannen rond mogen neuken en vrouwen sloeries meteen zijn, dat elke vrouw te maken krijgt met seksueel geweld, dat vrouwen onderdrukt worden, dat van vrouwen verwacht wordt dat ze thuis gaan zitten bij kinderen of als ze ze niet hebben ze toch krijgen en daarom minder leuk zijn voor een bedrijf, enzovoorts. Leg er dan een knoop in als je niet wil. Of zoek onvruchtbare vrouwen enzo.
vrijdag 13 november 2009 om 18:18
quote:Digitalis schreef op 13 november 2009 @ 17:51:
Maar JohnnyCake, jij zegt ergens dat jij dubbel beschermd neukt omdat JIJ niet voor de keuze abortus/uitdragen zwangerschap wil komen te staan. Maar jij staat er helemaal niet voor toch? Zeg je zelf, het is de keuze van de vrouw. Ik hoef geen vriend die met condoom wil neuken en vriend weet dat ik, mocht het misgaan, een abortus laat uitvoeren. Weten we van elkaar gelukkig dus die angst is er niet. Dat kan ook. En mijn vriend neemt me daarin gelukkig serieus en zegt niet 'ach vrouwtje, jij zal stiekem heus wel een kind willen.'
Uiteindelijk is het de keuze van mijn vriendin. Ik kan haar niet sommeren om een abortus te plegen, noch om het kind te baren. Maar...
...denk je niet dat het ook mij aangaat? Als mijn vriendin ONS kind in haar buik draagt, dan staat ook mijn wereld op z'n kop. Dan zal ik moeten bepalen of ik mijn verantwoording wil nemen als vader, of dat ik mijn vriendin wil steunen in een abortus of dat ik keihard de benen neem. HOEZO STA IK NIET VOOR EEN KEUZE?
Ik ga niet zo ver als mijn amigo Robby die meer rechten als vader wil. Ik heb me uiteindelijk neer te leggen bij de wens van mijn vriendin. Niemand kan immers een vrouw dwingen tot abortus. Net zo min als iemand een vrouw kan dwingen tot het voldragen van haar zwangerschap. Dat staat los van de rechten die je al dan niet hebt op het kind.
Maar JohnnyCake, jij zegt ergens dat jij dubbel beschermd neukt omdat JIJ niet voor de keuze abortus/uitdragen zwangerschap wil komen te staan. Maar jij staat er helemaal niet voor toch? Zeg je zelf, het is de keuze van de vrouw. Ik hoef geen vriend die met condoom wil neuken en vriend weet dat ik, mocht het misgaan, een abortus laat uitvoeren. Weten we van elkaar gelukkig dus die angst is er niet. Dat kan ook. En mijn vriend neemt me daarin gelukkig serieus en zegt niet 'ach vrouwtje, jij zal stiekem heus wel een kind willen.'
Uiteindelijk is het de keuze van mijn vriendin. Ik kan haar niet sommeren om een abortus te plegen, noch om het kind te baren. Maar...
...denk je niet dat het ook mij aangaat? Als mijn vriendin ONS kind in haar buik draagt, dan staat ook mijn wereld op z'n kop. Dan zal ik moeten bepalen of ik mijn verantwoording wil nemen als vader, of dat ik mijn vriendin wil steunen in een abortus of dat ik keihard de benen neem. HOEZO STA IK NIET VOOR EEN KEUZE?
Ik ga niet zo ver als mijn amigo Robby die meer rechten als vader wil. Ik heb me uiteindelijk neer te leggen bij de wens van mijn vriendin. Niemand kan immers een vrouw dwingen tot abortus. Net zo min als iemand een vrouw kan dwingen tot het voldragen van haar zwangerschap. Dat staat los van de rechten die je al dan niet hebt op het kind.
vrijdag 13 november 2009 om 18:21
quote:Digitalis schreef op 13 november 2009 @ 18:17:
Ik zou het ook verdomd klote vinden Bianca, maar het is toch wel erg fijn dat de vrouw de keuze heeft. Het is immers haar lichaam. Niemand verplicht mij wat te doen met mijn lijf.Tuurlijk is het jouw lijf... maar op het moment van zwangerschap is het ook ZIJN kind. Helaas is er nou eenmaal geen gulden middenweg mogelijk als je het niet eens bent over wel of geen abortus, maar ik kan me wel voorstellen dat je je als man knap machteloos voelt staan. En ik vind het dan ook niet eerlijk dat een man gelijk als loser wordt gezien als hij besluit afstand te doen van zijn vaderschap. Want als het zijn lijf was geweest was het kind niet gekomen.
Ik zou het ook verdomd klote vinden Bianca, maar het is toch wel erg fijn dat de vrouw de keuze heeft. Het is immers haar lichaam. Niemand verplicht mij wat te doen met mijn lijf.Tuurlijk is het jouw lijf... maar op het moment van zwangerschap is het ook ZIJN kind. Helaas is er nou eenmaal geen gulden middenweg mogelijk als je het niet eens bent over wel of geen abortus, maar ik kan me wel voorstellen dat je je als man knap machteloos voelt staan. En ik vind het dan ook niet eerlijk dat een man gelijk als loser wordt gezien als hij besluit afstand te doen van zijn vaderschap. Want als het zijn lijf was geweest was het kind niet gekomen.
vrijdag 13 november 2009 om 18:24
Het is voor de helft zijn DNA. Zo zie ik het. En dan had 'ie z'n DNA maar bij zich moeten houden. Ik kies gewoon voor wat ik wil en dat is abortus.
Ik snap prima dat een man afstand zou willen doen van het vaderschap. Ik snap dat het vreselijk is dat er een nazaat van je rondloopt die je niet wilde. Dat zou ik ook hebben. Maar op zich hoeft de man zich er minder mee te bemoeien. Als het enige wat 'ie moet doen is ged storten, mwah, dan is dat niet zoveel. Besef wel dat dat de rechten van de vrouw waarborgt. En dat is een groot goed, kunnen beslissen over je eigen lichaam.
Ik snap prima dat een man afstand zou willen doen van het vaderschap. Ik snap dat het vreselijk is dat er een nazaat van je rondloopt die je niet wilde. Dat zou ik ook hebben. Maar op zich hoeft de man zich er minder mee te bemoeien. Als het enige wat 'ie moet doen is ged storten, mwah, dan is dat niet zoveel. Besef wel dat dat de rechten van de vrouw waarborgt. En dat is een groot goed, kunnen beslissen over je eigen lichaam.
vrijdag 13 november 2009 om 18:30
Dat is zeker een groot goed, het beslissen over je eigen lichaam. Maar als een man dan absoluut niets met het vaderschap te maken wil hebben en vrouw besluit toch om het kind te krijgen dan moet ze er maar zelf voor opdraaien (ook financieel). Zij kiest er op dat moment bewust voor door geen abortus te laten plegen.
En wat jij zegt: dan had hij zijn DNA maar bij zich moeten houden... ik ga nu even uit van het feit dat je allebei oerstom bent als je zwanger raakt terwijl dat niet gepland is. Dus dan had vrouw ook kunnen zorgen dat er geen DNA bij haar binnenkwam.
En wat jij zegt: dan had hij zijn DNA maar bij zich moeten houden... ik ga nu even uit van het feit dat je allebei oerstom bent als je zwanger raakt terwijl dat niet gepland is. Dus dan had vrouw ook kunnen zorgen dat er geen DNA bij haar binnenkwam.
vrijdag 13 november 2009 om 18:32
En bovendien geloof ik niet dat een man er zo makkelijk overheen stapt als hoe jij het nu schetst Digi.
Zo van: Mwoah, er loopt een kind van me waar ik niks mee te maken wil hebben maar ik doe elke maand wel een automatische afschrijving. Tuurlijk doet de wetenschap dat je een kind hebt (die dan dus geen vader 'heeft' ) ook heel veel met een man, het zijn geen robots.
Zo van: Mwoah, er loopt een kind van me waar ik niks mee te maken wil hebben maar ik doe elke maand wel een automatische afschrijving. Tuurlijk doet de wetenschap dat je een kind hebt (die dan dus geen vader 'heeft' ) ook heel veel met een man, het zijn geen robots.
