Kinderen
alle pijlers
Abortus.....
dinsdag 10 november 2009 om 20:17
Ik heb een hele lieve vriend, en op de meeste punten zijn we het altijd eens. Alleen nu ben ik verward. Ik ben onverwacht in verwachting....en hij wil alleen een abortus. Dat is alles, er is niet over te praten, hij wil geen kinderen. Hij wil alleen kinderen wanneer hij ze iets te bieden heeft, en wanneer hij er klaar voor is. Als ik besluit dit kind te houden, zal hij overwegen om bij me weg te gaan. Hij zegt dat ik niet van hem houdt als ik tegen zijn wil een beslissing maak. Mocht ik het toch willen houden zal hij me helpen bij de opvoeding, maar niet als partner, want als partner heb ik hem bedrogen.
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
dinsdag 10 november 2009 om 20:22
Maar slikte je de pil wel, keer vergeten ofzo? hoe komt het dat je zwanger bent terwijl het eigenlijk de bedoeling nog helemaal niet was? Ik kan me voorstellen dat je vriend daar van schrikt en boos wordt, als hij in de waan was dat je anticonceptie gebruikte.
Ik zou nooit een abortus laten doen om een vent bij me te houden. Je moet nadenken of je het kan hebben, of je het kind wat te bieden hebt en of je er klaar voor bent.
Ik zou nooit een abortus laten doen om een vent bij me te houden. Je moet nadenken of je het kan hebben, of je het kind wat te bieden hebt en of je er klaar voor bent.
dinsdag 10 november 2009 om 20:25
quote:Uggla schreef op 10 november 2009 @ 20:22:
Zou je uiteindelijk wel willen leven zonder kindje met een man die je een abortus heeft opgelegd die je zelf niet wilde?
Je schrijft mijn woorden.
TO, zou je hem überhaupt kunnen vergeven als hij je op zo'n manier een abortus zou chanteren?
Zou je uiteindelijk wel willen leven zonder kindje met een man die je een abortus heeft opgelegd die je zelf niet wilde?
Je schrijft mijn woorden.
TO, zou je hem überhaupt kunnen vergeven als hij je op zo'n manier een abortus zou chanteren?
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 10 november 2009 om 20:26
Als ik het goed begrijp, is hij de vader van dit kind. Hij reageert alsof hij er eigenlijk niets mee te maken heeft gehad en alsof jíj een kind krijgt (of beter gezegd, niet, als het aan hem ligt).
Jou voor de keus stellen "het kind eruit of ik eruit" (even grof samengevat) vind ik ernstige emotionele chantage. De keuze waarin hij zijn verantwoordelijkheid neemt komt in het verhaal bovendien niet voor. Dit zou voor mij ernstige twijfels geven over zijn geschiktheid als levenspartner.
Neem geen beslissing uit angst hem te verliezen. Je maakt grote kans dat het verdriet over een foute beslissing uiteindelijk toch de nekslag voor de relatie zal betekenen.
Jou voor de keus stellen "het kind eruit of ik eruit" (even grof samengevat) vind ik ernstige emotionele chantage. De keuze waarin hij zijn verantwoordelijkheid neemt komt in het verhaal bovendien niet voor. Dit zou voor mij ernstige twijfels geven over zijn geschiktheid als levenspartner.
Neem geen beslissing uit angst hem te verliezen. Je maakt grote kans dat het verdriet over een foute beslissing uiteindelijk toch de nekslag voor de relatie zal betekenen.
Ga in therapie!
dinsdag 10 november 2009 om 20:27
dinsdag 10 november 2009 om 20:28
Jeetje, wat een verschrikkelijk beslissing om over na te moeten denken! Gelukkig heb ik nooit voor deze keuze gestaan, dus kan geen advies uit ervaring geven. Maar ik denk dat het wel of niet op de wereld zetten van een kind een beslissing is die je zelf moet nemen. Natuurlijk is de wil van de vader ook belangrijk, maar uiteindelijk moet jíj vooral verder leven met één van beide keuzes (hij natuurlijk ook, maar voor hem is het al duidelijk).Ik zou dus even afstand nemen van hem om te proberen uit te vinden waar jíj mee verder kan leven.
Overigens vraag ik me af hoe je ongepland zwanger kon worden? De mensen die ik ken bij wie dat is gebeurd hebben eigenlijk min of meer bewust het risico genomen: gebruikten de pil niet en dachten één keer zonder condoom, waren de pil vergeten en lieten 't voor wat het was etc. Als jij ook min of meer bewust het risico hebt genomen neem ik aan dat je je bewust was van de eventuele consequenties en dat je dan dus eigenlijk al weet wat je wilt... Maar misschien behoor jij ook tot die 1% die ondanks voorbehoedsmiddelen zwanger is geworden, dan is het natuurlijk echt ongepland. Ik bedoel dit overigens niet als preek, maar wel als reminder dat je het misschien eigenlijk al weet...
Sterkte met je beslissing.
Overigens vraag ik me af hoe je ongepland zwanger kon worden? De mensen die ik ken bij wie dat is gebeurd hebben eigenlijk min of meer bewust het risico genomen: gebruikten de pil niet en dachten één keer zonder condoom, waren de pil vergeten en lieten 't voor wat het was etc. Als jij ook min of meer bewust het risico hebt genomen neem ik aan dat je je bewust was van de eventuele consequenties en dat je dan dus eigenlijk al weet wat je wilt... Maar misschien behoor jij ook tot die 1% die ondanks voorbehoedsmiddelen zwanger is geworden, dan is het natuurlijk echt ongepland. Ik bedoel dit overigens niet als preek, maar wel als reminder dat je het misschien eigenlijk al weet...
Sterkte met je beslissing.
dinsdag 10 november 2009 om 20:28
Sja, lastig. Ik kan me het van hem wel voorstellen (niet het manipulatieve als hij dat doorzet, maar van schrik dan weer wel) als hij in de waan was dat je beschermd was en ook pas kinderen wilde als jullie getrouwd waren en dergelijke. Maar hij heeft wel een kinderwens dus. De mijne niet, ik niet, dus als ik in een psychose besluit (sja, er is geen andere mogelijkheid in mijn geval omdat ik het echt niet wil) moedertje te willen spelen zou ik me het helemaal kunnen voorstellen dat vriend zegt dat 'ie weggaat. Maar als 'ie een kinderwens heeft...
dinsdag 10 november 2009 om 20:29
quote:Peronne schreef op 10 november 2009 @ 20:27:
Komt hij hier nu plotseling mee? Hebben jullie het er hiervoor nooit over gehad dat dit kan gebeuren?
Als jullie het hier nooit over gehad hebben kun je het hem eigenlijk niet verwijten dat hij er zo over denkt. Ik hoop dat hij je wel een beetje steunt in deze beslissing.
Ben ik het niet mee eens.
Op deze manier reageren is onbeschoft en een vorm van chantage.
Dit heeft alles te maken met normen en waarden.
Komt hij hier nu plotseling mee? Hebben jullie het er hiervoor nooit over gehad dat dit kan gebeuren?
Als jullie het hier nooit over gehad hebben kun je het hem eigenlijk niet verwijten dat hij er zo over denkt. Ik hoop dat hij je wel een beetje steunt in deze beslissing.
Ben ik het niet mee eens.
Op deze manier reageren is onbeschoft en een vorm van chantage.
Dit heeft alles te maken met normen en waarden.
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 10 november 2009 om 20:30
Hij zegt dat ik niet van hem houdt als ik tegen zijn wil een beslissing maak.
want als partner heb ik hem bedrogen
Hoezo is hij bedrogen. Het is toch ook zijn kind neem ik aan?
Hij was er zelf bij hoor toen jullie gingen neuken of was zijn piemel verdwaald?
Ik zou daar nog eens heel goed met hem over praten. Was hij boos, viel het hem rauw op zijn dak, schrok hij? Praat erover als de gemoederen wat gesust zijn.
Wil je deze kerel nog wel als partner en vader voor je kind als hij bij zijn woorden blijft?
Verder wil en kan ik je geen raad geven of je het kind wel of niet moet houden. Het enige wat ik nog wel kwijt wil is dat, hoe het ook wendt of keert, ik deze vent niet meer als mijn partner zou willen beschouwen als ik in jouw situatie zou zitten.
Hoezo houden van?????
Manupilatie hoort niet in een liefdevolle relatie.
want als partner heb ik hem bedrogen
Hoezo is hij bedrogen. Het is toch ook zijn kind neem ik aan?
Hij was er zelf bij hoor toen jullie gingen neuken of was zijn piemel verdwaald?
Ik zou daar nog eens heel goed met hem over praten. Was hij boos, viel het hem rauw op zijn dak, schrok hij? Praat erover als de gemoederen wat gesust zijn.
Wil je deze kerel nog wel als partner en vader voor je kind als hij bij zijn woorden blijft?
Verder wil en kan ik je geen raad geven of je het kind wel of niet moet houden. Het enige wat ik nog wel kwijt wil is dat, hoe het ook wendt of keert, ik deze vent niet meer als mijn partner zou willen beschouwen als ik in jouw situatie zou zitten.
Hoezo houden van?????
Manupilatie hoort niet in een liefdevolle relatie.
dinsdag 10 november 2009 om 20:31
Er is overigens ook adoptie als keuze. Lijkt mij een lastige keuze maar als je pertinent tegen abortus bent (dat bespreek je toch???) maar ook het kind niet wil houden...
Hoe kun je nu eigenlijk samenwonen etcetera als je zulke zaken niet van elkaar weet? Dat is toch iets wat je bespreekt, al is het maar uit interesse? 't Is nu niet dat het een vreemde voorstelling is die jou nooit zou overkomen...
Hoe kun je nu eigenlijk samenwonen etcetera als je zulke zaken niet van elkaar weet? Dat is toch iets wat je bespreekt, al is het maar uit interesse? 't Is nu niet dat het een vreemde voorstelling is die jou nooit zou overkomen...
dinsdag 10 november 2009 om 20:33
quote:Magia schreef op 10 november 2009 @ 20:17:
zal hij overwegen om bij me weg te gaan.Hoelang weten jullie dat je zwanger bent? Zou het kunnen dat hij een en ander even moet verwerken, dat hij er aan moet wennen , dat hij ook bang is jou kwijt te raken?
zal hij overwegen om bij me weg te gaan.Hoelang weten jullie dat je zwanger bent? Zou het kunnen dat hij een en ander even moet verwerken, dat hij er aan moet wennen , dat hij ook bang is jou kwijt te raken?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 10 november 2009 om 20:33
Je zou samen een gesprek kunnen hebben bij een maatschappelijk werker van de afdeling gynaecologie of bij een abortuskliniek. Bij de kliniek kun je een beslissingsgesprek aanvragen. Dat houdt in dat je met een zeer kundig psycholoog SAMEN praat over jullie situatie. Je vriend komt dan echt niet weg met 'ik wil het niet en daarmee uit'. Je zult dieper moeten graven en er zal hem ook duidelijk worden gemaakt dat het in dit geval echt de vrouw is die de keuze maakt.
Veel sterkte!
Veel sterkte!
dinsdag 10 november 2009 om 20:33
quote:Mamasaar schreef op 10 november 2009 @ 20:29:
[...]
Ben ik het niet mee eens.
Op deze manier reageren is onbeschoft en een vorm van chantage.
Dit heeft alles te maken met normen en waarden.
Ik lees nergens wat over chantage hoor, en ook niet dat hij haar aandringt iets te doen. Hij zegt alleen; ik wil geen kind nu van jou, en als jij besluit het te houden wil ik geen relatie meer met je, maar ik zal je wel steunen in de opvoeding. Heel duidelijk.
Ik ben het overigens helemaal met je eens dat ik het schofterig van hem vind dat hij zegt dat zij hem als het ware 'bedriegt' als ze het kind houdt.
Ik vind dat je dit altijd even moet bespreken in een relatie; wat als.. Want de afspraak om anticonceptie te gebruiken is niet dezelfde afspraak om abortus te plegen als het mis gaat.
[...]
Ben ik het niet mee eens.
Op deze manier reageren is onbeschoft en een vorm van chantage.
Dit heeft alles te maken met normen en waarden.
Ik lees nergens wat over chantage hoor, en ook niet dat hij haar aandringt iets te doen. Hij zegt alleen; ik wil geen kind nu van jou, en als jij besluit het te houden wil ik geen relatie meer met je, maar ik zal je wel steunen in de opvoeding. Heel duidelijk.
Ik ben het overigens helemaal met je eens dat ik het schofterig van hem vind dat hij zegt dat zij hem als het ware 'bedriegt' als ze het kind houdt.
Ik vind dat je dit altijd even moet bespreken in een relatie; wat als.. Want de afspraak om anticonceptie te gebruiken is niet dezelfde afspraak om abortus te plegen als het mis gaat.
pluk de dag
dinsdag 10 november 2009 om 20:34
Hoe komt hij er bij dat jij hem zou bedriegen wanneer je het kind zou willen houden. Vind het idd emotionele chantage, en het zegt heel wat over iemand wanneer hij zó reageert.
Dit betekent niet dat hij geen recht van spreken heeft. Natuurlijk mag hij zíjn standpunt hebben, maar luistert hij wel naar jouw gevoelens?
Ik zou het heel erg vinden wanneer mijn man zo onverbiddelijk zou reageren. Kom op, hij heeft er ook aan meegewerkt hoor.
Dit betekent niet dat hij geen recht van spreken heeft. Natuurlijk mag hij zíjn standpunt hebben, maar luistert hij wel naar jouw gevoelens?
Ik zou het heel erg vinden wanneer mijn man zo onverbiddelijk zou reageren. Kom op, hij heeft er ook aan meegewerkt hoor.
dinsdag 10 november 2009 om 20:34
dinsdag 10 november 2009 om 20:34
quote:Rary schreef op 10 november 2009 @ 20:31:
draai het eens om.
als jij voor hém dit kind weghaalt zul jij dit hem de rest van jullie leven blijven verwijten. en dat lijkt me ook het einde van de relatie.Dat kan, maar dan kan ze wel met 'n schone lei opnieuw beginnen ipv als jonge meid alleen met 'n kind te komen zitten.
draai het eens om.
als jij voor hém dit kind weghaalt zul jij dit hem de rest van jullie leven blijven verwijten. en dat lijkt me ook het einde van de relatie.Dat kan, maar dan kan ze wel met 'n schone lei opnieuw beginnen ipv als jonge meid alleen met 'n kind te komen zitten.
