Kinderen
alle pijlers
angst voor zwangerschap na meerdere miskramen
vrijdag 3 april 2009 om 13:19
Ongeveer een jaar geleden ben ik gestopt met de pil, omdat we graag voor een tweede kindje wilden gaan.
Omdat ik bij de eerste meteen zwanger was en een probleemloze zwangerschap heb gehad, gingen we er vanuit dat het nu weer redelijk vlot zou gaan en zonder problemen. Dat bleek echter niet het geval...
3 maanden na het stoppen met de pil testte ik positief. Helaas kreeg ik toen na 6 weken een miskraam.
Vervolgens was ik 6 maanden later weer zwanger en weer kreeg ik na 7 weken een miskraam.
De maand na de miskraam, was ik meteen weer zwanger. Deze keer leek het goed te gaan: op de echo met 7 weken was een vruchtje met kloppend hartje te zien. Echter, toen ik 10 weken zwanger was, bleek het hartje niet meer te kloppen.
Er wordt nu onderzocht waarom het steeds misgaat. En ik hoop echt dat daar iets uit komt.
Ik durf nu gewoon niet meer zwanger te worden. Het verdriet, de angst... ik wil het gewoon niet meer meemaken. Alleen, de wens voor een tweede kindje is er natuurlijk nog steeds.
Wie herkent dit?
Omdat ik bij de eerste meteen zwanger was en een probleemloze zwangerschap heb gehad, gingen we er vanuit dat het nu weer redelijk vlot zou gaan en zonder problemen. Dat bleek echter niet het geval...
3 maanden na het stoppen met de pil testte ik positief. Helaas kreeg ik toen na 6 weken een miskraam.
Vervolgens was ik 6 maanden later weer zwanger en weer kreeg ik na 7 weken een miskraam.
De maand na de miskraam, was ik meteen weer zwanger. Deze keer leek het goed te gaan: op de echo met 7 weken was een vruchtje met kloppend hartje te zien. Echter, toen ik 10 weken zwanger was, bleek het hartje niet meer te kloppen.
Er wordt nu onderzocht waarom het steeds misgaat. En ik hoop echt dat daar iets uit komt.
Ik durf nu gewoon niet meer zwanger te worden. Het verdriet, de angst... ik wil het gewoon niet meer meemaken. Alleen, de wens voor een tweede kindje is er natuurlijk nog steeds.
Wie herkent dit?
vrijdag 3 april 2009 om 14:04
Ja heel erg herkenbaar. Hier ook 2 miskramen bij eerste poging voor een kindje. Ook de chromosoomonderzoeken gehad en de hele reutemeteut.
Ik was vooral bang dat het nooit zou lukken omdat ik al een geruime tijd bij de gyn. liep voor pijnklachten tijdens mijn cyclussen.
Maar nu toch na alle miskramen alweer 19 weken zwanger. Ik ben blij maar nog steeds bang hoor. Het doet zo pijn als de toekomst zich uitstippelt na de positieve test en het wordt je alsnog afgenomen.
Ik was vooral bang dat het nooit zou lukken omdat ik al een geruime tijd bij de gyn. liep voor pijnklachten tijdens mijn cyclussen.
Maar nu toch na alle miskramen alweer 19 weken zwanger. Ik ben blij maar nog steeds bang hoor. Het doet zo pijn als de toekomst zich uitstippelt na de positieve test en het wordt je alsnog afgenomen.
dinsdag 7 april 2009 om 12:20
Ik herken je verhaal.
Ik heb zelf 2 miskramen gehad, 1x na 12 weken en 1x na 9 weken zwangerschap. We zijn weer bezig maar eigenlijk ben ik doodsbang voor weer een miskraam. Ik wil nog geen onderzoeken laten doen. De kans dat hier iets uitkomt is 15% en de kans dat het de 3e keer wel goed gaat is stukken groter.
Toch zijn dit slechts cijfertjes, mijn gevoel zegt heel iets anders en is een stuk negatiever.
Ik wil wel heel graag zwanger worden, maar echt genieten van de eerst komende maanden zal ik niet meer gaan doen vrees ik. Ik zie soms nu al op tegen die tijd die komen gaat, al die spanningen en misschien wel weer een teleurstelling.
Ik hoop voor je dat je meer duidelijkheid krijgt uit de onderzoeken en dat het uiteindelijk goed komt. Sterkte met alles.
Ik heb zelf 2 miskramen gehad, 1x na 12 weken en 1x na 9 weken zwangerschap. We zijn weer bezig maar eigenlijk ben ik doodsbang voor weer een miskraam. Ik wil nog geen onderzoeken laten doen. De kans dat hier iets uitkomt is 15% en de kans dat het de 3e keer wel goed gaat is stukken groter.
Toch zijn dit slechts cijfertjes, mijn gevoel zegt heel iets anders en is een stuk negatiever.
Ik wil wel heel graag zwanger worden, maar echt genieten van de eerst komende maanden zal ik niet meer gaan doen vrees ik. Ik zie soms nu al op tegen die tijd die komen gaat, al die spanningen en misschien wel weer een teleurstelling.
Ik hoop voor je dat je meer duidelijkheid krijgt uit de onderzoeken en dat het uiteindelijk goed komt. Sterkte met alles.
