Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
vrijdag 27 maart 2015 om 17:14
vrijdag 27 maart 2015 om 17:34
Ze gaan me nog haten in het ziekenhuis . Op de verkoever hoorde ik ze iets mompelen over morfine, en met dat afkickgedoe van de afgelopen dagen in mijn achterhoofd heb ik daar dus een stokje voor gestoken. Zoon gaf trouwens zelf aan niet veel pijn te hebben en hij was hartstikke rustig, dus dan heeft hij echt wel genoeg aan al die rommel die hij nu al krijgt.
Na een half uurtje mocht ie alweer naar de afdeling terug en hij was daar nog niet aangesloten of er trad een neuro binnen die hem kunstjes wilde laten doen. Dat ging dus niet door, want zoon was natuurlijk nog zo duf als een konijn. Een uur later kwam ze het nog eens proberen, maar toen heb ik haar niet eens binnen gelaten. Zo'n mens kan toch verdorie zelf wel bevroeden dat een uur na de operatie niet het juiste moment is voor kunstjes, tsk. Ik zei nog dat ze dan beter 's morgens had kunnen komen, maar toen had ze 'geen tijd'. Tja.
En mevrouw de fysio heb ik ook weer gezien, maar die was onder een hoedje te vangen dit keer .
Met zoon gaat het trouwens goed. Hij slaapt veel, maar het is een mooie, rustige slaap. Hij ligt er echt weer bij als mijn jochie, als je alle gips en draadjes even buiten beschouwing laat. En als hij wakker is is hij veel helderder dan de afgelopen dagen. Praten doet hij niet, en ik twijfel of dat dwarsigheid is of dat hij last van zijn keel heeft. Vanmorgen begon hij een beetje te piepen toen ze tot drie keer aan toe moesten prikken voor het infuus, en dat klonk onwijs schor dus dat pleit voor de keelpijnhypothese. Aan de andere kant is het ook typisch iets voor hem om uit dwarsigheid niet te praten. Die arme jongen heeft nergens controle over, zelfs niet over zijn blaas want hij heeft nog steeds een katheter. En door niet te praten kan hij lekker toch iedereen op de kast krijgen. Ik heb er dus overal op aangedrongen om vooral geen aandacht te schenken aan dat niet-praten en niet te proberen hem te dwingen. Ik weet dat hij het kan want hij heeft het gedaan, en met gebaren komen we ook een heel eind.
Ik ga in ieder geval even naar die keel laten kijken. En als daar niks uit komt leg ik mijn dwarsigheidshypothese voor aan de ziekenhuispedagoogelaar. Dat is een heel tof mens, met wie ik helemaal op een lijn zit.
Na een half uurtje mocht ie alweer naar de afdeling terug en hij was daar nog niet aangesloten of er trad een neuro binnen die hem kunstjes wilde laten doen. Dat ging dus niet door, want zoon was natuurlijk nog zo duf als een konijn. Een uur later kwam ze het nog eens proberen, maar toen heb ik haar niet eens binnen gelaten. Zo'n mens kan toch verdorie zelf wel bevroeden dat een uur na de operatie niet het juiste moment is voor kunstjes, tsk. Ik zei nog dat ze dan beter 's morgens had kunnen komen, maar toen had ze 'geen tijd'. Tja.
En mevrouw de fysio heb ik ook weer gezien, maar die was onder een hoedje te vangen dit keer .
Met zoon gaat het trouwens goed. Hij slaapt veel, maar het is een mooie, rustige slaap. Hij ligt er echt weer bij als mijn jochie, als je alle gips en draadjes even buiten beschouwing laat. En als hij wakker is is hij veel helderder dan de afgelopen dagen. Praten doet hij niet, en ik twijfel of dat dwarsigheid is of dat hij last van zijn keel heeft. Vanmorgen begon hij een beetje te piepen toen ze tot drie keer aan toe moesten prikken voor het infuus, en dat klonk onwijs schor dus dat pleit voor de keelpijnhypothese. Aan de andere kant is het ook typisch iets voor hem om uit dwarsigheid niet te praten. Die arme jongen heeft nergens controle over, zelfs niet over zijn blaas want hij heeft nog steeds een katheter. En door niet te praten kan hij lekker toch iedereen op de kast krijgen. Ik heb er dus overal op aangedrongen om vooral geen aandacht te schenken aan dat niet-praten en niet te proberen hem te dwingen. Ik weet dat hij het kan want hij heeft het gedaan, en met gebaren komen we ook een heel eind.
Ik ga in ieder geval even naar die keel laten kijken. En als daar niks uit komt leg ik mijn dwarsigheidshypothese voor aan de ziekenhuispedagoogelaar. Dat is een heel tof mens, met wie ik helemaal op een lijn zit.
vrijdag 27 maart 2015 om 17:38
Misschien heeft hij keelpijn door de slang die ze naar binnen stoppen als je onder narcose gaat, sommige mensen hebben daar nog lang last van, bij de één is het nou eenmaal wat nauwer dan bij de ander maar daar houden ze alleen rekening mee als dat al bekend is, mijn man is tig keer onder narcose geweest en hij heeft een heel nauw keelgat, de voorlaatste keer heeft hij weken last gehad omdat er een te dikke slang naar binnen was geduwd. Hij bleef kuchen.
verba volant, scripta manent.
vrijdag 27 maart 2015 om 17:42
vrijdag 27 maart 2015 om 17:43
Beste lady en gezin,
Wat fijn om te lezen dat het steeds een stapje de goede kant op gaat!
Helaas had ik de afgelopen dagen geen tijd om te posten maar heb vandaag alles terug zitten lezen. Wat blijft het steeds toch spannend maar wel erg fijn dat er toch steeds een beetje verbetering te zien is!
Schrijf ajb op dit topic van je af! Het helpt jou ontzettend en wij vinden het allemaal alleen maar heel fijn om de berichtjes te lezen en op die manier ook op de hoogte gehouden te worden! (Er is niets aan te doen en ik zal vast niet de enige zijn maar zit zeeeeeeer regelmatig op de dag met jullie in mijn hoofd!)
Als je niets zou schrijven zouden alle forummers zich afvragen hoe het met jou en het gezin gaat dus ga vooral door!
Sterkte weer daar!
Wat fijn om te lezen dat het steeds een stapje de goede kant op gaat!
Helaas had ik de afgelopen dagen geen tijd om te posten maar heb vandaag alles terug zitten lezen. Wat blijft het steeds toch spannend maar wel erg fijn dat er toch steeds een beetje verbetering te zien is!
Schrijf ajb op dit topic van je af! Het helpt jou ontzettend en wij vinden het allemaal alleen maar heel fijn om de berichtjes te lezen en op die manier ook op de hoogte gehouden te worden! (Er is niets aan te doen en ik zal vast niet de enige zijn maar zit zeeeeeeer regelmatig op de dag met jullie in mijn hoofd!)
Als je niets zou schrijven zouden alle forummers zich afvragen hoe het met jou en het gezin gaat dus ga vooral door!
Sterkte weer daar!
vrijdag 27 maart 2015 om 17:49
vrijdag 27 maart 2015 om 18:41
LV, ik lees je verhaal en je updates en kan alleen maar denken: "wat een tof en stoere vrouw moet jij zijn!".
Net een week geleden krijg je een van de meest vreselijke berichten die je kunt krijgen als moeder en hier kom je ons bij praten op zo'n nuchtere maar ook liefdevolle manier. Ik vind dat zo ontzettend knap. Je liefde, je moederhart klinkt er aan alle kanten bovenuit maar tegelijkertijd ben je ook zo onderkoeld grappig en blijf je nuchter.
Ik ken je niet maar volgens mij ben je een topwijf.
En ik ben superblij te lezen dat jouw zoon kennelijk dezelfde genen heeft als jij. Die komt er wel, daar ben ik van overtuigd!
Net een week geleden krijg je een van de meest vreselijke berichten die je kunt krijgen als moeder en hier kom je ons bij praten op zo'n nuchtere maar ook liefdevolle manier. Ik vind dat zo ontzettend knap. Je liefde, je moederhart klinkt er aan alle kanten bovenuit maar tegelijkertijd ben je ook zo onderkoeld grappig en blijf je nuchter.
Ik ken je niet maar volgens mij ben je een topwijf.
En ik ben superblij te lezen dat jouw zoon kennelijk dezelfde genen heeft als jij. Die komt er wel, daar ben ik van overtuigd!
vrijdag 27 maart 2015 om 19:54
Wat kom je goed op voor je zoon (en wat een malloten dat ze een uur na een operatie neurologische testjes willen gaan doen ), en wat fijn dat de pedagoog goed met jullie door een deur kan! Goed om je berichten te lezen steeds, jullie houden je zo te lezen goed staande in alle hectiek van het ziekenhuis. Kan zoon het een beetje accepteren dat hij er moet blijven liggen? Of is dat juist waar hij opstandig van wordt? Hopelijk gaat hij binnenkort uit zichzelf een beetje babbelen. Kan hij in zijn hoofd wel woorden vinden en zinnen formuleren? Of kun je die vraag beter ook maar niet stellen? Wil hij anders schrijven?
Nu lekker weekend, dat geeft ook een wat rustiger ziekenhuisschema. Probeer zelf ook een beetje bij te tanken en geniet maar van de aanwezigheid van jullie dochter!
Nu lekker weekend, dat geeft ook een wat rustiger ziekenhuisschema. Probeer zelf ook een beetje bij te tanken en geniet maar van de aanwezigheid van jullie dochter!
vrijdag 27 maart 2015 om 21:44
@Beeldig: ik weet zeker dat hij zinnen kan maken. Vlak nadat hij wakker was gemaakt was hij zelfs heel spraakzaam. Hij maakte een grapje over alle logen en gogen in het ziekenhuis, stelde vragen en sprak zijn tevredenheid uit over het feit dat hij een auto had gesloopt . Gaandeweg werd dat minder. Magoe: vanavond heb ik hem gevraagd of hij last van zijn keel had en het antwoord was ja. Hij gaf ook aan dat hij daarom niet praat, en dat hij het vervelend vindt dat hij niet kan praten. Toen hebben ze in zijn mond gekeken en zijn tong en verhemelte moeten zo ongeveer aan elkaar vastgeplakt zitten van de droogte, en er zat ook een grote klont opgedroogd slijm (sorry voor het vieze praatje ). De zuster heeft de rommel zo veel mogelijk weggehaald en we gaan nu toch maar beginnen met wat drinken, al is het alleen maar wat sabbelen uit een nat gaasje of wattenstokje. Hopelijk haalt dat wat uit, en als de medicijnen wat meer afgebouwd zijn kan hij ook weer gewoon gaan drinken.
vrijdag 27 maart 2015 om 21:53
Fijn dat je dat even hebt laten onderzoeken dus! De reden dat ik het vroeg, is omdat er ook taalproblemen kunnen ontstaan na zo'n klap. Maar als hij al gesproken heeft, dan lijkt me dat niet waarschijnlijk nee. Hopelijk mag hij snel gaan drinken! Een infuus met vocht is leuk en aardig, maar doet niets tegen een droge mond natuurlijk.
Wat doen jullie het goed daar. Assertief, de juiste vragen stellen en op het goede moment op strepen gaan staan. Complimenten hoor!
Wat doen jullie het goed daar. Assertief, de juiste vragen stellen en op het goede moment op strepen gaan staan. Complimenten hoor!
vrijdag 27 maart 2015 om 21:55
Waar zijn ze bang voor, qua drinken? Bij mij bleek er op een aantal momenten wel degelijk wat speelruimte, toen ik aangaf dat ik echt niet misselijk was (of bij een andere opname dat ik echt mijn pillen met water in moest nemen ). Het scheelt al zo veel als hij af en toe een nipje of zelfs een minislokje mag nemen! Ik kreeg van de narcose ook een heel droge mond, dus best kans dat dat ook niet helpt.
vrijdag 27 maart 2015 om 22:00
vrijdag 27 maart 2015 om 22:08
Ze durven het niet omdat hij longproblemen heeft gehad (gekneusde longen) en hij behoorlijk versuffende medicijnen krijgt (die overigens wel worden afgebouwd, maar langzaam vanwege die ontwenningsverschijnselen). De kans bestaat dus dat hij niet goed slikt en als er vocht in zijn longen komt kunnen we weer opnieuw beginnen.
