Kinderen
alle pijlers
bewust geen tweede kind
maandag 11 februari 2008 om 20:51
woensdag 13 februari 2008 om 14:54
Waarom bemoeien mensen zich zowiezo zoveel met anderen! Waarschijnlijk omdat ze hun eigen leven niet echt leuk vinden. Ik denk dat er daarom ook zoveel soaps zijn (die zijn toch eigenlijk ook allemaal hetzelfde: genieten van de ellende van een ander!).
En bovenstaande kan ik zelfs op mijn eigen leven betrekken: ik veroordeelde eerst ook mensen die bewust voor één kind kozen en dat kwam ook voort uit mijn eigen tekortkoming. Ik projecteerde mijn eigen verdriet op een ander en dat is natuurlijk echt helemaal niet eerlijk!
En bovenstaande kan ik zelfs op mijn eigen leven betrekken: ik veroordeelde eerst ook mensen die bewust voor één kind kozen en dat kwam ook voort uit mijn eigen tekortkoming. Ik projecteerde mijn eigen verdriet op een ander en dat is natuurlijk echt helemaal niet eerlijk!
woensdag 13 februari 2008 om 14:55
woensdag 13 februari 2008 om 14:58
He Jules, dat komt mij ook bekend voor. Ik vond het ook zielig voor het kind als ouders bewust voor 1 kind kozen. En nu ga ik het waarschijnlijk zelf ook doen. Ik vergat voor het gemak dat ouders ook hun eigen wensen en misschien wel beperkingen hebben. Ik wist gewoon echt niet waar ik het over had. Beste stuurlui staan aan wal he.
woensdag 13 februari 2008 om 16:00
Ik neem maar even de vrijheid om op die vraag te antwoorden Sun, alhoewel je t denk ik niet echt tegen mij hebt.
Het stoort mij niet als mensen vragen of we nog een tweede kindje willen. Ik vind dat een vrij normale vraag. Het ligt blijkbaar ook in de lijn der verwachting bij de meesten dat je minimaal twee kinderen wil hebben, dus die vraag kun je dan verwachten. Ik geef daar ook altijd gewoon antwoord op. Heb alleen niet zo'n zin om onze keuze voor (naar het er nu uitziet, maar ik durf nooit nooit te zeggen) 1 kind te moeten verdedigen.
Wil ik trouwens ook prima uitleggen hoor, maar niet verdedigen. Het lijkt wel alsof sommige mensen het idee hebben dat ze je moeten overtuigen om toch echt voor een tweede te gaan, haha. Alsof je na zo'n gesprek zegt "oh ok, nú snap ik het pas. Kunt u even uit de weg gaan, er moet geneukt worden".
Dus wat mij betreft: ik wil alles uitleggen, maar graag wel gerespecteerd (hoezee, ik mag het woord eens gebruiken) worden in mijn keuze. Ook al is dat misschien niet de keus van mijn gesprekspartner.
Het stoort mij niet als mensen vragen of we nog een tweede kindje willen. Ik vind dat een vrij normale vraag. Het ligt blijkbaar ook in de lijn der verwachting bij de meesten dat je minimaal twee kinderen wil hebben, dus die vraag kun je dan verwachten. Ik geef daar ook altijd gewoon antwoord op. Heb alleen niet zo'n zin om onze keuze voor (naar het er nu uitziet, maar ik durf nooit nooit te zeggen) 1 kind te moeten verdedigen.
Wil ik trouwens ook prima uitleggen hoor, maar niet verdedigen. Het lijkt wel alsof sommige mensen het idee hebben dat ze je moeten overtuigen om toch echt voor een tweede te gaan, haha. Alsof je na zo'n gesprek zegt "oh ok, nú snap ik het pas. Kunt u even uit de weg gaan, er moet geneukt worden".
Dus wat mij betreft: ik wil alles uitleggen, maar graag wel gerespecteerd (hoezee, ik mag het woord eens gebruiken) worden in mijn keuze. Ook al is dat misschien niet de keus van mijn gesprekspartner.
woensdag 13 februari 2008 om 16:12
Nee dat gedeelte snapte ik al Five! Dat had je al mooi omschreven eerder
Ikzelf heb er dus ook geen moeite mee dat mensen dat vragen. (al had ik daar niet zoveel last van want ik had een moeilijk kind en wallen tot knieeen, dus ze durfden niet, en als ze het dan vroegen dan kwam er een waterval met honderd redenen waarom ik GEEN tweede wilde. )
Toch zie ik, ook hier, best wel vaak voorbij komen dat mensen het vragen, en dat er gereageerd wordt met bemoei je met je eigen zaken/ dat vraag je niet.
Ik vraag me dus af wat het dan precies is aan die vraag dat als zo storend ervaren wordt.
Ikzelf heb er dus ook geen moeite mee dat mensen dat vragen. (al had ik daar niet zoveel last van want ik had een moeilijk kind en wallen tot knieeen, dus ze durfden niet, en als ze het dan vroegen dan kwam er een waterval met honderd redenen waarom ik GEEN tweede wilde. )
Toch zie ik, ook hier, best wel vaak voorbij komen dat mensen het vragen, en dat er gereageerd wordt met bemoei je met je eigen zaken/ dat vraag je niet.
Ik vraag me dus af wat het dan precies is aan die vraag dat als zo storend ervaren wordt.
woensdag 13 februari 2008 om 16:18
Ik denk dat ze zich aangevallen voelen en meteen in de verdediging schieten. Waarschijnlijk óf net iets te vaak een negatieve reactie gehad óf je toch stiekem schuldig voelen.
Haha, ik heb ook een vriendin die het niet bepaald makkelijk heeft met haar zoon. En ik heb wel eens de neiging om tegen haar te zeggen: "jij wil zeker geen tweede he?". Leek me toch wat te direkt en oordelend.
Wel leuk dat niemand het dan van je verwacht meer, als je al zo vaak hebt aangegeven geen tweede meer te willen. Daar gok ik ook op. Ik ga ervanuit geen tweede meer te willen, maar mocht dat ooit tóch zo zijn, dan is iedereen inmiddels wel uitgevraagd over die tweede en komt het als een verrassing. Doen we lekker sokjes in de boerenkool enzo
Haha, ik heb ook een vriendin die het niet bepaald makkelijk heeft met haar zoon. En ik heb wel eens de neiging om tegen haar te zeggen: "jij wil zeker geen tweede he?". Leek me toch wat te direkt en oordelend.
Wel leuk dat niemand het dan van je verwacht meer, als je al zo vaak hebt aangegeven geen tweede meer te willen. Daar gok ik ook op. Ik ga ervanuit geen tweede meer te willen, maar mocht dat ooit tóch zo zijn, dan is iedereen inmiddels wel uitgevraagd over die tweede en komt het als een verrassing. Doen we lekker sokjes in de boerenkool enzo
woensdag 13 februari 2008 om 16:23
MIsschien is dat t wel inderdaad...het gevoel zich te moeten verdedigen als je het bij 1 kind houdt. Maar ik vraag me dus af of er ook vrouwen zijn die de vraag storend vinden die wel een wens voor een tweede hebben. Dat zie ik namelijk ook wel eens voorbijschuiven....
Ja boerenkool, leuk. Of een rol beschuit op je bureau neerzetten. Ook zo leuk
Ja boerenkool, leuk. Of een rol beschuit op je bureau neerzetten. Ook zo leuk
woensdag 13 februari 2008 om 16:23
Mijn zoon is nu 3,5 en ik ben 14 weken zwanger van de 2e. Wij hebben ook altijd heel hard geroepen dat het er bij 1 bleef en daardoor zijn de meeste mensen nu heel verbaasd. Dat is erg leuk.
Zelf wilde ik eigenlijk al een jaar wel een tweede (mijn vriend wilde niet), terwijl ik daarvoor echt heel zeker wist dat 1 voor mij genoeg was. Wij hebben ook echt al spullen zoals de kinderwagen verkocht.
Het kan verkeren....
De vraag wanneer de tweede komt vind ik ook altijd storend. Vraag gewoon of er nog een tweede komt, maar ga er niet vanuit DAT er een tweede komt.
Zelf wilde ik eigenlijk al een jaar wel een tweede (mijn vriend wilde niet), terwijl ik daarvoor echt heel zeker wist dat 1 voor mij genoeg was. Wij hebben ook echt al spullen zoals de kinderwagen verkocht.
Het kan verkeren....
De vraag wanneer de tweede komt vind ik ook altijd storend. Vraag gewoon of er nog een tweede komt, maar ga er niet vanuit DAT er een tweede komt.
woensdag 13 februari 2008 om 17:24
Sunlight, ik denk dat het vooral de manier waarop het gevraagd wordt, storend is. Eigenlijk zoals Morrie en Highfive al aangeven.
Een vriendin van mij wil geen kinderen. Voelt absoluut niet de behoefte en haar vriend voelt hetzelfde dus je zou zeggen: geen probleem! Ware het niet dat ze altijd, maar dan ook ALTIJD moet uitleggen waarom ze nog geen kinderen heeft en waarom ze ook nooit komen! Op zich vindt zij dat helemaal geen probleem, als het maar met respect gaat. En dat gaat het dus vaak niet. Vragen als: weet je zeker dat je geen kinderen wilt, je bent nu vruchbaar, wil je later geen oma worden (!?), etc.
Een vriendin van mij wil geen kinderen. Voelt absoluut niet de behoefte en haar vriend voelt hetzelfde dus je zou zeggen: geen probleem! Ware het niet dat ze altijd, maar dan ook ALTIJD moet uitleggen waarom ze nog geen kinderen heeft en waarom ze ook nooit komen! Op zich vindt zij dat helemaal geen probleem, als het maar met respect gaat. En dat gaat het dus vaak niet. Vragen als: weet je zeker dat je geen kinderen wilt, je bent nu vruchbaar, wil je later geen oma worden (!?), etc.
zaterdag 16 februari 2008 om 20:42
Hai Fairytale,
ik vind het best leuk om gedachten uit te wisselen af en toe over het leven en over hoe dit soort dingen tot stand komen. Maar jij zoekt echt een speciaal groepje om te kletsen over 'maar' 1 kind?
Voor mij persoonlijk is de hoeveelheid kinderen niet de bindende factor waarom ik met mensen omga. Want er zijn mensen met meerdere kinderen in mijn omgeving en mensen zonder kinderen. Voornaamste is dat ik merk dat de ouders met twee kleintjes momenteel vrij druk zijn en minder tijd hebben. Net als de kinderloze stellen misschien merken dat er minder tijd voor hen is door ouders uberhaupt?
Maar aangezien beide categoriën mij in principe evenveel te zeggen hebben, hoef ik er niet echt speciaal over te kletsen. Sorry...
Maar hier wil ik best nog wel wat zinnigs daarover meebabbelen hoor ; )
ik vind het best leuk om gedachten uit te wisselen af en toe over het leven en over hoe dit soort dingen tot stand komen. Maar jij zoekt echt een speciaal groepje om te kletsen over 'maar' 1 kind?
Voor mij persoonlijk is de hoeveelheid kinderen niet de bindende factor waarom ik met mensen omga. Want er zijn mensen met meerdere kinderen in mijn omgeving en mensen zonder kinderen. Voornaamste is dat ik merk dat de ouders met twee kleintjes momenteel vrij druk zijn en minder tijd hebben. Net als de kinderloze stellen misschien merken dat er minder tijd voor hen is door ouders uberhaupt?
Maar aangezien beide categoriën mij in principe evenveel te zeggen hebben, hoef ik er niet echt speciaal over te kletsen. Sorry...
Maar hier wil ik best nog wel wat zinnigs daarover meebabbelen hoor ; )
zaterdag 16 februari 2008 om 21:34
quote:sunlight schreef op 13 februari 2008 @ 15:02:
Wat is het precies dat jullie stoort als mensen vragen of je nog een tweede kindje wilt? Is het de manier van vragen, of is het uberhaupt dat mensen daar naar vragen dat als storend wordt ervaren?
Wat mij in eerste instantie stoorde aan deze vraag; de vraag werd aan mij gesteld toen ik net 3 weken geleden was bevallen. Dat was wel het laatste waar ik me bezig hield, een tweede (maken)
De vraag overviel me gewoon, mijn man en ik hadden het er na de bevalling niet over gehad.
En het was een kennis die het vroeg. En ik vond de vraag dus net iets te prive op dat moment, bij degene.
En ook de aanname dat er maar een tweede komt. Er wordt niet gevraagd willen jullie een tweede?, Maar WANNEER komt de tweede?
Mijn schoonmoeder had er ook een handje van om voordat ik zwanger was steeds weer te zeggen dat ze graag oma wil worden. Terwijl we minstens net zo vaak hebben gezegd dat we graag ouders willen worden, maar dat het niet meteen lukt.
Misschien komt het ook wel daardoor, dat ik de vraag over een tweede daarom storend vind. Niet iewdereen is in 1x zwanger en bij niet iedereen komt de tweede zomaar uit de lucht vallen.
Wat is het precies dat jullie stoort als mensen vragen of je nog een tweede kindje wilt? Is het de manier van vragen, of is het uberhaupt dat mensen daar naar vragen dat als storend wordt ervaren?
Wat mij in eerste instantie stoorde aan deze vraag; de vraag werd aan mij gesteld toen ik net 3 weken geleden was bevallen. Dat was wel het laatste waar ik me bezig hield, een tweede (maken)
De vraag overviel me gewoon, mijn man en ik hadden het er na de bevalling niet over gehad.
En het was een kennis die het vroeg. En ik vond de vraag dus net iets te prive op dat moment, bij degene.
En ook de aanname dat er maar een tweede komt. Er wordt niet gevraagd willen jullie een tweede?, Maar WANNEER komt de tweede?
Mijn schoonmoeder had er ook een handje van om voordat ik zwanger was steeds weer te zeggen dat ze graag oma wil worden. Terwijl we minstens net zo vaak hebben gezegd dat we graag ouders willen worden, maar dat het niet meteen lukt.
Misschien komt het ook wel daardoor, dat ik de vraag over een tweede daarom storend vind. Niet iewdereen is in 1x zwanger en bij niet iedereen komt de tweede zomaar uit de lucht vallen.
maandag 18 februari 2008 om 14:14
Zo is het maar net, Doornroosje. Ik zou een gat in de lucht springen als er überhaupt een eerste komt. Voordat ik met zwanger raken bezig was, dacht ik altijd aan minimaal 3 kinderen. Inmiddels realiseer ik me dat 1 ook al prachtig zou zijn. Zit middenin de medische molen en ik vraag me af of ik later (als ik al het geluk mag hebben) nog een 2e keer dit hele traject zou kunnen opbrengen.
dinsdag 19 februari 2008 om 11:20
quote:Doornroosje1981 schreef op 16 februari 2008 @ 21:34:En ook de aanname dat er maar een tweede komt. Er wordt niet gevraagd willen jullie een tweede?, Maar WANNEER komt de tweede?
Precies! Er wordt maar vanuit gegaan dat je trouwt en kinderen krijgt. En, zoals Ghislaine helaas maar al te goed weet: het lukt ook niet zomaar bij iedereen, dan kan zo'n vraag best pijnlijk zijn.
Trouwens, als iemand mij op een normale manier vraagt waarom ik geen kinderen wil, zal ik daar altijd serieus op antwoorden. Het is vooral de manier waarop dat soort dingen wordt gevraagd.
Precies! Er wordt maar vanuit gegaan dat je trouwt en kinderen krijgt. En, zoals Ghislaine helaas maar al te goed weet: het lukt ook niet zomaar bij iedereen, dan kan zo'n vraag best pijnlijk zijn.
Trouwens, als iemand mij op een normale manier vraagt waarom ik geen kinderen wil, zal ik daar altijd serieus op antwoorden. Het is vooral de manier waarop dat soort dingen wordt gevraagd.
dinsdag 19 februari 2008 om 11:27
quote:Mariska76 schreef op 19 februari 2008 @ 11:20:
[...]
Trouwens, als iemand mij op een normale manier vraagt waarom ik geen kinderen wil, zal ik daar altijd serieus op antwoorden. Het is vooral de manier waarop dat soort dingen wordt gevraagd.daar ben ik het ook mee eens. Als het serieus en op een normale manier wordt gevraagd, ben ik best bereid serieus te antwoorden. Maar het gebeurt ook vaak dat de vraag gesteld wordt zonder dat men er over nadenkt en beetje net zoals: wat is het lekker wer he? Dan heb ik niet altijd zin om het hoe en waarom uit te leggen.
[...]
Trouwens, als iemand mij op een normale manier vraagt waarom ik geen kinderen wil, zal ik daar altijd serieus op antwoorden. Het is vooral de manier waarop dat soort dingen wordt gevraagd.daar ben ik het ook mee eens. Als het serieus en op een normale manier wordt gevraagd, ben ik best bereid serieus te antwoorden. Maar het gebeurt ook vaak dat de vraag gesteld wordt zonder dat men er over nadenkt en beetje net zoals: wat is het lekker wer he? Dan heb ik niet altijd zin om het hoe en waarom uit te leggen.
dinsdag 19 februari 2008 om 12:44
Mensen kunnen gewoon heel brutaal daarin zijn. Toen ik zo'n 17 weken zwanger was van ons zoontje, begon mijn schoonvader er al over dat we toch zeker wel voor een tweede gingen, want 'een gezin met één kind is wel erg karig'. Ik had zoiets van 'pardon?', ten eerste, alsof één kind niet al iets fantastisch is, en ten tweede omdat ik zelf enig kind ben, het gezin dat ik met mijn ouders vorm is gewoon wat het is, ik heb het nooit als karig beschouwd. Dat is gewoon je thuissituatie en hoe je het gewend bent.
Ik zou over een tijdje best graag een tweede kindje willen, maar ik vind het niks geen schande als je het - om wat voor reden dan ook - bij één kindje houdt. Daar is niks karigs aan en ook niks asociaals of zieligs of wat dan ook.
Ik zou over een tijdje best graag een tweede kindje willen, maar ik vind het niks geen schande als je het - om wat voor reden dan ook - bij één kindje houdt. Daar is niks karigs aan en ook niks asociaals of zieligs of wat dan ook.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 23 december 2009 om 15:52
Wel een late reactie maar toch ...
Heb tijdens mijn 5de maand van de zwangerschap een zwangerschapspsychose doorgemaakt. Deze is nog verergerd naarmate mijn zoon geboren werd. En heb daarbovenop nog een depressie ontwikkeld. Nu 3 jaar later heb ik het gevoel dat ik er uit ben. Moet nu enkel nog een leuke baan vinden en ben weer op goede weg.
Maar er zit me een ding dwars ik wil zo vreselijk graag een tweede kindje. Ik ben ook wel bang dat het me weer gaat overkomen. Maar langs de andere kant kan ik de symptomen van depressie en inzinking goed herkennen. Heb een kleine inzinking gehad in juni dit jaar en heb me gelijk laten opnemen. Sinds juli gaat het beter, en sinds oktober ben ik genezen verklaard en ben ik gestopt met AD. Ik neem nog wel AP.
Voor mijn vriend is het beslist er komt geen tweede en dat maakt mij vreselijk verdrietig. Ik zoek nog altijd hoop dat hij bijdraait. (mijn god krijg hier de tranen in mijn ogen van). Als wij dan eens ruzie maken, sleur ik het onderwerp er altijd bij. En het eindigt altijd in een ontroostbare huilbui. Ik kan het gewoon niet accepteren dat er geen kindje meer komt.
Zitten er nog meer vrouwen in deze situatie?
Heb tijdens mijn 5de maand van de zwangerschap een zwangerschapspsychose doorgemaakt. Deze is nog verergerd naarmate mijn zoon geboren werd. En heb daarbovenop nog een depressie ontwikkeld. Nu 3 jaar later heb ik het gevoel dat ik er uit ben. Moet nu enkel nog een leuke baan vinden en ben weer op goede weg.
Maar er zit me een ding dwars ik wil zo vreselijk graag een tweede kindje. Ik ben ook wel bang dat het me weer gaat overkomen. Maar langs de andere kant kan ik de symptomen van depressie en inzinking goed herkennen. Heb een kleine inzinking gehad in juni dit jaar en heb me gelijk laten opnemen. Sinds juli gaat het beter, en sinds oktober ben ik genezen verklaard en ben ik gestopt met AD. Ik neem nog wel AP.
Voor mijn vriend is het beslist er komt geen tweede en dat maakt mij vreselijk verdrietig. Ik zoek nog altijd hoop dat hij bijdraait. (mijn god krijg hier de tranen in mijn ogen van). Als wij dan eens ruzie maken, sleur ik het onderwerp er altijd bij. En het eindigt altijd in een ontroostbare huilbui. Ik kan het gewoon niet accepteren dat er geen kindje meer komt.
Zitten er nog meer vrouwen in deze situatie?
woensdag 23 december 2009 om 16:18
Wicthke, toch ook maar even hier een reactie in plaats van op ons "eigen" topic.
Ik zit in een andere situatie dan jij, maar ik mag vanwege mijn ziekte ook geen 2e kind. Ook mij doet dit heel veel verdriet, maar ik weet dat ik op zoek kan naar een doodskist als ik wel weer zwanger zou worden.
Bij mij heeft ook man het er heel erg moeilijk mee.
Voor hem vind ik het ook erg vervelend, laten we eerlijk zijn, hij zou nog wel 10 kinderen kunnen krijgen bij iemand anders.
Ik denk dat we allebei op onze eigen manier gewoon heel erg sterk moeten zijn. Ik ben ervan overtuigd dat in onze situatie een 2e kind heel erg egoistisch is. Onze kids hebben er geen idee van hoe het zou zijn om en broertje of zusje te hebben ze zijn niet anders gewend.
Maar wijzelf hebben een erg grote kans om zwaarwegende gezondheidsproblemen te krijgen, wat niet alleen vreselijk (in mijn geval dodelijk) is voor onszelf, maar ook voor onze mannen en kinderen.
Echt, onze kinderen zijn zeker momenteel beter af als ze enigskind zijn. Heel veel sterkte meid.
Ik zit in een andere situatie dan jij, maar ik mag vanwege mijn ziekte ook geen 2e kind. Ook mij doet dit heel veel verdriet, maar ik weet dat ik op zoek kan naar een doodskist als ik wel weer zwanger zou worden.
Bij mij heeft ook man het er heel erg moeilijk mee.
Voor hem vind ik het ook erg vervelend, laten we eerlijk zijn, hij zou nog wel 10 kinderen kunnen krijgen bij iemand anders.
Ik denk dat we allebei op onze eigen manier gewoon heel erg sterk moeten zijn. Ik ben ervan overtuigd dat in onze situatie een 2e kind heel erg egoistisch is. Onze kids hebben er geen idee van hoe het zou zijn om en broertje of zusje te hebben ze zijn niet anders gewend.
Maar wijzelf hebben een erg grote kans om zwaarwegende gezondheidsproblemen te krijgen, wat niet alleen vreselijk (in mijn geval dodelijk) is voor onszelf, maar ook voor onze mannen en kinderen.
Echt, onze kinderen zijn zeker momenteel beter af als ze enigskind zijn. Heel veel sterkte meid.
woensdag 23 december 2009 om 20:50
woensdag 23 december 2009 om 21:20
donderdag 24 december 2009 om 15:03
quote:mischa04 schreef op 23 december 2009 @ 20:50:
Ik ben 3 weken geleden bevallen van een geweldige dochter en ik weet zeker dat ik dat nooit weer ga doen!
Wat een horror!
Alles dat mis kon gaan ging mis.
Ik heb nu ook flinke last van nachtmerries en begin nog te huilen als ik eraan terug denk.
Onze dochter krijgt nooit een broertje of zusje.
Ik weet exact wat je bedoelt. Alleen is het hier al ruim 4 jaar geleden. En het slijt niet. Hier ook geen tweede.
Sterkte meis, knuffel!!
Ik ben 3 weken geleden bevallen van een geweldige dochter en ik weet zeker dat ik dat nooit weer ga doen!
Wat een horror!
Alles dat mis kon gaan ging mis.
Ik heb nu ook flinke last van nachtmerries en begin nog te huilen als ik eraan terug denk.
Onze dochter krijgt nooit een broertje of zusje.
Ik weet exact wat je bedoelt. Alleen is het hier al ruim 4 jaar geleden. En het slijt niet. Hier ook geen tweede.
Sterkte meis, knuffel!!
donderdag 24 december 2009 om 15:35
quote:mischa04 schreef op 23 december 2009 @ 20:50:
Ik ben 3 weken geleden bevallen van een geweldige dochter en ik weet zeker dat ik dat nooit weer ga doen!
Wat een horror!
Alles dat mis kon gaan ging mis.
Ik heb nu ook flinke last van nachtmerries en begin nog te huilen als ik eraan terug denk.
Onze dochter krijgt nooit een broertje of zusje.
Praat erover!
Hier hetzelfde gevoel ook al is die bevalling bijna 5 jaar geleden. En nog steeds wordt ik verdrietig als ik aan die bevalling terugdenk, dat gevoel zit er nog altijd. Toch heb ik het nog een keer aangedurft en vanaf het moment dat mijn zoontje geboren werd (ruim 2 jaar geleden en dus 2,5 jaar na die horrorbevalling) weet ik dat er hier als het mag lukken nog een derde kindje zal komen. Dat was zo'n andere, veel fijnere ervaring. Als je dus ehct graag meer dan 1 kindje wilt laat je dan niet tegenhouden door een traumatische bevalling, praat erover, bespreek hoe dingen de volgende keer anders kunnen enz.
Sterkte ermee in elk geval, 3 weken is nog wel heel vers. En het belangrijkste van alles van harte gefeliciteerd nog met je kleintje en geniet van de eerste feestdagen met elkaar.
Ik ben 3 weken geleden bevallen van een geweldige dochter en ik weet zeker dat ik dat nooit weer ga doen!
Wat een horror!
Alles dat mis kon gaan ging mis.
Ik heb nu ook flinke last van nachtmerries en begin nog te huilen als ik eraan terug denk.
Onze dochter krijgt nooit een broertje of zusje.
Praat erover!
Hier hetzelfde gevoel ook al is die bevalling bijna 5 jaar geleden. En nog steeds wordt ik verdrietig als ik aan die bevalling terugdenk, dat gevoel zit er nog altijd. Toch heb ik het nog een keer aangedurft en vanaf het moment dat mijn zoontje geboren werd (ruim 2 jaar geleden en dus 2,5 jaar na die horrorbevalling) weet ik dat er hier als het mag lukken nog een derde kindje zal komen. Dat was zo'n andere, veel fijnere ervaring. Als je dus ehct graag meer dan 1 kindje wilt laat je dan niet tegenhouden door een traumatische bevalling, praat erover, bespreek hoe dingen de volgende keer anders kunnen enz.
Sterkte ermee in elk geval, 3 weken is nog wel heel vers. En het belangrijkste van alles van harte gefeliciteerd nog met je kleintje en geniet van de eerste feestdagen met elkaar.
donderdag 24 december 2009 om 16:20
Eigenlijk zou ik erover moeten praten ja, maar het is nu allemaal nog te vers.
Het meest erge vond ik dat ik de hele zwangerschap om een keizersnee heb gevraagd omdat ik wist dat het niet zou lukken, maar er werd niet geluisterd en nu ging alles zo verschrikkelijk snel dat ik echt weet dat ik dit nooit meer doe!
Ik zal een topic over horrorbevallingen beginnen!
Het meest erge vond ik dat ik de hele zwangerschap om een keizersnee heb gevraagd omdat ik wist dat het niet zou lukken, maar er werd niet geluisterd en nu ging alles zo verschrikkelijk snel dat ik echt weet dat ik dit nooit meer doe!
Ik zal een topic over horrorbevallingen beginnen!
