Kinderen
alle pijlers
Bij twijfel: doen!?
zondag 5 september 2010 om 13:47
Hallo allemaal,
Mijn vriend en ik hebben al een tijdje een kinderwens, maar ook de daarbij behorende twijfels als: zullen we er nu aan beginnen of nog even wachten tot we wel dat koophuis hebben en die stationwagen? Hoe ziet ons leven er met kind uit, nog tijd voor uitjes en af en toe een kroegje'?
We kunnen er samen uren over praten, maar de knoop doorhakken is moeilijk. Nu hebben we het er gisteravond over gehad met goede vrienden van ons die twee kanjers van kinderen hebben. Zij werkt 24 uur en hij studeert, werkt en sport. De man zei erg overtuigd: bij twijfel: gewoon doen! Zolang je de beslissing samen maakt en zeker bent van élkaar, kan er weinig verkeerd gaan.
Mijn vraag is, lieve mama's; zijn jullie het daar mee eens? Hebben jullie getwijfeld voor je aan kinderen begon (de pil de deur uit deed), en is het meegevallen?
Thanks!
Mijn vriend en ik hebben al een tijdje een kinderwens, maar ook de daarbij behorende twijfels als: zullen we er nu aan beginnen of nog even wachten tot we wel dat koophuis hebben en die stationwagen? Hoe ziet ons leven er met kind uit, nog tijd voor uitjes en af en toe een kroegje'?
We kunnen er samen uren over praten, maar de knoop doorhakken is moeilijk. Nu hebben we het er gisteravond over gehad met goede vrienden van ons die twee kanjers van kinderen hebben. Zij werkt 24 uur en hij studeert, werkt en sport. De man zei erg overtuigd: bij twijfel: gewoon doen! Zolang je de beslissing samen maakt en zeker bent van élkaar, kan er weinig verkeerd gaan.
Mijn vraag is, lieve mama's; zijn jullie het daar mee eens? Hebben jullie getwijfeld voor je aan kinderen begon (de pil de deur uit deed), en is het meegevallen?
Thanks!
zondag 5 september 2010 om 13:52
Als je een stabiele relatie hebt, en je beide kinderen wilt, zie ik niet in waarom je niet zou beginnen. Dat koophuis en die stationwagen zijn niet perse nodig hoor...
Bovendien weet je nooit zeker hoe het leven loopt, zelfs als je nu de pil de deur uit doet, kan dat koophuis er eerder zijn dan het kind.
Bovendien weet je nooit zeker hoe het leven loopt, zelfs als je nu de pil de deur uit doet, kan dat koophuis er eerder zijn dan het kind.
zondag 5 september 2010 om 13:53
zondag 5 september 2010 om 14:03
Alleen het ontbreken van een koophuis en een stationauto lijkt mij geen bezwaar om met kinderen te beginnen. Wij hebben helemaal geen auto en dat is tot nu toe geen enkel probleem. Alles lukt tot nu toe met het ov en voor de vakantie hebben we een auto geleend.
Nu de tweede op komst is hebben we een huis gekocht, maar dat was vooral vanwege de tuin en de locatie. Een tweede kind was in onze huurwoning ook geen bezwaar geweest. Een baby denkt heus niet: nou nou, wat is het huis van mijn ouders klein...
Nu de tweede op komst is hebben we een huis gekocht, maar dat was vooral vanwege de tuin en de locatie. Een tweede kind was in onze huurwoning ook geen bezwaar geweest. Een baby denkt heus niet: nou nou, wat is het huis van mijn ouders klein...
zondag 5 september 2010 om 14:08
Als jullie het allebei willen en jullie relatie is goed zou ik ervoor gaan.
Een beetje twijfel hoort erbij, want natuurlijk zal jullie leventje erdoor veranderen, maar als de basis goed is komen die koophuis en stationwagen later wel
Zoals DMN zegt kan jullie leeftijd nog meespelen, hoe oud zijn jullie?
Een beetje twijfel hoort erbij, want natuurlijk zal jullie leventje erdoor veranderen, maar als de basis goed is komen die koophuis en stationwagen later wel
Zoals DMN zegt kan jullie leeftijd nog meespelen, hoe oud zijn jullie?
zondag 5 september 2010 om 14:10
Toen wij 7 jaar geleden de oudste kregen hadden we alleen een oud peugeotje 106 en een huurappartement van 55 m2, we sliepen met z'n 3-en achter een kast. Dat maakt een baby echt niet uit hoor, en het ging prima. Inmiddels hebben we 2 jongens en een meisje en zijn we dolgelukkig met ze. (En hebben we inmiddels een echt huis met 2 slaapkamers )
zondag 5 september 2010 om 14:13
Bedankt voor jullie reacties. Ik heb zelf liever jong kinderen, die onze 'groei' (qua woonruimte, werk, inkomen) meemaken. Dan pas aan kinderen te beginnen wanneer alles er is. Maar in onze families ligt er vaak een druk van, beide klaar met studie dan koophuis, auto, hondje en dán een kind. Denk dat daar de twijfel soms vandaan komt.
Ik ben 22 en vriend 26. Móchten we al direct zwanger worden dan is het 23/27. Vind het zelf een prima leeftijd om aan kinderen te beginnen. Daarnaast zijn we 5 jaar bij elkaar en wonen nu 2 jaar samen in een gezellig rijtjeshuis met 3 slaapkamers.
Ik denk soms ook dat er altijd wel een reden is om het niet te doen.
Bedankt voor jullie reacties tot dusver. Stel ik erg op prijs.
Ik ben 22 en vriend 26. Móchten we al direct zwanger worden dan is het 23/27. Vind het zelf een prima leeftijd om aan kinderen te beginnen. Daarnaast zijn we 5 jaar bij elkaar en wonen nu 2 jaar samen in een gezellig rijtjeshuis met 3 slaapkamers.
Ik denk soms ook dat er altijd wel een reden is om het niet te doen.
Bedankt voor jullie reacties tot dusver. Stel ik erg op prijs.
zondag 5 september 2010 om 14:22
Hallo Rosa,
Ik heb ook enorm veel twijfels gehad of ik de stap al durfde te zetten of dat ik toch nog wilde wachten. Mijn vriend was er al wel helemaal klaar voor.Ik heb hier ook een topic geopend "Zwanger willen worden, maar 't doodeng vinden".
Hier heb ik veel fijne reacties op gehad. Ook kreeg ik de tip om boeken te lezen over zwangerschappen. Ik heb veel gehad aan het zwangerschapsboek van M. Croon (Kijk even in mijn topic voor de juiste titel en schrijfster)
Hier staat ook in: Bij twijfel: doen! Als het goed voelt en jullie relatie is stabiel genoeg en jullie worden allebei blij van het idee dat je straks zwanger zou zijn, dan zou ik er voor gaan.
Je kunt ook eerst stoppen met de pil om vast aan het idee te wennen.
Zet voor jezelf de redenen op een rij waarom je zou wachten. Je zult zien dat die niet opwegen tegen het gevoel om er gewoon voor te gaan. Je weet ook niet hoelang het duurt voor je zwanger bent.
En klaar zijn voor een zwangerschap ben je volgens nooit helemaal.
Veel succes met jullie beslissing!
Ik heb ook enorm veel twijfels gehad of ik de stap al durfde te zetten of dat ik toch nog wilde wachten. Mijn vriend was er al wel helemaal klaar voor.Ik heb hier ook een topic geopend "Zwanger willen worden, maar 't doodeng vinden".
Hier heb ik veel fijne reacties op gehad. Ook kreeg ik de tip om boeken te lezen over zwangerschappen. Ik heb veel gehad aan het zwangerschapsboek van M. Croon (Kijk even in mijn topic voor de juiste titel en schrijfster)
Hier staat ook in: Bij twijfel: doen! Als het goed voelt en jullie relatie is stabiel genoeg en jullie worden allebei blij van het idee dat je straks zwanger zou zijn, dan zou ik er voor gaan.
Je kunt ook eerst stoppen met de pil om vast aan het idee te wennen.
Zet voor jezelf de redenen op een rij waarom je zou wachten. Je zult zien dat die niet opwegen tegen het gevoel om er gewoon voor te gaan. Je weet ook niet hoelang het duurt voor je zwanger bent.
En klaar zijn voor een zwangerschap ben je volgens nooit helemaal.
Veel succes met jullie beslissing!
zondag 5 september 2010 om 14:24
[quote]Rosa21 schreef op 05 september 2010 @ 14:13:
Bedankt voor jullie reacties. Ik heb zelf liever jong kinderen, die onze 'groei' (qua woonruimte, werk, inkomen) meemaken. Dan pas aan kinderen te beginnen wanneer alles er is. Maar in onze families ligt er vaak een druk van, beide klaar met studie dan koophuis, auto, hondje en dán een kind. Denk dat daar de twijfel soms vandaan komt.quote]
Laat je keuze nooit afhangen van wat de rest van de wereld erover denkt. Jij en je vriend zijn diegene die dit besluit kunnen nemen en als jullie er nu klaar voor zijn moeten jullie er gewoon voor gaan.
Als jullie een kindje kunnen bieden wat het nodig heeft, dan is er niets wat je tegen kunt houden, toch?
Bedankt voor jullie reacties. Ik heb zelf liever jong kinderen, die onze 'groei' (qua woonruimte, werk, inkomen) meemaken. Dan pas aan kinderen te beginnen wanneer alles er is. Maar in onze families ligt er vaak een druk van, beide klaar met studie dan koophuis, auto, hondje en dán een kind. Denk dat daar de twijfel soms vandaan komt.quote]
Laat je keuze nooit afhangen van wat de rest van de wereld erover denkt. Jij en je vriend zijn diegene die dit besluit kunnen nemen en als jullie er nu klaar voor zijn moeten jullie er gewoon voor gaan.
Als jullie een kindje kunnen bieden wat het nodig heeft, dan is er niets wat je tegen kunt houden, toch?
zondag 5 september 2010 om 14:24
ik denk niet dat kinderen echt bewust jullie promoties meemaken, ook niet dat echt in een groot huis woont.
Wij hadden vroeger wel n groot huis, maar daar dacht je niet bij na, ook niet over de kleinere huizen van vriendinnetjes. Het was nou eenmaal zo, dus klaar.
Wij hadden vroeger wel n groot huis, maar daar dacht je niet bij na, ook niet over de kleinere huizen van vriendinnetjes. Het was nou eenmaal zo, dus klaar.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zondag 5 september 2010 om 14:25
quote:Wintermuts schreef op 05 september 2010 @ 14:22:Zelf was ik er, ondanks een even lange relatie en dito leuk huurhuis op die leeftijd, echt nog niet klaar voor.Ik heb eigenlijk bijna nooit iemand gehoord die er echt 'klaar voor' was. De impact is op iedereen enorm en niet goed in te schatten. Dat staat los van leeftijd.
zondag 5 september 2010 om 14:25
*Nu zou ik graag willen verwijzen naar de seks pijler waar de 1 na de andere man en vrouw vreemdgaat omdat ze zoveel gemist hebben in hun leven, schade nu eindelijk willen inhalen en zoveel hebben ingeleverd door vroeg kinderen te krijgen. Het is zo fout, maar het voelt zo goed verhaal*
Je bent volwassen, het kan. Ik ben zelf moeder geworden op mijn 23ste en hoewel ik gek ben op mijn kinderen, zou ik het een ander aanraden niet eerder te doen dan een jaar of 28.
Je bent volwassen, het kan. Ik ben zelf moeder geworden op mijn 23ste en hoewel ik gek ben op mijn kinderen, zou ik het een ander aanraden niet eerder te doen dan een jaar of 28.
zondag 5 september 2010 om 14:30
Ik word er eigenlijk wel blij van als ik je lees T.O.
Je hebt een relatie met iemand van wie je zoveel houdt en die je zo vertrouwt, dat je een kindje met hem wilt krijgen. Een mensje dat welkom zou zijn bij jullie. Liefde is duidelijk belangrijker dan geld, en het verheugt me om dat te lezen. Zeker omdat je je niet roekeloos in dingen wil storten. Voor deze maatschappij klinkt het jong, 22 jaar. Maar leeftijd is maar 1 factor, levenswijsheid, flexibiliteit, humor, doorzettingsvermogen zijn net zulke belangrijke factoren.
Ga voor wat jullie willen, verantwoordelijkheidsgevoel hebben jullie genoeg, zo te lezen.
Je hebt een relatie met iemand van wie je zoveel houdt en die je zo vertrouwt, dat je een kindje met hem wilt krijgen. Een mensje dat welkom zou zijn bij jullie. Liefde is duidelijk belangrijker dan geld, en het verheugt me om dat te lezen. Zeker omdat je je niet roekeloos in dingen wil storten. Voor deze maatschappij klinkt het jong, 22 jaar. Maar leeftijd is maar 1 factor, levenswijsheid, flexibiliteit, humor, doorzettingsvermogen zijn net zulke belangrijke factoren.
Ga voor wat jullie willen, verantwoordelijkheidsgevoel hebben jullie genoeg, zo te lezen.
zondag 5 september 2010 om 14:31
Ik heb ook wel wat getwijfeld in het begin. Idd vragen als: wat hebben we een kind te bieden in alle opzichten. Ik snap wel dat je dat koophuis en die station niet letterlijk bedoelt trouwens (tenminste, dat denk ik dan). En ook of ik wel een goede moeder zou zijn, en wat het zou betekenen voor onze vrijheid.
Zes weken geleden ben ik bevallen van een prachtige zoon, en vanaf het moment dat ik zwanger was heb ik geen moment spijt gehad (hoewel, tijdens de bevalling wel dan ).
Ik stond er zelf van te kijken hoe ik me ineens moeder voelde, ik vind zelf dat het me goed afgaat.
Voor wat betreft vrijheid: het is ook maar net hoe je er zelf mee omgaat. Ik ben best makkelijk in veel dingen en onze zoon is dan al mee gaan kamperen toen hij 3 weken was, en zit regelmatig lekker bij ons in de draagdoek op het terras. Naar verjaardagen gaat ie ook gewoon mee. Oke, een spontaan weekendje parijs zit er zo snel niet in, maar goed dat deden we toch al niet.
Zelf ben ik nog aan het afstuderen en ga één deze weken daar weer mee verder. Veel geld hebben we niet, maar die kleintjes kosten (behalve pampers) zoveel niet hoor. Je kunt het zo duur maken als je zelf wil.
Overigens hebben we gisteren wel een station opgehaald, maar in een oud kadettje past ook veel hoor. De station was meer toevallig dat we die tegenkwamen.
Zo, tijdens het typen van de post ben ik al weer een uur verder wegens een huilend kind, dus misschien zijn sommige dingen al vaker gepost ondertussen...
Zes weken geleden ben ik bevallen van een prachtige zoon, en vanaf het moment dat ik zwanger was heb ik geen moment spijt gehad (hoewel, tijdens de bevalling wel dan ).
Ik stond er zelf van te kijken hoe ik me ineens moeder voelde, ik vind zelf dat het me goed afgaat.
Voor wat betreft vrijheid: het is ook maar net hoe je er zelf mee omgaat. Ik ben best makkelijk in veel dingen en onze zoon is dan al mee gaan kamperen toen hij 3 weken was, en zit regelmatig lekker bij ons in de draagdoek op het terras. Naar verjaardagen gaat ie ook gewoon mee. Oke, een spontaan weekendje parijs zit er zo snel niet in, maar goed dat deden we toch al niet.
Zelf ben ik nog aan het afstuderen en ga één deze weken daar weer mee verder. Veel geld hebben we niet, maar die kleintjes kosten (behalve pampers) zoveel niet hoor. Je kunt het zo duur maken als je zelf wil.
Overigens hebben we gisteren wel een station opgehaald, maar in een oud kadettje past ook veel hoor. De station was meer toevallig dat we die tegenkwamen.
Zo, tijdens het typen van de post ben ik al weer een uur verder wegens een huilend kind, dus misschien zijn sommige dingen al vaker gepost ondertussen...
zondag 5 september 2010 om 14:33
Mandy81: bedankt voor je reactie. Ik zou inderdaad eens kijken in jouw topic!
Wintermuts: Het blijft ook puur persoonlijk wanneer je er 'klaar voor bent'. Kritiek krijgen we zeker [:D]. Maar daar kan ik mij eigenlijk niet druk om maken.
Nlies: klopt, ik kan mij van vroeger ook echt niet herinneren wie in een groter/kleiner huis woonden.
DNM: ik begrijp je punt wb je eerste alinea niet helemaal? Mensen gaan vreemd, ook mensen die op hun 35e vader/moeder worden. Dat staat toch compleet los van dit topic denk ik ?
Wintermuts: Het blijft ook puur persoonlijk wanneer je er 'klaar voor bent'. Kritiek krijgen we zeker [:D]. Maar daar kan ik mij eigenlijk niet druk om maken.
Nlies: klopt, ik kan mij van vroeger ook echt niet herinneren wie in een groter/kleiner huis woonden.
DNM: ik begrijp je punt wb je eerste alinea niet helemaal? Mensen gaan vreemd, ook mensen die op hun 35e vader/moeder worden. Dat staat toch compleet los van dit topic denk ik ?
zondag 5 september 2010 om 14:37
Dankjewel Hanke321: ik krijg een glimlach als ik je reactie lees. Wij denken inderdaad (soms iets te veel) na over onze keuze's. Ik weet dat 22 in deze maatschappij best jong is, maar viend gaat alweer richting de 30, dus die trekt het wel recht haha.
19juni: Nee, dat bedoel ik niet letterlijk, haha! Erg leuk om je verhaal te lezen. Hoe jullie er in staan (in hoeverre ik dat kan lezen uit je post) is ook hoe ik het zie. Hup, kindje mee in de draagdoek, op de camping etc. Een uur doen over 1 post, is dan wel weer een nadeel (grapje natuurlijk)
19juni: Nee, dat bedoel ik niet letterlijk, haha! Erg leuk om je verhaal te lezen. Hoe jullie er in staan (in hoeverre ik dat kan lezen uit je post) is ook hoe ik het zie. Hup, kindje mee in de draagdoek, op de camping etc. Een uur doen over 1 post, is dan wel weer een nadeel (grapje natuurlijk)
zondag 5 september 2010 om 14:51
Zelf vind ik leeftijd niet alles zeggend hoor.
Kan zomaar zijn dat iemand van 22 veel wijzer is of levenservaring heeft dan iemand van 28.
Feit dat jullie er zo bewust over nadenken zegt me al heel veel, hoeveel "ouderen" zouden dat doen?? Ken ook koppel van midden 30 die na 2 maanden samen, schulden, en geen werk besloten een kind te willen......
Zelf kreeg ik mijn eerste kind ook met 22, in de jaren daarna volgde er nog 4. Ik heb het ook wel eens als enorme last ervaren, als het geld weer eens erg krap was, als vrienden wel lekker gingen stappen of als huis te klein was voor al die rennende kinderen. Anderszijds genoot ik des te meer van een weekendje weg met echtgenoot, of avondje weg met vriendinnen.
Elk voordeel zijn nadeel misschien want nu ben ik 40 en ja ook kids zijn dus ondertussen ouder, maar op mijn leeftijd ben ik wel mooi uit de kleine kids, heb meer tijd voor mezelf en sta nog steeds volop in het leven.
Kan zomaar zijn dat iemand van 22 veel wijzer is of levenservaring heeft dan iemand van 28.
Feit dat jullie er zo bewust over nadenken zegt me al heel veel, hoeveel "ouderen" zouden dat doen?? Ken ook koppel van midden 30 die na 2 maanden samen, schulden, en geen werk besloten een kind te willen......
Zelf kreeg ik mijn eerste kind ook met 22, in de jaren daarna volgde er nog 4. Ik heb het ook wel eens als enorme last ervaren, als het geld weer eens erg krap was, als vrienden wel lekker gingen stappen of als huis te klein was voor al die rennende kinderen. Anderszijds genoot ik des te meer van een weekendje weg met echtgenoot, of avondje weg met vriendinnen.
Elk voordeel zijn nadeel misschien want nu ben ik 40 en ja ook kids zijn dus ondertussen ouder, maar op mijn leeftijd ben ik wel mooi uit de kleine kids, heb meer tijd voor mezelf en sta nog steeds volop in het leven.
zondag 5 september 2010 om 15:37
22 is inderdaad wel jong. Ik snap dat je jong moeder wil worden, maar 24 of 25 is ook nog jong.
Je leven komt niet stil te staan als je kinderen krijgt, maar er verandert wel heel veel. Je heb een hele grote verantwoordelijkheid, ben je daar al aan toe?
Ik wil zelf ook heel graag kinderen en veel vriendinnen van mij beginnen nu ook met kinderen, maar ik wil toch nog even wachten. Ik ben nu 24 en wil gewoon nog even genieten van alle vrijheid. Het is gewoon een soort egoisme, ik wil gewoon nog lekker mijn gang kunnen gaan.
Ik denk dat dat ook belangrijk is om te bedenken, ben jij daar al klaar voor? Als je dat bent en je relatie is stabiel, je hebt een prima huisje dan lijkt het mij geen probleem.
Je leven komt niet stil te staan als je kinderen krijgt, maar er verandert wel heel veel. Je heb een hele grote verantwoordelijkheid, ben je daar al aan toe?
Ik wil zelf ook heel graag kinderen en veel vriendinnen van mij beginnen nu ook met kinderen, maar ik wil toch nog even wachten. Ik ben nu 24 en wil gewoon nog even genieten van alle vrijheid. Het is gewoon een soort egoisme, ik wil gewoon nog lekker mijn gang kunnen gaan.
Ik denk dat dat ook belangrijk is om te bedenken, ben jij daar al klaar voor? Als je dat bent en je relatie is stabiel, je hebt een prima huisje dan lijkt het mij geen probleem.
zondag 5 september 2010 om 16:39
Ja, je leven verandert. En een kroegje en uitje gaan inderdaad wat minder makkelijk. Maar met een lieve oppas, of het geluk van een makkelijk kindje, kom je een heel eind.
Wat de grootste verandering gaat zijn is dat je leven vanaf dat moment niet meer om jezelf draait. In het begin zal alles om de baby draaien.
Wat heerlijk kan zijn, of benauwend. Wat je ouders met je zullen delen, maar je vrienden (als die jong en kinderloos zijn) snel zat kunnen zijn.
Het geeft je het mooiste wat je ooit kan krijgen (vind ik), maar zet je relatie ook enorm onder druk.
Er zullen inderdaad altijd wel 100 redenen zijn om 'nog even te wachten', en minstens evenveel om gewoon in het diepe te springen.
Normaliter zou ik zeggen: als je een stabiele liefdevolle relatie hebt, geen grote geldzorgen hebt/verwacht, verantwoordelijk/verstandig bent en een sterke kinderwens hebt: waarom niet?!
Wat de grootste verandering gaat zijn is dat je leven vanaf dat moment niet meer om jezelf draait. In het begin zal alles om de baby draaien.
Wat heerlijk kan zijn, of benauwend. Wat je ouders met je zullen delen, maar je vrienden (als die jong en kinderloos zijn) snel zat kunnen zijn.
Het geeft je het mooiste wat je ooit kan krijgen (vind ik), maar zet je relatie ook enorm onder druk.
Er zullen inderdaad altijd wel 100 redenen zijn om 'nog even te wachten', en minstens evenveel om gewoon in het diepe te springen.
Normaliter zou ik zeggen: als je een stabiele liefdevolle relatie hebt, geen grote geldzorgen hebt/verwacht, verantwoordelijk/verstandig bent en een sterke kinderwens hebt: waarom niet?!
