Kinderen
alle pijlers
Buren verhuizen :(
zondag 8 september 2019 om 22:24
Oké het is echt geen wereld schokkend probleem maar mijn zoontje (5) heeft een buurjongetje van dezelfde leeftijd waar hij heel veel mee speelt.
Het zijn wel echt beste vriendjes en zijn vaak met elkaar op pad.
Dit natuurlijk ook omdat ze zo even bij elkaar binnen kunnen lopen en weer weg kunnen gaan.
Nu hoor ik net dat ze gaan verhuizen en dat vind ik echt sneu voor mijn zoontje ze konden zo leuk met elkaar
He vind ik nou echt balen! Jullie kids dit wellicht meegemaakt en hoe reageerden zij daar op?
Het zijn wel echt beste vriendjes en zijn vaak met elkaar op pad.
Dit natuurlijk ook omdat ze zo even bij elkaar binnen kunnen lopen en weer weg kunnen gaan.
Nu hoor ik net dat ze gaan verhuizen en dat vind ik echt sneu voor mijn zoontje ze konden zo leuk met elkaar
He vind ik nou echt balen! Jullie kids dit wellicht meegemaakt en hoe reageerden zij daar op?
zondag 8 september 2019 om 22:27
Ja, hier verhuisde de beste vriend en buurjongen van onze oudste naar een dorp verderop, toen hij een jaar of 7, 8 was. In de jaren erna gingen ze regelmatig bij elkaar logeren, contact is heel lang leuk gebleven (totdat het in de puberteit verwaterde). Het was wel echt wennen voor zoon, want ze zaten echt vrijwel dagelijks bij elkaar. Buurjongen at regelmatig mee en vice versa.
.
zondag 8 september 2019 om 22:50
Mijn dochter haar beste vriendin ging naar een andere school toen ze 8 was, ze was er kapot van. Een jaar later ging nog een vriendin van school. Ze heeft toen een jaar lang geen speel afspraken meer gehad, ze wilde geen vrienden meer want die gingen toch weer weg. Heel verdrietig vond ik het voor haar. Gelukkig uiteindelijk wel goed gekomen maar dit kan ook voor jouw zoon heel erg verdrietig zijn.
maandag 9 september 2019 om 01:54
Onze buren gingen verhuizen toen ik een jaar of 9 was. We woonden ons hele leven al naast elkaar en mijn broers en ik speelden met hun 3 kinderen, in dezelfde leeftijd als wij.
Niks aan overgehouden hoor. Ja: leuke herinneringen.
Als kind kun je maar beter leren dat het leven soms niet eerlijk is. Zulke dingen gebeuren nu eenmaal en dien en mee te leren leven.
Niks aan overgehouden hoor. Ja: leuke herinneringen.
Als kind kun je maar beter leren dat het leven soms niet eerlijk is. Zulke dingen gebeuren nu eenmaal en dien en mee te leren leven.
maandag 9 september 2019 om 02:01
Van de andere kant meegemaakt, wij gingen verhuizen (naar het buitenland) toen dochter net 5 was. Dochter en buurmeisje waren hele goede vriendinnetjes, even oud, altijd naast elkaar gewoond. Van dochters kant nooit veel gehoord over missen, alleen viel (en valt) de naam af en toe. En ze ziet haar nog wel als vriendinnetje. Van de kant van vriendinnetje hoor ik eigenlijk hetzelfde van de moeder (onze oude buurvrouw dus). In het begin wat vaker over gehad maar na een tijdje werd dat ook minder.
Onlangs waren we in Nederland en zijn we bij ze langs geweest. Het was als vanouds, alsof we nooit weg geweest zijn. Maar eind van de middag gingen we weer en dat was ook weer goed.
Mijn ervaring is dus dat kinderen (de meeste dan) heel erg makkelijk zijn daarmee. Voor ons overigens ook de reden om met kinderen in deze leeftijd naar het buitenland te verhuizen (en niet nog een paar jaar te wachten).
Onlangs waren we in Nederland en zijn we bij ze langs geweest. Het was als vanouds, alsof we nooit weg geweest zijn. Maar eind van de middag gingen we weer en dat was ook weer goed.
Mijn ervaring is dus dat kinderen (de meeste dan) heel erg makkelijk zijn daarmee. Voor ons overigens ook de reden om met kinderen in deze leeftijd naar het buitenland te verhuizen (en niet nog een paar jaar te wachten).
maandag 9 september 2019 om 09:02
Ik denk dat kinderen geen keuze hebben en daarom doorgaan met hun leven. Het is ook niet wereldschokkend, maar toch raken ze iemand waar ze een band mee hebben kwijt.
maandag 9 september 2019 om 21:13
Ik ben zelf rond die leeftijd verhuisd (jaartje ouder) en ik weet nog hoe ontzettend stom ik het vond dat ik niet meer zelf bij vriendin-buurmeisje langs kom lopen als ik wilde, maar dat er tussen ouders afgesproken moest worden op een dag dat er veel tijd was en zij konden halen en brengen enzo. Heeft veel indruk gemaakt. Dat kwam denk ik ook omdat het voor mij niet alleen het buurmeisje was maar het huis, school etc, allemaal. Maar toch. Wel nieuwe vriendinnen gevonden op de nieuwe plek, maar het zal voor jouw zoontje ook gewoon echt jammer en balen en vervelend zijn, zeker in het begin.
maandag 9 september 2019 om 22:22
Wij gingen ook verhuizen naar de andere kant van het land. Ik was toen 6. Een heel jaar verdrietig geweest. Gelukkig hebben onze ouders ons in de vakanties laten logeren en ik was vorig jaar getuige op haar huwelijk. We zijn nu al 30 jaar bevriend. Heb overigens prima nieuwe vriendjes gemaakt in nieuwe stad. Dus neem het verdriet serieus en zorg dat ze elkaar blijven zien als het echte vriendschap is.