Kinderen
alle pijlers
Cheers!
maandag 27 augustus 2007 om 01:13
maandag 27 augustus 2007 om 07:17
Ergens wil ik helemaal niet dat het al maandag is. Dat betekent namelijk dat Mims afscheid moet gaan nemen van haar Lief.
Wel heel fijn dat we met zoveel gaan zijn. Ik kijk er ook naar uit om even bij elkaar te zijn. Ook fijn om samen met Lil te rijden want die hele rit heen en terug in mijn eentje met zo'n brok aan emoties is ook niet wat
Bentetje, Bikkel valt in de auto slechts bij wijze van hoge uitzondering in slaap. Slaapje overslaan is helaas geen optie want dat red hij bij lange na niet. Hooguit voor 1 dagje al je op pad bent met hem, maar dat wordt doorgaans elders in de week gecompenseerd met een hele ochtend in bed. Bij je in bed nemen werkt ook niet. Dan is voor hem het speelkwartier begonnen. Ik hoop maar dat dit een fase(tje) is.
Wel heel fijn dat we met zoveel gaan zijn. Ik kijk er ook naar uit om even bij elkaar te zijn. Ook fijn om samen met Lil te rijden want die hele rit heen en terug in mijn eentje met zo'n brok aan emoties is ook niet wat
Bentetje, Bikkel valt in de auto slechts bij wijze van hoge uitzondering in slaap. Slaapje overslaan is helaas geen optie want dat red hij bij lange na niet. Hooguit voor 1 dagje al je op pad bent met hem, maar dat wordt doorgaans elders in de week gecompenseerd met een hele ochtend in bed. Bij je in bed nemen werkt ook niet. Dan is voor hem het speelkwartier begonnen. Ik hoop maar dat dit een fase(tje) is.
maandag 27 augustus 2007 om 08:14
Brok in keel en lood in hart. Gelukkig een heel blij kraaiend meisje, hoorde ik net over babyfoon toen ik mail las. Ga haar zo halen en (netniet) stukknuffelen. Nu ze beter is, is ze niet meer zo van het knuffelen: zo is ze normaal gesproken. Maar jammer dan, had ze zich maar in een ander gezin geboren moeten laten worden.
Madootje; vast fase. Rustig blijven, uitzitten, komt echt goed. Slaapt hij wel op kdv?
Kind kletst zo lief in het onverstanbaars. In haar hoofd moeten het toch hele verhalen zijn, ik ben zo benieuwd wat ze dan allemaal denkt.
Ga het wurm nu halen, antibiotica ingieten ("néénéénéé!") en eten geven, samen in bad voor het lekker en de troost, dag beginnen.
Meiden, tot later. Zo blij dat we met elkaar zijn. En mensen die er niet kunnen zijn: jullie zijn er in gedachten zo bij, dat voelt al als aanwezigheid.
Mims, we komen.
Madootje; vast fase. Rustig blijven, uitzitten, komt echt goed. Slaapt hij wel op kdv?
Kind kletst zo lief in het onverstanbaars. In haar hoofd moeten het toch hele verhalen zijn, ik ben zo benieuwd wat ze dan allemaal denkt.
Ga het wurm nu halen, antibiotica ingieten ("néénéénéé!") en eten geven, samen in bad voor het lekker en de troost, dag beginnen.
Meiden, tot later. Zo blij dat we met elkaar zijn. En mensen die er niet kunnen zijn: jullie zijn er in gedachten zo bij, dat voelt al als aanwezigheid.
Mims, we komen.
maandag 27 augustus 2007 om 08:43
maandag 27 augustus 2007 om 08:46
maandag 27 augustus 2007 om 09:45
Zit nu al met een zwaar gemoed op de bank... Zo eerst bloedprikken met Jootje (ging de vorige keer niet door, er moeten twee priksters zijn wegens niet te vinden adertjes, ik word er een beetje nerveus van). En dan Pim ontmoeten, broodje eten en op Bloes wachten.
Lieve Mims, natuurlijk ben je er niet klaar voor. Wij waren er ook niet klaar voor bij Mavs mams, zijn er nog steeds niet klaar voor, zijn er voorlopig ook niet klaar mee. Ondanks dat we overal bij betrokken waren (ik heb in het ziekenhuis geholpen met netjes leggen enzo) blijft het onwerkelijk. Het kan toch niet dat iemand er zo inene niet meer is. Ik hoop zo dat er meer is en dat Mavs Mams net als Hero af en toe van zich laat horen...
Vandaag beginnen de artsen met het afbreken van de zwangerschap van Mavs neef en vrouw. Het is dus in meerdere opzichten een dag met een zwart randje.
Lieve Mims, natuurlijk ben je er niet klaar voor. Wij waren er ook niet klaar voor bij Mavs mams, zijn er nog steeds niet klaar voor, zijn er voorlopig ook niet klaar mee. Ondanks dat we overal bij betrokken waren (ik heb in het ziekenhuis geholpen met netjes leggen enzo) blijft het onwerkelijk. Het kan toch niet dat iemand er zo inene niet meer is. Ik hoop zo dat er meer is en dat Mavs Mams net als Hero af en toe van zich laat horen...
Vandaag beginnen de artsen met het afbreken van de zwangerschap van Mavs neef en vrouw. Het is dus in meerdere opzichten een dag met een zwart randje.
maandag 27 augustus 2007 om 19:27
Mims, wat was je dapper, stoer, mooi, verdrietig en groots. De manier waarop we afscheid hebben genomen van jouw HERO heeft een grote indruk op me gemaakt. Wat heeft jouw man veel liefde gegeven en ontvangen... wat een stel bijzondere mensen.
Vanaf nu zal het zwaar gaan worden meis, maar je hebt een stel meiden om je heen waar je op kunt vallen. Maak er gebruik van... met alle liefde delen we je verdriet en slepen we je er doorheen.
Dikke kus, Wind
Vanaf nu zal het zwaar gaan worden meis, maar je hebt een stel meiden om je heen waar je op kunt vallen. Maak er gebruik van... met alle liefde delen we je verdriet en slepen we je er doorheen.
Dikke kus, Wind
maandag 27 augustus 2007 om 20:23
Hee meiden...
Weer thuis. Net met GG glas geheven op Hero, op Mims, op liefde en op leven, dat doorgaat en soms zo pijnlijk tergend oneerlijk is maar ook van die fantastisch mooie dingen kan brengen zoals liefde tussen Mims en Hero, en kindjes zoals Mops die bij haar mooie moeder op schoot met twee eigenwijze rode staartjes kon lachen naar de mensen die ze herkende (waar waren de bijbehorende kindjes nou toch?). Mims, het is afschuwelijk dat dit is gebeurd, maar in dit alles vond ik het een voorrecht om bij je te mogen zijn vandaag. Je bent een Heldin, een echte. We zijn er, ook na vandaag, niet vergeten.
Weer thuis. Net met GG glas geheven op Hero, op Mims, op liefde en op leven, dat doorgaat en soms zo pijnlijk tergend oneerlijk is maar ook van die fantastisch mooie dingen kan brengen zoals liefde tussen Mims en Hero, en kindjes zoals Mops die bij haar mooie moeder op schoot met twee eigenwijze rode staartjes kon lachen naar de mensen die ze herkende (waar waren de bijbehorende kindjes nou toch?). Mims, het is afschuwelijk dat dit is gebeurd, maar in dit alles vond ik het een voorrecht om bij je te mogen zijn vandaag. Je bent een Heldin, een echte. We zijn er, ook na vandaag, niet vergeten.
