Kinderen
alle pijlers
Competitie broertjes
dinsdag 28 februari 2012 om 20:26
dinsdag 28 februari 2012 om 20:30
dinsdag 28 februari 2012 om 20:33
Herkenbaar, hier 2 van 5 en bijna 3 en ook die kunnen ontzettend ruzieën. Om de haverklap staat er wel eentje bij mij: "Mama hij doet zus en mama hij heeft zo". Erg vermoeiend en ik weet ook nooit zo goed wat ik er mee aan moet. Oudste klikt tegenwoordig ook vaak en dat vind ik ook zo'n vervelende gewoonte waarvan ik niet goed weet hoe erop te reageren. Ik zie ook niet alles en weet ook vaak niet wie er gelijk heeft in zo'n ruzietje. Heb soms ook helemaal geen zin om me ermee te bemoeien, maar samen komen ze er ook niet uit. Hoewel oudste vaak wel toegeeft aan jongste, maar dat is natuurlijk ook niet altijd goed.
..
dinsdag 28 februari 2012 om 20:41
Mijn tips:
- Voor elkaar laten zorgen. Als er iets uit te delen valt, geef je twee stuks aan de ene broer om het aan de ander door te geven. Zo wordt het vanzelfsprekend dat ze delen.
- Spelletjes met ze doen die leuk zijn met zijn tweeën (of met een ouder erbij). Bijvoorbeeld dansjes doen, bellen blazen en prikken, pakkertje. Zo leren ze dat het leuk is om samen te spelen.
- Ze veel aanspreken als groep "wat zijn jullie lieve kindjes, wat hebben jullie goed geholpen" e.d.
- Aandacht gelijk verdelen.
- Geen onderscheid maken tussen de oudste en de jongste. (Dus ook niet bij ruzies zeggen dat de oudste de wijste moet zijn).
- Zo weinig mogelijk partij trekken bij ruzies. Ze als groep aanspreken: "Jongens, geen ruzie maken, lief zijn voor elkaar, dat is heel belangrijk".
- De kinderen oplossingen bieden voor de situatie dat ze willen spelen met iets dat een ander heeft. "Je mag nooit iets afpakken. Dus je moet wachten tot je broer ermee is uitgespeeld of je geeft je broer ander speelgoed zodat hij misschien daarmee gaat spelen en laat liggen waar hij nu mee bezig is en dan kun jij het pakken."
- Voor elkaar laten zorgen. Als er iets uit te delen valt, geef je twee stuks aan de ene broer om het aan de ander door te geven. Zo wordt het vanzelfsprekend dat ze delen.
- Spelletjes met ze doen die leuk zijn met zijn tweeën (of met een ouder erbij). Bijvoorbeeld dansjes doen, bellen blazen en prikken, pakkertje. Zo leren ze dat het leuk is om samen te spelen.
- Ze veel aanspreken als groep "wat zijn jullie lieve kindjes, wat hebben jullie goed geholpen" e.d.
- Aandacht gelijk verdelen.
- Geen onderscheid maken tussen de oudste en de jongste. (Dus ook niet bij ruzies zeggen dat de oudste de wijste moet zijn).
- Zo weinig mogelijk partij trekken bij ruzies. Ze als groep aanspreken: "Jongens, geen ruzie maken, lief zijn voor elkaar, dat is heel belangrijk".
- De kinderen oplossingen bieden voor de situatie dat ze willen spelen met iets dat een ander heeft. "Je mag nooit iets afpakken. Dus je moet wachten tot je broer ermee is uitgespeeld of je geeft je broer ander speelgoed zodat hij misschien daarmee gaat spelen en laat liggen waar hij nu mee bezig is en dan kun jij het pakken."
dinsdag 28 februari 2012 om 20:58
quote:Mieomij schreef op 28 februari 2012 @ 20:41:
).
- Zo weinig mogelijk partij trekken bij ruzies. Ze als groep aanspreken: "Jongens, geen ruzie maken, lief zijn voor elkaar, dat is heel belangrijk".
"Dank voor je tips! De enige waar ik mijn vraagtekens bij heb, is de bovenstaande. Want als er nu maar eentje ruzie aan het maken is, en de ander gewoon reageert en/of zich verdedigt, dan krijgt hij ook de 'schuld' van de ruzie. Dat is dan toch ook niet goed?
).
- Zo weinig mogelijk partij trekken bij ruzies. Ze als groep aanspreken: "Jongens, geen ruzie maken, lief zijn voor elkaar, dat is heel belangrijk".
"Dank voor je tips! De enige waar ik mijn vraagtekens bij heb, is de bovenstaande. Want als er nu maar eentje ruzie aan het maken is, en de ander gewoon reageert en/of zich verdedigt, dan krijgt hij ook de 'schuld' van de ruzie. Dat is dan toch ook niet goed?
dinsdag 28 februari 2012 om 20:59
De functie van die broedercompetitie zal wel zijn dat kinderen zo leren voor zichzelf op te komen, denk ik. Ik heb twee jongens, de oudste is 8,5 en de jongste op 3 weken na 7. Weinig leeftijdverschil dus, en dat is overwegend leuk. Mijn oudste is nooit jaloers geweest op de jongste. Hij is altijd heel blij geweest met zijn broertje. Maar toen die mobiel werd, begon wel het gedonder. Toen kwam hij in zijn vaarwater, natuurlijk. Hij kroop over zijn spoorbaan en door zijn blokkenbouwsels, pakte oudste zijn speelgoed etc. Vanaf toen kunnen ze enorm ruzie maken, maar ze zijn nog steeds ook elkaars beste vrienden. Ik hoop heel erg dat dat ook zo blijft.
Maar die competitie... ze houden met argusogen in de gaten of de een niet misschien toch net iets meer krijgt dan de ander. Als de een 's middags bij een vriendje is geweest, wil hij weten of de ander thuis een snoepje heeft gehad en, zo ja, welk snoepje en hoeveel etc. Ze delen een kamer en tot voor kort stonden de bedden gestapeld, in een L-vorm. Toen dat bed er net was, maakten ze ruzie wie er boven mocht liggen. Om de beurt dan maar, maar soms vergaten we wie er aan de beurt was. Drama! Toen een van de twee de voorkeur begon te geven aan slapen in het onderste bed, verlegde de strijd zich en werd het onder slapen een issue. Nu staan de bedden allebei laag, en kibbelen ze weer wie in het bed bij het raam mag. In de auto was er eerst strijd om wie in 'de nieuwe autostoel' mocht, wie er achter mama mocht zitten, wie er aan de beurt was om voor te zitten, enzovoort, enzovoort. Jaren terug kregen ze een oranje vuilniswagen, en daar wilden ze altijd allebei tegelijk mee spelen. UIteindelijk was ik het zat en kocht via marktplaats een identiek exemplaar. Wat denk je, zat er op de één wel een logo'tje op de grill en op de ander niet. Kregen ze dáár weer ruzie over. Het maakt dus helemaal niet uit of ik nu een, twee of tien dezelfde dingen koop, was mijn conclusie, het gaat ze gewoon om de competitie. Die hebben ze blijkbaar nodig. Ach ja, ze leren er inderdaad van voor zichzelf op te komen, er worden regels afgesproken waar ze zich dan aan moeten houden enzovoort. Een functie zal het dus zeker hebben. Maar vermóeiend... dat is het vaak enorm ja!
xYella.
Maar die competitie... ze houden met argusogen in de gaten of de een niet misschien toch net iets meer krijgt dan de ander. Als de een 's middags bij een vriendje is geweest, wil hij weten of de ander thuis een snoepje heeft gehad en, zo ja, welk snoepje en hoeveel etc. Ze delen een kamer en tot voor kort stonden de bedden gestapeld, in een L-vorm. Toen dat bed er net was, maakten ze ruzie wie er boven mocht liggen. Om de beurt dan maar, maar soms vergaten we wie er aan de beurt was. Drama! Toen een van de twee de voorkeur begon te geven aan slapen in het onderste bed, verlegde de strijd zich en werd het onder slapen een issue. Nu staan de bedden allebei laag, en kibbelen ze weer wie in het bed bij het raam mag. In de auto was er eerst strijd om wie in 'de nieuwe autostoel' mocht, wie er achter mama mocht zitten, wie er aan de beurt was om voor te zitten, enzovoort, enzovoort. Jaren terug kregen ze een oranje vuilniswagen, en daar wilden ze altijd allebei tegelijk mee spelen. UIteindelijk was ik het zat en kocht via marktplaats een identiek exemplaar. Wat denk je, zat er op de één wel een logo'tje op de grill en op de ander niet. Kregen ze dáár weer ruzie over. Het maakt dus helemaal niet uit of ik nu een, twee of tien dezelfde dingen koop, was mijn conclusie, het gaat ze gewoon om de competitie. Die hebben ze blijkbaar nodig. Ach ja, ze leren er inderdaad van voor zichzelf op te komen, er worden regels afgesproken waar ze zich dan aan moeten houden enzovoort. Een functie zal het dus zeker hebben. Maar vermóeiend... dat is het vaak enorm ja!
xYella.
dinsdag 28 februari 2012 om 21:01
Bij ons werkt eigenlijk alleen afleiden. Ze laten me amper uitspreken als ik met een oplossing probeer te komen of ze uit probeer te leggen dat er eentje moet wachten of zo, dus ik probeer meestal om de aandacht van het hele probleem af te leiden, dan lost het zich vanzelf ook op.
Toevallig zit ik net sinds een paar dagen flink te piekeren hoe ik dat geruzie tot een einde kan brengen. Ik heb op dit moment maar 1 van mijn kinderen thuis, de andere is aan het logeren. En het is zoooooo heerlijk rustig. Oudste kan lekker z'n gangetje gaan, is lief, redelijk gehoorzaam en co-operatief, kan z'n verhalen ongestoord aan mij kwijt. En ik hoor van mijn ouders dat jongste het ook geweldig naar zijn zin heeft. Af en toe vraag ik me wel eens af wat ik ze met elkaar heb aangedaan......
Toevallig zit ik net sinds een paar dagen flink te piekeren hoe ik dat geruzie tot een einde kan brengen. Ik heb op dit moment maar 1 van mijn kinderen thuis, de andere is aan het logeren. En het is zoooooo heerlijk rustig. Oudste kan lekker z'n gangetje gaan, is lief, redelijk gehoorzaam en co-operatief, kan z'n verhalen ongestoord aan mij kwijt. En ik hoor van mijn ouders dat jongste het ook geweldig naar zijn zin heeft. Af en toe vraag ik me wel eens af wat ik ze met elkaar heb aangedaan......
..
dinsdag 28 februari 2012 om 21:02
dinsdag 28 februari 2012 om 21:08
Mag ik dan de opmerking maken dat het volgens mijniet gerelateerd is aan twee jongens, maar gewoon aan meerdere (niet teveel in leeftijd verschillende) kinderen. Hier een dochter van bijna 7 en een zoon van 4 en ook hier veel competitie.
Ik denk ook dat het deels wel karakter is, jongste is een kind dat het snel goed vind. Het kan hem echt niets schelen als zus meer krijgt, iets anders krijgt, iets mag of kan wat hij nog niet mag of kan. Dochter daarintegen.. Over alles kan ze strijd maken, met ons, maar zeer zeker ook met d'r broer. En hoe zachtaardig jngste ook is, hij verdedigt zich wel, met hand en tand als dat nodig is
Ik denk ook dat het deels wel karakter is, jongste is een kind dat het snel goed vind. Het kan hem echt niets schelen als zus meer krijgt, iets anders krijgt, iets mag of kan wat hij nog niet mag of kan. Dochter daarintegen.. Over alles kan ze strijd maken, met ons, maar zeer zeker ook met d'r broer. En hoe zachtaardig jngste ook is, hij verdedigt zich wel, met hand en tand als dat nodig is
dinsdag 28 februari 2012 om 21:15
quote:Yella41 schreef op 28 februari 2012 @ 20:59:
De functie van die broedercompetitie zal wel zijn dat kinderen zo leren voor zichzelf op te komen, denk ik. Ik heb twee jongens, de oudste is 8,5 en de jongste op 3 weken na 7. Weinig leeftijdverschil dus, en dat is overwegend leuk. Mijn oudste is nooit jaloers geweest op de jongste. Hij is altijd heel blij geweest met zijn broertje. Maar toen die mobiel werd, begon wel het gedonder. Toen kwam hij in zijn vaarwater, natuurlijk. Hij kroop over zijn spoorbaan en door zijn blokkenbouwsels, pakte oudste zijn speelgoed etc. Vanaf toen kunnen ze enorm ruzie maken, maar ze zijn nog steeds ook elkaars beste vrienden. Ik hoop heel erg dat dat ook zo blijft.
Maar die competitie... ze houden met argusogen in de gaten of de een niet misschien toch net iets meer krijgt dan de ander. Als de een 's middags bij een vriendje is geweest, wil hij weten of de ander thuis een snoepje heeft gehad en, zo ja, welk snoepje en hoeveel etc. Ze delen een kamer en tot voor kort stonden de bedden gestapeld, in een L-vorm. Toen dat bed er net was, maakten ze ruzie wie er boven mocht liggen. Om de beurt dan maar, maar soms vergaten we wie er aan de beurt was. Drama! Toen een van de twee de voorkeur begon te geven aan slapen in het onderste bed, verlegde de strijd zich en werd het onder slapen een issue. Nu staan de bedden allebei laag, en kibbelen ze weer wie in het bed bij het raam mag. In de auto was er eerst strijd om wie in 'de nieuwe autostoel' mocht, wie er achter mama mocht zitten, wie er aan de beurt was om voor te zitten, enzovoort, enzovoort. Jaren terug kregen ze een oranje vuilniswagen, en daar wilden ze altijd allebei tegelijk mee spelen. UIteindelijk was ik het zat en kocht via marktplaats een identiek exemplaar. Wat denk je, zat er op de één wel een logo'tje op de grill en op de ander niet. Kregen ze dáár weer ruzie over. Het maakt dus helemaal niet uit of ik nu een, twee of tien dezelfde dingen koop, was mijn conclusie, het gaat ze gewoon om de competitie. Die hebben ze blijkbaar nodig. Ach ja, ze leren er inderdaad van voor zichzelf op te komen, er worden regels afgesproken waar ze zich dan aan moeten houden enzovoort. Een functie zal het dus zeker hebben. Maar vermóeiend... dat is het vaak enorm ja!
xYella.
Zo herkenbaar en ze zijn bij mij nog klein. Dan weet ik gelijk wat me te wachten staat!
De functie van die broedercompetitie zal wel zijn dat kinderen zo leren voor zichzelf op te komen, denk ik. Ik heb twee jongens, de oudste is 8,5 en de jongste op 3 weken na 7. Weinig leeftijdverschil dus, en dat is overwegend leuk. Mijn oudste is nooit jaloers geweest op de jongste. Hij is altijd heel blij geweest met zijn broertje. Maar toen die mobiel werd, begon wel het gedonder. Toen kwam hij in zijn vaarwater, natuurlijk. Hij kroop over zijn spoorbaan en door zijn blokkenbouwsels, pakte oudste zijn speelgoed etc. Vanaf toen kunnen ze enorm ruzie maken, maar ze zijn nog steeds ook elkaars beste vrienden. Ik hoop heel erg dat dat ook zo blijft.
Maar die competitie... ze houden met argusogen in de gaten of de een niet misschien toch net iets meer krijgt dan de ander. Als de een 's middags bij een vriendje is geweest, wil hij weten of de ander thuis een snoepje heeft gehad en, zo ja, welk snoepje en hoeveel etc. Ze delen een kamer en tot voor kort stonden de bedden gestapeld, in een L-vorm. Toen dat bed er net was, maakten ze ruzie wie er boven mocht liggen. Om de beurt dan maar, maar soms vergaten we wie er aan de beurt was. Drama! Toen een van de twee de voorkeur begon te geven aan slapen in het onderste bed, verlegde de strijd zich en werd het onder slapen een issue. Nu staan de bedden allebei laag, en kibbelen ze weer wie in het bed bij het raam mag. In de auto was er eerst strijd om wie in 'de nieuwe autostoel' mocht, wie er achter mama mocht zitten, wie er aan de beurt was om voor te zitten, enzovoort, enzovoort. Jaren terug kregen ze een oranje vuilniswagen, en daar wilden ze altijd allebei tegelijk mee spelen. UIteindelijk was ik het zat en kocht via marktplaats een identiek exemplaar. Wat denk je, zat er op de één wel een logo'tje op de grill en op de ander niet. Kregen ze dáár weer ruzie over. Het maakt dus helemaal niet uit of ik nu een, twee of tien dezelfde dingen koop, was mijn conclusie, het gaat ze gewoon om de competitie. Die hebben ze blijkbaar nodig. Ach ja, ze leren er inderdaad van voor zichzelf op te komen, er worden regels afgesproken waar ze zich dan aan moeten houden enzovoort. Een functie zal het dus zeker hebben. Maar vermóeiend... dat is het vaak enorm ja!
xYella.
Zo herkenbaar en ze zijn bij mij nog klein. Dan weet ik gelijk wat me te wachten staat!
dinsdag 28 februari 2012 om 21:20
Hier een stiefbroer en zus allebei vijf..precies hetzelfde verhaal.
Ik gebruik de zoek het uit en los het op methode.
Als ze in zo'n zeikerige bui zijn gaat het over en weer.
Dan begint de één en dan weer de ander.
Zeker als ik niet gezien heb wat er gebeurde lossen ze het zelf maar op. sorry zeggen tegen elkaar en klaar.
Hier is de 1 heel passief agressief en de ander gaat staan schreeuwen. Wie is er dan de schuldige...tsja.
Je komt er vaak toch niet achter.
Ik gebruik de zoek het uit en los het op methode.
Als ze in zo'n zeikerige bui zijn gaat het over en weer.
Dan begint de één en dan weer de ander.
Zeker als ik niet gezien heb wat er gebeurde lossen ze het zelf maar op. sorry zeggen tegen elkaar en klaar.
Hier is de 1 heel passief agressief en de ander gaat staan schreeuwen. Wie is er dan de schuldige...tsja.
Je komt er vaak toch niet achter.
dinsdag 28 februari 2012 om 21:50
Dat geen partij trekken bij ruzies doe ik ook omdat ik gewoon geen zin heb in precies uitzoeken wie begonnen is e.d. De laatste tijd pak ik ook wel eens het 'ruzie-object' af en leg het boven op de kast zodat niemand er meer mee kan spelen tot ze zich allebei normaal gedragen. Maar ik ben er nog niet helemaal uit of dat positief of negatief uitwerkt.
Alleen als ik zie dat een van de kinderen enorm over de schreef gaat (de ander slaat of duwt) dan grijp ik in en gaat dat kind in 'time-out'. Maar dat gebeurt niet zo vaak.
Alleen als ik zie dat een van de kinderen enorm over de schreef gaat (de ander slaat of duwt) dan grijp ik in en gaat dat kind in 'time-out'. Maar dat gebeurt niet zo vaak.
